Την παραχώρηση ακινήτων του ελληνικού δημοσίου ζητά o Περιφερειάρχης από την ΚΥΔ

Με έγγραφό του προς την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία Δωδε­κα­νή­σου, ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος ζητά την παρα­χώ­ρηση στην ΠΝΑΙ ακι­νή­των ιδιο­κτη­σίας του ελλη­νι­κού δημο­σίου.

Η απόφαση αυτή του Περι­φε­ρειάρχη σημα­το­δο­τεί την ριζική αλλαγή στάσης και αντι­με­τώ­πι­σης από πλευράς της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου του σοβαρού θέματος της δια­χεί­ρι­σης της ακί­νη­της περιου­σίας του δημο­σίου, μετά και τις συνε­χείς αρνη­τι­κές εκπλή­ξεις που επε­φύ­λαξε επί του συγκε­κρι­μέ­νου θέματος η τέως περι­φε­ρειακή αρχή, η οποία ακο­λού­θησε μια απο­λύ­τως ανε­ξή­γητη, αλλο­πρό­σαλλη και υπο­νο­μευ­τική για τα συμ­φέ­ρο­ντα του τόπου στάση, απε­μπο­λώ­ντας πλήρως τα δικαιώ­ματά της.

Ειδι­κό­τερα, ο κ. Χατζη­μάρ­κος ζητά από την ΚΥΔ την παρα­χώ­ρηση των παρα­κάτω ακι­νή­των (επι­συ­νά­πτε­ται το σχετικό έγγραφο 1):

1. Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία: τόμος οικο­δο­μών Ρόδου 21, φύλλο 3, μερίδα Ι9 και φάκελος 4610 (πρώην στρα­το­λο­γικό γραφείο) προ­κει­μέ­νου να στε­γα­στούν οι υπη­ρε­σίες της ΠΝΑ.

2. Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία: τόμος γαιών Ιξιάς 4, φύλλο 199, μερίδα 151Ζ, φάκελος 458 και πιο συγκε­κρι­μένα η ορι­ζό­ντια ιδιο­κτη­σία με αριθμό 6 του ισο­γείου του κτιρίου 4-5 πτέρυγα Γ και η ορι­ζό­ντια ιδιο­κτη­σία με αριθμό 5 & 6 του απάνω από το ισόγειο ορόφου του ιδίου κτιρίου, πρώην ιδιο­κτη­σίας ΕΟΜΜΕΧ προ­κει­μέ­νου να στε­γα­στεί το χει­ρο­τε­χνικό κέντρο.

3. Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γική μερίδα ΚΜ260 πόλεως Κω, κατα­χω­ρη­μένη στον τόμο 3, σελίδα 95. Το κτίριο αυτό βρί­σκε­ται στην ακτή Κου­ντου­ριώ­του 3 και στέγαζε το πρώην πολε­ο­δο­μικό γραφείο του Επαρ­χείου Κω.

4. Το ακίνητο με κτη­μα­το­λο­γικά στοι­χεία, τόμος 2, φύλλο 114, μερίδα 132Β και φάκελος 362 γαιών Ασγού­ρου στο οποίο βρί­σκε­ται το κτίριο του ΚΤΕΟ.

Η απο­φα­σι­στική στάση του Περι­φε­ρειάρχη κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου να διεκ­δι­κή­σει τα δημόσια ακίνητα, υπα­γο­ρεύ­τηκε από την ανάγκη να καλυ­φθούν κατά το δυνατόν οι δυσμε­νείς επι­πτώ­σεις της άφρονος και απο­λύ­τως βλα­πτι­κής για τα συμ­φέ­ρο­ντα του τόπου, εγκλη­μα­τι­κής αμέ­λειας της τέως Περι­φε­ρεια­κής αρχής, όσον αφορά την ακίνητη περιου­σία του δημο­σίου στην περιοχή ευθύνης της.

Άλλωστε, από την ανάληψη των καθη­κό­ντων της η περι­φε­ρειακή αρχή δέχεται τη μια δυσά­ρε­στη έκπληξη κατόπιν της άλλης. Μετά τη δια­πί­στωση ότι η τέως περι­φε­ρειακή αρχή ουδέ­ποτε προέβη σε κατα­γραφή των περιου­σια­κών της στοι­χείων, η σταγόνα που ξεχεί­λισε το ποτήρι ήταν η ανα­κά­λυψη εγγρά­φου με ημε­ρο­μη­νία 02/07/2013, με το οποίο ο τέως Περι­φε­ρειάρ­χης Γιάννης Μαχαι­ρί­δης , σε ερώτηση της ΚΥΔ για την «Ανα­γκαιό­τητα 25 Δημο­σίων Ακι­νή­των για τις Κρα­τι­κές Ανάγκες», απά­ντησε ότι «η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου δεν χρειά­ζε­ται κανένα από τα δημόσια ακίνητα για την κάλυψη των κρα­τι­κών αναγκών της» (επι­συ­νά­πτε­ται το σχετικό έγγραφο 2). Η ΚΥΔ είχε απο­στεί­λει νωρί­τερα έγγραφο στην τέως Περι­φε­ρειακή αρχή, με μια λίστα 25 δημο­σίων ακι­νή­των, με το ερώτημα αν υπάρχει ανα­γκαιό­τητα των ακι­νή­των αυτών από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου(επι­συ­νά­πτε­ται η λίστα των ακι­νή­των, έγγραφα 3 & 4).

Αξίζει να σημειω­θεί ότι με την απά­ντησή του ο Γιάννης Μαχαι­ρί­δης (όπως προ­κύ­πτει από το επι­συ­να­πτό­μενο έγγραφο 2) δεν ανα­φέ­ρε­ται συγκε­κρι­μένα στα 25 ακίνητα, αλλά γενικά στην ανα­γκαιό­τητα των δημο­σίων ακι­νή­των, γεγονός που μπορεί να εκλη­φθεί από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες ως έγγραφη παραί­τηση από την διεκ­δί­κηση κάθε δημο­σίου ακι­νή­του.

Κατόπιν αυτών, ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζη­μάρ­κος δηλώνει:

«Με έκπληξή μου δια­πι­στώνω ότι η υπο­νό­μευση του τόπου από εκεί­νους που δια­χει­ρί­στη­καν επί 30 χρόνια την τύχη του, δεν έχει τέλος. Από την αρχή της θητείας μου μέχρι σήμερα, κάθε μέρα ξεπερνά την προη­γού­μενη σε «ευρή­ματα» που απο­δει­κνύ­ουν την αδια­φο­ρία, την εγκα­τά­λειψη και την πρω­το­φανή υπο­νό­μευση ενός τόπου από εκεί­νους που η τοπική κοι­νω­νία είχε ενα­πο­θέ­σει την τύχη της. Ο χαρα­κτη­ρι­σμός «εγκλη­μα­τική αμέλεια» για τα λάθη και τις παρα­λή­ψεις τους είναι λίαν επιει­κής, μπροστά στην βλάβη που έχουν προ­κα­λέ­σει, στην οπι­σθο­δρό­μηση μιας περιο­χής, που σήμερα, σε εξαι­ρε­τικά αντί­ξοες συν­θή­κες, προ­σπα­θεί να επου­λώ­σει τις πληγές που προ­κά­λε­σαν οι «σωτήρες» της. Είναι εκείνοι που καθη­με­ρινά κατη­γο­ρού­σαν το «αθη­νο­κε­ντρικό κράτος» για τα κακώς κείμενα, όταν, με ντο­κου­μέ­ντα των πεπραγ­μέ­νων τους, απο­δει­κνύ­ε­ται ότι ο μεγα­λύ­τε­ρος εχθρός του τόπου ήταν αυτοί οι ίδιοι. Το τελευ­ταίο «κρούσμα» το απο­δει­κνύει. ¨Όταν το «αθη­νο­κε­ντρικό κράτος» θέλησε να τους χαρίσει δημόσια ακίνητα, εκείνοι απά­ντη­σαν ότι δεν τα χρειά­ζο­νται. Αν δυσκο­λεύ­ε­ται κανείς να απο­δώ­σει στην πράξη τους δόλο και σκο­πι­μό­τητα, θα πρέπει να ανα­ζη­τή­σει ως αίτιο αυτής της αλλο­πρό­σαλ­λης στάσης, την απύθ­μενη απε­ρι­σκε­ψία. Μια απε­ρι­σκε­ψία που όχι μόνο στέρησε από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου ακίνητα ανυ­πο­λό­γι­στης αξίας εντός της Μεσαιω­νι­κής πόλης, αλλά επι­πλέον δίνει επι­χει­ρή­ματα στο κεντρικό κράτος έναντι των υφι­στα­μέ­νων και μελ­λο­ντι­κών διεκ­δι­κή­σεων της αυτο­διοί­κη­σης. Και το πλέον κωμι­κο­τρα­γικό όλων: Είναι οι ίδιοι που δήθεν ξιφουλ­κού­σαν κατά του ΤΑΙΠΕΔ και των βλέψεών του για τα ακίνητα της Μεσαιω­νι­κής Πόλης!).