Οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις ενέχονται προς καταβολή επιδομάτων αδείας και αποζημίωσης μη ληφθείσης αδείας υπό προϋποθέσεις

Την άποψη ότι οι ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις ενέ­χο­νται προς κα­τα­βο­λή επι­δο­μά­των αδεί­ας και απο­ζη­μί­ω­σης μη λη­φθεί­σης αδεί­ας στην πα­ρού­σα χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις, εκ­φρά­ζει σε γνω­μο­δό­τη­ση του, ο δι­κη­γό­ρος κ. Μηνάς Τσέρ­κης.

Από ξε­νο­δό­χους της Δω­δε­κα­νή­σου ζη­τή­θη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να από την δι­κη­γο­ρι­κή εται­ρεία του κ. Τσέρ­κη να εκ­φρά­σει νο­μι­κά τη γνώμη της σχε­τι­κά με το ζή­τη­μα της κα­τα­βο­λής επι­δο­μά­των από τις ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις, οι οποί­ες λει­τούρ­γη­σαν για πολύ μικρό χρο­νι­κό διά­στη­μα την περ­σι­νή θε­ρι­νή πε­ρί­ο­δο, στους ερ­γα­ζο­μέ­νους, η επο­χι­κή σύμ­βα­ση των οποί­ων ήταν σε υπο­χρε­ω­τι­κή εκ του νόμου ανα­στο­λή.

Στην γνω­μο­δό­τη­σή του ανα­φέ­ρει με­τα­ξύ άλλων τα εξής: «Το έτος 2020 με το ξέ­σπα­σμα της παν­δη­μί­ας του Covid-19, επη­ρε­ά­στη­κε ο πα­γκό­σμιος του­ρι­στι­κός κλά­δος και ανε­τρά­πη συλ­λή­βδην όλος ο προ­γραμ­μα­τι­σμός των ξε­νο­δο­χεια­κών επι­χει­ρή­σε­ων για τη συ­γκε­κρι­μέ­νη του­ρι­στι­κή σεζόν, αφού το με­γα­λύ­τε­ρο χρο­νι­κό διά­στη­μα, τα ξε­νο­δο­χεία σε όλη την Ελ­λά­δα πα­ρέ­με­ναν κλει­στά δια των έκτα­κτων νο­μο­θε­τι­κών ρυθ­μί­σε­ων που έλα­βαν και λαμ­βά­νουν χώρα ένεκα της Παν­δη­μί­ας. Η πλη­θώ­ρα και η πο­λυ­πλο­κό­τη­τα των επι­μέ­ρους νο­μι­κών ζη­τη­μά­των που ρυθ­μί­στη­καν με τα­χύ­τη­τα από την έκτα­κτη αυτή νο­μο­θε­σία, είχε σαν απο­τέ­λε­σμα να δη­μιουρ­γού­νται κενά στις κεί­με­νες δια­τά­ξεις, τα οποία κα­λού­μα­στε να ερ­μη­νεύ­σου­με προ­κει­μέ­νου να ενερ­γού­με σύν­νο­μα τόσο η διοί­κη­ση και τα ελεγ­κτι­κά όρ­γα­να αυτής, όσο και οι πο­λί­τες/επι­χει­ρή­σεις. Η ερ­μη­νεία δε, δέον όπως γί­νε­ται αφού λη­φθούν υπόψη όλες οι πα­ρά­με­τροι έκα­στης πε­ρί­πτω­σης, ούτως ώστε να μην κα­τα­λή­γου­με σε λο­γι­κά άτοπα. Εν προ­κει­μέ­νω και ανα­φο­ρι­κά με τις ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις της εκά­στο­τε ξε­νο­δο­χεια­κής επι­χεί­ρη­σης έλα­βαν χώρα τα κά­τω­θι:

Την άνοι­ξη του 2020 οπότε και υπό κα­νο­νι­κές συν­θή­κες (τέλη Απρί­λη, αρχές Μάη) θα λει­τουρ­γού­σε το εκά­στο­τε ξε­νο­δο­χείο και θα προ­σλάμ­βα­νε το επο­χι­κό προ­σω­πι­κό του προη­γού­με­νου έτους (2019), απα­γο­ρεύ­τη­κε λόγω της παν­δη­μί­ας η λει­τουρ­γία των ξε­νο­δο­χεί­ων, καθώς και η εί­σο­δος στη χώρα του­ρι­στών και επι­σκε­πτών. Πα­ράλ­λη­λα, με την ει­δι­κή έκτα­κτη νο­μο­θε­σία προ­βλέ­φθη­κε για όλες τις επι­χει­ρή­σεις, των οποί­ων η λει­τουρ­γία απα­γο­ρεύ­τη­κε, (ή επλή­γη) η θέση των ερ­γα­ζο­μέ­νων εκ του νόμου σε κα­θε­στώς ανα­στο­λής των ερ­γα­σια­κών σχέ­σε­ων και η απο­ζη­μί­ω­σή τους δια απο­ζη­μί­ω­σης ει­δι­κού σκο­πού. Το κρά­τος, δη­λα­δή, υπο­κα­θι­στώ­ντας τον ερ­γο­δό­τη, ανέ­λα­βε εκτά­κτως την κα­τα­βο­λή εύ­λο­γης απο­ζη­μί­ω­σης σε κάθε ερ­γα­ζό­με­νο, για την κά­λυ­ψη των ανα­γκών δια­βί­ω­σής του, καθώς στε­ρού­νταν (οι ερ­γα­ζό­με­νοι) της ερ­γα­σί­ας τους και του μι­σθού τους. Η ιδιαι­τε­ρό­τη­τα των επο­χι­κών επι­χει­ρή­σε­ων και των επο­χι­κά απα­σχο­λού­με­νων είναι ότι οι ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις των ξε­νο­δο­χο­ϋ­παλ­λή­λων -επο­χι­κά απα­σχο­λού­με­νων, συ­νι­στούν ένα μόρ­φω­μα δια­δο­χι­κών συμ­βά­σε­ων ορι­σμέ­νου χρό­νου, και ο ερ­γο­δό­της υπο­χρε­ού­ται εφό­σον ο επο­χι­κά ερ­γα­ζό­με­νος το αι­τη­θεί στις αρχές κάθε επό­με­νου έτους, να τον επα­να­προ­σλά­βει στην νέα του­ρι­στι­κή σεζόν».

Ο κ. Τσέρ­κης κάνει ανα­φο­ρά στην Κ.Υ.Α. υπ’ αριθμ. οικ. 23102/477/2020 ΦΕΚ 2268/Β/13-6-2020, που ρυθ­μί­ζει τα ανα­κύ­πτο­ντα ζη­τή­μα­τα που αφο­ρούν στην ανα­στο­λή συμ­βά­σε­ων ερ­γα­σί­ας, για τις επο­χι­κές επι­χει­ρή­σεις και το­νί­ζει ότι δια­κρί­νει εμ­μέ­σως δύο κα­τη­γο­ρί­ες ερ­γα­ζο­μέ­νων, κα­τη­γο­ριο­ποιώ­ντας τους σε

α) όσους τε­θούν σε ανα­στο­λή (παρ. 1), αλλά η επι­χεί­ρη­ση θα λει­τουρ­γή­σει το 2020

β) όσους δεν λει­τουρ­γή­σει η επι­χεί­ρη­ση που ερ­γά­ζο­νταν το 2019 κα­θό­λου εντός του 2020 (παρ.2)

Σε αμ­φό­τε­ρους, ωστό­σο, ανα­γνω­ρί­ζει το δι­καί­ω­μα της απο­ζη­μί­ω­σης ει­δι­κού σκο­πού.

Επι­ση­μαί­νει πα­ρα­πέ­ρα και τα εξής:

«Επει­δή υπήρ­χε πλη­θώ­ρα ακυ­ρώ­σε­ων από τα του­ρι­στι­κά πρα­κτο­ρεία του εξω­τε­ρι­κού για τις κρα­τή­σεις του 2020 στις ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις στα Δω­δε­κά­νη­σα, πολ­λές επι­χει­ρή­σεις (ξε­νο­δο­χεία) απο­φά­σι­σαν κα­ταρ­χάς να μην λει­τουρ­γή­σουν κα­θό­λου για την επερ­χό­με­νη τότε (2020) του­ρι­στι­κή σεζόν. Ως εκ του νόμου υπο­χρε­ού­νταν δε, αφού δεν λει­τούρ­γη­σαν κα­ταρ­χάς, να θέ­σουν σε ανα­στο­λή το σύ­νο­λο του επο­χι­κού προ­σω­πι­κού που απα­σχό­λη­σαν το 2019, και αυτοί (οι ερ­γα­ζό­με­νοι του 2019) (ως ερ­γα­ζό­με­νοι κλει­στής επι­χεί­ρη­σης – αρ. 2 της ως άνω Κ.Υ.Α.) κα­τέ­στη­σαν δι­καιού­χοι της απο­ζη­μί­ω­σης ει­δι­κού σκο­πού.

Περί τα τέλη του θέ­ρους (τέλη Αυ­γού­στου – Αρχές Σε­πτεμ­βρί­ου 2020) υπήρ­ξε εν­δια­φέ­ρον και ζή­τη­ση από του­ρι­στι­κά πρα­κτο­ρεία και ιδιώ­τες για δια­μο­νή σε αρ­κε­τά ξε­νο­δο­χεία, και απο­φα­σί­στη­κε λίγο πριν την εκ­πνοή της του­ρι­στι­κής σεζόν να επα­να­λει­τουρ­γή­σουν τα ξε­νο­δο­χεία. Άμεσα, εκ­κλή­θη­καν να προ­σέλ­θουν στα κα­θή­κο­ντά τους και να ανα­λά­βουν ερ­γα­σία οι ερ­γα­ζό­με­νοι της περ­σι­νής του­ρι­στι­κής σεζόν (του 2019) των οποί­ων οι ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις είχαν τεθεί σε ανα­στο­λή. Ωστό­σο, λόγω της παν­δη­μί­ας, πολ­λοί εκ των ερ­γα­ζο­μέ­νων του 2019 που ήταν υπή­κο­οι άλλων χωρών (Αλ­βα­νία, Βουλ­γα­ρία), απου­σί­α­ζαν εκτός Ελ­λά­δος, αλλά και με­ρι­κοί για προ­σω­πι­κούς λό­γους, δή­λω­σαν ότι δεν επι­θυ­μούν να επα­να­προ­σλη­φθούν για την συ­γκε­κρι­μέ­νη (του 2020) συ­ντε­τμη­μέ­νη χρο­νι­κά θε­ρι­νή σεζόν. Ως εκ τού­του, εν τοις πράγ­μα­σι ετέ­θη­σαν μεν κα­ταρ­χάς σε ανα­στο­λή από τις ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις (αφού υπο­χρε­ού­νταν στην επα­να­πρό­σλη­ψή τους και είχαν ερ­γα­στεί το 2019) και όφει­λαν άμα την ανά­κλη­ση της ανα­στο­λής, να ανα­λά­βουν ερ­γα­σία. Η άρ­νη­σή τους να προ­σφέ­ρουν τις υπη­ρε­σί­ες τους εξο­μοιού­ται με μη επα­να­πρό­σλη­ψη κατά την έν­νοια της ως άνω Κ.Υ.Α. για την του­ρι­στι­κή σεζόν του 2020. Για ένα μέρος εκ του συ­νό­λου του προ­σω­πι­κού που το 2020 ετέθη σε ανα­στο­λή και είχε απα­σχο­λη­θεί το 2019, δεν ανα­βί­ω­σε ποτέ (με δική τους πρω­το­βου­λία) η ερ­γα­σια­κή τους σχέση. Ένα άλλο μέρος εκ του συ­νό­λου του προ­σω­πι­κού που ετέθη σε ανα­στο­λή το 2020 και είχε απα­σχο­λη­θεί το 2019, ανέ­λα­βε ερ­γα­σία κατά τη λήξη της ανα­στο­λής και για το προ­σω­πι­κό αυτό, ανα­βί­ω­σε με επα­να­πρό­σλη­ψη η ερ­γα­σια­κή σχέση τους (αυτοί υπά­γο­νται στην παρ.1 του αρ.1 της ΚΥΑ). Πα­ράλ­λη­λα οι ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις, επει­δή εκ του νόμου όφει­λαν να δια­τη­ρή­σουν τον ίδιο αριθ­μό ερ­γα­ζο­μέ­νων, προ­σέ­λα­βαν εντός του 2020, στη θέση των μη επα­να­προ­σλη­φθέ­ντων ισά­ριθ­μους ερ­γα­ζό­με­νους, οι οποί­οι ανέ­λα­βαν τα κα­θή­κο­ντα και τις θέ­σεις των μη επα­να­προ­σλη­φθέ­ντων. Δια­τή­ρη­σαν, δη­λα­δή, τον ίδιο αριθ­μό ερ­γα­ζο­μέ­νων του 2019, ωστό­σο για ένα μέρος του προ­σω­πι­κού που οι­κειο­θε­λώς δεν επα­να­προ­σλή­φθη­κε, δεν ανα­βί­ω­σε για αυ­τούς ποτέ η ερ­γα­σια­κή τους σχέση, και στη θέση τους απα­σχο­λή­θη­καν άλλοι το 2020, οι οποί­οι μά­λι­στα με αί­τη­σή τους επα­να­προ­σλή­φθη­καν νό­μι­μα και στην τρέ­χου­σα σεζόν του 2021 (ως υπο­χρε­ού­νταν ως κά­τω­θι ανα­λύ­ε­ται).

Κατά τε­λο­λο­γι­κή ερ­μη­νεία της ως άνω Κ.Υ.Α., οι ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις οφεί­λουν να κα­τα­βά­λουν απο­ζη­μί­ω­ση μη λη­φθεί­σης αδεί­ας και επί­δο­μα αδεί­ας ΜΟΝΟ στους ερ­γα­ζό­με­νους που ετέ­θη­σαν σε ανα­στο­λή κα­ταρ­χάς για το 2020, αλλά επα­να­προ­σλή­φθη­καν διαρ­κού­σης εκεί­νης (του 2020) του­ρι­στι­κής σεζόν και ανα­βί­ω­σε η ερ­γα­σια­κή τους σχέση. Ου­δό­λως οφεί­λουν οποιο­δή­πο­τε επί­δο­μα αδεί­ας, απο­ζη­μί­ω­ση και εν γένει μι­σθο­λο­γι­κή πα­ρο­χή στους ερ­γα­ζό­με­νους που το 2020 εκ­κλή­θη­καν να ανα­λά­βουν ερ­γα­σία μετά την ανά­κλη­ση της ανα­στο­λής και αρ­νή­θη­καν και άρα ου­δέ­πο­τε επα­να­προ­σλή­φθη­καν γιατί δεν κα­τέ­στην ποτέ (για το 2020) για αυ­τούς ερ­γο­δό­τες».

Κα­τα­λή­γει δε πως… «οι ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις ενέ­χο­νται προς κα­τα­βο­λή επι­δο­μά­των αδεί­ας και απο­ζη­μί­ω­σης μη λη­φθεί­σης αδεί­ας μόνο: α) όσων ερ­γα­ζό­με­νων του 2019 ετέ­θη­σαν σε ανα­στο­λή το 2020 και επα­να­προ­σλή­φθη­καν και πα­ρεί­χαν τις υπη­ρε­σί­ες τους για ένα διά­στη­μα εντός του 2020 στην επι­χεί­ρη­ση, οι οποί­οι δι­καιού­νται να επα­να­προ­σλη­φθούν το 2021 και β) όσων νέων (πρώτη φορά προ­σλη­φθέ­ντων το 2020) ερ­γα­ζο­μέ­νων προ­σλή­φθη­καν και ερ­γά­στη­καν στην εκά­στο­τε ξε­νο­δο­χεια­κή επι­χεί­ρη­ση το έτος 2020 (στη θέση των απο­χω­ρη­σά­ντων του 2019). Για αμ­φό­τε­ρες αυτές τις κα­τη­γο­ρί­ες είναι ερ­γο­δό­τες και ενέ­χο­νται στις αντί­στοι­χες υπο­χρε­ώ­σεις. Για την άλλη αυτή κα­τη­γο­ρία, ερ­γο­δό­της για όσο διά­στη­μα η επι­χεί­ρη­ση ήταν κλει­στή θε­ω­ρεί­το το κρά­τος (βλ. ως άνω εγκύ­κλιο) και από το χρόνο που ανα­κλή­θη­κε η ανα­στο­λή της ερ­γα­σια­κής σχέ­σης, αλλά δεν ανα­βί­ω­σε αυτή (η ερ­γα­σια­κή σχέση) επει­δή δεν επα­να­προ­σλή­φθη­καν, δεν θε­ω­ρεί­ται ούτε το κρά­τος ούτε οι ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις ερ­γο­δό­τες.

Αντί­θε­τη πα­ρα­δο­χή, δη­λα­δή το να προσ­δο­θεί στις ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις η ιδιό­τη­τα του ερ­γο­δό­τη τόσο για τις ως άνω δύο κα­τη­γο­ρί­ες όσο και για τους υπαλ­λή­λους του 2019, που ου­δέ­πο­τε επα­να­προ­σλή­φθη­καν το 2020, πέραν ότι αντι­τί­θε­ται ευ­θέ­ως στις ως άνω δια­τά­ξεις, οδη­γεί στο λο­γι­κά άτοπο του να υπο­χρε­ού­νται να απα­σχο­λή­σουν υπε­ρά­ριθ­μο προ­σω­πι­κό το 2021 και όχι ίσο με το 2019 και το 2020 που ο νο­μο­θέ­της ορί­ζει (προ­σαυ­ξη­μέ­νο δη­λα­δή με τους ερ­γα­ζό­με­νους του 2019 που δεν επα­να­προ­σλή­φθη­καν)».