Διαχείριση συγκυρίας

Ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης λέει «αυτο­δυ­να­μία και τίποτα άλλο», ο Αλέξης Τσίπρας λέει «προ­ο­δευ­τική δια­κυ­βέρ­νηση με πρώτο κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ» και ο Νίκος Ανδρου­λά­κης «ούτε με τον έναν, ούτε με τον άλλον». Δημο­σκο­πικά κρί­νο­ντας, και οι τρεις ζητούν περίπου το ανέ­φι­κτο. Το ίδιο θα λένε και θα ζητούν όμως έως τις 21 Μαΐου διότι δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς. Πόλωση το λένε. «ένα σε μεγάλο βαθμό συναι­σθη­μα­τικό φαι­νό­μενο», όπως  λένε οι ειδικοί. «Φτά­νουμε να μισούμε τους άλλους, παρόλο που υπάρ­χουν περισ­σό­τερα πράγ­ματα που μας ενώνουν, απ’ όσα μας χωρί­ζουν». Όλα αυτά δεν σημαί­νουν πως και οι τρεις θα λένε τα ίδια και τη Δευτέρα 22 Μαΐου. Διότι, η δια­χεί­ριση της τότε συγκυ­ρίας μπορεί -έστω και με χαμηλές πιθανότητες- να επι­βά­λει να απα­ντη­θεί το ερώτημα ποιοι θα είναι οι πραγ­μα­τι­κοί νικητές και ποιοι οι πραγ­μα­τι­κοί ηττη­μέ­νοι. Το εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα λει­τουρ­γεί σαν σφουγ­γάρι σε μαυ­ρο­πί­νακα. Σβήνει ότι είχε συζη­τη­θεί και ότι είχε δηλωθεί προη­γου­μέ­νως. Για τον απλού­στατο λόγο ότι οι εκλογές γίνο­νται γι’ αυτό. Για να εκφρά­σουν οι πολίτες τις απόψεις τους και να προ­σαρ­μό­σουν αντί­στοιχα οι πολι­τι­κοί την τακτική τους. Αν τα νούμερα βγαί­νουν και υπάρ­χουν στοι­χειώ­δεις προ­γραμ­μα­τι­κές συγκλί­σεις θα υπάρξει κυβέρ­νηση την επόμενη ημέρα