Τι φέρνει η κατάρρευση του Αλέξη Τσίπρα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ

ίναι σαφές ότι η ΝΔ βγαί­νει από αυτές τις ευ­ρω­ε­κλο­γές με μια σαφή πο­λι­τι­κή νίκη που απο­τυ­πώ­νε­ται τόσο στο ότι έχει πο­σο­στό πάνω από 33% και μια δια­φο­ρά στις 9,5 μο­νά­δες δη­λα­δή πολύ πιο πάνω από το 5% που ήταν το ανώ­τα­το όριο για «πε­ριο­ρι­σμέ­νη» ήττα.

Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ κα­τόρ­θω­σε να βελ­τιώ­σει τη θέση του σε σχέση με τις δη­μο­σκο­πι­κές κα­τα­γρα­φές του σε διά­φο­ρες στιγ­μές της τε­λευ­ταί­ας τε­τρα­ε­τί­ας, αλλά και σε σχέση με την αρχή της προ­ε­κλο­γι­κής πε­ριό­δου. Όμως, αυτό δεν αρ­κού­σε για να κα­λύ­ψει την πραγ­μα­τι­κή δια­φο­ρά από τη ΝΔ.

Πρό­κει­ται για μια δεινή ήττα για τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, για μια συ­ντρι­πτι­κή ήττα για τον ίδιο τον Αλέξη Τσί­πρα που ακόμη και χθες δεν κα­τά­λα­βε ότι τον απο­δο­κί­μα­σε σχε­δόν το 80% του ελ­λη­νι­κού λαού. Και αυτόν και το σχέ­διό του.

Κατά συ­νέ­πεια η ΝΔ μπαί­νει στη μάχη των βου­λευ­τι­κών εκλο­γών με αέρα νίκης (θα ενι­σχυ­θεί σε αυτό και από τις ανα­με­νό­με­νες επι­τυ­χί­ες στις αυ­το­διοι­κη­τι­κές) και ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ με το βάρος μιας πραγ­μα­τι­κής βα­ριάς πο­λι­τι­κής ήττας.

Αυτό, όμως, δεν αναι­ρεί ότι μι­λά­με πια για την πα­γί­ω­ση ενός νέου δι­κομ­μα­τι­σμού, ανά­με­σα σε έναν κε­ντρο­δε­ξιό πόλο με ηγε­τι­κή δύ­να­μη τη ΝΔ και έναν κε­ντρο­α­ρι­στε­ρό όπου σαφώς πια η βα­σι­κή «προ­ο­δευ­τι­κή δύ­να­μη» είναι ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, καθώς το ΚΙ­ΝΑΛΛ είχε χάσει από καιρό το στοί­χη­μα να διεκ­δι­κή­σει την εκ­προ­σώ­πη­ση ση­μα­ντι­κού μέ­ρους αυτού του χώρου.

Η ανά­γκη ανα­κο­πής των διαρ­ρο­ών και η νέα πό­λω­ση

Τα απο­τε­λέ­σμα­τα των ευ­ρω­ε­κλο­γών ανα­δει­κνύ­ουν ταυ­τό­χρο­να ότι πλάι στο νέο δι­κομ­μα­τι­σμό εμ­φα­νί­στη­καν και σχη­μα­τι­σμοί που διεκ­δί­κη­σαν με διά­φο­ρους τρό­πους να πά­ρουν ένα μέρος από τη δυ­σα­ρέ­σκεια, εκ­με­ταλ­λευό­με­νοι και την αί­σθη­ση πιο χα­λα­ρής ψήφου που μπο­ρεί να υπήρ­χε.

Η Ελ­λη­νι­κή Λύση του Κυ­ριά­κου Βε­λό­που­λο διεκ­δί­κη­σε και πήρε ένα ση­μα­ντι­κό μέρος της «δε­ξιάς της δε­ξιάς», ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την απο­διάρ­θρω­ση των Ανε­ξάρ­τη­των Ελ­λή­νων και πιέ­ζο­ντας (μαζί και με άλλες πα­ρα­μέ­τρους όπως είναι η εξέ­λι­ξη της δίκης) το πο­σο­στό της Χρυ­σής Αυγής.

Αντί­στοι­χα, ο Γιά­νης Βα­ρου­φά­κης κα­τά­φε­ρε να πάρει τε­λι­κά το προ­βά­δι­σμα ανά­με­σα στους σχη­μα­τι­σμούς που διεκ­δί­κη­σαν να εκ­προ­σω­πή­σουν τη συ­νέ­χεια στο «Όχι» του 2015.

Από την άλλη, η πό­λω­ση των εκλο­γών ήδη είχε απο­τε­λέ­σμα­τα σε τρία κόμ­μα­τα, το Πο­τά­μι, την Ένωση Κε­ντρώ­ων και τους Ανε­ξάρ­τη­τους Έλ­λη­νες, που έδω­σαν και μάλ­λον έχα­σαν τη μάχη για να πε­τύ­χουν ξανά κοι­νο­βου­λευ­τι­κή εκ­προ­σώ­πη­ση.

Είναι σαφές ότι στη πο­ρεία προς τις βου­λευ­τι­κές εκλο­γές τα δύο με­γά­λα κόμ­μα­τα θα δο­κι­μά­σουν να πε­ριο­ρί­σουν όσο μπο­ρούν τις διαρ­ρο­ές τους. Η ΝΔ θα επι­μεί­νει στο ότι είναι μια πρό­τα­ση εξου­σί­ας που πρέ­πει να πάει την πιο κα­θα­ρή δυ­να­τή αυ­το­δυ­να­μία για να μπο­ρέ­σει να κυ­βερ­νή­σει, προ­σπα­θώ­ντας να μα­ζέ­ψει ακόμη με­γα­λύ­τε­ρο μέρος και της δε­ξιάς και της κε­ντρώ­ας ψήφου.

Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα προ­σπα­θή­σει να πάρει πίσω ένα μέρος από την αρι­στε­ρό­στρο­φη ψήφο που πήγε σε άλ­λους σχη­μα­τι­σμούς, κατά κύριο λόγο προ­βάλ­λο­ντας τον κίν­δυ­νο να επι­στρέ­ψει η ΝΔ και η «νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη πο­λι­τι­κή» της.

Ωστό­σο, ακόμη και αυτό έχει ένα όριο καθώς είναι σαφές ότι η ανα­τρο­πή μια τόσο με­γά­λης δια­φο­ράς απαι­τεί αφε­νός πολύ με­γά­λη κι­νη­το­ποί­η­ση σε ψη­φο­φό­ρους που δεν προ­σήλ­θαν στις ευ­ρω­ε­κλο­γές, αφε­τέ­ρου να κερ­δί­σει ξανά με­τα­κι­νή­σεις που έγι­ναν προς τα δεξιά που ει­δι­κά στο βαθμό που μπο­ρεί να πήγαν προς την ΝΔ, δύ­σκο­λα να επα­να­κάμ­ψουν, δε­δο­μέ­νης της πα­ρά­στα­σης νίκης που έχει το κόμμα του Κυ­ριά­κου Μη­τσο­τά­κη. Ή, για να το πούμε δια­φο­ρε­τι­κά, θα χρεια­στούν πολύ άστο­χοι χει­ρι­σμοί εκ μέ­ρους της ΝΔ ώστε να απο­ξε­νώ­σει ξανά τέ­τοια κομ­μά­τια και άρα να έχου­με αντί­στρο­φες με­τα­το­πί­σεις.

Η πίεση στους εν­διά­με­σους

Είναι προ­φα­νές ότι με­γά­λη πίεση θα υπάρ­ξει προς το ΚΙ­ΝΑΛΛ. Πα­ρό­τι κα­το­χύ­ρω­σε την τρίτη θέση εν μέσω με­γά­λης πό­λω­σης, στις βου­λευ­τι­κές εκλο­γές θα δε­χτεί με­γά­λη πίεση από τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ (εν μέρει και από τη ΝΔ). Η πίεση αυτή δεν θα αφορά μόνο την προ­σπά­θεια για από­σπα­ση ψήφων αλλά και τα ίδια τα πο­λι­τι­κά δι­λήμ­μα­τα.

Ει­δι­κά, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ θα επι­μεί­νει ιδιαί­τε­ρά σε μια γραμ­μή «προ­ο­δευ­τι­κής αντι­δε­ξιάς συ­σπεί­ρω­σης» θέ­το­ντας διαρ­κώς δι­λήμ­μα­τα προς το κόμμα της Φώφης Γεν­νη­μα­τά, ελ­πί­ζο­ντας ότι με δε­δο­μέ­νη την άρ­νη­σή της σε συ­μπό­ρευ­ση θα κερ­δί­σει και επι­πλέ­ον ψή­φους.

Οι συ­σχε­τι­σμοί πα­γιώ­νο­νται

Όμως, δύ­σκο­λα θα υπάρ­ξουν ανα­τρο­πές στις βα­σι­κές δυ­να­μι­κές. Η ΝΔ κα­τορ­θώ­νει σε ευ­ρω­ε­κλο­γές με υψηλή συμ­με­το­χή πο­σο­στό που σχε­τι­κά εύ­κο­λα μπο­ρεί να με­τα­τρα­πεί σε πο­σο­στό αυ­το­δυ­να­μί­ας.

Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ μπο­ρεί να μειώ­σει τη δια­φο­ρά, αλλά όχι να την κα­λύ­ψει. Μια τόσο με­γά­λη δια­φο­ρά δεν ανα­τρέ­πε­ται, ιδίως όταν απο­τυ­πώ­νει τά­σεις που έχουν πα­γιω­θεί στο εκλο­γι­κό σώμα.

Προ­φα­νώς τόσο η πό­λω­ση και η πίεση στα μι­κρό­τε­ρα κόμ­μα­τα, όσο και ένας νέος γύρος πα­ρο­χών (στα όποια όρια θα επι­τρέ­ψουν και οι «θε­σμοί» θα ενι­σχύ­σουν το πο­σο­στό του κυ­βερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος. Αλλά είναι σαφές ότι ήδη από τώρα προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για τα έδρα­να της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης. Δεν υπέ­στη μια απο­διαρ­θρω­τι­κή συ­ντρι­βή σαν κι αυτή που υπέ­στη π.χ. το ΠΑΣΟΚ το 2012, αλλά σί­γου­ρα υπέ­στη μια ση­μα­ντι­κή πο­λι­τι­κή ήττα.

Ωστό­σο και η ΝΔ θα πρέ­πει τώρα, ως κυ­βέρ­νη­ση εν ανα­μο­νή να απο­δεί­ξει ότι δεν κερ­δί­ζει απλώς εξαι­τί­ας της φθο­ράς της κυ­βέρ­νη­σης, αλλά ότι μπο­ρεί να οι­κο­δο­μή­σει σχέ­σεις εμπι­στο­σύ­νης με ένα εκλο­γι­κό σώμα πε­ρισ­σό­τε­ρο δύ­σπι­στο παρά ποτέ.

Γιατί όπως έδει­ξαν όλες οι εκλο­γι­κές μάχες από το 2012 και μετά το εκλο­γι­κό σώμα μπο­ρεί να είναι πολύ αυ­στη­ρό απέ­να­ντι σε κόμ­μα­τα που στο τέλος απλώς διεκ­πε­ραιώ­νουν πο­λι­τι­κές που η κοι­νω­νία βιώ­νει ως εχθρι­κές.

. Πηγή tovima.gr