Μαρτυρίες Καλύμνιων ψαράδων: “Μας παρενοχλούν τουρκικά ελικόπτερα και φρεγάτες” [Βίντεο]

Αντι­μέ­τω­ποι με την Τουρ­κι­κή προ­κλη­τι­κό­τη­τα, όπως απο­κα­λύ­πτει σή­με­ρα σε ένα βί­ντεο ντο­κου­μέ­ντο το zarpanews.gr,  έρ­χο­νται κα­θη­με­ρι­νά οι Κα­λύ­μνιοι που ψα­ρεύ­ουν ξι­φί­ες, στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χής νο­τί­ως της Ρόδου, της Καρ­πά­θου και του Κα­στε­λό­ρι­ζου.

Μά­λι­στα, πριν από λίγες ημέ­ρες δύο Κα­λύ­μνιοι εγκλω­βί­στη­καν στην τε­λευ­ταία πα­ρά­νο­μη Τουρ­κι­κή NAVTEX, όπως είπαν μι­λώ­ντας στο zarpanews.gr και την Ευ­τυ­χία Πε­ντα­ρά­κη τα αδέλ­φια Στά­θης και Μα­νώ­λης Γε­ωρ­γού­λης, δύο από τους πιο γνω­στούς ξι­φιά­δες της Ελ­λά­δας.

Τρια­ντα­ε­ξι χρό­νια στη θά­λασ­σα ο Μα­νώ­λης και λίγα πα­ρα­πά­νω ο Στά­θης. Οι Γε­ωρ­γού­λη­δες με το όνομα.

Τα λόγια τους με­τρη­μέ­να, όπως όλων των θα­λασ­σι­νών.  Για αυτό και έχει ξε­χω­ρι­στή ση­μα­σία η αγω­νία που φαί­νε­ται στις κου­βέ­ντες τους.

Ο Στά­θης Γε­ωρ­γού­λης είναι ο κα­πε­τά­νιος του “Γε­ώρ­γιος Γε­ωρ­γου­λης”, είναι εκεί­νος που έχει ανα­λά­βει και μι­λά­ει με τους Τούρ­κους, άλλες φορές σε καλό κλίμα και άλλες…

“Οι δυ­σκο­λί­ες είναι πολ­λές γιατί είσαι μα­κριά από τη στε­ριά, δεν έχεις επαφή με αρχές και τέ­τοια και δεν έχεις και κα­νέ­ναν κοντά σου. Έτυχε φέτος μετά από τη δύ­σκο­λη χρο­νιά που ξέ­ρου­με όλοι και φά­νη­καν κά­ποια ψάρια πιο βαθιά, Ρόδο Κάρ­πα­θο, Κα­στε­λό­ρι­ζο και εντε­λώς τυ­χαία έκα­ναν την άσκη­ση οι Τούρ­κοι εκεί.”

“Τις πρώ­τες μέρες ήταν πιο χα­λα­ρά τα πράγ­μα­τα, γιατί ήμα­σταν πιο λίγα τα σκάφη, τον Αύ­γου­στο. Δεν είχαν ξε­κι­νή­σει ακόμα οι NAVTEX, είχε γε­μί­σει πο­λε­μι­κά πλοία και ήταν από 8-10 μίλια κάτω από τη Λίνδο και έκα­ναν συ­νέ­χεια σερ­γιά­νι.”

“Πότε δεν ήμα­στε με αυ­τούς καλά γιατί τα πα­ρα­γά­δια μας είναι επι­φά­νειας, και αυτοί κά­νουν βόλ­τες και σερ­για­νί­ζουν και δεν βά­ζου­με ένα και δύο και τρία μίλια πα­ρα­γά­δια να τα ελέγ­χεις. Βά­ζου­με 35-40 μίλια πα­ρα­γά­δια.”

“Δη­λα­δή από το Κα­στε­λό­ρι­ζο κα­λά­ρου­με και βγαί­να­με πάνω στη Λίνδο. Αυτοί σερ­για­νί­ζουν, πάνω-κάτω, πάνω-κάτω, φτά­να­νε στα 8 μίλια από τις στε­ριές, από τη Ρόδο, από το φα­νά­ρι της Ρόδου, από τη Λίνδο και τα κά­να­νε κομ­μά­τια τα πα­ρα­γά­δια. Και είναι και το άλλο, το βράδυ που μέ­νου­με αλε­ξί­πτω­το, γιατί εμείς δεν ζυ­γώ­νου­με γιαλό,  φου­ντά­ρου­με πλωτή  άγκυ­ρα και εί­μα­στε αλε­ξί­πτω­το, ε κιν­δυ­νεύ­εις ανά πάσα στιγ­μή να σε βά­λουν από κάτω…”

Η επι­κίν­δυ­νη συ­μπε­ρι­φο­ρά των Τούρ­κων στις NAVTEX

“Στη NAVTEX μας έδιω­χναν, δη­λα­δή ενώ εί­χα­με τα στίγ­μα­τα της NAVTEX  πε­ρι­με­τρι­κά μας έβγα­ζαν για λό­γους δι­κούς τους, για ασφά­λεια τους δεν ξέρω, 15-20 μίλια πιο βό­ρεια προς τη Ρόδο και όταν κα­λέρ­να­με ήρθε φορά που ήρθε με το σκά­φος στα 100 μέτρα μπρο­στά μου και δεν μι­λού­σε, ενώ είχε άλ­λους  που ήταν εντά­ξει και μι­λού­σα­με και συ­νεν­νο­ού­μα­σταν. Είχε άλ­λους που ερ­χό­ταν με τα σκάφη 100 μέτρα μπρο­στά και σε κο­ζά­ρει για να σε τρα­κά­ρει, για να σου γυ­ρί­σει την πλώρη. Που θα μπο­ρού­σε να βγει στο VHF και να σου πει, “ξέ­ρεις κάτι; γύρνα.”

“Πολ­λοί το κά­να­νε, πολλά από τα σκάφη, πολ­λές φρε­γά­τες. Είχε άλ­λους  που δεν μι­λού­σαν καν και έρ­χο­νταν έτσι μούρη με μούρη και αν δεν γυ­ρί­σεις μπο­ρεί να σε βάλει από κάτω…”

Τα ελι­κό­πτε­ρα πε­τού­σαν συ­νέ­χεια από πάνω μας. Τε­λευ­ταία  φορά πριν 10 μέρες, στην τε­λευ­ταία NAVTEX  που δώ­σα­νε μέσα σε ένα 20λεπτο γέ­μι­σε ο κό­σμος πο­λε­μι­κά. Και ήμουν 27 μίλια ΝΝΑ  από το Κα­στε­λό­ρι­ζο και πάνω που είχα ξε­κι­νή­σει, είχα ρίξει 10 μίλια  πα­ρα­γά­δια στη θά­λασ­σα, εγώ και ο αδελ­φός μου το “Κ.Γε­ωρ­γου­λης” και μας έδιω­ξαν με το ζόρι. Ήρθε το ελι­κό­πτε­ρο από πάνω, αφού το πι­λό­το τον έβλε­πα με το μάτι, φο­βό­μουν μην μου πά­ρουν κα­νέ­να ρα­ντάρ οι έλι­κες που λέει ο λόγος, τόσο κοντά ερ­χό­ταν.

“Και μας έβα­λαν  με το ζόρι και πή­ρα­με  πίσω τα πα­ρα­γά­δια για να τους κα­θα­ρί­σου­με την πε­ριο­χή ε και μετά που γύ­ρι­σα την πλώρη μου για να φύγω για τη Ρόδο δεν με άφη­ναν ούτε για τη Ρόδο. Λέω θα πάω στο Κα­στε­λό­ρι­ζο και θα φύγω το πρωί, ούτε και στο Κα­στε­λό­ρι­ζο μας άφη­ναν να πάμε. Μας υπο­χρέ­ω­σαν να βγού­με έξω 50 μίλια με 200 μοί­ρες.

“Όπως και προ­χθές, ενώ είχα το στίγ­μα­τα της NAVTEX, έφυγα από την Κάρ­πα­θο και βγήκα στα 100 μίλια και ξαφ­νι­κά το βράδυ στις 00.00 αλ­λά­ζουν πάλι τη NAVTEX και βρέ­θη­κα μέσα. Και τα­ξί­δευα χθες (Κυ­ρια­κή 25/8)  οκτώ ώρες για να μπο­ρέ­σω να βγω έξω και βγήκα ορια­κά. Και μόλις βγήκα έξω ήταν ξανά το ελι­κό­πτε­ρο από πάνω μου και η τουρ­κι­κή φρε­γά­τα και κα­θο­δη­γού­σαν να βγω έξω. 

Και σή­με­ρα πάλι δίπλα μου ήταν η φρε­γά­τα η Τουρ­κι­κή στα­μα­τη­μέ­νη εκεί στα δύο μίλια. Εγώ τε­λεί­ω­σα στο 27.55 το Ανα­το­λι­κό το μήκος και αυτός είναι εκεί στο 27.55 / 27.57 και κάνει βόλ­τες πάνω κάτω από βορρά προς νότο για να μην μπού­με  ανα­το­λι­κά από το 28 (σ.σ. μοί­ρες γε­ω­γρα­φι­κού μή­κους).

“Ο θά­λα­μος επι­χει­ρή­σε­ων μου έλεγε να ακο­λου­θώ τις οδη­γί­ες της NAVTEX προς ναυ­τιλ­λο­μέ­νους. Όμως τη NAVTEX όταν τη βγά­ζεις 00.00 η ώρα τη νύχτα εγώ δεν είμαι ενη­με­ρω­μέ­νος, εγώ στις 00.00 έχω κα­λά­ρει τα πα­ρα­γά­δια και κοι­μά­μαι. Όπως έγινε και προ­χθές συ­γκε­κρι­μέ­να. Και αν ήξερα ότι θα αλ­λά­ξει η NAVTEX, δεν θα έφευ­γα από το λι­μά­νι της Καρ­πά­θου 04.00 το πρωί να τα­ξι­δεύω, να πάρω 100 μίλια να κα­λά­ρω και να βρεθώ ξαφ­νι­κά ανά­με­σα σε 50 πο­λε­μι­κά και να κοπεί η ζωή μου.”

Οι Τούρ­κοι στον… ασύρ­μα­το

“Έχει αν­θρώ­πους που μιλάς μαζί τους και νο­μί­ζεις πως μιλάς με φί­λους σου, είναι ευ­γε­νέ­στα­τοι, όπως ένας στην πε­ρί­πτω­ση του Κα­στε­λό­ρι­ζου, μου λέει κράτα με στις  600 γυαρ­δες και προ­χω­ρά μην έρ­χε­σαι κοντά και θα σου πω εγώ πότε θα είσαι safe.

Έχει άλ­λους που ουρ­λιά­ζουν, κυ­ριο­λε­κτι­κά ουρ­λιά­ζουν “να φύ­γε­τε τώρα και να φύ­γε­τε τώρα”. Βρε αμάν  να πά­ρου­με τα πα­ρα­γά­δια, όχι λέει θα φύ­γεις τώρα.”

Ανά­λο­γες είναι και οι πε­ρι­γρα­φές του Μα­νώ­λη Γε­ωρ­γού­λη, του κα­πε­τά­νιου του “Κ. Γε­ωρ­γού­λης”:

“Στο 72 κα­νά­λι βρή­κα­με την άκρη και άρ­χι­σε ο αδελ­φός μου να μι­λά­ει με τους Τούρ­κους. Πριν 15 μέρες, αρχές Οκτώ­βρη εί­χα­με μπερ­δευ­τεί μέσα στην μέση της NAVTEX. Και κα­τα­ντή­σα­με να βά­ζου­με τα πα­ρα­γά­δια σε μια από­στα­ση 15 μίλια. Ρί­χνα­με 40 μίλια, “έλα 5 μίλια έτσι, φύγε από εκεί, πή­γαι­νε με την πο­ρεία αυτή”,  μας έδι­ναν οδη­γί­ες, δεν μπο­ρού­σα­με να πάμε όπου θέ­λου­με και ευ­τυ­χώς που ήταν και ο αδελ­φός μου και συ­νεν­νο­ού­νταν αλ­λιώς μας έλε­γαν ότι κιν­δυ­νεύ­ει και η ζωή μας. Δη­λα­δή ένα βράδυ που ήρθαν πάνω μας, μας λένε κιν­δυ­νεύ­ει η σω­μα­τι­κή ασφά­λεια και το σκά­φος σας.”

“Για τρία  βρα­διά, όχι μόνο εμένα και στους φί­λους μου, πή­γαι­νε από το ένα σκά­φος στο άλλο η Τουρ­κι­κή φρε­γά­τα  ήταν μια ώρα δίπλα μου  στο ενά­μι­σι μίλι. Αυτό έγινε σε αυτή τη NAVTEX που ήταν νότια με­τα­ξύ Ρόδου και Κα­στε­λό­ρι­ζου, βαθιά πε­ρί­που 50 μίλια από τη Ρόδο και μετά φτά­σα­με στα 42 μίλια από τη Λίνδο η οποία ήταν η τε­λευ­ταία μας κα­λά­δα και από εκεί ζο­ρί­σα­νε λίγο τα πράγ­μα­τα με τους κυ­βερ­νή­τες των βα­πο­ριών. Μας έλε­γαν ότι πρέ­πει να φύ­γε­τε. Τους λέ­γα­με που να πάμε;”

Φύ­γε­τε από δω, φύ­γε­τε από εκεί, τε­λι­κά κα­τα­ντή­σα­με να εί­μα­στε έξω από το Κα­στε­λό­ρι­ζο. Τους λέμε εμείς θα πάμε ΝΝΑ και μας είπαν οκ. Και εφό­σον πή­γα­με ΝΑ μετά ζο­ρί­σα­νε πάλι τα πράγ­μα­τα και πή­γα­με ξανά Ρόδο, και μετά φύ­γα­με, σχο­λά­σα­με.”

“Κοίτα, οι άν­θρω­ποι ήταν ευ­γε­νι­κοί, μά­λι­στα ότι κου­βέ­ντα λέ­γα­νε ήταν με το thank you όταν τε­λειώ­να­με. Μι­λού­σα­με με τις φρε­γά­τες, δεν ξέρω αν ήταν ασυρ­μα­τι­στές η κυ­βερ­νή­τες.”

Η τε­λευ­ταία δρα­μα­τι­κή NAVTEX 

“Αλλά τώρα το τε­λευ­ταίο δε­κα­ή­με­ρο με την και­νούρ­για NAVTEX την τε­λευ­ταία που βγήκε από τα χε­λι­δό­νια, εμείς ήμα­σταν 22 μίλια από το Κα­στε­λό­ρι­ζο και ξαφ­νι­κά βρε­θή­κα­με μέσα στα πο­λε­μι­κά πίσω μας, δεξιά μας, αρι­στε­ρά. Δεν ξέ­ρα­με εμείς ότι εί­χα­νε βγά­λει και­νού­ρια NAVTEX και εί­χα­με αμο­λή­σει 22 μίλια από το Κα­στε­λό­ρι­ζο και βγαί­να­με προς τη Ρόδο πάνω, έτσι ΒΔ προς τη Ρόδο.”

“Και από κει και πέρα ήρθε το ελι­κό­πτε­ρο και έκα­τσε ακρι­βώς  ένα τέ­ταρ­το πάνω από τη γέ­φυ­ρα μου. Του φώ­να­ξε ο αδελ­φός μου στο 16 και βγήκε ένας κυ­βερ­νή­της από τη φρε­γά­τα και λέει να πά­ρου­με τα ερ­γα­λεία πάνω γιατί βγήκε και­νού­ρια NAVTEX και  κιν­δυ­νεύ­ου­με, εδώ που  ήμα­στε, ήμα­στε μέσα στο πεδίο της άσκη­σης.

“Είχε μι­λή­σει ο αδελ­φός μου με το θά­λα­μο επι­χει­ρή­σε­ων γιατί δεν μας άφη­ναν, εφό­σον  πή­ρα­με τα πα­ρα­γά­δια μετά το πράγ­μα άρ­χι­σε και ζό­ρι­ζε. Δεν μας άφη­ναν να βγού­με πάνω για τη Ρόδο. Η πο­ρεία μας ήταν με 320 μοί­ρες 330 και αυτοί μας λέ­γα­νε να πάμε με 200, δη­λα­δή που να πάμε, στην Αί­γυ­πτο;

Μέχρι που ζό­ρι­ζε η κα­τά­στα­ση και τους λέμε “Ρε παι­διά εμείς  δεν έχου­με πε­τρέ­λαια, ήμα­στε ψα­ρά­δι­κα, τα πε­τρέ­λαια τε­λεί­ω­σαν  και πρέ­πει να πάμε στη Ρόδο,  το λι­μά­νι μας είναι η Ρόδος”.

Τότε έδωσε ένας κυ­βερ­νή­της οδη­γί­ες στα Αγ­γλι­κά και μας βά­λα­νε στη μέση δύο φρε­γά­τες,  εγώ με τον αδελ­φό μου μπρος πίσω και μας πή­γα­νε συ­νο­δεία κάνα μι­σά­ω­ρο και μας λένε δεν θα αλ­λά­ξε­τε μοί­ρες, ούτε δεξιά ούτε αρι­στε­ρά, από εδώ γραμ­μή για Ρόδο.

“Από το θά­λα­μο επι­χει­ρή­σε­ων του υπουρ­γεί­ου Ναυ­τι­λί­ας μας είπαν πη­γαί­νε­τε κα­νο­νι­κά την πο­ρεία σας και πιο πάνω θα συ­να­ντή­σε­τε και τα δικά μας πο­λε­μι­κά πλοία. Τα δικά μας εγώ  δεν τα είδα, εγώ απ’ ότι αντι­λαμ­βά­νο­μαι είναι στα 6-8 μίλια γιατί στη Ρόδο από κάτω και στο Κα­στε­λό­ρι­ζο γιαλό είναι πολλά δικά μας, κρα­τά­νε εκεί­νη τη ζώνη.”

“Είμαι 35-36 χρό­νια στη θά­λασ­σα, επα­νει­λημ­μέ­να γί­νο­νται κά­ποια πράγ­μα­τα αλλά όχι σε αυτόν το βαθμό.”

Εμείς εί­μα­στε οι φύ­λα­κες του Αι­γαί­ου και όταν θέ­λου­με να ζη­τή­σου­με κάτι από τα υπουρ­γεία, αντί να μας προ­στα­τεύ­ουν και να μας κοι­τά­νε στα μάτια που φυ­λά­με το Αι­γαίο, μας ρί­χνουν και πρό­στι­μα από πάνω και χί­λιες δυο πα­ρα­βά­σεις και το ένα και το άλλο. Κοι­τά­ζουν να πιά­σουν το ψα­ρά­κι του μέ­τρου, αυτοί εί­μα­στε οι Έλ­λη­νες…”

Μπο­ρεί οι Τούρ­κοι να τους ουρ­λιά­ζουν να απο­μα­κρυν­θούν και οι κυ­βερ­νή­τες από τις Τουρ­κι­κές φρε­γά­τες να τους προ­κα­λούν για κά­ποιο επει­σό­διο. Εκεί­νοι όμως δεν το βά­ζουν κάτω. Είναι οι φύ­λα­κες του Αι­γαί­ου. Και είναι κάθε μέρα εκεί.  Σε πεί­σμα όλων εκεί­νων που τους ήθε­λαν δε­μέ­νους στα λι­μά­νια.

Πηγή: zarpanews.gr