Κουπόνια σίτισης: Πότε είναι αφορολόγητα, πότε μπαίνει φόρος

Σε τρο­χιά ανα­προ­σαρ­μο­γής μπαί­νει έπει­τα από 22 χρό­νια το ημε­ρή­σιο όριο των 6 ευρώ για τις δια­τα­κτι­κές σί­τι­σης. Η κυ­βέρ­νη­ση εξε­τά­ζει την αύ­ξη­σή του στα 10 ευρώ, μετά το κοινό αί­τη­μα των κοι­νω­νι­κών εταί­ρων, σε μια κί­νη­ση που έρ­χε­ται να κα­λύ­ψει μέρος της από­στα­σης που έχει δη­μιουρ­γή­σει η άνο­δος των τιμών στα τρό­φι­μα και πα­ράλ­λη­λα να δώσει στις επι­χει­ρή­σεις με­γα­λύ­τε­ρο πε­ρι­θώ­ριο για πρό­σθε­τες πα­ρο­χές προς τους ερ­γα­ζο­μέ­νους.

Οι δια­τα­κτι­κές σί­τι­σης είναι ει­δι­κά κου­πό­νια ή vouchers που δί­νουν οι ερ­γο­δό­τες στους ερ­γα­ζο­μέ­νους τους για την αγορά τρο­φί­μων και γευ­μά­των και εξαρ­γυ­ρώ­νο­νται σε συ­νερ­γα­ζό­με­να κα­τα­στή­μα­τα, εστια­τό­ρια, κα­φε­τέ­ριες και σου­περ­μάρ­κετ. Σε μη­νιαία βάση, η αξία της πα­ρο­χής υπο­λο­γί­ζε­ται σή­με­ρα στα 132 ευρώ (22 ερ­γά­σι­μες ημέ­ρες x 6 ευρώ) ενώ εάν το ημε­ρή­σιο όριο αυ­ξη­θεί στα 10 ευρώ, η αντί­στοι­χη μη­νιαία αξία θα δια­μορ­φω­θεί στα 220 ευρώ. Για τους ερ­γα­ζο­μέ­νους πρό­κει­ται για ένα έξτρα αφο­ρο­λό­γη­το μπό­νους που ενι­σχύ­ει τον μισθό τους, ενώ για τις επι­χει­ρή­σεις απο­τε­λούν δα­πά­νη η οποία δεν επι­βα­ρύ­νε­ται με ασφα­λι­στι­κές ει­σφο­ρές και εκ­πί­πτει φο­ρο­λο­γι­κά. Σή­με­ρα, ένας στους τέσ­σε­ρις ερ­γα­ζο­μέ­νους στην Ελ­λά­δα λαμ­βά­νει δια­τα­κτι­κές ή κάρτα σί­τι­σης σε στα­θε­ρή ή πε­ρι­στα­σια­κή βάση, σύμ­φω­να με πρό­σφα­τη έρευ­να του ΙΜΕ ΓΣΕ­ΒΕΕ, με με­γά­λο μέρος των δι­καιού­χων να λαμ­βά­νουν τη συ­γκε­κρι­μέ­νη πα­ρο­χή επί σειρά ετών.

Με το ισχύ­ον κα­θε­στώς, οι δια­τα­κτι­κές σί­τι­σης που χο­ρη­γού­νται από τον ερ­γο­δό­τη έχουν ει­δι­κή φο­ρο­λο­γι­κή με­τα­χεί­ρι­ση. Η αξία τους απαλ­λάσ­σε­ται από τον φόρο ει­σο­δή­μα­τος μέχρι το ποσό των 6 ευρώ ανά ερ­γά­σι­μη ημέρα. Εάν η ημε­ρή­σια αξία της δια­τα­κτι­κής ξε­περ­νά τα 6 ευρώ, το ποσό παύει να έχει την ει­δι­κή φο­ρο­λο­γι­κή με­τα­χεί­ρι­ση και αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως πα­ρο­χή σε είδος προς τον ερ­γα­ζό­με­νο, με τις αντί­στοι­χες φο­ρο­λο­γι­κές συ­νέ­πειες. Εφό­σον γίνει δεκτό το αί­τη­μα των κοι­νω­νι­κών εταί­ρων και το ημε­ρή­σιο όριο αυ­ξη­θεί στα 10 ευρώ, το αφο­ρο­λό­γη­το ποσό που θα μπο­ρούν να λαμ­βά­νουν οι ερ­γα­ζό­με­νοι μέσω δια­τα­κτι­κών σί­τι­σης θα μπο­ρεί να υπερ­βαί­νει τα 2.500 ευρώ τον χρόνο, δί­νο­ντας με­γα­λύ­τε­ρη ανάσα στο δια­θέ­σι­μο ει­σό­δη­μά τους.

Δω­ρο­ε­πι­τα­γές και κου­πό­νια

Αλλοι κα­νό­νες εφαρ­μό­ζο­νται στις δω­ρο­ε­πι­τα­γές και στα κου­πό­νια αγο­ρών που χο­ρη­γούν οι επι­χει­ρή­σεις στους ερ­γα­ζο­μέ­νους τους. Οι συ­γκε­κρι­μέ­νες πα­ρο­χές θε­ω­ρού­νται κατά κα­νό­να πα­ρο­χές σε είδος και δεν έχουν την ίδια φο­ρο­λο­γι­κή με­τα­χεί­ρι­ση με τις δια­τα­κτι­κές σί­τι­σης. Οταν η συ­νο­λι­κή αξία των πα­ρο­χών σε είδος που λαμ­βά­νει ένας ερ­γα­ζό­με­νος μέσα στο έτος δεν υπερ­βαί­νει τα 300 ευρώ, δεν προ­κύ­πτει φο­ρο­λο­γι­κή επι­βά­ρυν­ση. Οταν όμως ξε­περ­νά το συ­γκε­κρι­μέ­νο όριο, ενερ­γο­ποιού­νται οι δια­τά­ξεις για τη φο­ρο­λό­γη­ση των πα­ρο­χών σε είδος.

Τι ισχύ­ει για τον ΦΠΑ

Δια­φο­ρε­τι­κό είναι το τοπίο όσον αφορά τον ΦΠΑ. Εδώ τα κου­πό­νια χω­ρί­ζο­νται σε συ­γκε­κρι­μέ­νου και πολ­λα­πλών σκο­πών. Η διά­κρι­ση κα­θο­ρί­ζει τον χρόνο κατά τον οποίο γεν­νιέ­ται η υπο­χρέ­ω­ση από­δο­σης του φόρου. Στα κου­πό­νια συ­γκε­κρι­μέ­νου σκο­πού είναι γνω­στά ήδη κατά την έκ­δο­σή τους τόσο ο τόπος φο­ρο­λό­γη­σης όσο και ο συ­ντε­λε­στής ΦΠΑ που θα εφαρ­μο­στεί. Για τον λόγο αυτό, ο ΦΠΑ απο­δί­δε­ται κατά την έκ­δο­ση ή τη με­τα­βί­βα­ση του κου­πο­νιού. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα απο­τε­λεί ένα κου­πό­νι για αγορά ρού­χων ή υπο­δη­μά­των από συ­γκε­κρι­μέ­νη αλυ­σί­δα στην Ελ­λά­δα, εφό­σον τα προ­ϊ­ό­ντα στα οποία μπο­ρεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί υπά­γο­νται στον ίδιο συ­ντε­λε­στή ΦΠΑ.

Στα κου­πό­νια πολ­λα­πλών σκο­πών, αντί­θε­τα, κατά την έκ­δο­σή τους δεν είναι δυ­να­τόν να προσ­διο­ρι­στεί με βε­βαιό­τη­τα ο τόπος φο­ρο­λό­γη­σης ή ο συ­ντε­λε­στής ΦΠΑ. Σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση, ο φόρος δεν απο­δί­δε­ται όταν εκ­δί­δε­ται το κου­πό­νι αλλά κατά την εξαρ­γύ­ρω­σή του όπως για πα­ρά­δειγ­μα μια δω­ρο­ε­πι­τα­γή σου­περ­μάρ­κετ, με την οποία ο κα­τα­να­λω­τής μπο­ρεί να αγο­ρά­σει δια­φο­ρε­τι­κά προ­ϊ­ό­ντα που υπά­γο­νται σε δια­φο­ρε­τι­κούς συ­ντε­λε­στές ΦΠΑ. Επει­δή κατά την έκ­δο­ση της δω­ρο­ε­πι­τα­γής δεν είναι γνω­στό ποια προ­ϊ­ό­ντα θα επι­λέ­ξει τε­λι­κά ο κά­το­χός της, ο ΦΠΑ υπο­λο­γί­ζε­ται όταν πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η αγορά.

Πηγή: in.gr