Ο Αισχύλος προειδοποιούσε

Η νέα κυβέρ­νηση δεν έχει ακόμη κλείσει χρόνο και από το 41% του Ιουνίου, έχει πέσει αισθητά κάτω από το 30% (27-28% στην τελευ­ταία δημο­σκό­πηση) στην πρόθεση ψήφου. Τα ποιο­τικά στοι­χεία είναι ακόμη χει­ρό­τερα. Αν κάτι φαί­νε­ται καθαρά στον νέο κύκλο δημο­σκο­πή­σεων, είναι, η υπο­χώ­ρηση της κυβέρ­νη­σης σε όλους τους ποιο­τι­κούς δείκτες, για πρώτη φορά την τελευ­ταία πεντα­ε­τία, με μόνο το 23% των πολιτών δηλώνει ικα­νο­ποι­η­μένο από το έργο. Οι σκιές σε θέματα δια­φά­νειας, με αιχμή των υπόθεση των Τεμπών, έχουν πυκνώ­σει. Απο­κτούν βάρος που, συν­δυα­ζό­μενο με τα προ­βλή­ματα της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και τα ποικίλα μέτωπα που άνοιξε η κυβέρ­νηση μέσα σε 2-3 μήνες, βυθίζει τη δημο­τι­κό­τητά της. Είναι κάτι σαν ιστο­ρικά απο­δε­δειγ­μένο ότι για μια κυβέρ­νηση η δεύτερη θητεία είναι πιο δύσκολη, ακόμη και να είχε (ή να έχει) καλύ­τε­ρες επι­δό­σεις από την πρώτη Γιατί η κόπωση της δια­κυ­βέρ­νη­σης επη­ρε­ά­ζει και τους ψηφο­φό­ρους, αλλά και τα ίδια τα μέλη ενός μηχα­νι­σμού εξου­σίας. Για την ακρί­βεια, το κυβερ­νών κόμμα το «βρί­σκουν» πάντα τα φαι­νό­μενα αλα­ζο­νείας. Οι πολίτες έχουν πολύ μεγα­λύ­τε­ρες απαι­τή­σεις και πολύ μικρό­τερη ανοχή απέ­να­ντί στα φαι­νό­μενα αυτά Το παρα­μι­κρό ίχνος αλα­ζο­νείας ή η αίσθηση ιδιο­κτη­σίας της εξου­σίας προ­κα­λεί οργή. Ο Αισχύ­λος προει­δο­ποιούσε ότι «όταν ανθήσει η υπε­ρο­ψία, μεστώ­νει της κατα­στρο­φής το στάχυ, κι έχεις μονάχα δάκρυα να θερί­σεις». (Πέρσες)