Η Άγκυρα διαγράφει την ελληνική υφαλοκρηπίδα και καταγγέλλει… «μαξιμαλιστικές διεκδικήσεις»

Σε μια νέα πρω­το­φα­νή κλι­μά­κω­ση των τουρ­κι­κών διεκ­δι­κή­σε­ων στο Αι­γαίο η Τουρ­κία με επι­στο­λή της στον ΟΗΕ, όχι μόνο επα­να­φέ­ρει τις γνω­στές διεκ­δι­κή­σεις για την υφα­λο­κρη­πί­δα του Αι­γαί­ου, αλλά πα­ρου­σιά­ζει ένα ολό­κλη­ρο μα­νι­φέ­στο, βάσει του όποιου απαι­τεί να γίνει η οριο­θέ­τη­ση των θα­λασ­σί­ων ζωνών στο Αι­γαίο και σε όλη την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Στο μα­νι­φέ­στο με προ­κλη­τι­κό τρόπο κάνει λόγο για «μα­ξι­μα­λι­στι­κές διεκ­δι­κή­σεις»  της… Ελ­λά­δας ένα­ντι της τουρ­κι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας, την οποία μο­νο­με­ρώς  επε­κτεί­νει μέχρι την Κρήτη.

Το γε­γο­νός ότι το μα­νι­φέ­στο αυτό των τουρ­κι­κών διεκ­δι­κή­σε­ων ένα­ντι ελ­λη­νι­κών κυ­ριαρ­χι­κών δι­καιω­μά­των δια­τυ­πώ­νε­ται, τη στιγ­μή που η Άγκυ­ρα επι­χει­ρεί να κλεί­σει τα δυο με­γά­λα μέ­τω­πα της με το Ισ­ρα­ήλ και την Ρωσία, δη­μιουρ­γεί σο­βα­ρό προ­βλη­μα­τι­σμό.

Στην επι­στο­λή του με ημε­ρο­μη­νία 17 Ιου­νί­ου (Α/70/945) ο τούρ­κος επι­τε­τραμ­μέ­νος στον ΟΗΕ, Γκιού­βεν Μπε­γκετς απα­ντά στην επι­στο­λή της Ελ­λη­νί­δας Μο­νί­μου Αντι­προ­σώ­που στα Ηνω­μέ­να Έθνη, Κα­τε­ρί­νας Μπού­ρα, με την οποία η Ελ­λά­δα είχε απορ­ρί­ψει τις μο­νο­με­ρείς διεκ­δι­κή­σεις της Άγκυ­ρας, σε ότι αφορά τις θα­λάσ­σιες ζώνες στο Αι­γαίο και στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

Στο τουρ­κι­κό έγ­γρα­φο ανα­φέ­ρε­ται κω­δι­κο­ποι­η­μέ­να όλη η τουρ­κι­κή επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία για τη διεκ­δί­κη­ση όλης της ελ­λη­νι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, αλλά και του «δί­καιου» δια­μοι­ρα­σμού της υφα­λο­κρη­πί­δας του Αι­γαί­ου.

Συ­γκε­κρι­μέ­να το τουρ­κι­κό έγ­γρα­φο υπο­στη­ρί­ζει τα εξής:

-Βα­σι­κή αρχή του διε­θνούς δι­καί­ου για τις οριο­θε­τή­σεις της υφα­λο­κρη­πί­δας και της ΑΟΖ  είναι να πα­ρά­γε­ται «δί­καιο απο­τέ­λε­σμα» (αρχή της ευ­θυ­δι­κί­ας). Η αρχή αυτή είναι ακόμη πιο ση­μα­ντι­κό να εφαρ­μό­ζε­ται σε «ημί­κλει­στες θά­λασ­σες», όπως είναι η Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειος. Η οριο­θέ­τη­ση στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο απαι­τεί συμ­φω­νία «όλων των σχε­τι­ζό­με­νων πλευ­ρών» στη βάση της αρχής της ευ­θυ­δι­κί­ας… Πολύ απλά η Τουρ­κία επι­μέ­νει ότι, η ανα­το­λι­κή Με­σό­γειος είναι ει­δι­κή πε­ρί­πτω­ση «ημί­κλει­στης Θά­λασ­σας», όπου δεν μπο­ρεί να έχει εφαρ­μο­γή το Δί­καιο της Θά­λασ­σας αλλά πρέ­πει να υπε­ρι­σχύ­σει η «αρχή της ευ­θυ­δι­κί­ας», όπου φυ­σι­κά η έν­νοια της επί­τευ­ξης «δί­και­ης λύσης» επι­διώ­κει την ανα­τρο­πή όλων των ρυθ­μί­σε­ων του Δι­καί­ου, που ευ­νο­ούν τα ελ­λη­νι­κά συμ­φέ­ρο­ντα, οδη­γώ­ντας σε δια­μοι­ρα­σμό της υφα­λο­κρη­πί­δας του Αι­γαί­ου.

-Η Τουρ­κία επα­να­φέ­ρει τις άτυ­πες πα­ρα­δο­χές, όπως αυτή που δη­λώ­νει ότι «η Ξηρά επι­κρα­τεί της Θα­λάσ­σης» και «του συμ­πτώ­μα­τος της απο­κο­πής (cut – off  effect)» υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι απο­τε­λούν αρχές του διε­θνούς δι­καί­ου και της νο­μο­λο­γί­ας  σε σχέση με την οριο­θέ­τη­ση θα­λασ­σί­ων ζωνών. Με το επι­χεί­ρη­μα αυτό, η Τουρ­κία επι­μέ­νει ότι η υφα­λο­κρη­πί­δα του Αι­γαί­ου απο­τε­λεί γε­ω­γρα­φι­κή συ­νε­χεία της Ανα­το­λί­ας και υπο­στη­ρί­ζει ακόμη ότι δεν μπο­ρεί να υπάρ­ξει οριο­θέ­τη­ση  που «θα απο­κό­πτει ένα πα­ρά­κτιο κρά­τος από την πρό­σβα­ση του στα διε­θνή ύδατα».

-Η Τουρ­κία υπο­στη­ρί­ζει ότι σύμ­φω­να με τις απο­φά­σεις του Διε­θνούς Δι­κα­στη­ρί­ου ,τα «νησιά δεν έχουν απα­ραί­τη­τα πλή­ρεις θα­λάσ­σιες ζώνες, (υφα­λο­κρη­πί­δα, ΑΟΖ)» όταν μά­λι­στα «αντα­γω­νί­ζο­νται» ηπει­ρω­τι­κές πε­ριο­χές. Και στο πλαί­σιο αυτό, η Τουρ­κία επι­κα­λεί­ται μια σειρά απο­φά­σεις του Διε­θνούς Δι­κα­στη­ρί­ου (Μ. Βρε­τα­νί­ας – Γαλ­λί­ας, Τυ­νη­σί­ας – Ιτα­λί­ας, Ρου­μα­νί­ας – Ου­κρα­νί­ας, Μπα­γκλα­ντές  – Μιαν­μάρ, Νι­κα­ρά­γουα – Κο­λομ­βία). Η Τουρ­κία έτσι υπο­στη­ρί­ζει ότι όλα τα ελ­λη­νι­κά νησιά, τα οποία μά­λι­στα βρί­σκο­νται ένα­ντι των τουρ­κι­κών ακτών, θα έχουν πε­ριο­ρι­σμέ­νη επή­ρεια σε ότι αφορά την οριο­θέ­τη­ση των Θα­λασ­σί­ων Ζωνών, προς όφε­λος φυ­σι­κά της Τουρ­κί­ας.

-Η Τουρ­κία με προ­κλη­τι­κό τρόπο στο έγ­γρα­φο της δια­γρα­φεί εντε­λώς την ελ­λη­νι­κή υφα­λο­κρη­πί­δα κά­νο­ντας λόγο για απα­ρά­δε­κτες «εν­στά­σεις» της  Ελ­λά­δας ένα­ντι της «τουρ­κι­κής υφα­λο­κρη­πί­δας στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο», που «είναι αβά­σι­μες χωρίς νο­μι­κό υπό­βα­θρο» και ο μόνος σκο­πός που εξυ­πη­ρε­τούν είναι η εκτό­ξευ­ση «μα­ξι­μα­λι­στι­κών διεκ­δι­κή­σε­ων!» Η Τουρ­κία μά­λι­στα επα­να­λαμ­βά­νει ότι  η «οριο­θέ­τη­ση της υφα­λο­κρη­πί­δας στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο θα πρέ­πει να γίνει κυ­ρί­ως με­τα­ξύ της Τουρ­κί­ας και της Αί­γυ­πτου και με βάση αυτή τη θέση η Τουρ­κία έχει κα­το­χυ­ρώ­σει τα ipso facto και ab initio κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα της στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, δυ­τι­κά του με­σημ­βρι­νού 32°16’18” (με την ρη­μα­τι­κή δια­κοί­νω­ση της 12ης Μαρ­τί­ου 2013)».

liberal.gr