Πώς στήνεται «έντιμος συμβιβασμός» στα εργασιακά

Ανα­ζη­τώ­ντας μια τίμια ισο­πα­λία στα εργα­σιακά, κυβέρ­νηση και Κομι­σιόν εμφα­νί­στη­καν χθες απο­φα­σι­σμέ­νοι να κάνουν αμοι­βαία βήματα συμ­βι­βα­σμού. Βέβαια, μένουν ακόμη πολλά βήματα να γίνουν, για να δια­νυ­θεί η από­σταση που χωρίζει όχι μόνο την κυβέρ­νηση με το σύνολο των θεσμών που εκπρο­σω­πού­νται στο κουαρ­τέτο των δανει­στών, αλλά και τους δανει­στές μεταξύ τους.

Χθες πάντως, κατά τη συνά­ντηση του Ευρω­παίου επι­τρό­που Πιερ Μοσκο­βισί με την υπουργό Εργα­σίας Εφη Αχτσιό­γλου, διεφάνη ότι οι δύο πλευρές συζη­τούν ήδη τις ανα­γκαίες προ­σαρ­μο­γές στα εργα­σιακά, βάσει του 3ου Μνη­μο­νίου, λαμ­βά­νο­ντας όμως υπόψη και τις αρχές του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Μοντέ­λου.

Υπέρ του οποίου φέρεται να τάχθηκε και ο Γάλλος επί­τρο­πος Οικο­νο­μι­κών Υπο­θέ­σεων της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης. Αμέσως μετά τη συνά­ντηση, την οποία ο κ. Μοσκο­βισί χαρα­κτή­ρισε καλή και εποι­κο­δο­μη­τική, πηγές προ­ερ­χό­με­νες από το υπουρ­γείο Εργα­σίας έκαναν λόγο για σαφέ­στατη πρόοδο που ανοίγει τον δρόμο για μια καλή συμ­φω­νία στα εργα­σιακά. Σύμφωνα με υψη­λό­βαθμο στέ­λε­χος του υπουρ­γείου, η συζή­τηση επι­κε­ντρώ­θηκε στο ζήτημα των συλ­λο­γι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων και ο Ευρω­παίος επί­τρο­πος συμ­με­ρί­στηκε τις απόψεις της ελλη­νι­κής πλευράς, τονί­ζο­ντας πως η Επι­τροπή στη­ρί­ζει πλήρως το Ευρω­παϊκό Κοι­νω­νικό Μοντέλο και ότι η Ελλάδα δεν πρό­κει­ται να τεθεί σε καθε­στώς εξαί­ρε­σης.

Λιγό­τερο… εκδη­λω­τι­κός ο κ. Μοσκο­βισί κατά την επίσημη συνέ­ντευξη Τύπου, όταν ρωτή­θηκε για το θέμα, δήλωσε πως με βάση τα στοι­χεία που κατέ­θεσε στην Ελλη­νίδα υπουργό Εργα­σίας, επι­θυ­μεί μια συμ­φω­νία για τα εργα­σιακά μέχρι τα τέλη της τρέ­χου­σας εβδο­μά­δας. Σημεί­ωσε μάλιστα, ότι η πρότασή του προς την κ. Αχτσιό­γλου περι­λαμ­βά­νει τις ανα­γκαίες προ­σαρ­μο­γές που περιέ­χει το μνη­μό­νιο, είναι όμως, παράλ­ληλα, προ­ση­λω­μένη και στο ευρω­παϊκό κοι­νω­νικό μοντέλο.

Σύμφωνα με ασφα­λείς πλη­ρο­φο­ρίες, κατά τη χθεσινή συνά­ντηση των δύο πλευρών, η κ. Αχτσιό­γλου επι­χει­ρη­μα­το­λό­γησε υπέρ των ελλη­νι­κών προ­τά­σεων για τις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι κινού­νται εντός του Ευρω­παϊ­κού Κοι­νω­νι­κού Μοντέ­λου όπως αυτό ορί­ζε­ται μέσα από τους Ευρω­παϊ­κούς Χάρτες, τις Διε­θνείς Συν­θή­κες του ILO και το πόρισμα της επι­τρο­πής εμπει­ρο­γνω­μό­νων για τα εργα­σιακά.

Παρου­σί­ασε μάλιστα πίνακες, βάσει των οποίων φαί­νε­ται καθαρά ότι μετά τις παρεμ­βά­σεις των δύο προη­γού­με­νων μνη­μο­νίων, η προ­στα­σία των Ελλήνων εργα­ζο­μέ­νων στο θέμα των ομα­δι­κών απο­λύ­σεων βρί­σκε­ται κοντά στον ευρω­παϊκό μέσο όρο και δεν απαι­τού­νται αλλαγές, κυρίως ανα­φο­ρικά με το επι­τρε­πό­μενο όριο, ενώ η προ­στα­σία των εργα­ζο­μέ­νων μέσω της νομο­θε­σίας (περι­λαμ­βά­νο­νται κανόνες τόσο για τις προ­σλή­ψεις όσο και τις απο­λύ­σεις, για θέματα συλ­λο­γι­κών συμ­βά­σεων και δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, δικα­στι­κές απο­φά­σεις και κανο­νι­σμούς) υπο­λεί­πε­ται σημα­ντικά από πολλές ευρω­παϊ­κές χώρες και είναι κάτω από τον ευρω­παϊκό μέσο όρο.

Ανα­λυ­τικά, ο δείκτης προ­στα­σίας από τις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις (δεύ­τε­ρος πίνακας) είναι στο 3,25 έναντι 5,13 στο Βέλγιο, 3,88 στο Λου­ξεμ­βούργο και 3,75 στην Ιταλία και τη Λετονία.

Στον αντί­ποδα, στο θέμα της εν γένει προ­στα­σίας της εργα­σίας (πρώτος πίνακας), στο οποίο περι­λαμ­βά­νε­ται η συλ­λο­γική εκπρο­σώ­πηση και δια­πραγ­μά­τευση, η χώρα μας βαθ­μο­λο­γεί­ται με 2,41 (έναντι 2,48 του ευρω­παϊ­κού μέσου όρου) και υπο­λεί­πε­ται σημα­ντικά από χώρες όπως η Γερ­μα­νία με 2,98, το Βέλγιο με 2,95, η Ολλαν­δία με 2,94 αλλά και η Γαλλία με 2,82 και η Ιταλία με 2,79.

Όπως μάλιστα ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά η ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας, καθ’ όλη τη δια­δι­κα­σία των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, η προ­στα­σία των εργα­ζο­μέ­νων βρί­σκε­ται στον μέσο όρο σύμφωνα και με τους δείκτες του ΟΟΣΑ και όχι κάποιου… μαρ­ξι­στι­κού Ινστι­τού­του.

Για τον λόγο αυτό, σύμφωνα με την ελλη­νική πλευρά, επι­διώ­κε­ται η επα­να­φορά της δυνα­τό­τη­τας επέ­κτα­σηςτων κλα­δι­κών συμ­βά­σεων και της αρχής της ευνοϊ­κό­τε­ρης ρύθ­μι­σης για τον εργα­ζό­μενο.

Στο θέμα της επε­κτα­σι­μό­τη­τας μάλιστα, φαί­νε­ται πως συναι­νεί με την πρόταση των δανει­στών για δημιουρ­γία ενός αξιό­πι­στου μηχα­νι­σμού παρα­κο­λού­θη­σης της αντι­προ­σω­πευ­τι­κό­τη­τας των κλα­δι­κών συμ­βά­σεων. Αλλά και σε αυτό της αρχής της ευνοϊ­κό­τε­ρης ρύθ­μι­σης για τον εργα­ζό­μενο σε περί­πτωση κλα­δι­κής και επι­χει­ρη­σια­κής σύμ­βα­σης, ή επι­χει­ρη­σια­κής και ατο­μι­κής, προ­κει­μέ­νου να επι­τευ­χθεί η επι­θυ­μητή συμ­φω­νία, η ηγεσία του υπουρ­γείου Εργα­σίας δεν απο­κλείει την αποδοχή της πρό­τα­σης της επι­τρο­πής Σοφών για πρό­βλεψη συγκε­κρι­μέ­νων προ­ϋ­πο­θέ­σεων, βάσει των οποίων δεν θα ισχύει η ευνοϊ­κό­τερη ρύθμιση.

«Θέλουμε την αγορά εργα­σίας να λει­τουρ­γεί χωρίς περιτ­τούς περιο­ρι­σμούς. Θέλουμε όμως και ισχυ­ρούς κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους, οι οποίοι θα πρέπει να έχουν τη δυνα­τό­τητα να δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται», ήταν η δήλωση του κ. Μοσκο­βισί για το θέμα που άφησε ανοικτό το ενδε­χό­μενο δια­φο­ρο­ποί­η­σης της Επι­τρο­πής από τις προη­γού­με­νες θέσεις των θεσμών. Σε άλλο σημείο μάλιστα, τάχθηκε τόσο υπέρ της ευε­λι­ξίας όσο και υπέρ της ύπαρξης δια­πραγ­μα­τευ­τι­κής ισχύος για τους εργα­ζό­με­νους.

“Η Κομι­σιόν είναι προ­ση­λω­μένη στους ευρω­παϊ­κούς κανόνες. Χρειά­ζε­ται ο κοι­νω­νι­κός διά­λο­γος, που αυτό σημαί­νει συλ­λο­γι­κές δια­πραγ­μα­τεύ­σεις”, επε­σή­μανε ο κ. Μοσκο­βισί.

Αυτό βέβαια δεν σημαί­νει ότι η ελλη­νική πλευρά δεν θα προ­χω­ρή­σει στις ανα­γκαίες και σημα­ντι­κές υπο­χω­ρή­σεις προ­κει­μέ­νου να επι­τευ­χθεί έστω μια ισο­πα­λία στα εργα­σιακά. Το καυτό θέμα είναι οι ομα­δι­κές απο­λύ­σεις, για τις οποίες η κυβέρ­νηση, ενώ ξεκα­θα­ρί­ζει σε όλους τους τόνους ότι δεν θα δεχθεί αύξηση του ορίου από 5% σε 10%, αφήνει πλέον ξεκά­θαρα ανοικτό το ενδε­χό­μενο κατάρ­γη­σης του υπουρ­γι­κού βέτο, καθώς σε ολό­κληρη την Ευρω­παϊκή Ένωση δεν υπάρχει αντί­στοιχη πολι­τική – διοι­κη­τική παρέμ­βαση στη λήψη της από­φα­σης για ομα­δι­κές απο­λύ­σεις.

Δέχεται μάλιστα και την πιθα­νό­τητα μιας ανε­ξάρ­τη­της και ισορ­ρο­πη­μέ­νης ως προς τη συμ­με­τοχή κυβέρ­νη­σης, εργο­δο­τών και εργα­ζο­μέ­νων, αρχής που θα διε­νερ­γεί τον προ­έ­λεγχο της νομι­μό­τη­τας των απο­φά­σεων των επι­χει­ρή­σεων, αρνεί­ται όμως να αρκε­στεί μόνο στον έλεγχο της δια­δι­κα­σίας και ζητεί να υπάρχει κάποιος έλεγχος και στα οικο­νο­μικά στοι­χεία βάσει των οποίων οι επι­χει­ρή­σεις προ­χω­ρούν στις ομα­δι­κές απο­λύ­σεις.

Η φόρ­μουλα συμ­φω­νίας θα πρέπει να «κλει­δώ­σει» πριν δημο­σιο­ποι­η­θεί η απόφαση του Δικα­στη­ρίου της Ε.Ε., που σύμφωνα με εκτι­μή­σεις θα εκδοθεί μετά τις 20 Δεκεμ­βρίου.