Κ.Κ.Ε. – Τ.Ε. Ν. Δωδ/σου: Η Υγεία του λαού της Ρόδου στις συμπληγάδες της πολιτικής που την υποβαθμίζει και την ιδιωτικοποιεί

Με προ­βλέ­ψεις για νέα ρεκόρ αφίξεων και εσόδων ανοίγει η του­ρι­στική σεζόν στο νησί μας, την ίδια στιγμή που οι υπο­δο­μές της Υγείας στη Ρόδο βρί­σκο­νται σε άθλια κατά­σταση.

Αυτό το μαρ­τυ­ρούν τα επίσημα στοι­χεία για τις τερά­στιες ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού (ιατρικό, νοση­λευ­τικό, παραϊ­α­τρικό, διοι­κη­τικό) και υπο­δο­μών που υπάρ­χουν στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου.

Πάνω από δέκα χρόνια το νοσο­κο­μείο λει­τουρ­γεί με ελλεί­ψεις που αγγί­ζουν το 50% και κάθε χρόνο απ’ όλες τις κυβερ­νή­σεις ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός για την Υγεία μειώ­νε­ται.

Για να γίνει κατα­νοητό τι σημαί­νει αυτό για τους ασθε­νείς και το προ­σω­πικό, το καλο­καίρι μια νοση­λεύ­τρια κατά­κοπη, με δεκάδες οφει­λό­μενα ρεπό και χρω­στού­μενη όλη την άδεια του 2022, θα κληθεί να απο­δώ­σει σε κάθε της βάρδια, όσο δύο εργα­ζό­με­νοι μαζί!

Επίσης, ο χαλα­σμέ­νος κλι­μα­τι­σμός στο νοσο­κο­μείο είναι χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα της χρόνιας εγκα­τά­λει­ψης και υπο­συ­ντή­ρη­σης των υπο­δο­μών, της υπο­χρη­μα­το­δό­τη­σης του νοσο­κο­μείου και το πως επη­ρε­ά­ζει αυτό την υγεία των ασθενών, όπως και τις συν­θή­κες δου­λειάς του προ­σω­πι­κού.

Ενώ προ­βλέ­πε­ται να είναι το καλο­καίρι αυτό, ένα από τα πιο θερμά των τελευ­ταίων χρόνων, ο κεντρι­κός κλι­μα­τι­σμός του νοσο­κο­μείου λει­τουρ­γεί κατά το ήμισυ σε αναμονή της ολο­κλή­ρω­σης του δια­γω­νι­σμού μέσω ΕΣΠΑ. Είναι γνωστό σε όλους ότι, αυτοί οι δια­γω­νι­σμοί μπορεί να πάρουν ακόμα και χρόνια, αφού ο αντα­γω­νι­σμός των εται­ρειών φτάνει και μέχρι τα δικα­στή­ρια για το ποια εται­ρεία θα αρπάξει το έργο.

Αλλά δεν είναι μόνο η κατά­σταση στο ΓΝΡ, είναι και το ΕΚΑΒ που λόγω τις υπο­στε­λέ­χω­σης από τα δέκα ασθε­νο­φόρα λει­τουρ­γούν μόλις τα τρία για να καλύ­ψουν όλο το νησί, πράγμα αδύ­να­τον ειδικά τους καλο­και­ρι­νούς μήνες.

Ίδια είναι η κατά­σταση και στα Κέντρα Υγείας, που λόγω έλλει­ψης προ­σω­πι­κού, παρά τις φιλό­τι­μες προ­σπά­θειες των λιγο­στών γιατρών και νοση­λευ­τών που εργά­ζο­νται εκεί, έχουν μετα­τρα­πεί σε κέντρα δια­κο­μι­δής ασθενών στο ΓΝΡ.

Και ενώ το νοσο­κο­μείο είναι γονα­τι­σμένο από τις ελλεί­ψεις σε προ­σω­πικό , καλεί­ται να καλύψει και τα βαριά περι­στα­τικά που δια­κο­μί­ζο­νται από τα δια­λυ­μένα νοσο­κο­μεία της Δωδε­κα­νή­σου. Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα απο­τε­λεί το Γενικό Νοσο­κο­μείο της Κω που δεν έχει Παθο­λόγο, την βασι­κό­τερη ειδι­κό­τητα γιατρού!

Η κυβέρ­νηση, εν μέσω ακρί­βειας και μισθών πείνας, στα προ­βλή­ματα αυτά απα­ντάει με την παρα­πέρα ιδιω­τι­κο­ποί­ηση της υγείας στα “θανα­τη­φόρα πρότυπα” του ΟΣΕ, ενώ ο λαός αναζητά απελ­πι­σμένα θερα­πεία και πρόληψη σε ένα δημόσιο νοσο­κο­μείο, αφού οι τιμές στις ιδιω­τι­κές κλι­νι­κές είναι απλη­σί­α­στες.

Οι δε τοπικοί άρχο­ντες πασχί­ζουν να κρύψουν τα προ­βλή­ματα κάτω από το χαλί -μην τυχόν και δυσφη­μι­στεί το του­ρι­στικό προϊόν-, κινού­με­νοι στις ίδιες ράγες των μέχρι σήμερα κυβερ­νή­σεων, που σταθερά απα­ξιώ­νουν, εμπο­ρευ­μα­το­ποιούν και ιδιω­τι­κο­ποιούν την Υγεία.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα των δια­λυ­μέ­νων δομών υγείας στη Ρόδο και στα νησιά, διαλύει και το αφήγημα της του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης για όλους.

Από την του­ρι­στική αγορά οι μεγάλοι τρώνε ολάκερη την πίττα και ο λαός τρώει τα τρίμ­ματα. Αυτό δεί­χνουν τα τρελά κέρδη των αερο­πο­ρι­κών εται­ρειών, των μεγα­λο­ξε­νο­δό­χων, των tour operators, της Fraport και των εφο­πλι­στών. Οι εργα­ζό­με­νοι στον του­ρι­σμό μετά την απε­ρί­γρα­πτη εξό­ντωση της σεζόν, όχι μόνο δεν δικαιού­νται καν την ανεργία μέχρι να ξανα­πιά­σουν δουλειά, αλλά δεν δικαιού­νται, όπως και ο υπό­λοι­πος λαός, ούτε στε­λε­χω­μένα νοσο­κο­μεία, ούτε ασφαλή σχολεία, ούτε ασφα­λείς μετα­φο­ρές.

Δεν έχουμε τίποτα να περι­μέ­νουμε από όλους αυτούς που θυσιά­ζουν την υγεία μας και τις ζωές μας για τα κέρδη των λίγων.

ΣΩΤΗΡΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ

ΜΟΝΟ Ο ΛΑΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΟ ΛΑΟ ΜΕ ΔΥΝΑΤΟ ΚΚΕ

Να δυνα­μώ­σει η οργά­νωση και ο αγώνας για ένα δωρεάν δημόσιο σύστημα Υγείας που θα αντι­στοι­χεί στις ανάγκες και στις επιστημονικές- τεχνο­λο­γι­κές δυνα­τό­τη­τες του 21ου αιώνα.