Μαίρη Κούβδου: Κλιματική αλλαγή

Κάτι που πέρασε απα­ρα­τή­ρητο πίσω απ’ τις ειδή­σεις για τα εμβόλια και τον COVID, πολύ σημα­ντικό όμως, είναι η Σύνοδος των Ευρω­παϊ­κών χωρών για την κλι­μα­τική αλλαγή. Η Σύνοδος Κορυφής των ηγετών της ΕΕ ολο­κλη­ρώ­θηκε με την επί­τευξη συμ­φω­νίας και για την κλι­μα­τική αλλαγή, παρά τις αρχικές δια­φω­νίες κυρίως της Πολω­νίας , της οποίας η οικο­νο­μία εξαρ­τά­ται κατά πολύ απ’ τον άνθρακα. Σύμφωνα με την ανα­κοί­νωση της προ­έ­δρου της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής Ούρ­σουλα φον ντερ Λάιεν απο­φα­σί­στηκε, πως μέχρι το 2030, οι εκπο­μπές του διο­ξει­δίου του άνθρακα θα έχουν μειωθεί του­λά­χι­στον κατά 55%, σε σχέση με το 1990, ο δε πρω­θυ­πουρ­γός της Μ. Βρε­τα­νίας υπερ­θε­μά­τισε θέτο­ντας στόχο το 60%!

Γράφει: Μαίρη Κούβδου, Μέλος Τομέα Οικο­νο­μι­κών Ν., τ. Στέ­λε­χος Διοί­κη­σης Εκπαί­δευ­σης Υπ. Παι­δείας & Θρη­σκευ­μά­των

Παράλ­ληλα, απο­φα­σί­στηκε η χρη­μα­τική στήριξη για τις επι­χει­ρή­σεις που επη­ρε­ά­ζο­νται από αυτή την συμ­φω­νία.

Μια τέτοια συμ­φω­νία θα είχε συζη­τη­θεί πολύ έντονα αν δεν υπήρχαν άλλα φλέ­γο­ντα θέματα στην επι­και­ρό­τητα, όπως η αντι­με­τώ­πιση του κορω­νοϊού. Θα είχε συζη­τη­θεί όχι μόνο γιατί είναι σημα­ντική για το κλίμα και είναι πρώτη φορά που απο­φα­σί­ζε­ται κάτι τόσο δρα­στικό, αλλά και γιατί έχει σημα­ντι­κές επι­πτώ­σεις στις οικο­νο­μίες των κρατών, που καλού­νται να την εφαρ­μό­σουν. Μείωση των ρύπων σε τέτοια επίπεδα απαιτεί την λήψη μέτρων που θα απο­κλεί­ουν στο μέλλον κάθε χρήση ρυπο­γό­νου τεχνο­λο­γίας, όπως για παρά­δειγμα την χρήση λιγνίτη στην παρα­γωγή ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας, αλλά και την εφαρ­μογή αυστη­ρό­τε­ρων πρω­το­κόλ­λων στην βιο­μη­χα­νία, που χρη­σι­μο­ποιεί το πετρέ­λαιο ως πηγή ενέρ­γειας, όπως είναι η βαριά βιο­μη­χα­νία και όχι μόνον.

Απαιτεί την δημιουρ­γία όλο και περισ­σό­τε­ρων ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας και την βαθ­μιαία αντι­κα­τά­σταση των αυτο­κι­νή­των εσω­τε­ρι­κής καύσης με ηλε­κτρικά. Όλα αυτά δημιουρ­γούν ριζικές αλλαγές στις δομές της οικο­νο­μίας και απο­κλεί­ουν φτηνές πηγές ενέρ­γειας, όπως ο λιγνί­της , που στην Ελλάδα επί χρόνια ήταν ο τρο­φο­δό­της της παρα­γω­γής ηλε­κτρι­σμού ενώ απαι­τούν επεν­δύ­σεις σε ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές όπως τα φωτο­βολ­ταϊκά και οι αεριο­γεν­νή­τριες. Οι αλλαγές αυτές κάθε άλλο παρά ανώ­δυ­νες είναι για την οικο­νο­μία αλλά είναι ένα κόστος που πρέπει να επω­μι­στούμε για ένα καλύ­τερο μέλλον για τις επό­με­νες γενιές. Η χώρα μας, έχει ήδη εγκα­τα­λεί­ψει τον λιγνίτη και κάνει αργά αλλά σταθερά βήματα στην δημιουρ­γία ανα­νε­ώ­σι­μων πηγών ενέρ­γειας. Η Ελλάδα έχει ένα σημα­ντικό προ­νό­μιο σε σχέση με άλλες χώρες. Έχει το μεγα­λύ­τερο ποσοστό ηλιο­φά­νειας ετησίως από κάθε άλλη Ευρω­παϊκή χώρα, πράγμα που ευνοεί τη χρήση φωτο­βολ­ταϊ­κών όπως επίσης ισχυ­ρούς ανέμους ειδικά στα νησιά, που ευνοούν  τις ανε­μο­γεν­νή­τριες.

Στο σημείο αυτό θα ήθελα να επι­ση­μάνω ότι και αυτές οι τεχνο­λο­γίες δεν είναι εντελώς αθώες και αβλα­βείς και η χρήση τους θα πρέπει να είναι κατόπιν σοβαρής περι­βαλ­λο­ντο­λο­γι­κής μελέτης. Οι ανε­μο­γεν­νή­τριες στα νησιά μπορεί να είναι απο­δο­τι­κές μπορεί όμως να είναι επι­βλα­βείς στην άγρια πανίδα καθώς και ασύμ­βα­τες με την αισθη­τική των νησιών μας, η οποία αισθη­τική είναι εθνικός θησαυ­ρός και θα πρέπει να φυλάτ­τουμε ως κόρην οφθαλ­μού.

Γι αυτό, πέρα απ την ανάγκη συμ­μόρ­φω­σης στην απόφαση, που και εμείς υπο­γρά­ψαμε και την φρο­ντίδα για το περι­βάλ­λον, να λαμ­βά­νουμε υπ’ όψιν όλες τις παρα­μέ­τρους και να μην προ­σπα­θούμε να θερα­πεύ­σουμε μια ασθέ­νεια δημιουρ­γώ­ντας μια άλλη. Αυτός είναι και ο λόγος, που η κυβέρ­νηση είναι και θα πρέπει να είναι φειδωλή σε σχέση με τις αδειο­δο­τή­σεις. Η εγκα­τά­σταση ειδικά ανε­μο­γεν­νη­τριών στα νησιά μας είναι ένα θέμα, που θα πρέπει να συζη­τη­θεί πολύ και με τη συμ­με­τοχή ειδικών αλλά και εκπρο­σώ­πων της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, ώστε να επι­λέ­γο­νται πάντα οι ορθές, ωφέ­λι­μες και μη βλα­πτι­κές λύσεις.