«Τελευταία στροφή πριν το χάος»-Μνήμες Α’ Παγκοσμίου Πολέμου «ξυπνούν» στον Πολ Κρούγκμαν

Η κατά­σταση που δια­μορ­φώ­νε­ται στην Ευρώπη και ενώ το θέμα της Ελλάδας παρα­μέ­νει ανοικτό γυρίζει τη μνήμη του Πολ Κρού­γκ­μαν πολλά χρόνια πίσω και συγκε­κρι­μένα στο καλο­καίρι του 1914.

Σε άρθρο του στους New York Times με τίτλο: «Τελευ­ταία στροφή πριν το χάος», ο νομπε­λί­στας οικο­νο­μο­λό­γος δια­πι­στώ­νει χωρίς να κατο­νο­μά­ζει πως την ίδια ώρα που κάποιοι επι­θυ­μούν διακαώς την παρα­μονή της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ, άλλοι καλω­σο­ρί­ζουν την προ­ο­πτική κατάρ­ρευ­σης της χώρας μας, όπως πριν από έναν αιώνα κάποιοι Ευρω­παίοι, καλω­σό­ρι­σαν το τέλος της διπλω­μα­τίας και την έναρξη του πολέμου.

«Εξα­κο­λου­θεί να υπάρχει μια διέ­ξο­δος; Θα πρέπει να υπάρχει», σημειώ­νει ο Κρού­γκ­μαν στο άρθρο του. «Η Ελλάδα δεν μπορεί να έχει πρω­το­γε­νές έλλειμμα όμως δεν μπορεί να υπο­χρε­ω­θεί να τρέξει και ένα μεγάλο πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα, έτσι, ένα μικρό πρω­το­γε­νές πλε­ό­να­σμα, είναι η προ­φα­νής και καλύ­τερη λύση για όλους τους ενδια­φε­ρο­μέ­νους, σε σχέση με την άλλη λύση που είναι η έξοδος από το ευρώ», ανα­φέ­ρει.

Ο δια­κε­κρι­μέ­νος οικο­νο­μο­λό­γος εντο­πί­ζει ένα νέο πρό­βλημα που έχει μεταξύ των δύο πλευρών: Την αβε­βαιό­τητα, που έχει ωθήσει εκ νέου την Ελλάδα σε ύφεση.

Ο Κρού­γκ­μαν χαρα­κτη­ρί­ζει ως μεγάλο πρό­βλημα την έλλειψη εμπι­στο­σύ­νης μεταξύ των δύο πλευρών. «Οι Έλληνες απο­φεύ­γουν να προβούν σε κάτι που φαί­νε­ται σαν επι­στροφή στο καθε­στώς των τελευ­ταίων 5 χρόνων», υπο­στη­ρί­σει και προ­σθέ­τει πως από την άλλη πλευρά «τα θεσμικά όργανα δεν εμπι­στεύ­ο­νται την άπειρη κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ».

«Από ότι ακούω ότι υπάρχει ακόμα περι­θώ­ριο για του­λά­χι­στον μια προ­σω­ρινή συμ­φω­νία», σημειώ­νει και προ­σθέ­τει: «Η Ελλάδα θα πρέπει να προ­χω­ρή­σει στην αύξηση του ΦΠΑ και κάποια αλλαγή στο ασφα­λι­στικό ώστε η Μέρκελ και οι άλλοι μπορούν να πουν ότι η Ελλάδα κάνει πράγ­ματα».

Τέλος, ο οικο­νο­μο­λό­γος θεωρεί, ότι όλες οι πλευρές θα πρέπει «να χαμη­λώ­σουν τον πήχη», ώστε να δοθεί η ευκαι­ρία να απο­κλι­μα­κω­θεί η κατά­σταση.