“Να εξαιρεθούν τουριστικά καταλύματα και ενοικιαζόμενα δωμάτια από την καταβολή πνευματικών δικαιωμάτων”

Το ζή­τη­μα της εξαί­ρε­σης ξε­νο­δο­χεί­ων, του­ρι­στι­κών κα­τα­λυ­μά­των και ενοι­κια­ζό­με­νων δω­μα­τί­ων από την υπο­χρέ­ω­ση κα­τα­βο­λής πνευ­μα­τι­κών δι­καιω­μά­των για τη χρήση τη­λε­ό­ρα­σης στα δω­μά­τιά τους, ανα­δει­κνύ­ει με Ερώ­τη­ση που κα­τέ­θε­σε προς τις Υπουρ­γούς Πο­λι­τι­σμού και Του­ρι­σμού, ο Το­με­άρ­χης Του­ρι­σμού της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας και Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, κ. Μάνος Κόν­σο­λας.

Επι­ση­μαί­νει ότι οι πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις στη νο­μο­λο­γία του Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­κα­στη­ρί­ου, ανέ­δει­ξαν την ανα­γκαιό­τη­τα συ­νο­λι­κής επα­να­θε­ώ­ρη­σης του πλαι­σί­ου λει­τουρ­γί­ας των εται­ρειών που ει­σπράτ­τουν πνευ­μα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα αλλά και της αντι­με­τώ­πι­σης στρε­βλώ­σε­ων, όπως αυτής που υπο­χρε­ώ­νει ξε­νο­δο­χεία, μικρά του­ρι­στι­κά κα­τα­λύ­μα­τα και ενοι­κια­ζό­με­να δω­μά­τια να κα­τα­βάλ­λουν πνευ­μα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα για τη χρήση των τη­λε­ο­ρά­σε­ων στα δω­μά­τια τους.

Ο κ. Κόν­σο­λας ανα­φέ­ρει ότι ζη­τού­νται από ξε­νο­δο­χεία και μι­κρές οι­κο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις να κα­τα­βάλ­λουν με­γά­λα ποσά για πνευ­μα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα από τη χρήση των τη­λε­ο­ρά­σε­ων στα δω­μά­τια τους, κάτι που έχει ως απο­τέ­λε­σμα να δη­μιουρ­γού­νται επι­βα­ρύν­σεις και επι­πρό­σθε­τα προ­βλή­μα­τα σε αυτές τις επι­χει­ρή­σεις, οι οποί­ες έχουν ήδη πλη­γεί με αυ­ξή­σεις στον ΕΝΦΙΑ, στο ΦΠΑ και στους φό­ρους.

Το­νί­ζει, επί­σης, ότι υπάρ­χει νε­ώ­τε­ρη από­φα­ση Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­κα­στη­ρί­ου, που απο­φαί­νε­ται ότι το άρθρο 8, πα­ρά­γρα­φος 3, της οδη­γί­ας 2006/115/ΕΚ του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου και του Συμ­βου­λί­ου, της 12ης Δε­κεμ­βρί­ου 2006, σχε­τι­κά με το δι­καί­ω­μα εκ­μί­σθω­σης, το δι­καί­ω­μα δα­νει­σμού και ορι­σμέ­να δι­καιώ­μα­τα συγ­γε­νι­κά προς την πνευ­μα­τι­κή ιδιο­κτη­σία στον τομέα των προ­ϊ­ό­ντων της δια­νοί­ας, έχει την έν­νοια ότι η πα­ρου­σί­α­ση στο κοινό ρα­διο­φω­νι­κών και τη­λε­ο­πτι­κών εκ­πο­μπών μέσω συ­σκευών τη­λε­ο­ρά­σε­ως εγκα­τε­στη­μέ­νων σε δω­μά­τια ξε­νο­δο­χεί­ου δεν συ­νι­στά πα­ρου­σί­α­ση πραγ­μα­το­ποιού­με­νη σε μέρος όπου η εί­σο­δος επι­τρέ­πε­ται στο κοινό ένα­ντι κα­τα­βο­λής αντι­τί­μου.

Ακο­λου­θεί το πλή­ρες κεί­με­νο της Ερώ­τη­σης του κ. Κόν­σο­λα.

Αθήνα, 28 Μαρ­τί­ου 2017

Αρ.Πρ.: 4526/28.3.217

Ε Ρ Ω Τ Η Σ Η

Προς

Κυρία Υπουρ­γό Πο­λι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού

Κυρία Υπουρ­γό Του­ρι­σμού

ΘΕΜΑ: «Εξορ­θο­λο­γι­σμός του πλαι­σί­ου που υπο­χρε­ώ­νει ξε­νο­δο­χεία, του­ρι­στι­κά κα­τα­λύ­μα­τα και ενοι­κια­ζό­με­να δω­μά­τια να κα­τα­βά­λουν πνευ­μα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα για τη χρήση τη­λε­ό­ρα­σης στα δω­μά­τια τους»

Κυ­ρί­ες Υπουρ­γοί,

Με βάση τις πρό­σφα­τες εξε­λί­ξεις στη νο­μο­λο­γία του Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­κα­στη­ρί­ου ανα­δει­κνύ­ε­ται η ανα­γκαιό­τη­τα συ­νο­λι­κής επα­να­θε­ώ­ρη­σης του πλαι­σί­ου λει­τουρ­γί­ας των εται­ρειών που ει­σπράτ­τουν πνευ­μα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα.

Είναι δε­δο­μέ­νο, όμως, ότι θα πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στούν και στρε­βλώ­σεις, όπως αυτή που υπο­χρε­ώ­νει ξε­νο­δο­χεία, μικρά του­ρι­στι­κά κα­τα­λύ­μα­τα και ενοι­κια­ζό­με­να δω­μά­τια να κα­τα­βάλ­λουν πνευ­μα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα για τη χρήση των τη­λε­ο­ρά­σε­ων στα δω­μά­τια τους.

Μέχρι το 2010, τα ξε­νο­δο­χεία και τα ενοι­κια­ζό­με­να δω­μά­τια στην Ελ­λά­δα δεν υπο­χρε­ω­νό­ταν να πλη­ρώ­νουν πνευ­μα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα για τη χρήση της τη­λε­ό­ρα­σης στα δω­μά­τιά τους, αφού η Ελ­λη­νι­κή νο­μο­θε­σία θε­ω­ρού­σε ότι το δω­μά­τιο είναι ιδιω­τι­κός χώρος και όχι χώρος συ­νά­θροι­σης κοι­νού.

Το Δι­κα­στή­ριο των Ευ­ρω­παϊ­κών Κοι­νο­τή­των, όμως, στις 15.5.2010, απο­φά­σι­σε ότι υπάρ­χει υπο­χρέ­ω­ση κα­τα­βο­λής δι­καιω­μά­των εκ μέ­ρους των ξε­νο­δό­χων για την τη­λε­ό­ρα­ση στα δω­μά­τια.

Αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα, έκτο­τε, να ζη­τού­νται από ξε­νο­δο­χεία και μι­κρές οι­κο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις να κα­τα­βάλ­λουν με­γά­λα ποσά για πνευ­μα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα από τη χρήση των τη­λε­ο­ρά­σε­ων στα δω­μά­τιά τους και όχι στους κοι­νό­χρη­στους χώ­ρους.

Το τί­μη­μα, μά­λι­στα, έχει προσ­διο­ρι­στεί αυ­θαί­ρε­τα και μο­νο­με­ρώς από τις εται­ρεί­ες εί­σπρα­ξης πνευ­μα­τι­κών δι­καιω­μά­των χωρίς καμία συ­νεν­νό­η­ση είτε με τους δη­μιουρ­γούς, είτε με τις επι­χει­ρή­σεις.

Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό ότι δεν συ­νυ­πο­λο­γί­ζε­ται ούτε ο επο­χι­κός χα­ρα­κτή­ρας λει­τουρ­γί­ας ξε­νο­δο­χεί­ων και του­ρι­στι­κών κα­τα­λυ­μά­των.

Αυτό έχει ως απο­τέ­λε­σμα να δη­μιουρ­γού­νται επι­βα­ρύν­σεις και επι­πρό­σθε­τα προ­βλή­μα­τα σε του­ρι­στι­κά κα­τα­λύ­μα­τα και μι­κρές οι­κο­γε­νεια­κές επι­χει­ρή­σεις, οι οποί­ες έχουν ήδη πλη­γεί με αυ­ξή­σεις στον ΕΝΦΙΑ, στο ΦΠΑ και στους φό­ρους.

Νε­ό­τε­ρη, όμως, από­φα­ση του Ευ­ρω­παϊ­κού Δι­κα­στη­ρί­ου (Από­φα­ση C – 641 /16-2-2017) απο­φαί­νε­ται ότι το άρθρο 8, πα­ρά­γρα­φος 3, της οδη­γί­ας 2006/115/ΕΚ του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου και του Συμ­βου­λί­ου, της 12ης Δε­κεμ­βρί­ου 2006, σχε­τι­κά με το δι­καί­ω­μα εκ­μί­σθω­σης, το δι­καί­ω­μα δα­νει­σμού και ορι­σμέ­να δι­καιώ­μα­τα συγ­γε­νι­κά προς την πνευ­μα­τι­κή ιδιο­κτη­σία στον τομέα των προ­ϊ­ό­ντων της δια­νοί­ας, έχει την έν­νοια ότι η πα­ρου­σί­α­ση στο κοινό ρα­διο­φω­νι­κών και τη­λε­ο­πτι­κών εκ­πο­μπών, μέσω συ­σκευών τη­λε­ο­ρά­σε­ως εγκα­τε­στη­μέ­νων σε δω­μά­τια ξε­νο­δο­χεί­ου δεν συ­νι­στά πα­ρου­σί­α­ση πραγ­μα­το­ποιού­με­νη σε μέρος όπου η εί­σο­δος επι­τρέ­πε­ται στο κοινό ένα­ντι κα­τα­βο­λής αντι­τί­μου.

Είναι σαφές ότι έχου­με μια νέα ει­κό­να, που δίνει τη δυ­να­τό­τη­τα στα ξε­νο­δο­χεία, στα του­ρι­στι­κά κα­τα­λύ­μα­τα και στα ενοι­κια­ζό­με­να δω­μά­τια να μην είναι ανα­γκα­σμέ­νοι να κα­τα­βάλ­λουν πνευ­μα­τι­κά δι­καιώ­μα­τα για τη χρήση των τη­λε­ο­ρά­σε­ων στα δω­μά­τια τους.

Κα­τό­πιν των ανω­τέ­ρω

Ερω­τώ­νται οι Κυ­ρί­ες Υπουρ­γοί

1. Εάν έχουν συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει τον πα­ρα­λο­γι­σμό και το μέ­γε­θος του προ­βλή­μα­τος. Γνω­ρί­ζουν ότι η συ­γκε­κρι­μέ­νη επι­βά­ρυν­ση πλήτ­τει την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα των του­ρι­στι­κών κα­τα­λυ­μά­των και δο­κι­μά­ζει τις αντο­χές τους;

2. Τι προ­τί­θε­νται να πρά­ξουν για τον εξορ­θο­λο­γι­σμό του σχε­τι­κού πλαι­σί­ου λαμ­βά­νο­ντας υπόψη την πρό­σφα­τη από­φα­ση C – 641 /16-2-2017;

Ο Ερω­τών Βου­λευ­τής

Μάνος Κόν­σο­λας

Βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου