«Η Συνοικία του Αγ. Δημητρίου έχει εδραιωθεί ως ένας υπαίθριος παράνομος οίκος ανοχής»!

Όταν η ημέρα φεύ­γει, ένας άλλος κό­σμος φα­νε­ρώ­νε­ται στην συ­νοι­κία του Αγίου Δη­μη­τρί­ου. Εκεί όπου οι ΡΟΜΑ βρί­σκουν συχνά κα­τα­φύ­γιο, προ­χω­ρώ­ντας σε κα­τα­λή­ψεις ακι­νή­των, εκεί που εκ­δι­δό­με­νες γυ­ναί­κες και οι προ­στά­τες τους, το βράδυ κά­νουν «κου­μά­ντο».

Οι δη­λώ­σεις κα­τοί­κων προς την «δ», που ζη­τούν την επέμ­βα­ση των αρ­μό­διων αρχών, πε­ρι­γρά­φουν μια άλλη γει­το­νιά, από αυτή που βλέ­που­με στο φως της ημέ­ρας.

Πα­ρά­νο­μη εκ­πόρ­νευ­ση, ναρ­κω­τι­κά, κα­βγά­δες, κλε­ψιές… Αυτή την κα­τά­στα­ση βιώ­νουν, όπως λένε, τα τε­λευ­ταία χρό­νια. Από τότε που η γει­το­νιά τους έγινε στέκι εκ­δι­δό­με­νων γυ­ναι­κών και από τότε που αθίγ­γα­νοι ει­σβάλ­λουν σε ακα­τοί­κη­τα σπί­τια της πε­ριο­χής.

«Τα βρά­δια δεν μπο­ρού­με να κοι­μη­θού­με. Έξω από τις πόρ­τες μας γί­νο­νται πε­ρί­ερ­γα “ντα­λα­βέ­ρια”. Αλ­λο­δα­πές και τρα­βε­στί στέ­κο­νται έξω από τα σπί­τια μας και ψά­χνουν για πε­λά­τες. Και βρί­σκουν. Αλλά εμείς τι φταί­με; Φο­βό­μα­στε να κυ­κλο­φο­ρή­σου­με, πε­ρί­ερ­γα πράγ­μα­τα συμ­βαί­νουν και δεν εν­δια­φέ­ρε­ται κα­νείς. Να τα γρά­ψε­τε, μήπως συ­γκι­νη­θεί κά­ποιος από αυ­τούς τους με­γά­λους, που κά­θο­νται στις κα­ρέ­κλες. Κα­νέ­νας δεν μας δίνει ση­μα­σία», δη­λώ­νει στην «δ» κά­τοι­κος της πε­ριο­χής για 20 και πλέον χρό­νια.

«Εχου­με πάρκο και πάρκο δεν έχου­με. Δεν μπο­ρού­με να βγά­λου­με τα παι­διά μας και τα εγ­γό­νια μας να παί­ξουν. Μόλις σου­ρου­πώ­νει τρέ­χου­με στα σπί­τια μας, φο­βό­μα­στε. Εδώ γί­νο­νται φα­σα­ρί­ες. Οι τσιγ­γά­νοι κά­νουν φα­σα­ρί­ες, οι αλ­λο­δα­πές τσα­κώ­νο­νται με­τα­ξύ τους για τα λεφτά, για τις θέ­σεις τους. Εδώ το βράδυ είναι άλλος κό­σμος. Ολοι όσοι περ­νούν από εδώ, το βλέ­πουν. Μόνο εκεί­νοι που πρέ­πει δεν το βλέ­πουν. Εί­μα­στε η Τρού­μπα της Ρόδου. Αφού είναι πα­ρά­νο­μες, γιατί δεν τις διώ­χνουν; Ποιος θα το κάνει, εμείς;», ανα­ρω­τιέ­ται και καλεί τους υπεύ­θυ­νους να πε­ρά­σουν ένα βράδυ, ξε­κι­νώ­ντας από το 1ο δη­μο­τι­κό σχο­λείο και να φτά­σουν μέχρι τη στάση της ΡΟΔΑ έξω από το Κοι­μη­τή­ριο.

Μά­λι­στα, όπως λέει, ο αριθ­μός των πα­ρά­νο­μα εκ­δι­δό­με­νων γυ­ναι­κών έχει αυ­ξη­θεί και παρά τον θό­ρυ­βο που προ­κλή­θη­κε από την δη­μο­σιο­ποί­η­ση της πλη­ρο­φο­ρί­ας ότι εν­δέ­χε­ται ανά­με­σά τους να βρί­σκε­ται και φο­ρέ­ας του AIDS, από τότε δεν άλ­λα­ξε τί­πο­τα ου­σια­στι­κό. Αρ­κε­τοί  Ρο­δί­τες περ­νούν από το ση­μείο κάθε βράδυ και επι­λέ­γουν μία από τις κο­πέ­λες για να πε­ρά­σουν με­ρι­κές ώρες μαζί, ένα­ντι λίγων ευρώ.

Θα πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι, οι έλεγ­χοι από τη Διεύ­θυν­ση Υγεί­ας της Πε­ρι­φέ­ρειας έχουν στα­μα­τή­σει, καθώς, όπως προ­κύ­πτει, υπάρ­χει σο­βα­ρό νο­μο­θε­τι­κό κενό που δεν την κα­λύ­πτει. Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, μέσω της αρ­μό­διας Διεύ­θυν­σης, δεν έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να πραγ­μα­το­ποιεί ελέγ­χους σε πα­ρά­νο­μα εκ­δι­δό­με­νες γυ­ναί­κες ή σε πα­ρά­νο­μους οί­κους ανο­χής. Η αρ­μο­διό­τη­τά της εξα­ντλεί­ται στη διε­ξα­γω­γή ελέγ­χων μόνο σε νό­μι­μους οί­κους ανο­χής και εκεί ακρι­βώς εντο­πί­ζε­ται το πρό­βλη­μα.

«Οι αρ­μό­διοι μας πα­ρα­πέ­μπουν από τον Αννα στον Καϊ­ά­φα με απο­τέ­λε­σμα να έχει εδραιω­θεί πλέον η πε­ριο­χή ως ένας υπαί­θριος, πα­ρά­νο­μος οίκος ανο­χής, όπου μα­ζεύ­ε­ται κάθε “κα­ρυ­διάς κα­ρύ­δι”. Ηρθαν και οι τσιγ­γά­νοι και η πε­ριο­χή μας έγινε αγνώ­ρι­στη. Σε λίγο, όσοι έχουν την οι­κο­νο­μι­κή δυ­να­τό­τη­τα θα ξε­κι­νή­σουν να εγκα­τα­λεί­πουν την συ­νοι­κία αν δεν αλ­λά­ξει κάτι. Ελ­πί­ζου­με κά­ποιος να στρέ­ψει την προ­σο­χή του και σε εμάς, δεν εί­μα­στε πο­λί­τες β΄κα­τη­γο­ρί­ας. Εί­μα­στε νοι­κο­κυ­ραί­οι άν­θρω­ποι που σε λίγο δεν θα μπο­ρού­με να κυ­κλο­φο­ρή­σου­με στην γει­το­νιά μας» λέει, και ζητά πε­ρισ­σό­τε­ρη αστυ­νό­μευ­ση και με­γα­λύ­τε­ρο εν­δια­φέ­ρον από την δη­μο­τι­κή αρχή.  «Να έρ­χο­νται κι από δω. Από το Δήμο, από την αστυ­νο­μία δεν ξέρω. Οποιος είναι υπεύ­θυ­νος. Εχου­με αγα­να­κτή­σει», κα­τα­λή­γει και ξε­κι­νά­ει για το σπίτι της, φορ­τω­μέ­νη με τσά­ντες. «Βγαί­νου­με για ψώνια το πρωί, πού να κυ­κλο­φο­ρή­σεις το βράδυ»…