Αχ Ευρώπη

Σοκ, δέος και πολλά σύν­νε­φα από τα οποία έπε­φταν πολ­λοί, συ­νό­δευαν τί­τλους στα πρω­το­σέ­λι­δα όπως « Η Ευ­ρώ­πη ξύ­πνη­σε σε έναν και­νούρ­γιο κόσμο», μετά το απο­τέ­λε­σμα του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος στη Βρε­τα­νία.

Εγώ γιατί νο­μί­ζω πως στον ίδιο κόσμο ξύ­πνη­σε και προ­χθές και χθες;  Στον κόσμο του πλού­σιου Βορρά , στον κόσμο του Σόϊ­μπλε, του  Γε­ρούν, της Μέρ­κελ, του Γιουν­κέρ και του φτω­χού Νότου, της φτώ­χειας, της ανερ­γί­ας. Στον κόσμο  του μί­σους, του ρα­τσι­σμού, του λαϊ­κι­σμού.

Η Ευ­ρω­παϊ­κή Ενωση είναι προ πολ­λού, στη συ­νεί­δη­ση της πλειο­νό­τη­τας των πο­λι­τών της, ένα απο­τυ­χη­μέ­νο πρό­τζεκτ, μια πο­λι­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή δια­δι­κα­σία με τε­ρά­στια και ανυ­πέρ­βλη­τα προ­βλή­μα­τα στη λει­τουρ­γία της. Μια προ­σπά­θεια που πάει ολο­έ­να και χει­ρό­τε­ρα και που θε­ω­ρεί­ται απί­θα­νο να ανα­κάμ­ψει ή να διορ­θω­θεί στο ορατό μέλ­λον.

Σκόρ­πι­σε φτώ­χεια, ανερ­γία, μίσος. Δεν μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει ή να εγ­γυ­η­θεί μα πο­λι­τι­σμέ­νη και κα­λύ­τε­ρη ζωή στους Ευ­ρω­παί­ους Πο­λί­τες της.

Ζούμε σε καιρό όπου οι δυ­νά­μεις του μί­σους, του φόβου, του ρα­τσι­σμού, του εθνο­λαϊ­κι­σμού και του συ­να­κό­λου­θου φα­σι­σμού θα νι­κούν. Ωστό­σο πριν εγκα­τα­στα­θούν στις κάλ­πες, ο φα­σι­σμός και το μίσος έχουν νι­κή­σει μέσα μας.

Η Ευ­ρώ­πη και σή­με­ρα ξύ­πνη­σε στον ίδιο κόσμο. Οι Βρε­τα­νοί ξύ­πνη­σαν αλ­λιώς.