Διεκδικούν αποζημίωση για το θάνατο συγγενούς τους

Ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, προ­σέ­φυ­γαν 9 υπή­κο­οι Αλ­βα­νί­ας κατά ενός ημε­δα­πού κα­τοί­κου Θε­ο­λό­γου και μιας ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μιώ­σεις για βλά­βες που υπέ­στη­σαν από το θά­να­το σε ερ­γα­τι­κό δυ­στύ­χη­μα οι­κεί­ου τους προ­σώ­που.

Ο θανών ήταν σύ­ζυ­γος της πρώ­της ενά­γου­σας, πα­τέ­ρας ενός ανή­λι­κου παι­διού, υιός του δεύ­τε­ρου και της τρί­της και αδελ­φός των λοι­πών.

Με την αγωγή τους ζη­τούν απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 200.000 ευρώ στην πρώτη και το ποσό των 700 ευρώ μη­νιαί­ως από 16 Μαϊου 2011 έως και 1 Ιου­νί­ου 2022 κα­τα­βλη­τέ­ου εφά­παξ για απο­ζη­μί­ω­ση στέ­ρη­σης δια­τρο­φής από τον θά­να­το, ήτοι συ­νο­λι­κά 96.950 ευρώ, στον δεύ­τε­ρο και τρίτη το ποσό των 150.000 ευρώ στον κα­θέ­να και στους λοι­πούς το ποσό των 80.000 ευρώ στον κα­θέ­να για χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση λόγω ψυ­χι­κής οδύ­νης.

Την 15η Μαϊου 2011 ο πρώ­τος ενα­γό­με­νος φέ­ρε­ται να κά­λε­σε τον αδι­κο­χα­μέ­νο νέο να ερ­γα­στεί γι αυτόν και συ­γκε­κρι­μέ­να να του ζή­τη­σε ένα­ντι αμοι­βής να φορ­τώ­σει μπά­λες από άχυρα από το αγρό­κτη­μα ιδιο­κτη­σί­ας του και να τα με­τα­φέ­ρει σε απο­θή­κη με αγρο­τι­κό αυ­το­κί­νη­το του.

Περί ώρα 17:10 ο πρώ­τος ενα­γό­με­νος οδη­γώ­ντας το αυ­το­κί­νη­το φέ­ρε­ται να προ­ξέ­νη­σε από αμέ­λεια του τον θά­να­το του οι­κεί­ου των ενα­γό­ντων.

Όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην αγωγή, το όχημα έβαι­νε στην Επαρ­χια­κή Οδό Θε­ο­λό­γου-Πε­τα­λού­δων Ρόδου κι­νού­με­νο από το αγρό­κτη­μα του πρώ­του ενα­γό­με­νου προς την πε­ριο­χή «Κήποι Θε­ο­λό­γου».

Η ως άνω οδός είναι δι­πλής κα­τεύ­θυν­σης με μία λω­ρί­δα κυ­κλο­φο­ρί­ας ανά κα­τεύ­θυν­ση και πα­ρου­σιά­ζει στρο­φές.

Επί του ανω­τέ­ρω αυ­το­κι­νή­του επέ­βαι­νε ως συ­νο­δη­γός ένας άλλος υπή­κο­ος Αλ­βα­νί­ας και στην ανοι­κτή κα­ρό­τσα του αγρο­τι­κού, στην οποία είχαν το­πο­θε­τη­θεί και οι μπά­λες αχύ­ρου, επέ­βαι­νε, ο νέος.

Ενώ, όπως υπο­στη­ρί­ζε­ται στην αγωγή, στο αγρο­τι­κό όχημα υπάρ­χει χώρος και για δύο συ­νε­πι­βά­τες μαζί με τον οδηγό, ο πρώ­τος ενα­γό­με­νος ερ­γο­δό­της τον υπο­χρέ­ω­σε να κα­θί­σει στην κα­ρό­τσα του οχή­μα­τος για να κρα­τά­ει τις μπά­λες αχύ­ρου που είχαν το­πο­θε­τη­θεί εκεί, αφού δεν ήταν δε­μέ­νες με οποιον­δή­πο­τε τρόπο.

Η ανοι­κτή κα­ρό­τσα, που δεν έφερε κι­γκλι­δώ­μα­τα δεξιά και αρι­στε­ρά, ήταν φορ­τω­μέ­νη με 25 δέ­μα­τα αχύ­ρου, χωρίς ο πρώ­τος να τα έχει δέσει με­τα­ξύ τους με σκοι­νιά και χωρίς να τα έχει κα­λύ­ψει με κά­λυμ­μα.  Ο οι­κεί­ος των ενα­γό­ντων κα­θό­ταν πάνω σε ένα δέμα αχύ­ρου, με απο­τέ­λε­σμα κατά τη με­τα­φο­ρά του φορ­τί­ου, να εκ­φύ­γει του ανοι­κτού αμα­ξώ­μα­τος καθ’ οδόν.

Από την πτώση εξ ύψους από την κα­ρό­τσα του οχή­μα­τος στο οδό­στρω­μα της οδού υπέ­στη βα­ρύ­τα­τη κρα­νιο­ε­γκε­φα­λι­κή κά­κω­ση συ­νε­πεία της οποί­ας επήλ­θε και ο θά­να­τος του.