Ένωση Υπαλλήλων της Φυλακής Κω: Eκπέμπουμε S.O.S

H Ένωση Υπαλ­λή­λων Φυλακής Κω στέλ­νουν επι­στολή στον Υπουργό Δικαιο­σύ­νης Δια­φά­νειας και Ανθρω­πί­νων Δικαιω­μά­των, με κοι­νο­ποί­ηση σε όλους τους αρμό­διους δικα­σι­κούς και αστυ­νο­μι­κούς φορείς, περι­γρά­φο­ντας με δρα­μα­τι­κούς τόνους το πρό­βλημα υπερ­πλή­ρω­σης της φυλακής και επι­ση­μαί­νο­ντας ότι ενέχει κιν­δύ­νους για την ασφά­λεια και σωμα­τική ακε­ραιό­τητα κρα­του­μέ­νων και υπαλ­λή­λων

Ως Ένωση Υπαλ­λή­λων Φυλακής Κω, ερχό­μα­στε σε θέση να συντά­ξουμε την παρούσα επι­στολή μας, μέσω της οποίας εκπέ­μπουμε S.O.S. όσο αναφορά το πρό­βλημα της υπερ­πλή­ρω­σης του Κατα­στή­μα­τός μας με συνέ­πεια τη στοί­βαξη των κρα­του­μέ­νων. Δυστυ­χώς το γεγονός αυτό δεν απο­τε­λεί μόνο πρό­βλημα του Κατα­στή­μα­τός μας. Απο­τε­λεί χρόνιο και ανε­πί­λυτο πρό­βλημα που αντι­με­τω­πί­ζουν σήμερα στο σύνολό τους όλες σχεδόν οι ελλη­νι­κές φυλακές.

Οφεί­λουμε να σας τονί­σουμε ότι η παρούσα δεν συντά­χθηκε για λόγους εντυ­πω­σια­σμού, αλλά απο­τε­λεί κραυγή απελ­πι­σίας τόσο για να δια­φυ­λά­ξουμε την εύρυθμη και ομαλή λει­τουρ­γία και ασφά­λεια του Καταστήματoς, όσο και να προ­στα­τέ­ψουμε την σωμα­τική ακε­ραιό­τητα των κρα­του­μέ­νων και υπαλ­λή­λων του Κατα­στή­μα­τος.

Η δύναμη των κρα­του­μέ­νων ανήλθε σήμερα στα (186) άτομα, ενώ η δυνα­μι­κό­τητα και η χωρη­τι­κό­τητα του Κατα­στή­μα­τος είναι (90), μετά από την τοπο­θέ­τηση διπλών κρε­βα­τιών στους τρεις θαλά­μους που δια­θέ­τει το Κατά­στημα, προ­κει­μέ­νου να εξυ­πη­ρε­τή­σουμε όσο το δυνατόν περισ­σό­τε­ρους εισερ­χό­με­νους κρα­τού­με­νους. Ανα­γκα­στή­καμε μέχρι και ειδι­κούς χώρους κρά­τη­σης να δια­μορ­φώ­σουμε σε θαλά­μους. Παρα­τύ­πως; Ίσως και ναι. Η κατά­σταση στους θαλά­μους κρά­τη­σης είναι άκρως επι­κίν­δυνη και απο­πνι­κτική, όπου η έλλειψη ελεύ­θε­ρου χώρου σε θαλά­μους που προ­ο­ρί­ζο­νται αυστηρά για (15) κρα­τού­με­νους, δια­μέ­νουν (50) και αρκετές φορές (60) κρα­τού­με­νοι, στην κυριο­λε­ξία o ένας πάνω στον άλλο, καθι­στώ­ντας έτσι αδύνατη την επί­βλεψή τους, ακόμα και την κατα­μέ­τρησή τους. Όλη αυτή η κατά­σταση επι­βα­ρύ­νε­ται σε μεγα­λύ­τερο βαθμό κατά την χει­με­ρινή περίοδο που ο εγκλει­σμός τους διαρκεί πάνω από (10) ώρες την ημέρα. Κρα­τού­με­νοι κοι­μού­νται (όσο αυτό είναι εφικτό) ανάμεσα στα κρε­βά­τια, ακόμα και κάτω από αυτά, δίπλα στις τουα­λέ­τες ή όπου αλλού έχουν την ευκαι­ρία να βρουν λίγο κενό χώρο, προ­κει­μέ­νου να ξεκου­ρα­στούν. Απο­τέ­λε­σμα ο ένας τσα­λα­πατά τον άλλο εφόσον χρεια­στεί να πάει στην τουα­λέτα ή να κινηθεί εντός του θαλάμου για οποιο­δή­ποτε λόγο. Λόγω του συνω­στι­σμού και της συνύ­παρ­ξης κρα­του­μέ­νων δια­φό­ρων εθνι­κο­τή­των, αδι­κη­μά­των ποινών και ηλικίας, γινό­μα­στε καθη­με­ρινά δέκτες παρα­πό­νων για τις συν­θή­κες δια­βί­ω­σης τους. Για ποια λοιπών κατη­γο­ριο­ποί­ηση κρα­του­μέ­νων μιλάμε; Και πως μπορεί να επι­τευ­χθεί αυτή, όταν όλοι μας (υπάλ­λη­λοι και κρα­τού­με­νοι) παρα­κο­λου­θούμε τα τελευ­ταία χρόνια την γρήγορη αύξηση της δύναμης των κρα­του­μέ­νων του Κατα­στή­μα­τος, χωρίς να μπο­ρούμε να αντι­δρά­σουμε και να επέμ­βουμε δρα­στικά στην επίλυση του προ­βλή­μα­τος;

Στο Κατά­στημά μας φυλα­κί­ζο­νται σχεδόν καθη­με­ρι­νώς κρα­τού­με­νοι εκτός από την Περι­φέ­ρεια στην οποία ανή­κουμε (Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Κω, Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου και Εισαγ­γε­λία Εφετών Δωδε­κα­νή­σου) και από άλλες Εισαγ­γε­λίες, όπως της Αθήνας και του Πειραιά, οξύ­νο­ντας έτσι το πρό­βλημα της υπερ­πλη­θώ­ρας κρα­του­μέ­νων, δημιουρ­γώ­ντας σοβαρά θέματα στη τάξη και ασφά­λεια του Κατα­στή­μα­τος, στην δια­βί­ωση των κρα­του­μέ­νων, δυσχε­ραί­νο­ντας σε μεγάλο βαθμό το έργο που καλού­νται να επι­τε­λέ­σουν καθη­με­ρι­νώς οι συνά­δελ­φοι. Έχουμε να κάνουμε με ανθρώ­πι­νες ψυχές και ανε­ξαρ­τή­τως αδι­κή­μα­τος και παρα­βα­τι­κής πράξης στην οποία έχουν υπο­πέ­σει δεν τους αξίζει να στρι­μώ­χνο­νται χωρίς την εξα­σφά­λιση της στοι­χειώ­δους ατο­μι­κής υγιει­νής τους. Για ποια ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα μπο­ρούμε να μιλάμε διαιω­νί­ζο­ντας μια τέτοια κατά­σταση και πως αυτά οριο­θε­τού­νται; Μήπως απλά μένουμε στις λέξεις; Εκτός αν όλοι μας θεω­ρούμε ανθρώ­πινα δικαιώ­ματα μόνο τoν προ­αυ­λι­σμό, τα τρα­πέ­ζια και τις καρέ­κλες στα οποία σιτί­ζο­νται, την ύπαρξη θέρ­μαν­σης και ζεστού νερού στους θαλά­μους για την ατομική τους υγιεινή, παροχές που απο­τε­λούν δικαιώ­ματα κάθε ανθρώ­πι­νης ύπαρξης. Δεν γίνεται να λει­τουρ­γούμε έτσι. Το προ­σω­πικό και οι κρα­τού­με­νοι έχουν φτάσει στα όρια τους και οι αντοχές όλων δοκι­μά­ζο­νται. Πόση υπομονή και ανοχή να επι­δεί­ξουν και αυτοί;

Δεν είναι εφικτό ένα τόσο μικρό Κατά­στημα, όπως το δικό μας, να φιλο­ξε­νεί τόσο μεγάλο αριθμό κρα­του­μέ­νων. Ποιος ορίζει ότι αυτό μπορεί να γίνει; Μέχρι πότε θα συνε­χί­ζε­ται αυτή η δρα­μα­τική κατά­σταση διαιω­νί­ζο­ντας το σοβαρό πρό­βλημα της υπερ­πλή­ρω­σης; Γιατί σε μια Χώρα που θέλει να λέγεται ότι ανήκει στην Ευρω­παϊκή Ένωση πρέπει να γίνο­νται ενέρ­γειες και να λαμ­βά­νο­νται απο­φά­σεις μετά το κακό;

Κατόπιν όλων των παρα­πάνω κατα­νο­ούμε όλοι μας πως υπερ­πλη­θώρα κρα­του­μέ­νων σε συν­δυα­σμό την έλλειψη προ­σω­πι­κού, που πλέον κάνουν τη δουλειά τους με όσες δυνά­μεις δια­θέ­τουν, αψη­φώ­ντας πολλές φορές τον κίνδυνο που ελλο­χεύει για την σωμα­τική τους ακε­ραιό­τητα και την υπο­στε­λέ­χωση των υπη­ρε­σιών της τοπικής κοι­νω­νίας της Κω (Α.Τ. Κω, Β΄ Αστυ­νο­μική Διεύ­θυνση Δωδε­κα­νή­σου κ.λ.π.) απο­τε­λούν παρά­γο­ντες που οδηγούν ταχέως σε κίνδυνο για την δια­σά­λευση της τάξης και ασφά­λειας τόσο του Κατα­στή­μα­τος, με ότι αυτό συνε­πά­γε­ται, όσο και την γενι­κό­τερη ασφά­λεια του νησιού.

Δεν απο­τε­λούν λύση οι τυχόν απο­φυ­λα­κί­σεις με οποιο­δή­ποτε τρόπο, αφού έως ότου εκτε­λε­στούν αυτές, έχουμε ήδη δεχθεί νεοει­σερ­χό­με­νους κρα­τού­με­νους. Έχουμε προ­βλή­ματα. Είναι πολλά, μεγάλα, σοβαρά και απαι­τούν λύσεις. Επι­τέ­λους ας εφαρ­μο­στεί η πρόληψη σεβό­με­νοι τα δικαιώ­ματα κρα­του­μέ­νων και υπαλ­λή­λων. Δεν είναι λύση η απερ­γιακή κινη­το­ποί­ηση και η άρνηση παρα­λα­βής κρα­του­μέ­νων, μπαί­νο­ντας έτσι σε διε­νέ­ξεις και λογο­μα­χίες. Ας ωρι­μά­σουμε και ας ανα­λά­βουμε όλοι μας, στο βαθμό που μας ανα­λο­γεί, τις ευθύνες μας.

Για το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο

-Ο- -Ο-

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΓΕΩΡΓΑΝΤΖΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Κως, 29 Ιανουα­ρίου 2015