A. Mητρόπουλος: «Να πιστεύουν στη δύναμή τους οι συνταξιούχοι, οι εργαζόμενοι και κυρίως οι νέοι εργαζόμενοι»

Συ­νέ­ντευ­ξη στην

Πέγκυ Ντό­κου

«Να πι­στεύ­ουν στην δύ­να­μή τους, οι συ­ντα­ξιού­χοι, οι ερ­γα­ζό­με­νοι και κυ­ρί­ως οι νέοι ερ­γα­ζό­με­νοι» δη­λώ­νει σή­με­ρα σε συ­νέ­ντευ­ξή του στην «δ», ο γνω­στός κα­θη­γη­τής ερ­γα­το­λό­γος κ. Αλέ­ξης Μη­τρό­που­λος.

Κά­νο­ντας την απο­τί­μη­ση του 2018 μετά από πολλά χρό­νια μνη­μο­νια­κών πε­ρι­κο­πών, ο κ. Μη­τρό­που­λος προ­βαί­νει σε έναν απο­λο­γι­σμό σχε­τι­κά με τις μειώ­σεις, πε­ρι­κο­πές και απώ­λειες που με­τρούν μέχρι σή­με­ρα οι μι­σθω­τοί στον ιδιω­τι­κό και δη­μό­σιο τομέα και βε­βαί­ως, οι συ­ντα­ξιού­χοι, ενώ μι­λά­ει για την φτηνή και με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση και την μαύρη ερ­γα­σία.

Πά­ντως, όπως δη­λώ­νει «και το 2019 θα είναι πολύ επί­και­ρο σε ό,τι αφορά τα συ­ντα­ξιο­δο­τι­κά και τα ερ­γα­σια­κά αφού κα­τα­γρά­φε­ται με­γά­λη κι­νη­τι­κό­τη­τα».

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Μη­τρό­που­λε, πώς κλεί­νει το 2018 για τους συ­ντα­ξιού­χους αλλά και για τους ερ­γα­ζό­με­νους και τι πε­ρι­μέ­νου­με από το 2019; Δώστε μας μια ει­κό­να.

Κοι­τάξ­τε, ο φόβος για να μειω­θούν πε­ραι­τέ­ρω οι συ­ντά­ξεις όλων των πα­λαιών συ­ντα­ξιού­χων απε­φεύ­χθη με νόμο που ψή­φι­σε η κυ­βέρ­νη­ση. Κατά την δική μου άποψη, αυτό «με­τα­τέ­θη­κε», δεν ακυ­ρώ­θη­κε η πε­ρι­κο­πή των συ­ντά­ξε­ων –η λε­γό­με­νη προ­σω­πι­κή δια­φο­ρά- και μά­λι­στα 500.000 και πλέον χα­μη­λο­συ­ντα­ξιού­χοι θα δουν μια μικρή δια­φο­ρά ενώ θα πά­ρουν και κά­ποιες αυ­ξή­σεις σε βάθος πε­ντα­ε­τί­ας. Όσο για τους συ­ντα­ξιού­χους που θα βρε­θούν με αρ­νη­τι­κή προ­σω­πι­κή δια­φο­ρά (δη­λα­δή 1.500.000 κό­σμος) θα χά­σουν χρή­μα­τα σε βάθος πε­ντα­ε­τί­ας.

Το 2019 θα φέρει τις απο­φά­σεις του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας για το Νόμο Κα­τρού­γκα­λου κι εκεί ανα­μέ­νε­ται να ακυ­ρω­θεί ένα με­γά­λο πα­κέ­το των συ­ντα­ξιο­δο­τι­κών ρυθ­μί­σε­ων του πε­ρί­φη­μου αυτού νόμου και βε­βαί­ως, η μάχη του 2018 για τα δώρα δη­μο­σί­ων υπαλ­λή­λων, εν ενερ­γεία υπαλ­λή­λων και συ­ντα­ξιού­χων θα είναι επί­και­ρη και θα φέρει κα­ται­γι­στι­κές εξε­λί­ξεις καθ’ όλη την διάρ­κεια του 2019. Μην ξε­χνά­τε πως μόλις την πε­ρα­σμέ­νη Πέμ­πτη 27 Δε­κεμ­βρί­ου, το ΣτΕ εξέ­δω­σε 10 νέες απο­φά­σεις που δια­τάσ­σουν την κυ­βέρ­νη­ση να χο­ρη­γή­σει τα δώρα των Χρι­στου­γέν­νων, Πάσχα και επί­δο­μα αδεί­ας σε όλους τους εν ενερ­γεία δη­μο­σί­ους υπαλ­λή­λους, είτε με μό­νι­μη σχέση, είτε με σχέση αο­ρί­στου χρό­νου, είτε με άλλη σχέση. Συ­νε­πώς, και το 2019 θα είναι πολύ επί­και­ρο σε ό,τι αφορά τα συ­ντα­ξιο­δο­τι­κά και τα ερ­γα­σια­κά και ει­δι­κά οι πρώ­τοι μήνες, όπου θα μπο­ρούν όλοι οι συ­ντα­ξιού­χοι και όλοι οι ερ­γα­ζό­με­νοι στον δη­μό­σιο τομέα να διεκ­δι­κή­σουν τις πε­ρι­κο­πές του 2012 και τα δώρα. Από τον Γε­νά­ρη θα δούμε με­γά­λη κι­νη­τι­κό­τη­τα σε όλα αυτά –με δε­δο­μέ­νο ότι και η κυ­βέρ­νη­ση έχει προ­α­ναγ­γεί­λει ότι θα κάνει μια «μί­ζε­ρη» κατά την δική μας άποψη, αύ­ξη­ση του κα­τώ­τα­του μι­σθού που η ίδια τον κρα­τά­ει για τέσ­σε­ρα χρό­νια στα 586 ευρώ μικτά. Αυτό πά­ντως είναι ένα καλό νέο. Ανα­μέ­νου­με με εν­δια­φέ­ρον τις εξε­λί­ξεις.

• Πρό­σφα­τα ανα­φέ­ρα­τε ότι θα πρέ­πει να συμ­ψη­φι­στούν τα ανα­δρο­μι­κά με οφει­λές προς το κρά­τος. Μπο­ρεί να γίνει κάτι τέ­τοιο;

Άλλες κυ­βερ­νή­σεις το έπρα­ξαν στον ευ­ρω­παϊ­κό νότο. Κυ­βερ­νή­σεις που βρέ­θη­καν ενώ­πιον πολ­λών δι­κα­στι­κών απο­φά­σε­ων, με­γά­λου δη­μο­σιο­νο­μι­κού κό­στους, δεν επι­βά­ρυ­ναν ένα δη­μο­σιο­νο­μι­κό έτος. Γι αυτό κι εμείς από την Ένωση για την Υπε­ρά­σπι­ση της Ερ­γα­σί­ας και του Κοι­νω­νι­κού Κρά­τους, προ­τεί­να­με να πρά­ξει ανά­λο­γα και η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση στην Ελ­λά­δα. Τι λέμε δη­λα­δή: με τις οφει­λές των συ­ντα­ξιού­χων σε φό­ρους, ΕΝΦΙΑ, τέλη, οφει­λές προς τα τα­μεία, να τα συμ­ψη­φί­σει η κυ­βέρ­νη­ση με δικές της οφει­λές προς εκεί­νους τους συ­ντα­ξιού­χους, με αφορ­μή και την έκ­δο­ση των πρό­σφα­των δι­κα­στι­κών απο­φά­σε­ων. Τα χρή­μα­τα, μπο­ρούν να βρε­θούν σε βάθος χρό­νου ώστε να υπάρ­χει εκα­τέ­ρω­θεν συμ­ψη­φι­σμός οφει­λών των ιδίων των συ­ντα­ξιού­χων και των οι­κο­γε­νειών τους με αντί­στοι­χες οφει­λές των κυ­βερ­νή­σε­ων. Είναι απλά τα πράγ­μα­τα και με αυτό τον τρόπο δεν επι­βα­ρύ­νε­ται κα­νέ­να δη­μο­σιο­νο­μι­κό έτος. Πι­στεύω πως εάν γίνει αυτό θα μπο­ρέ­σει να απο­κα­τα­στα­θεί και η εμπι­στο­σύ­νη των συ­ντα­ξιού­χων απέ­να­ντι σε μια κυ­βέρ­νη­ση που μπο­ρεί να έχει πα­ρα­δο­θεί στους δα­νει­στές, αλλά πρέ­πει να σέ­βε­ται τις απο­φά­σεις της Ελ­λη­νι­κής Δι­καιο­σύ­νης.

• Μας μι­λά­νε για υπερ-πλε­ο­νά­σμα­τα. Κά­ποιοι κά­νουν λόγο για «μα­τω­μέ­να» υπερ-πλε­ο­νά­σμα­τα. Θα ήθελα το δικό σας σχό­λιο.

Και ο απλός πο­λί­της σε όλη την χώρα, έχει κα­τα­λά­βει ότι τα υπερ-πλε­ο­νά­σμα­τα για τα οποία επαί­ρε­ται η κυ­βέρ­νη­ση δεν είναι πλε­ο­νά­σμα­τα της ανά­πτυ­ξης, ούτε της υψη­λής πα­ρα­γω­γι­κό­τη­τας ή αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, αλλά της αφαί­μα­ξης από ορι­σμέ­να και συ­γκε­κρι­μέ­να, πα­ρα­γω­γι­κά οι­κο­νο­μι­κά στρώ­μα­τα. Τόσο από τους μι­κρο­με­σαί­ους, όσο και από τους μι­σθω­τούς και συ­ντα­ξιού­χους. Μην ξε­χνά­τε ότι τα θύ­μα­τα αυτής της κα­τά­στα­σης και της κρί­σης, δεν είναι μόνον οι μι­κρο­με­σαί­οι, είναι οι συ­ντα­ξιού­χοι, οι μι­σθω­τοί του πο­λύ­πα­θου ιδιω­τι­κού τομέα αλλά και οι δη­μό­σιοι υπάλ­λη­λοι. Μόνο από την κα­τάρ­γη­ση των επι­δο­μά­των και των δώρων και την αύ­ξη­ση της ει­σφο­ράς υπέρ ΕΟΠΥΥ έχα­σαν τε­ρά­στια ποσά και μά­λι­στα δε­κά­δες δις ευρώ. Αυτές είναι «ορι­ζό­ντιες» μειώ­σεις και δεν πρέ­πει να το ξε­χνά­με αυτό.

Από τις ανα­λύ­σεις των εθνι­κών λο­γα­ρια­σμών αλλά και τις ομο­λο­γί­ες των κυ­βερ­νη­τι­κών πα­ρα­γό­ντων προ­κύ­πτει ότι το πλε­ό­να­σμα …επι­τυγ­χά­νε­ται από τρεις στο­χευ­μέ­νες πο­λι­τι­κές:

α) την υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση,

β) την πε­ραι­τέ­ρω μεί­ω­ση έως αφα­νι­σμού των δη­μο­σί­ων επεν­δύ­σε­ων και

γ) τη στάση πλη­ρω­μής πολ­λών δις λη­ξι­προ­θέ­σμων οφει­λών του Δη­μο­σί­ου προς τους πο­λί­τες και τις επι­χει­ρή­σεις.

Σας θυ­μί­ζω: αφαί­μα­ξη των συ­ντα­ξιού­χων, του ιδιω­τι­κού τομέα, οι φτη­νές απο­λύ­σεις, η ευ­έ­λι­κτη απα­σχό­λη­ση, τα «300άρικα», η εκτό­ξευ­ση της με­ρι­κής απα­σχό­λη­σης, είναι το μείγ­μα της εφαρ­μο­γής αυτής της πο­λι­τι­κής από μία κυ­βέρ­νη­ση που ψη­φί­στη­κε λέ­γο­ντας πως είναι … Αρι­στε­ρή.

• Μιας και ανα­φερ­θή­κα­τε στην με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση, είναι γε­γο­νός πως δεν ωφε­λεί κα­νέ­ναν από κάθε πλευ­ρά. Ούτε έν­ση­μα μπο­ρούν να συ­γκε­ντρω­θούν, ούτε οι μι­σθοί είναι αρ­κε­τοί κ.λπ. Ωστό­σο «εκτο­ξεύ­τη­κε» μέσα στο 2018.

Θα σας δώσω τα στοι­χεία: το 2010, η με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση (στη συ­νο­λι­κή απα­σχό­λη­ση) ήταν στο 8%. Το 2018, η με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση (στη συ­νο­λι­κή απα­σχό­λη­ση) είναι στο 29%. Και το τε­λευ­ταίο 11μηνο σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της Ερ­γά­νης του υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας, οι 55 στις κάθε 100 θέ­σεις που δη­μιουρ­γού­νται είναι τα «300άρικα».

Κατά τη διάρ­κεια του τρί­του … «με­τα­μνη­μο­νια­κού» μήνα (Νο­έμ­βριος 2018), έχου­με τις εξής δυ­σά­ρε­στες ου­σια­στι­κά δια­πι­στώ­σεις:

α) Χά­θη­καν 33.249 θέ­σεις ερ­γα­σί­ας, πλέον των 120.097 θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας τον Οκτώ­βριο 2018 που εί­χα­με θλι­βε­ρή πρω­τιά και

β) Η με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση εκτο­ξεύ­τη­κε στο εκρη­κτι­κό πο­σο­στό για χώρα της ΕΕ του 57,4% και

γ) Η με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση και για τον μήνα Νο­έμ­βριο, όπως και για το εν­δε­κά­μη­νο Ια­νουά­ριος-Νο­έμ­βριος 2018, έφτα­σε στο 54,2%

Συ­νε­πώς, πάει…. πε­ρί­πα­το και η αξιο­πρε­πής δια­βί­ω­ση, τα όνει­ρα των νέων, η προ­ο­πτι­κή να κά­νουν οι­κο­γέ­νεια και βε­βαί­ως η ερ­γα­σία με την προ­ο­πτι­κή της σύ­ντα­ξης όταν θα έρθει η ώρα.

Κι από την άλλη, θα σας υπο­γραμ­μί­σω ότι τα «300άρικα» δεν μπο­ρούν να συ­ντη­ρή­σουν ούτε και τις συ­ντά­ξεις. Το κυ­ρί­αρ­χο ζή­τη­μα των συ­ντά­ξε­ων είναι η αγορά ερ­γα­σί­ας. Αυτή «τρα­βά­ει» προς τα κάτω τις συ­ντά­ξεις, «ξε­ζου­μί­ζει» τις συ­ντά­ξεις και πίνει το με­δού­λι του συ­ντα­ξιο­δο­τι­κού συ­στή­μα­τος, αφού οι ει­σφο­ρές που στέλ­νουν στο σύ­στη­μα από τις νέες μορ­φές απα­σχό­λη­σης είναι χα­μη­λές. Άρα, η ευ­έ­λι­κτη και η φτηνή απα­σχό­λη­ση, είναι ου­σια­στι­κά η απει­λή για τις συ­ντά­ξεις.

• Και βέ­βαια, να μην πα­ρα­λεί­ψου­με την «μαύρη ερ­γα­σία» η οποία… ανθεί.

Η μαύρη, ή αδή­λω­τη, ή γκρί­ζα ερ­γα­σία που δεν έχει κα­τα­γε­γραμ­μέ­να στοι­χεία που­θε­νά χωρίς ει­σφο­ρές, με πολύ χα­μη­λούς μι­σθούς που δεν τους γνω­ρί­ζει το σύ­στη­μα, δεν έχει καμία ωφέ­λεια ούτε για τον ερ­γα­ζό­με­νο ούτε για κα­νέ­ναν.

• Τι θα λέ­γα­τε κύριε Μη­τρό­που­λε στους συ­ντα­ξιού­χους και στους ερ­γα­ζό­με­νους;

Να πι­στεύ­ουν στην δύ­να­μή τους. Όπως με την πίεση απέ­τρε­ψαν την πε­ρι­κο­πή που ήταν νο­μο­θε­τη­μέ­νη και είχε ψη­φι­στεί, τε­λι­κώς, η κυ­βέρ­νη­ση φά­νη­κε ότι φο­βή­θη­κε και πήρε πίσω τις μειώ­σεις.

Οι συ­ντα­ξιού­χοι, πρέ­πει να πι­στέ­ψουν στην δύ­να­μή τους και κυ­ρί­ως οι νέοι ερ­γα­ζό­με­νοι. Να συ­νε­χί­σουν να μά­χο­νται για το συλ­λο­γι­κό καλό για μια πα­τρί­δα που την υπο­βαθ­μί­ζουν, τόσο η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση όσο και οι προη­γού­με­νες μνη­μο­νια­κές κυ­βερ­νή­σεις και βε­βαί­ως για το μέλ­λον του τόπου.