DW: Δεν υπάρχει σχέδιο στην Ευρώπη για τους πρόσφυγες

Ορδές μετα­να­στών, προ­σφυ­γι­κοί καταυ­λι­σμοί, συστή­ματα υπό κατάρ­ρευση. Είναι πράγ­ματι τόσο δρα­μα­τική η κατά­σταση για την Ευρώπη και κυρίως για τη Γερ­μα­νία; Όχι, απαντά ο ιστο­ρι­κός Γιόχεν Όλτμερ.

Το τελευ­ταίο διά­στημα η έλευση των μετα­να­στών προς την Ευρώπη και κυρίως την Γερ­μα­νία είναι από τα κύρια θέματα στα ΜΜΕ. Στα ρεπορ­τάζ και τα σχόλια γίνεται λόγος για τον μεγάλο αριθμό τους και τις περιο­ρι­σμέ­νες δυνα­τό­τη­τες της Ευρώπης να τους υπο­δε­χθεί. Είναι όμως πράγ­ματι έτσι τα πράγ­ματα αν δει κανείς την ιστορία; Ο ιστο­ρι­κός Γιόχεν Όλτμερ από το πανε­πι­στή­μιο του Όσνα­μπρουκ ανα­φέ­ρει σχετικά:

“Εάν δει κανείς τη συζή­τηση τότε δια­πι­στώ­νει ότι υπάρχει ένα κομμάτι τύφλω­σης και λήθης. Εάν ανα­τρέ­ξουμε στην αρχή της δεκα­ε­τίας του 1990 τότε θα δια­πι­στώ­σουμε ότι συνο­λικά τα μετα­να­στευ­τικά ρεύματα ήταν πολύ μεγα­λύ­τερα. Ακόμα και στο τέλος της δεκα­ε­τίας του 1960 και στις αρχές του 1970 δια­πι­στώ­νει κανείς ότι υπήρχαν κάποιες κορυ­φώ­σεις της μετα­νά­στευ­σης. Το τελευ­ταίο διά­στημα η μετα­νά­στευση είχε περιο­ρι­στεί. Μεταξύ του 2006 και του 2009 εν μέρει, από τη Γερ­μα­νία έφευγαν περισ­σό­τε­ροι άνθρω­ποι απ΄ όσοι έρχο­νταν. Αν δει κανείς το παρελ­θόν δια­πι­στώ­νει πως άλλοτε η μετα­νά­στευση εντεί­νε­ται και άλλοτε πάλι μειώ­νε­ται. Υπάρχει πάντα ένα πάνω – κάτω”.

Χρειά­ζο­νται μακρο­πρό­θε­σμοι στόχοι

Ο Γερ­μα­νός ιστο­ρι­κός δηλώνει πως, σύμφωνα με τα στοι­χεία του ΟΗΕ, το 2014 υπήρχαν 60 εκα­τομ­μύ­ρια πρό­σφυ­γες. Το 90% αυτών έγινε δεκτό σε ανα­πτυσ­σό­με­νες χώρες κυρίως του νοτίου ημι­σφαι­ρίου. Σε ολό­κληρο τον κόσμο, υπο­στη­ρί­ζει ο Γερ­μα­νός ιστο­ρι­κός, οι φτωχές χώρες του Νότου είναι εκείνες που υπο­δέ­χο­νται τους περισ­σό­τε­ρους μετα­νά­στες. Στις αρχές του 2000 ο Βορράς είχε υπο­δε­χθεί περισ­σό­τε­ρους μετα­νά­στες και πρό­σφυ­γες από ό,τι σήμερα.

Η μετα­νά­στευση συν­δέ­ε­ται πολύ συχνά με την οικο­νο­μική ανέχεια και οι πλού­σιες χώρες προ­σελ­κύ­ουν περισ­σό­τερο κόσμο. Συχνά όμως η μετα­νά­στευση εκλαμ­βά­νε­ται περισ­σό­τερο ως κίν­δυ­νος και λιγό­τερο ως ευκαι­ρία, με την έννοια ότι οι νέοι άνθρω­ποι που κατα­φθά­νουν μπορούν και αυτοί να συμ­βάλ­λουν με τις δυνα­τό­τη­τές τους και τις ιδέες τους. Συχνά μάλιστα ο φόβος και η καχυ­πο­ψία απέ­να­ντι στους ξένους φθάνει σε τέτοιο βαθμό που οδηγεί στη βία. Όπως για παρά­δειγμα στη Γερ­μα­νία, όπου κατα­λύ­ματα προ­σφύ­γων έχουν γίνει συχνά στόχοι εμπρη­σμού. Τι πρέπει όμως να γίνει;

“Αυτό που κυρίως χρεια­ζό­μα­στε είναι να θέσουμε μακρο­πρό­θε­σμους στόχους όσον αφορά τη μετα­να­στευ­τική πολι­τική. Βλέ­πουμε στη Γερ­μα­νία και στην Ευρώπη ότι δεν υπάρχει ένα οργα­νω­μένο σχέδιο, δεν υπάρχει σαφή­νεια στο λόγο. Για το λόγο αυτό χρη­σι­μο­ποιού­νται άσκοπα μεμο­νω­μένα εργα­λεία. Αυτό δημιουρ­γεί μια δυσφο­ρία στον κόσμο. Κανείς δεν ξέρει ακριβώς προς τα πού θέλει να πάει η Ευρώπη, προς τα πού θέλει να πάει η Γερ­μα­νία” δηλώνει ο Γιόχεν Όλτμερ.

Πηγή dw.de