«Η κολύμβηση είναι η ζωή μου»

Πριν από δύο εβδο­μά­δες εξέ­πληξε τους πάντες με τις εμφα­νί­σεις της στο Πανελ­λή­νιο Πρω­τά­θλημα Κολύμ­βη­σης Νοτίου Ελλάδας, όπου και κατέ­κτησε πέντε χρυσά μετάλ­λια, όμως για την ίδια και τους δικούς της ανθρώ­πους, οι επι­τυ­χίες αυτές μόνο τυχαίες δεν ήταν.

Ο λόγος για τη Ραφα­έλλα Πεστλίκη, τη 14χρονη πρω­τα­θλή­τρια Ελλάδας του Ροδίων Άθλησις, η οποία μίλησε στη «δσπορ» για όλα όσα την αφορούν και έχουν σχέση με την αγα­πη­μένη της κολύμ­βηση.

Η Ραφα­έλλα ξεκί­νησε την κολύμ­βηση από τεσ­σά­ρων ετών και παρα­σύρ­θηκε από την αδελφή της που έκανε το άθλημα, δεί­χνο­ντας από την αρχή ότι έχει έμφυτο ταλέντο. Είχε μεγάλη εξέλιξη και με δεδο­μένο ότι το αγα­πούσε πολύ, άρχισε να βελ­τιώ­νε­ται τόσο όσον αφορά την τεχνική της, όσο και στις επι­δό­σεις της.

Στο Ροδίων Άθλησις η Ραφα­έλλα ήρθε το 2009 και ξεκί­νησε τις προ­πο­νή­σεις. Σε πολύ μικρή ηλικία συμ­με­τείχε στους πρώτους της αγώνες στην Κρήτη, κατα­κτώ­ντας δύο μετάλ­λια. Ακο­λού­θως πήρε μέρος σε αγώνες στην Αθήνα, όπου συμ­με­τεί­χαν οι καλύ­τε­ροι μικροί κολυμ­βη­τές της Ελλάδας, έχοντας εξαι­ρε­τική παρου­σία, με χρυσά μετάλ­λια και «τρελούς» χρόνους, κάτι που έκανε τον προ­πο­νητή της Εθνικής ομάδας να την «προ­σέ­ξει».

Η πορεία της τα επόμενα χρόνια ήταν ανάλογη των πρώτων «δειγ­μά­των» που είχε δώσει, αφού σε πολλούς αγώνες κατέ­κτησε πολλά χρυσά μετάλ­λια, με εξαι­ρε­τι­κές εμφα­νί­σεις. Το αγώ­νι­σμα που την «κέρδισε» ήταν αυτό της πετα­λού­δας, καθώς η νεαρή κολυμ­βή­τρια είχε εντυ­πω­σιακό στυλ, ενώ και σε θέματα επι­δό­σεων ήταν στις κορυ­φαίες της χώρας, «πιά­νο­ντας» χρόνους που έκαναν αθλή­τριες μεγα­λύ­τε­ρης ηλικίας.

Πλέον προ­πο­νεί­ται στο κολυμ­βη­τή­ριο του Ροδίων Παιδεία, φοι­τώ­ντας παράλ­ληλα εκεί, με υπο­τρο­φία που κατά­φερε να πάρει λόγω της εξαι­ρε­τι­κής παρου­σίας της στους αγώνες, με τους ανθρώ­πους και τη διοί­κηση του σχο­λείου να την βοηθάει σε ότι χρεια­στεί, γεγονός που «ανά­γκασε» τον προ­πο­νητή κ. Βασίλη Πιλάτη και την οικο­γέ­νεια της να τους  ευχα­ρι­στή­σουν δημόσια για αυτή τη στήριξη τους. Μάλιστα το «Ροδίων» συνερ­γά­ζε­ται και έχει δώσει με υπο­σχε­τική ενός έτους τη Ραφα­έλλα, στο σωμα­τείο «Ωκεανός» της Αθήνας, το οποίο απο­τε­λεί ίσως τον κορυ­φαίο σύλλογο από όλες τις απόψεις στην ελλη­νική κολύμ­βηση, δια­τη­ρώ­ντας στις τάξεις του τους προ­πο­νη­τές της Εθνικής Ελλάδας.

Με τον άνθρωπο που την προ­πο­νεί από τεσ­σά­ρων χρονών υπάρχει μια ιδιαί­τερη «χημεία», κάτι που «βγαίνει» και στις πισίνες που αγω­νί­ζε­ται και μάλλον η σχέση τους είναι κάτι περισ­σό­τερο από αυτή του προ­πο­νητή με αθλητή. Ο ίδιος έχει «εμφυ­σή­σει» στη μικρή Ραφα­έλλα ότι γνω­ρί­ζει από το άθλημα και την πλούσια εμπει­ρία που έχει απο­κτή­σει τα τελευ­ταία 30 χρόνια που ασχο­λεί­ται με την προ­πο­νη­τική και έχει το δικό του μερίδιο στις επι­τυ­χίες της Πεστλίκη.

Το πρό­γραμμα προ­ε­τοι­μα­σίας της Ραφα­έλ­λας είναι ιδιαί­τερα επίπονο, όπως μας είπε η ίδια: «Η προ­πό­νηση μου είναι καθη­με­ρινή, κολυ­μπάω περίπου τρεις ώρες την ημέρα, καλύ­πτο­ντας πολλά χιλιό­με­τρα στην πισίνα, εκτός της Κυρια­κής».

Το πώς θα εξε­λι­χθεί φάνηκε από τη συμ­με­τοχή της σε κολυμ­βη­τικό αγώνα ανοι­κτής θάλασ­σας που είχε διορ­γα­νώ­σει ο Απόλ­λω­νας Ρόδου στη Λίνδο πριν από δύο χρόνια: «Συμ­με­τείχα με τους άνδρες, βγήκα πρώτη στον αγώνα, καλύ­πτο­ντας τα τέσσερα χιλιό­με­τρα σε 54 λεπτά, ενώ συμ­με­τείχα και την επόμενη χρονιά στον ίδιο αγώνα, με ακόμη καλύ­τερο χρόνο στην ίδια από­σταση στα 53 λεπτά».

Και όντως εξε­λί­χθηκε με τον καλύ­τερο τρόπο: «Για να περά­σεις στο Πανελ­λή­νιο Πρω­τά­θλημα Γυναι­κών πρέπει να κάνεις χρόνο στα 200 μέτρα πετα­λούδα, 2.33:50, εγώ έχω επίδοση 2.25:00, κάτι που μου δίνει το δικαί­ωμα να μπορώ να πάρω μέρος και σε μεγα­λύ­τε­ρους αγώνες, έχοντας και το όριο για την Προ­ε­θνική ομάδα».

Φέτος το αγω­νι­στικό της πρό­γραμμα είναι βεβα­ρη­μένο, ενώ «εκκρε­μεί» και η συμ­με­τοχή της στα Island Games του Jersey: «Το κακό είναι ότι ορι­σμέ­νοι διε­θνείς αγώνες στους οποίους θα ήθελα να πάρω μέρος, συμπί­πτουν με το Πανελ­λή­νιο Πρω­τά­θλημα το καλο­καίρι, οπότε ακόμη δεν έχει ορι­στι­κο­ποι­η­θεί η συμ­με­τοχή μου σε κάποιον από αυτούς, όμως σίγουρα θα πάρω μέρος, είτε εκπρο­σω­πώ­ντας τη Ρόδο, είτε την Ελλάδα. Ο στόχος μου πάντως είναι η συμ­με­τοχή μου με την ομάδα του Ροδίων Άθλησις στο Πανελ­λή­νιο Πρω­τά­θλημα και να δια­τη­ρηθώ στις υψηλές θέσεις και τα μετάλ­λια».

Για το ξεκί­νημα της στην κολύμ­βηση: «Όταν ήμουν δύο ετών η αδελφή μου είχε ξεκι­νή­σει ήδη την κολύμ­βηση, εγώ ήμουν ακόμη μωρό. Μία φορά έπεσα κατά λάθος στην πισίνα και από τότε δεν ήθελα να ξαναβγώ. Μετά από δύο χρόνια ξεκί­νησα κι εγώ και με είδε ο κ. Βασίλης  και με πήρε στην ομάδα του μαζί με μεγα­λύ­τερα παιδιά. Λατρεύω την κολύμ­βηση και ποτέ δεν σκέ­φτηκα να αλλάξω άθλημα, δεν σκέ­φθηκα να αφήσω το υγρό στοι­χείο από τη ζωή μου και την καθη­με­ρι­νό­τητα μου. Είναι κάτι σημα­ντικό για εμένα, δεν θα στα­μα­τήσω ποτέ».

Η Ραφα­έλλα δεν πτο­ή­θηκε ποτέ από τις δυσκο­λίες που συνά­ντησε στο άθλημα: ««Όταν ήμουν περίπου εννέα ετών, με ακύ­ρω­σαν σε έναν αγώνα και έβαλα τα κλάματα επειδή ήμουν μικρή, αλλά δεν με πείραξε και συνέ­χισα. Επίσης σε περυ­σινό αγώνα στη Νίκαια τραυ­μα­τί­στηκα στο μάτι κατά τη διάρ­κεια της προ­θέρ­μαν­σης, όμως έτρεξα και κατέ­λαβα τη δεύτερη θέση. Τότε γνώρισα και τους προ­πο­νη­τές της Εθνικής ομάδας. Δεν υπάρ­χουν μόνο οι επι­τυ­χίες και τα μετάλ­λια, στόχος είναι να κάνω πάντα το καλύ­τερο δυνατό».

Πολλά παιδιά στην ηλικία της ασχο­λού­νται με άλλα πράγ­ματα, όμως η Ραφα­έλλα έχει βρει τον δικό της «δρόμο»: «Έχω χάσει πολλές φορές γενέ­θλια φίλων μου αλλά δεν με ενοχλεί καθόλου. Εγώ είμαι που τους εξηγώ ότι δεν μπορώ να χάνω προ­πο­νή­σεις γιατί έχω φτάσει σε ένα επίπεδο που δεν μπορώ να κάνω πίσω. Προσέχω επίσης τη δια­τροφή μου, προ­κει­μέ­νου να είμαι πάντα στην κατάλ­ληλη κατά­σταση».

Όνειρο της νεαρής πρω­τα­θλή­τριας είναι να ασχο­λη­θεί επαγ­γελ­μα­τικά με την κολύμ­βηση: «Εγώ ήθελα από μικρή να γίνω προ­πο­νή­τρια κολύμ­βη­σης ή γυμνά­στρια σε παιδιά. Δεν έχω κάτι άλλο στο μυαλό μου, θέλω να περάσω στη γυμνα­στική ακα­δη­μία. Πολλές φορές όταν χάνω μαθή­ματα λόγω αγώνων, μου κάνουν ανα­πλή­ρωση οι καθη­γη­τές στο σχολείο και με βοηθούν να φτάσω τους άλλους μαθητές που έχουν προ­χω­ρή­σει».

Για το αν «πιέ­ζε­ται» από τον προ­πο­νητή της για να κολυ­μπή­σει ακόμη γρη­γο­ρό­τερα: «Πολλές φορές μου λέει να κάνω πράγ­ματα που εγώ πιστεύω ότι δεν μπορώ, για διά­φο­ρους λόγους, όπως π.χ. να κάνω γρή­γο­ρους χρόνους, όμως μετά βλέπω ότι μπορώ να «βγάλω» το πρό­γραμμα και δεν με ενοχλεί καθόλου».

Ο κ. Πιλάτης, κλεί­νο­ντας, ανα­φέρ­θηκε στο γεγονός της σχεδόν ανύ­παρ­κτης βοή­θειας που έχει η Ραφαέλα από θεσμούς, φορείς ή την ομο­σπον­δία: «Δεν υπάρχει καμία βοήθεια. Εκτός του προ­έ­δρου του Ροδίων Παιδεία και τους γονείς, δεν μας βοηθάει καμία ομο­σπον­δία, κανένας χορηγός και κανένας φορέας της πολι­τείας. Μόνο ο κ. Κυρια­κού­λης, τον οποίο και ευχα­ρι­στούμε πολύ. Επίσης θα θέλαμε να ευχα­ρι­στή­σουμε τον κ. Στέργο Σαρίκα, ο οποίος στη­ρί­ζει αφι­λο­κερ­δώς τη Ραφα­έλλα σε ότι χρεια­στεί και είναι πάντα δίπλα της».