O M. Xριστοδουλάκης στη “δ” για την επόμενη ημέρα του KIN.AΛ. στα Δωδ/σα μετά την απώλεια της έδρας και τις παραιτήσεις

Κύριε Χρι­στο­δου­λάκη, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε την συνέ­ντευξη από το κλίμα όπως δια­μορ­φώ­θηκε στα Δωδε­κά­νησα μετά την απώλεια της έδρας έπειτα από 42 χρόνια και μετά από τις παραι­τή­σεις κομ­μα­τι­κών στε­λε­χών. Τι πιστεύ­ετε ότι πήγε λάθος;

Είναι προ­φα­νές ότι το γεγονός της απώ­λειας της έδρας των Δωδε­κα­νή­σων μετά από 42 χρόνια είναι κάτι καθόλου ευχά­ρι­στο για τον κόσμο της δημο­κρα­τι­κής παρά­τα­ξης. Έγινε μια μεγάλη προ­σπά­θεια από πολλά στελέχη και υπο­ψή­φιους μέσα στις εξαι­ρε­τικά δύσκολα συν­θή­κες μιας πολύ ισχυρής τεχνη­τής πόλωσης, που επε­δί­ω­ξαν τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η ΝΔ, να δια­τη­ρή­σει η παρά­ταξή μας την έδρα σε μια ιδιαί­τερα αντα­γω­νι­στική εκλο­γική περι­φέ­ρεια όπως αυτή του νομού Δωδε­κα­νή­σων. Ωστόσο, παρά το διψήφιο ποσοστό που επε­τεύ­χθη εκεί, οι ιδιαι­τε­ρό­τη­τες του εκλο­γι­κού νόμου ως συνάρ­τηση του από­λυ­του αριθμού ψήφων, μας στέ­ρη­σαν την προ­ο­πτική αυτή. Η απο­τί­μηση του εκλο­γι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος είναι κάτι το οποίο κεντρικά πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις συνε­δριά­σεις του Πολι­τι­κού Συμ­βου­λίου και της Κεντρι­κής Πολι­τι­κής Επι­τρο­πής και αντί­στοιχα τοπικά θα πραγ­μα­το­ποι­η­θεί στις δια­δι­κα­σίες των οργάνων μας.

Όχι με στόχο την ανα­κύ­κλωση της εσω­στρέ­φειας, που ήταν ένας από τους βασι­κούς παρά­γο­ντες που οδή­γη­σαν στο απο­τέ­λε­σμα αυτό, αλλά πολύ περισ­σό­τερο με βασικό γνώμονα τον κεντρικό αλλά και τοπικό επα­να­σχε­δια­σμό της στρα­τη­γι­κής μας που θα μπο­ρέ­σει να ανα­τρέ­ψει το απο­τέ­λε­σμα αυτό ενόψει των επό­με­νων εκλο­γι­κών ανα­με­τρή­σεων που έχουμε μπροστά μας.

Ενότητα, ανα­νέ­ωση στε­λε­χια­κού δυνα­μι­κού, ορι­ζό­ντια ενιαία λει­τουρ­γία ανάμεσα στους δύο βαθμούς της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης, το κόμμα και τις εκφάν­σεις του στους χώρους μαζικής εκπρο­σώ­πη­σης, ώστε με το ανα­προ­σαρ­μο­σμένο στα νέα δεδο­μένα αυτό­νομο, δια­κριτό και υπεύ­θυνο πολι­τικό μας αφήγημα να ξανα­χτί­σουμε σε στέρεες βάσεις τις ισχυρές κοι­νω­νι­κές ανα­φο­ρές που δια­χρο­νικά είχε η παρά­ταξη μας στα Δωδε­κά­νησα. Στην κατεύ­θυνση αυτή πάγια πεποί­θησή μου είναι ότι τις μάχες – όσοι αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε ακόμα την απαί­τηση να τις δώσουμε – τις δίνουμε πάντα «εντός». Εντός των θεσμι­κών μας οργάνων δια­φυ­λάσ­σο­ντας τη δημο­κρα­τική τους λει­τουρ­γία και το ρόλο εκπρο­σώ­πη­σης της κομ­μα­τι­κής μας βάσης.

Πολλοί το απο­δί­δουν πάντως στην «κόντρα» Κρε­μα­στι­νού – Νικη­τιάδη και το φημο­λο­γού­μενο βέτο που φαί­νε­ται να έθεσε ο πρώτος για την συμ­με­τοχή του δεύ­τε­ρου στο ψηφο­δέλ­τιο Δωδε­κα­νή­σου, που φέρεται να απα­σχό­λησε το ΚΙΝ.ΑΛ. ακόμα και σε επίπεδο κορυφής. Ποιο είναι το σχόλιό σας;

Το ανέφερα και πριν. Η λογική της εσω­στρέ­φειας απ’ όπου και αν προ­έρ­χε­ται και όποιο πρό­ταγμα και αν θέτει ως περι­τύ­λιγμα, το μόνο που επι­τυγ­χά­νει είναι να πλη­γώ­νει την παρά­ταξή μας. Ας διδα­χθούμε όλοι από την «πληγή» αυτή και ας την αντι­με­τω­πί­σουμε ως ευκαι­ρία για ριζικές αλλαγές, όχι μόνο σε πρόσωπα αλλά κυρίως σε αντί­ληψη και νοο­τρο­πία. Η παρά­ταξη έχει παρελ­θόν, έχει παρόν και είναι στο χέρι μας να έχει ξανά και σπου­δαίο μέλλον.

Πέρα από τα τοπικά που είναι μία μόνο από τις πολλές παρα­μέ­τρους που έχει να δια­χει­ρι­στεί το ΚΙΝ.ΑΛ., ποιος είναι ο γενι­κό­τε­ρος σχε­δια­σμός για την επόμενη ημέρα;

Οι εθνικές εκλογές της 7ης Ιουλίου απο­τύ­πω­σαν με σαφή­νεια ένα νέο τρι­κομ­μα­τικό πολι­τικό σύστημα με τρεις πολι­τι­κούς χώρους να δια­τη­ρού­νται, να παγιώ­νο­νται και να ενι­σχύ­ο­νται. Κανείς δε λέει φυσικά ότι η τρι­κομ­μα­τική αυτή απο­τύ­πωση λαμ­βά­νει ισό­τι­μους συσχε­τι­σμούς, ωστόσο είναι προ­φα­νές ότι πλέον μιλάμε για νέα δεδο­μένα στο πολι­τικό σκηνικό της χώρας.

Ο δικός μας σχε­δια­σμός για την επόμενη ημέρα, περι­λαμ­βά­νει ένα πλαίσιο πρω­το­βου­λιών που έχουμε ήδη εξαγ­γεί­λει, προ­κει­μέ­νου να επα­να­θω­ρα­κί­σουμε την αυτό­νομη στρα­τη­γική μας στη βάση μιας ισχυρής ριζο­σπα­στι­κής πολι­τι­κής πρό­τα­σης, ως ο μονα­δι­κός εκφρα­στής της σύγ­χρο­νης ευρω­παϊ­κής σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας στη χώρα μας.

Με στοι­χεία ορα­μα­τικά και ειδικά σε τομείς, όπως αυτός της οικο­λο­γίας και της 4ης βιο­μη­χα­νι­κής επα­νά­στα­σης, που θα απα­σχο­λή­σουν την Ελλάδα, την Ευρώπη και τον κόσμο τα επόμενα χρόνια και δεκα­ε­τίες, το Κίνημα Αλλαγής σίγουρα μπορεί όχι μόνο να αντα­πε­ξέλ­θει στα νέα αυτά δεδο­μένα, αλλά παράλ­ληλα, και να δημιουρ­γή­σει δυνα­μική διε­ξό­δου στους προ­ο­δευ­τι­κούς πολίτες που στις εκλογές που μας πέρασαν εγκλω­βί­στη­καν στα πλα­σμα­τικά διλ­λή­ματα του τεχνη­τού διπο­λι­σμού.

Η στρα­τη­γική μας αυτή συμπλη­ρώ­νε­ται πολι­τικά από μία δυνα­μική προ­γραμ­μα­τική αντι­πο­λί­τευση απέ­να­ντι στη ΝΔ αλλά και στον ανεύ­θυνο λαϊ­κι­σμό του ΣΥΡΙΖΑ, που θα απο­τε­λέ­σουν τα βασικά σημεία αιχμής και εξω­στρέ­φειας των πολι­τι­κών μας δράσεων τους επό­με­νους μήνες.

Στο σχε­δια­σμό αυτόν προ­στί­θε­νται δράσεις οργα­νω­τι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης μέσα από την ισχυ­ρο­ποί­ηση των νομαρ­χια­κών και τοπικών μας οργάνων, με την ανά­δειξη τους από δημο­κρα­τι­κές εκλο­γι­κές δια­δι­κα­σίες, τη διε­νέρ­γεια πολι­τι­κής Συν­διά­σκε­ψης και Συνε­δρίου νεο­λαίας του Κινή­μα­τος Αλλαγής και την οργα­νω­τική μας ισχυ­ρο­ποί­ηση σε κρί­σι­μους τομείς όπως στους χώρους εργα­σίας, τους συν­δι­κα­λι­στι­κούς φορείς και της τοπική αυτο­διοί­κηση.

Αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι οι προ­βλη­μα­τι­σμοί μεταξύ των μελών και των στε­λε­χών του Κινή­μα­τος Αλλαγής, μετά και τα απο­τε­λέ­σματα των εθνικών εκλογών, περι­στρέ­φο­νται και γύρω από τα σενάρια περί συνερ­γα­σίας με τον ΣΥΡΙΖΑ και ποιας μορφής θα είναι αυτή. Τι απα­ντάτε σε αυτούς τους προ­βλη­μα­τι­σμούς;

Ακού­σαμε όλοι το βράδυ της 7ης Ιουλίου τον Πρω­θυ­πουργό να εξαγ­γέλ­λει δήθεν μετα­σχη­μα­τι­σμούς του κόμ­μα­τος του χάριν προ­σέγ­γι­σης της εκλο­γι­κής του βάσης. Και αυτή ακριβώς η δια­τύ­πωση είναι ενδει­κτική της ανει­λι­κρί­νειας των προ­θέ­σεων του και κυρίως του πολι­τι­κού και ιδε­ο­λο­γι­κού υπο­βά­θρου της μετα­στρο­φής αυτής. Γιατί ο υπο­τι­θέ­με­νος επα­να­προ­σα­να­το­λι­σμός του προ­φα­νώς δεν γίνεται με όρους ιδε­ο­λο­γι­κής ωρί­μαν­σης και ροπής προς το ρεύμα της σύγ­χρο­νης ευρω­παϊ­κής σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας, που τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μετά βδε­λυγ­μίας απορ­ρί­πτουν και απα­ξιώ­νουν, αλλά πολύ περισ­σό­τερο με όρους πολι­τι­κής εξα­γο­ράς και στο­χο­προ­σή­λωση στην άνευ πολι­τι­κών προ­ταγ­μά­των συγκόλ­ληση οργα­νω­τι­κών μηχα­νι­σμών. Η συγκολ­λη­τική ουσία μιας επί­πλα­στης ρητο­ρι­κής κάτω από την ομπρέλα του «προ­ο­δευ­τι­σμού» αλλοιώ­θηκε δομικά τα 4,5 τελευ­ταία χρόνια δια­κυ­βέρ­νη­σης του ΣΥΡΙΖΑ. Και επειδή οι λέξεις κοντεύ­ουν να χάσουν το νόημα τους με αυτούς που πολύ «φθηνά» τις επι­κα­λού­νται, το έχουμε τονίσει επα­νει­λημ­μένα: προ­ο­δευ­τι­κός δε γίνεσαι επειδή απλά αυτο­προσ­διο­ρί­ζε­σαι ως τέτοιος. Όταν το πρό­σφατο παρελ­θόν σου χαρα­κτη­ρί­ζε­ται από την απο­θέ­ωση του λαϊ­κι­σμού, του τυχο­διω­κτι­σμού, της δημα­γω­γίας, των καθε­στω­τι­κών παρεμ­βά­σεων στη δικαιο­σύνη και τα μέσα ενη­μέ­ρω­σης, την ιδε­ο­λη­πτική εμμονή για υπερ­φο­ρο­λό­γηση της μεσαίας τάξης και των παρα­γω­γι­κών δυνά­μεων της χώρας, την εργα­λειο­ποί­ηση των εθνικών θεμάτων και το διχασμό της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας, την κατα­βα­ρά­θρωση των θεσμών και της κοι­νο­βου­λευ­τι­κής λει­τουρ­γίας, τη συνερ­γα­σία με τη δεξιά και την ακρο­δε­ξιά και τελικά την απορ­ρό­φηση της, τότε μάλλον έχεις πάρει δια­ζύ­γιο από την a la carte επι­κα­λού­μενη προ­ο­δευ­τική ρητο­ρική. Με αυτή την αντί­ληψη και αυτή τη νοο­τρο­πία δεν υπάρ­χουν περι­θώ­ρια για συν­θη­μα­το­λο­γι­κές και άνευ ιδε­ο­λο­γι­κής ταυ­τό­τη­τας προ­σεγ­γί­σεις ή συνερ­γα­σίες.

Έχετε πει ότι θα ασκή­σετε υπεύ­θυνη και προ­γραμ­μα­τική αντι­πο­λί­τευση. Θα ψηφί­σετε για παρά­δειγμα τη ρύθμιση που θα φέρει η κυβέρ­νηση, η οποία θα καταρ­γεί το Πανε­πι­στη­μιακό άσυλο, αλλά και την κατάρ­γηση της απλής ανα­λο­γι­κής, όπως δεσμευ­θή­κατε προ­ε­κλο­γικά;

253 βου­λευ­τές του ελλη­νι­κού κοι­νο­βου­λίου υπερ­ψή­φι­σαν το νόμο 4009 του ΠΑΣΟΚ το 2011. Για εμάς η θέση μας για το άσυλο είναι απα­ράλ­λα­χτη, φαντά­ζο­μαι και όλων όσων ψήφισαν τότε το νόμο. Να φέρουν το άρθρο 3, να το ψηφί­σουμε ξανά. Η απλή ανα­λο­γική ήταν ένα από τα θέματα ατζέ­ντας που δια­χρο­νικά ο προ­ο­δευ­τι­κός χώρος έθετε στο προ­σκή­νιο των συζη­τή­σεων αλλαγής του εκλο­γι­κού νόμου. Η πολι­τική συγκυ­ρία και ο τρόπος που ο ΣΥΡΙΖΑ επέλεξε να αλλάξει τον προη­γού­μενο χωρίς καν να επι­διώ­ξει ευρύ­τε­ρες συναι­νέ­σεις μας οδήγησε στην κατα­ψή­φιση της και στην αντι­πρό­ταση συγκε­κρι­μέ­νου θεσμι­κού πλαι­σίου, στην κατεύ­θυνση της ισχυ­ρό­τε­ρης αντι­προ­σω­πευ­τι­κό­τη­τας του εκλο­γι­κού νόμου, δίνο­ντας παράλ­ληλα εχέγγυα για την πολι­τική στα­θε­ρό­τητα μέσα στην κρίση. Η πρόταση μας αυτή είναι η βάση για οποια­δή­ποτε συζή­τηση.

Εκτός του Μιχάλη Χρυ­σο­χο­ΐδη και της Λίνας Μενδώνη, είδαμε ότι το άνοιγμα του πρω­θυ­πουρ­γού στην Κεντρο­α­ρι­στερά συνε­χί­στηκε και με στελέχη που ανέ­λα­βαν θέσεις Γενικών Γραμ­μα­τέων υπουρ­γείων. Σας ανη­συ­χεί το ενδε­χό­μενο να υπάρ­χουν κι άλλα στελέχη του χώρου σας που μπορεί να «αλλη­θω­ρί­ζουν» προς την κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη;

Φαί­νε­ται ότι ο κ. Μητσο­τά­κης απο­φά­σισε να συνε­χί­σει την πρα­κτική των πολι­τι­κών συναλ­λα­γών, που πρώτος ο κ. Τσίπρας εισή­γαγε στην πολι­τική ζωή του τόπου. Αν κάποιος «αλλη­θω­ρί­ζει» στην όψη της καρέ­κλας ας το κάνει μια ώρα αρχύ­τερα. Συνε­χί­ζουμε με όσους θέλουν και μπορούν.

Η κυβέρ­νηση επι­μέ­νει πως και τις ελα­φρύν­σεις που ανα­κοί­νωσε θα εφαρ­μό­σει, αλλά και ότι δε θα μειώσει το αφο­ρο­λό­γητο, θα δώσει τη λεγό­μενη «13η σύνταξη» και δε θα πει­ρά­ξει τα κοι­νω­νικά επι­δό­ματα. Πιστεύ­ετε ότι βγαί­νουν τα νούμερα;

Επειδή ούτε είμαι, αλλά ούτε και παρι­στάνω τον οικο­νο­μο­λόγο, ο πρώτος που θα πρέπει να απα­ντή­σει στην ερώτηση αυτή είναι η ίδια η κυβέρ­νηση. Και κυρίως, για το αν το «βγαί­νουν» συνε­πά­γε­ται υγιή δημο­σιο­νο­μικό χώρο μέσω της μείωσης των στόχων για τα πλε­ο­νά­σματα ή νέα προ­βλη­μα­τική ατζέντα που θα απο­σκο­πεί στη μείωση των δαπανών για ποιο­τικά δημόσια αγαθά. Στο δεύτερο θα είμαστε απέ­να­ντι.