Η Λαϊκή Συσπείρωση για το πρόσφατο Περιφερειακό Συμβούλιο

Σύσ­σω­μες οι πα­ρα­τά­ξεις του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, του Μα­χαι­ρί­δη και της Χρυ­σής Αυγής, υπερ­ψή­φι­σαν στο Πε­ρι­φε­ρεια­κό Συμ­βού­λιο τις προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­βά­σεις για τα υδα­το­δρό­μια, που έφερε η Πε­ρι­φε­ρεια­κή Αρχή. Μιας υπο­δο­μής, η οποία ακρι­βο­πλη­ρώ­νε­ται από το λαό για να εξυ­πη­ρε­τή­σει τα συμ­φέ­ρο­ντα του του­ρι­στι­κού κε­φα­λαί­ου και των εται­ρειών των υδρο­πλά­νων.

Απο­φά­σι­σαν να δια­θέ­σουν 3.000.000 ευρώ με τρο­πο­ποί­η­ση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού και με με­τα­φο­ρά χρη­μά­των για συ­μπλή­ρω­ση του ποσού από προ­βλε­πό­με­να για κά­λυ­ψη βα­σι­κών κοι­νω­νι­κών ανα­γκών (υγεία, υπο­δο­μές κλπ).

Η προ­σπά­θεια ει­ση­γη­τών και υπο­στη­ρι­κτών να πα­ρου­σιά­σουν τα υδα­το­δρό­μια σαν υπο­δο­μή για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση των συ­γκοι­νω­νια­κών ανα­γκών των μι­κρών νη­σιών έπεσε στο κενό με την απο­κά­λυ­ψη από την Λίλα Κα­φα­ντά­ρη επι­κε­φα­λή της Λαϊ­κής Συ­σπεί­ρω­σης, των δη­λώ­σε­ων τόσο των υπεύ­θυ­νων των εται­ρειών που εν­δια­φέ­ρο­νται, των κυ­βερ­νη­τι­κών πα­ρα­γό­ντων της προη­γού­με­νης κυ­βέρ­νη­σης, όσο και του ίδιου του Σα­μα­ρά που στην ομι­λία του στη Ρόδο υπο­στή­ρι­ξε την δη­μιουρ­γία και επι­σή­μα­νε τη ση­μα­σία των υδα­το­δρο­μί­ων για το ξε­νο­δο­χεια­κό κε­φά­λαιο.

Τα υδα­το­δρό­μια θα είναι υπο­δο­μές, οι οποί­ες ανε­ξάρ­τη­τα από το ση­με­ρι­νό φορέα δια­χεί­ρι­σης, θα πε­ρά­σουν και αυτές μαζί με τα λι­μά­νια σε ιδιώ­τες μέσω των ΣΔΙΤ (Συ­μπρά­ξεις Δη­μό­σιου και Ιδιω­τι­κού Τομέα), ή άλλων μορ­φών τις οποί­ες προ­βάλ­λει και υπο­στη­ρί­ζει και ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Δεν είναι επί­σης τυ­χαίο το γε­γο­νός της σύ­μπλευ­σης όλων των άλλων πα­ρα­τά­ξε­ων εκτός της Λαϊ­κής Συ­σπεί­ρω­σης και στην συμ­με­το­χή της Πε­ρι­φέ­ρειας Νό­τιου Αι­γαί­ου σε ΕΥ­ΡΩ­ΠΑΪ­ΚΟ ΟΜΙΛΟ ΕΔΑ­ΦΙ­ΚΗΣ ΣΥ­ΝΕΡ­ΓΑ­ΣΙΑΣ (Ε.Ο.Ε.Σ.).

Οι Ε.Ο.Ε.Σ. απο­τε­λούν ομί­λους, οι οποί­οι προ­ω­θούν τις πο­λι­τι­κές της Ε.Ε. συμ­βάλ­λουν, στην εκ­πλή­ρω­ση των στό­χων της στρα­τη­γι­κής «Ευ­ρώ­πη 2020» και απο­σκο­πούν στη συ­νερ­γα­σία με­τα­ξύ των δη­μό­σιων φο­ρέ­ων, στην «εδα­φι­κή» και «κοι­νω­νι­κή συ­νο­χή».

Ο κα­νο­νι­σμός του Ε.Ο.Ε.Σ. με­τα­ξύ άλλων προ­βλέ­πει και ρόλο δια­χει­ρι­στή δη­μο­σί­ων υπη­ρε­σιών, σε το­μείς όπως η εκ­παί­δευ­ση και η κα­τάρ­τι­ση, υπη­ρε­σιών ια­τρι­κής πε­ρί­θαλ­ψης, κοι­νω­νι­κών ανα­γκών σε σχέση με την υγεία και τη μα­κρο­χρό­νια μέ­ρι­μνα, φύ­λα­ξης παι­διών, πρό­σβα­σης και επα­νέ­ντα­ξης στην αγορά ερ­γα­σί­ας, κοι­νω­νι­κής στέ­γα­σης και κοι­νω­νι­κής έντα­ξης ευά­λω­των ομά­δων.

Με άλλα λόγια προ­βλέ­πει το πέ­ρα­σμα αυτών των υπη­ρε­σιών, οι οποί­ες θα έπρε­πε να κα­λύ­πτο­νται από το κρά­τος, στα χέρια των Ε.Ο.Ε.Σ. και των ιδιω­τών.

Οι απο­φά­σεις αυτές απο­κα­λύ­πτουν τον ρόλο της πε­ρι­φέ­ρειας και των πα­ρα­τά­ξε­ων που υπερ­ψη­φί­ζουν, στην υπο­στή­ρι­ξη των επι­χει­ρη­μα­τι­κών συμ­φε­ρό­ντων, το ρόλο τους στην επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα και την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα, βα­σι­κών κα­τευ­θυ­ντή­ριων γραμ­μών της Ε.Ε.

Η απο­κά­λυ­ψη αυτού του ρόλου από την επι­κε­φα­λή της Λαι­κής Συ­σπεί­ρω­σης, ενό­χλη­σε το προ­ε­δρείο του Πε­ρι­φε­ρεια­κού Συμ­βου­λί­ου, του οποί­ου, η προ­σπά­θεια να φι­μώ­σει τη Λίλα Κα­φα­ντά­ρη έπεσε στο κενό.

Τη πλήρη σύ­μπλευ­ση όλων των άλλων πα­ρα­τά­ξε­ων και ιδιαί­τε­ρα Χα­τζη­μάρ­κου – Μα­χαι­ρί­δη στα σο­βα­ρά αυτά ζη­τή­μα­τα, προ­σπά­θη­σαν, οι τε­λευ­ταί­οι, να κα­λύ­ψουν με ανού­σιες προ­σω­πι­κές αντι­πα­ρα­θέ­σεις με στόχο τον απο­προ­σα­να­το­λι­σμό του λαού από την ουσία της πο­λι­τι­κής τους.

Επι­βε­βαιώ­νε­ται ακόμα μια φορά η ανά­γκη ανά­πτυ­ξης και πα­ρέμ­βα­σης του λαϊ­κού κι­νή­μα­τος ενά­ντια στις πο­λι­τι­κές της Ε.Ε. ενά­ντια στο ρόλο που παί­ζουν οι δυ­νά­μεις του ευ­ρω­μο­νό­δρο­μου, ενά­ντια στο ρόλο των πε­ρι­φε­ρεια­κών αρχών, που απο­τε­λούν το δεξί χέρι του κρά­τους στην εφαρ­μο­γή των αντι­λαϊ­κών πο­λι­τι­κών, πα­ρέμ­βα­ση με στόχο την κά­λυ­ψη των σύγ­χρο­νων λαϊ­κών ανα­γκών, με την απο­δέ­σμευ­ση από την Ε.Ε., την μο­νο­με­ρή δια­γρα­φή του χρέ­ους, την κοι­νω­νι­κο­ποί­η­ση των συ­γκε­ντρω­μέ­νων μέσων πα­ρα­γω­γής, τον επι­στη­μο­νι­κό κε­ντρι­κό σχε­δια­σμό της οι­κο­νο­μί­ας.