Η απώλεια του Τσαμπίκου Χατζημιχάλη βύθισε στο πένθος τη Ρόδο

Η απώ­λεια του Τσα­μπί­κου Χα­τζη­μι­χά­λη, του κα­τα­ξιω­μέ­νου του­ρι­στι­κού πρά­κτο­ρα, που έχει συν­δέ­σει το όνομά με την ανά­πτυ­ξη του θα­λάσ­σιου του­ρι­σμού, βύ­θι­σε στο πέν­θος τη Ρόδο.

Ορα­μα­τι­στής, ερ­γα­τι­κός και με τε­ρά­στια προ­σφο­ρά στον τόπο του, ο Τσα­μπί­κος Χα­τζη­μι­χά­λης, συ­νέ­δε­σε το όνομά του με την κρουα­ζιέ­ρα θε­με­λιώ­νο­ντας ισχυ­ρές βά­σεις για την εξέ­λι­ξή της μέχρι σή­με­ρα.

Ο Τσα­μπί­κος Χα­τζη­μι­χά­λης, γεν­νή­θη­κε στις 23/03/1950, στο Αρ­χάγ­γε­λο Ρόδου. Ήταν πα­ντρε­μέ­νος με την Χρυ­σα­φί­να Βα­ρέ­λη και μαζί απέ­κτη­σαν 3 παι­διά, την Αν­θού­λα, τον Μα­νώ­λη και την Τόνια.

Απο­φοί­τη­σε από την Λο­γι­στι­κή  Σχολή των Αθη­νών το 1969 και εν συ­νε­χεία εγκα­τα­στά­θη­κε στην Ρόδο όπου επαγ­γελ­μα­τι­κά δρα­στη­ριο­ποι­ή­θη­κε με τον του­ρι­στι­κό κλάδο.

Ερ­γά­σθη­κε αρ­χι­κά σε με­γά­λους για την εποχή Tour Operators (πχ Kuoni) και εν συ­νε­χεία ως λο­γι­στής της εται­ρεί­ας Τα­ξί­δια Κα­ρα­γιαν­νί­δη ΑΕ. Με τη δική του σκλη­ρή προ­σπά­θεια και γνώ­σεις, κα­τά­φε­ρε γρή­γο­ρα να ξε­χω­ρί­σει και να γίνει πολύ ισχυ­ρός στο χώρο της το­πι­κής ναυ­τι­λί­ας. Δια­τη­ρού­σε ένα από τα γνω­στό­τε­ρα ναυ­τι­λια­κά πρα­κτο­ρεία της Ρόδου από το 1975, προ­σφέ­ρο­ντας τις υπη­ρε­σί­ες του με ποιό­τη­τα, ήθος και τε­λειο­μα­νία.

Κα­τά­φε­ρε να συν­δέ­σει το όνομα του με τον ανά­πτυ­ξη και την εξέ­λι­ξη του θα­λάσ­σιου του­ρι­σμού της Ρόδου και ει­δι­κό­τε­ρα της κρουα­ζιέ­ρας. Συ­νερ­γά­σθη­κε με όλους σχε­δόν τους Έλ­λη­νες Εφο­πλι­στές του κλά­δου αυτού και πρα­κτό­ρευ­σε με­ρι­κές από τις με­γα­λύ­τε­ρες διε­θνείς εται­ρεί­ες  κρουα­ζιε­ρο­πλοί­ων που κα­τέ­πλε­αν στο λι­μά­νι της Ρόδου (με­τα­ξύ αυτών, Epirotiki Lines,  Sun Line, Norwegian, MSC, Carnival, Oceania, Costa Cruises, GAC SHIPPING, SCANDINAVIAN NEAR AGENCY, TUI Cruises).

Επί­λε­κτο μέλος της κοι­νω­νί­ας με με­γά­λη κοι­νω­νι­κή ευαι­σθη­σία και αφο­σί­ω­ση στον θα­λάσ­σιο του­ρι­σμό, που τον υπη­ρε­τού­σε με ατε­λεί­ω­τη αγάπη και αφο­σί­ω­ση.

Συμ­με­τεί­χε σε φο­ρείς και ορ­γα­νώ­σεις οι οποί­οι είχαν ως σκοπό την ανά­πτυ­ξη της κρουα­ζιέ­ρας και γε­νι­κό­τε­ρα της του­ρι­στι­κής προ­βο­λής της Ρόδου. Μέσα από την επαγ­γελ­μα­τι­κή του αυτή ενα­σχό­λη­ση,  τι­μή­θη­κε και δια­κρί­θη­κε επα­νει­λημ­μέ­νως .

Ο εκλι­πών είχε δια­γρά­ψει μία ιδιαί­τε­ρα επι­τυ­χη­μέ­νη δια­δρο­μή στον ναυ­τι­λια­κό χώρο, ενώ τον τε­λευ­ταίο χρόνο ήταν κοντά στα παι­διά του και στα εγ­γό­νια του, σύμ­βου­λος, υπο­στη­ρι­κτής και συ­νερ­γά­της, παρά την επι­δεί­νω­ση της υγεί­ας του. Δια­τη­ρού­σε πάντα το χα­μό­γε­λο του παρά τις δυ­σκο­λί­ες που αντι­με­τώ­πι­ζε, είχε πάντα ένα καλό λόγο για όλους και αγα­πού­σε πραγ­μα­τι­κά τον συ­νάν­θρω­πο του. Δια­τη­ρού­σε την απλό­τη­τα και την τα­πει­νό­τη­τα του και δεν ξε­χνού­σε ποτέ τον τόπο που τον με­γά­λω­σε, τον Αρ­χάγ­γε­λο.