Απολιθώματα εκατομμυρίων ετών βρέθηκαν στη Ρόδο!!

Σπου­δαία ευρή­ματα στην πλούσια συλλογή με τα πιο σπάνια απο­λι­θώ­ματα όχι μόνο της Ρόδου αλλά και της χώρας, προ­σέ­θεσε στη συλλογή του ο Νίκος Γουδής από τον Αρχάγ­γελο ο οποίος έχει αφιε­ρώ­σει τον ελεύ­θερο χρόνο του σε ανα­σκα­φές, ανα­κα­λύ­πτο­ντας θησαυ­ρούς εκα­τομ­μυ­ρίων ετών που κρύβει η ροδί­τικη γη.

Αφι­λο­κερ­δώς και με μονα­δικό σκοπό οι θησαυ­ροί του να βρουν στέγη στο περι­βό­ητο Παλαιο­ντο­λο­γικό Μουσείο Αρχαγ­γέ­λου, το οποίο τείνει να συνα­γω­νι­στεί το Γεφύρι της Αρτας εξαι­τίας των αλλε­πάλ­λη­λων καθυ­στε­ρή­σεων και ανα­βο­λών εργα­σιών για την ολο­κλή­ρωσή του, ο Νίκος Γουδής που ξανα­κά­θισε στα θρανία για να κάνει το όνειρό του πραγ­μα­τι­κό­τητα, έχει στην κατοχή του σπάνια ευρή­ματα ανυ­πο­λό­γι­στης αξίας.

Τα παλαιό­τερα απο­λι­θώ­ματα στην Ελλάδα, έχουν βρεθεί στη Ρόδο και στην Κω και είναι 300 εκατ. χρόνων περίπου. Το παλαιό­τερο που έχει βρεθεί στα τελευ­ταία χρόνια είναι το spirifer cameratus, το οποίο έχει βρει ο ίδιος, κι υπο­λο­γί­ζε­ται ότι έζησε στη θαλάσ­σια περιοχή της Ρόδου πριν από 416.000.000 χρόνια! Είναι σίγουρα το παλαιό­τερο απο­λί­θωμα που έχει βρεθεί στη Ρόδο και πιθανόν το παλαιό­τερο στον ελλα­δικό χώρο. Κι αυτό αλλάζει και τη φυσική ιστορία της Ρόδου.

Τους τελευ­ταί­ους μήνες, η αγα­πη­μένη του απα­σχό­ληση, τού χάρισε μεγάλες χαρές αφού πρό­σθεσε στη συλλογή του τα πρώτα απο­λι­θω­μένα δόντια ελαφιού πιθανόν προ­γό­νου του Dama dama, γνωστού ως το ελαφάκι της Ρόδου. «Με μια πρώτη εκτί­μηση και σύμφωνα πάντα με τους γεω­λο­γι­κούς χάρτες του κ. Ε. Λέκκα η ηλικία τους υπο­λο­γί­ζε­ται από τα τρία έως και τα δυο εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια. (Ανω Πλειόκαινο-Κάτω Πλει­στό­καινο). Αυτά τα ευρή­ματα καταρ­ρί­πτουν τους μύθους που λένε ότι τα ελα­φά­κια (Dama dama) τα έφεραν οι αρχαίοι Ελληνες για να σκο­τώ­νουν τα φίδια όταν η Ρόδος εκείνη την περίοδο είχε πάρα πολλά, γι’αυτό λεγόταν και Φιδούσα ή ότι τα έφεραν οι Ιππότες με τον ερχομό τους στο νησί κτλ. Αυτά τα ευρή­ματα είναι η από­δειξη ότι τα Dama dama ζουν και βασι­λεύ­ουν στη Ρόδο του­λά­χι­στον από τα τέσσερα εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια έως και σήμερα. Η ηλικία τους υπο­λο­γί­ζε­ται από τα τρία έως και τα δυο εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια. (Ανω Πλειό­καινο – Κάτω Πλει­στό­καινο Ρόδου). Ολα τα δόντια και τα οστά από τη γνάθο περι­συ­νε­λέ­γη­σαν και με μια καλή συντή­ρηση θα έχουμε την γνάθο ολό­κληρη στο μουσείο φυσικής ιστο­ρίας της Ρόδου – Παλαιο­ντο­λο­γικό Μουσείο Αρχαγ­γέ­λου…», λέει ο ίδιος.

Επι­πλέον, στις 15 Δεκεμ­βρίου εντό­πισε απο­λι­θω­μένο δόντι που ανήκει σε ένα είδος προϊ­στο­ρι­κού ελέ­φα­ντα του γένους Anancus arvernensis, που υπο­λο­γί­ζε­ται ότι έζησε στη Ρόδο από την ανώτερη Πλειό­καινη έως και την κατώ­τερη Πλει­στό­καινη περίοδο, περίπου από τα τρία έως και τα δύο εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια.

Μια μέρα μετά, ανα­κά­λυψε απο­λι­θω­μένα δόντια αλόγου που βρέ­θη­καν στις 16/12/2021 σε περιοχή της Ρόδου. Πρό­κει­ται για δόντια μεγα­λό­σω­μου αλόγου, που υπο­λο­γί­ζε­ται ότι έζησε στη Ρόδο από την ανώτερη Πλειό­καινη έως την κατώ­τερη Πλει­στό­καινη περίοδο. Η ηλικία τους υπο­λο­γί­ζε­ται από τα τρία έως και τα δύο εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια.

Στη συλλογή του πρό­σθεσε και κομ­μά­τια από κέλυφος απο­λι­θω­μέ­νου αυγού μεγάλου πτηνού, το πιο πιθανόν από αυγό προϊ­στο­ρι­κού στρου­θο­κα­μή­λου που βρέ­θη­καν στη Ρόδο. Είναι πάρα πολύ σημα­ντικό εύρημα γιατί δεν έχει ξανα­βρε­θεί κατά το παρελ­θόν στο νησί μας και αυτό είναι η από­δειξη ότι έζησαν στρου­θο­κά­μη­λοι στη Ρόδο από την ανώτερη Πλειό­καινη έως και την κατώ­τερη Πλει­στό­καινη περίοδο. Η ηλικία του υπο­λο­γί­ζε­ται από τα τρία έως και τα δυο εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια.

Ακόμα ένα όμορφο κοράλλι ήρθε επίσης να προ­στε­θεί στη συλλογή του που υπο­λο­γί­ζε­ται ότι έζησε τη μέση και ανώτερη Ολι­γό­καινη περίοδο, από τα 30 έως και τα 23 εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια!

Πριν από μερικές εβδο­μά­δες εντό­πισε και άλλα απο­λι­θω­μένα δόντια καρ­χα­ρία. Το ένα είναι δόντι Mako shark, πιθανόν του γένους Isurus Oxyrinchous (Ρυγ­χο­καρ­χα­ρίας). Υπο­λο­γί­ζε­ται ότι έζησε κατά την Πλειό­καινη περίοδο, περίπου πριν τρία εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια, όταν αυτή η περιοχή ήταν ακόμα βυθι­σμένη κάτω από την επι­φά­νεια της θάλασ­σας.

Το άλλο απο­λι­θω­μένο δοντάκι καρ­χα­ρία είναι του γένους Notorynchous sp. Είναι το τέταρτο δόντι από αυτό το γένος καρ­χα­ρία και βρέθηκε ακριβώς στην ίδια θέση όπου βρήκε και τα άλλα τρία τον Μάρτιο του 2021 που ήταν και τα πρώτα απο­λι­θω­μένα δόντια Νotorynchous που εντο­πί­στη­καν για πρώτη φορά στη Ρόδο. Είναι το μικρό­τερο γένος προϊ­στο­ρι­κού καρ­χα­ρία που έχει βρεθεί στο νησί μας. Η ηλικία τους υπο­λο­γί­ζε­ται στα τρία εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια. Το τρίτο που εντό­πισε τον περα­σμένο Νοέμ­βριο, είναι δόντι από είδος προϊ­στο­ρι­κού καρ­χα­ρία του γένους Carcharodon carcharias, όπως βρέθηκε στις 08/11/2021 σε ορεινή περιοχή της Ρόδου. Είναι ο πρό­γο­νος του σημε­ρι­νού λευκού καρ­χα­ρία και υπο­λο­γί­ζε­ται ότι έζησε στη θαλάσ­σια περιοχή της Ρόδου την Πλειό­καινη περίοδο, πριν από τρία εκα­τομ­μύ­ρια χρόνια. Είναι το τρίτο κατα­γραμ­μένο δόντι Carcharodon carcharia που έχει βρεθεί στη Ρόδο.

Ο Νίκος Γουδής, πριν από μερι­κούς μήνες ανα­κά­λυψε και τον μεγα­λύ­τερο ολό­κληρο Αμμω­νίτη που έχει βρεθεί στη Ρόδο και από τους μεγα­λύ­τε­ρους ολό­κλη­ρους στον ελλα­δικό χώρο! Η διά­με­τρός του είναι περίπου πενήντα εκα­το­στά. Το πέτρωμα είναι 55Χ55Χ14. Αν και ήταν σε δύσβατη περιοχή πάνω σε μεγάλο σκληρό βράχο και αρκετά μακριά από τον δρόμο, οπότε και η μετα­φορά ήταν πολύ δύσκολη, η όλη επι­χεί­ρηση τελεί­ωσε με επι­τυ­χία.

Μονα­δική του ανη­συ­χία είναι να ολο­κλη­ρω­θεί το Μουσείο Φυσικής Ιστο­ρίας στον Αρχάγ­γελο το οποίο από 2012 παρα­μέ­νει ημι­τε­λές. Ο ίδιος φυλάσ­σει τα ευρή­ματα σε δικούς του χώρους μέχρι την ολο­κλή­ρωση του Μου­σείου και θα παρα­δώ­σει τους θησαυ­ρούς του όταν αυτό θα είναι έτοιμο να τους φιλο­ξε­νή­σει. Μέχρι τότε, θα συνε­χί­σει τις ανα­σκα­φές μακριά από τα… άγρυπνα μάτια όσων καρα­δο­κούν να υφαρ­πά­ξουν τους θησαυ­ρούς της Ρόδου για να τους που­λή­σουν στη μαύρη αγορά, γι αυτό και δεν απο­κα­λύ­πτει ποτέ τα σημεία που τους εντο­πί­ζει.

Ο Νίκος Γουδής, παρότι είναι βιο­πα­λαι­στής και για τη συντή­ρηση όλου αυτού του θησαυ­ρού πλη­ρώ­νει από την τσέπη του, δέχθηκε πολλές προ­τά­σεις από συλ­λέ­κτες εντός και εκτός Ελλάδας για να αγο­ρά­σουν μερικά από τα ευρή­ματά του, προ­σφέ­ρο­ντάς του χιλιά­δες ευρώ, ο ίδιος αρνεί­ται σθεναρά: «Ο στόχος μου είναι η έρευνα και διάσωση των απο­λι­θω­μά­των του νησιού μας, για να τα χαι­ρό­μα­στε εμείς και οι επό­με­νες γενιές… Γιατί στο τέλος θα πλη­ρώ­νουμε εισι­τή­ριο να τα βλέ­πουμε σε μουσεία του εξω­τε­ρι­κού, όπως γίνεται ήδη με πολλά απο­λι­θώ­ματα και πολλά αρχαία ευρή­ματα…».