Π. Γεωργιάδης: «Ο θαλάσσιος τουρισμός μπορεί να γνωρίσει ακόμη μεγαλύτερη άνθηση»

Κύριε Γεωρ­γιάδη, ποια είναι η εικόνα γύρω από το θαλάσ­σιο του­ρι­σμό; Πώς εξε­λίσ­σο­νται τα πράγ­ματα;

Θα έλεγα πώς είναι θετική μέχρι στιγμής. Μπορεί να μην προ­βλέ­πε­ται ακόμη ότι θα φθά­σουμε στα επίπεδα του 2019, είμαστε όμως αρκετά κοντά. Βέβαια, προς το παρόν οι πλη­ρό­τη­τες των πλοίων παρα­μέ­νουν μειω­μέ­νες λόγω των περιο­ρι­σμών. Όσο περνά όμως ο καιρός, τόσο θα βελ­τιώ­νο­νται τα πρω­τό­κολλα, πράγμα που σημαί­νει ότι θα αυξηθεί η χωρη­τι­κό­τητα των πλοίων ενώ και στους επι­βά­τες θα επι­τρέ­πε­ται να κινού­νται ελεύ­θε­ροι στα λιμάνια-προορισμούς. Σύμφωνα με τις πλοιο­κτή­τριες εται­ρείες, υπάρ­χουν κρα­τή­σεις, ο κύριος όγκος τους αφορά όμως την περίοδο μετά τα μέσα Ιουλίου.

Για το 2022 είναι πολύ θετικά τα δείγ­ματα. Υπάρ­χουν πάνω από 300 προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες προ­σεγ­γί­σεις κρουα­ζιε­ρό­πλοιων ήδη. Θεωρώ ότι θα είναι μία εξαι­ρε­τική χρονιά έπειτα από ένα καλό 2021 κατά το οποίο ο θαλάσ­σιος του­ρι­σμός ξεκί­νησε και πάλι δυνα­μικά.

Ζει η Ελλάδα το comeback της κρουα­ζιέ­ρας;

Η Ελλάδα είναι πρω­το­πό­ρος στην κρουα­ζιέρα αυτή τη στιγμή. Είναι από τις πρώτες χώρες, αν όχι η πρώτη που υπο­δέ­χε­ται τόσο μεγάλο αριθμό κρουα­ζιε­ρό­πλοιων. Οι άλλοι προ­ο­ρι­σμοί ήταν πιο διστα­κτι­κοί. Θα έλεγα ότι έχει εκμε­ταλ­λευ­θεί η Ελλάδα το momentum της αγοράς. Υπάρ­χουν πολλά πλοία που παρα­μέ­νουν ακι­νη­το­ποι­η­μένα, πράγμα θετικό για τη χώρα μας, καθώς έχοντας κάνει το πρώτο βήμα, μπορεί να καρ­πω­θεί ευκο­λό­τερα μεγάλο μερίδιο της κίνησης, όταν πλέον επα­νεκ­κι­νη­θεί πλήρως ο κλάδος.

Υπάρ­χουν όμως προ­κλή­σεις και ποιες είναι αυτές;

Υπάρ­χουν νέες προ­κλή­σεις όσον αφορά νέες νομο­θε­σίες και ζητή­ματα που θα πρέπει να ρυθ­μι­στούν καλύ­τερα. Η παν­δη­μία μάς έδειξε π.χ. τις αδυ­να­μίες που υπήρχαν όσον αφορά στη δια­χεί­ριση μεγάλου όγκου εται­ρειών. Με καλή οργά­νωση και θέληση, σίγουρα μπορεί ο θαλάσ­σιος του­ρι­σμός στην Ελλάδα και προ­φα­νώς στη Ρόδο, να γνω­ρί­σει ακόμη μεγα­λύ­τερη άνθηση.

Πολύς λόγος έχει γίνει για το μοντέλο bubble στην κρουα­ζιέρα, καθώς δεν επι­τρέ­πε­ται στους επι­βά­τες των πλοίων να κινού­νται ελεύ­θε­ροι στην αγορά. Θα αλλάξει αυτό;

Υπήρχε η εξής ιδιαι­τε­ρό­τητα με την κρουα­ζιέρα. Ο κλάδος παρέ­μεινε αδρανής πέρυσι καθ’ όλη τη διάρ­κεια της σεζόν. Δεν απο­κτή­θηκε συνεπώς η απαι­τού­μενη εμπει­ρία για την επα­νεκ­κί­νηση του θαλάσ­σιου του­ρι­σμού και τη δια­χεί­ριση των ιδιαί­τε­ρων συν­θη­κών που επι­κρα­τούν. Θεώ­ρη­σαν λοιπόν οι εται­ρείες ότι θα ήταν προ­τι­μό­τερο να επα­να­κι­νη­θεί ο θαλάσ­σιος του­ρι­σμός με αυστηρά πρω­τό­κολλα. Προ­σέγ­γι­σαν το άνοιγμα του θαλάσ­σιου του­ρι­σμού συντη­ρη­τικά προ­κει­μέ­νου να συλ­λέ­ξουν τα πρώτα δεδο­μένα και να δουν την πορεία της παν­δη­μίας, ώστε στη συνέ­χεια να επε­ξερ­γα­στούν τις πλη­ρο­φο­ρίες και να ανα­προ­σαρ­μό­σουν τα πρω­τό­κολλα μέχρι να αρθούν πλήρως οι όποιοι περιο­ρι­σμοί.

Ένα άλλο πρό­βλημα έχει να κάνει με τον εμβο­λια­σμό του πλη­ρώ­μα­τος κάθε κρουα­ζιε­ρό­πλοιου η σύνθεση του οποίου είναι συνήθως πολυ­ε­θνική. Ο εμβο­λια­σμός κάθε μέλους του πλη­ρώ­μα­τος εξαρ­τά­ται από τις ιδιαί­τε­ρες συν­θή­κες που επι­κρα­τούν σε κάθε χώρα. Είναι συνεπώς ένα σύνθετο ζήτημα. Έπρεπε να βρεθεί μία μέση λύση. Ναι μεν μπορεί να μετα­φέ­ρουν εμβο­λια­σμέ­νους επι­βά­τες κάποια πλοία, όμως μπορεί να μην είναι πλήρως εμβο­λια­σμένα τα πλη­ρώ­ματα ή και το αντί­στροφο.

Από τον Ιούλιο και έπειτα το μοντέλο του bubble θα περιο­ρι­στεί και θα υπε­ρι­σχύ­σουν οι green κρουα­ζιέ­ρες που αφορούν στα ταξίδια, όπου τόσο οι επι­βά­τες όσο και τα πλη­ρώ­ματα των πλοίων θα έχουν εμβο­λια­σθεί κατά της Covid-19. Σε αυτή την περί­πτωση οι επι­βά­τες θα μπορούν να κινη­θούν ελεύ­θερα στους προ­ο­ρι­σμούς, αφού πρώτα θα έχουν τηρηθεί όλα τα υγειο­νο­μικά πρω­τό­κολλα.

Εξαρ­τά­ται βέβαια από την κάθε εται­ρεία και το τι θα ισχύει για το πλήρωμα των πλοίων της. Είμαι σχεδόν βέβαιος ότι από τον Ιούλιο οι περισ­σό­τε­ροι, αν όχι όλοι, οι επι­βά­τες των κρουα­ζιε­ρό­πλοιων που θα προ­σεγ­γί­ζουν τη Ρόδο, θα είναι ελεύ­θε­ροι να κατε­βαί­νουν στο νησί. Εμείς περι­μέ­ναμε τις green κρουα­ζιέ­ρες πολύ πιο μετά. Ξεκί­νη­σαν, όμως, από τις αρχές Ιουνίου πράγμα που σημαί­νει ότι τα πράγ­ματα εξε­λίσ­σο­νται ικα­νο­ποι­η­τικά.

Και μη νομί­ζετε ότι και οι εται­ρείες επι­θυ­μούν να εφαρ­μό­ζουν το σύστημα bubble. Πρό­κει­ται για ένα δύσκολο πρω­τό­κολλο και δαπα­νηρό ταυ­τό­χρονα. Εφαρ­μό­στηκε όμως ανα­γκα­στικά μέχρι νεω­τέ­ρας.

Ας περά­σουμε όμως σε ένα άλλο ζήτημα που έχει συζη­τη­θεί πολύ κατά το παρελ­θόν… Θα μπο­ρούσε να λει­τουρ­γή­σει και πάλι το λιμάνι της Ρόδου ως home port και ποια θα ήταν τα οφέλη;

Έχει υπάρξει home port το λιμάνι της Ρόδου στο παρελ­θόν. Συγκε­κρι­μένα λει­τουρ­γούσε ως partial home port, γινόταν δηλαδή μερική επι­βί­βαση και απο­βί­βαση 50 έως 500 ατόμων. Αυτός ο όγκος επι­βα­τών ήταν σχετικά εύκολα δια­χεί­ρι­σι­μος από το λιμάνι. Ήταν επίσης home port με full turnaround operation. Στην περί­πτωση αυτή γινόταν πλήρης επι­βί­βαση και απο­βί­βαση σε πλοίο χωρη­τι­κό­τη­τας 1500-1600 ατόμων. Βάσει των εγκα­τα­στά­σεών μας ήμασταν κατά τη γνώμη μου στο όριο των δυνα­το­τή­των. Διήρ­κεσε δύο χρονιές αυτή η κρουα­ζιέρα και όλοι ήταν ευχα­ρι­στη­μέ­νοι. Απλά το πλοίο μετα­κι­νή­θηκε αλλού και κάπως έτσι στα­μά­τησε η λει­τουρ­γία του home port.

Κοι­τάξτε, το home port είναι κάτι σύνθετο. Πέρα από τις λιμε­νι­κές υπο­δο­μές, απαιτεί ένα καλό ξενο­δο­χειακό δυνα­μικό, το οποίο σαφώς δια­θέ­τουμε, τρο­φο­δο­σία και εξυ­πη­ρέ­τηση, δια­χεί­ριση στερεών απο­βλή­των και πάνω απ’ όλα απαιτεί ένα πολύ καλό προ­γραμ­μα­τι­σμό και ένα ανάλογο σύστημα κρα­τή­σεων στο λιμάνι.

Φυσικά και θα υπήρχαν πολ­λα­πλά οφέλη για την τοπική κοι­νω­νία. Συνήθως οι επι­βά­τες πριν και μετά την κρουα­ζιέρα μένουν στο νησί. Δεν κάνουν ένα απλό πέρασμα οπότε είναι μεγα­λύ­τερη η κατά κεφαλήν δαπάνη.

Συνε­χί­ζετε λοιπόν την οικο­γε­νειακή παρά­δοση, αθόρυβα και αφο­σιω­μέ­νος στο έργο σας. Ήταν μονό­δρο­μος για εσάς;

Η οικο­γε­νειακή μας επι­χεί­ρηση χρο­νο­λο­γεί­ται από το 1903 και είμαστε ακόμη εδώ απο­λύ­τως ενεργοί. Ανέλαβα προ­σω­πικά το γραφείο μετά το θείο μου και τον πατέρα μου… Συνε­χί­ζουμε δυνα­μικά. Είναι μικρό­βιο η δουλειά αυτή. Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ήμουν στο γραφείο και ασχο­λού­μουν με ό,τι είχε να κάνει με την κρουα­ζιέρα… Εκεί ειδι­κευό­μα­στε και έτσι θα πορευ­τούμε χωρίς να απο­κλείω τίποτε άλλο. Ωστόσο ο θαλάσ­σιος του­ρι­σμός είναι ένας ιδιαί­τε­ρος κλάδος, απαι­τη­τι­κός αλλά με προ­ο­πτι­κές.

Ο θείος σας, ο αεί­μνη­στος Κώστας Γεωρ­γιά­δης, υπήρξε ίσως ένας από τους πλέον επι­τυ­χη­μέ­νους προ­έ­δρους της Ένωσης Πρα­κτό­ρων. Τι θυμάστε από εκείνον;

Είχε συμ­βά­λει τα μέγιστα σε αυτό τον τόπο. Πάντα κρα­τούσε ισορ­ρο­πίες όσον αφορά στο θαλάσ­σιο αλλά και στον χερσαίο του­ρι­σμό. Έδωσε πολλές λύσεις και έφερε πολλούς ανθρώ­πους και παρα­τά­ξεις κοντά ώστε να πορευ­τούν όλοι ενω­μέ­νοι για το καλό του τόπου και την του­ρι­στική ανά­πτυξη.

Μεγά­λωσα λοιπόν δίπλα στο θείο μου και στον πατέρα μου που με δίδαξαν όλο το operation, το τι είναι ο θαλάσ­σιος του­ρι­σμός πώς να βρί­σκουμε λύσεις σε ό,τι προ­κύ­πτει ώστε να εξυ­πη­ρε­τούμε με τον καλύ­τερο τρόπο τον κόσμο. Ο πατέρας μου και ο θείος μου με γαλού­χη­σαν και βρί­σκο­μαι σήμερα σε αυτή τη θέση. Βέβαια αν και ο πατέρας μου συντα­ξιο­δο­τή­θηκε, πάντα θα έρθει μία βόλτα από το γραφείο. Πέρασε όλη του τη ζωή στο λιμάνι, 45 ολό­κληρα χρόνια και είναι λογικό να νοσταλ­γεί αυτή την εποχή!