Μαθήματα απ’ το κοντινό μας μέλλον…

Ο Guardian, έγραφε πριν λίγους μήνες για την κοντινή μας Ιταλία: «Η ακτο­γραμμή της Ιταλίας απο­τε­λεί δημόσια περιου­σία, όμως η δια­χεί­ριση των περισ­σό­τε­ρων παρα­λιών γίνεται μέσω παρα­χω­ρή­σεων τους σε ιδιώτες. Μάλιστα, ένας σημα­ντι­κός αριθμός παρα­λιών ανα­τί­θε­ται αυτο­μά­τως στον ίδιο ιδιο­κτήτη ξανά και ξανά, χωρίς να προη­γη­θεί δια­γω­νι­στική δια­δι­κα­σία, με απο­τέ­λε­σμα να δημιουρ­γεί­ται ένα φαι­νο­με­νικά αδια­πέ­ρα­στο σύστημα δυνά­στευ­σης του δημό­σιου χώρου. Σύμφωνα με στοι­χεία της περι­βαλ­λο­ντι­κής ένωσης Legambiente, ο αριθμός των ιδιω­τι­κών παρα­λιών έχει διπλα­σια­στεί τις τελευ­ταίες δύο δεκα­ε­τίες σε 12.166. Επι­πλέον, σχεδόν 2.000 συμ­βά­σεις που αφορούν σε παρα­θα­λάσ­σιες κατα­σκη­νώ­σεις ή αθλη­τι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες έχουν επίσης παρα­χω­ρη­θεί σε επι­χει­ρή­σεις,  όπου είναι δύσκολο ακόμη και αντι­κρύ­σει κανείς τη Μεσό­γειο λόγω των περι­φρά­ξεων και των τσι­με­ντέ­νιων εγκα­τα­στά­σεων, επί πολλά χιλιό­με­τρα, που εμπο­δί­ζουν ακόμη και τη θέα της θάλασ­σας σε όλους πλην όσων έχουν πλη­ρώ­σει εισι­τή­ριο. «Κάποτε πηγαί­ναμε στην παραλία για ηλιο­θε­ρα­πεία. Τώρα, μέσω των παρα­χω­ρή­σεων, οι ιδιο­κτή­τες ασχο­λού­νται περισ­σό­τερο με την ανέ­γερση τσι­με­ντέ­νιων εγκα­τα­στά­σεων που φιλο­ξε­νούν μια ποι­κι­λία δρα­στη­ριο­τή­των – από κλαμπ μέχρι γάμους– επειδή είναι περισ­σό­τερο κερ­δο­φό­ρες» λένε οι κάτοι­κοι. Αυτά με αφορμή την μετα­φορά στην ΕΤΑΔ δια νόμου της δια­χεί­ρι­σης όλων των παρα­λιών (βλέπε σε μεγάλες εται­ρίες) και τον φόβο ότι το Αιγαίο θα το βλέ­πουμε με αντί­τιμο και μάλιστα «αλμυρό». Ας αφή­σουμε την κατα­στροφή του περι­βάλ­λο­ντος, του ιδιαί­τε­ρου χρώ­μα­τος των νησιών, της αισθη­τι­κής μας… Υ.Γ. Η φωτο­γρα­φία από τον «Μαύρο κάβο», μια από τις ομορ­φό­τε­ρες παρα­λίες στη Νότια Ρόδο με τους αμμό­λο­φους και τους κέδρους.