Αποζημίωση 1 εκ. ευρώ οφείλει να καταβάλει το Δημόσιο σε εταιρεία για τα σκουπίδια του αεροδρομίου

Απο­ζη­μί­ω­ση ύψους ενός εκα­τομ­μυ­ρί­ου ευρώ πε­ρί­που, για την εξό­φλη­ση υπη­ρε­σιών κα­θα­ριό­τη­τας στον κρα­τι­κό αε­ρο­λι­μέ­να «Δια­γό­ρας» της Ρόδου κα­λεί­ται να κα­τα­βά­λει το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, με από­φα­ση, που εξέ­δω­σε το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας, σε ανώ­νυ­μη εται­ρεία.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να το Στ’ Τμήμα του Συμ­βου­λί­ου της Επι­κρα­τεί­ας, με την υπ’ αρίθμ. 392/2016 από­φα­ση, που εξέ­δω­σε, απέρ­ρι­ψε την αί­τη­ση του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου κατά ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας, που είχε ανα­λά­βει την κα­θα­ριό­τη­τα του κρα­τι­κού αε­ρο­λι­μέ­να Ρόδου.

Με την αί­τη­σή του, το αναι­ρε­σεί­ον Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο επε­δί­ω­ξε να αναι­ρε­θεί η υπ’ αριθ. 5396/2014 από­φα­ση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τεί­ου Αθη­νών με την οποία θα πρέ­πει να κα­τα­βά­λει στην εται­ρεία το ποσό των 984.534,84 ευρώ –εκ των οποί­ων εντό­κως ποσό 815.776,07 ευρώ-, που αντι­στοι­χού­σε σε ανε­ξό­φλη­τα τι­μο­λό­γιά της για το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 1.9.2009 έως 30.6.2010.

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης έχει ως εξής:

Με σύμ­βα­ση το 2009 ανα­τέ­θη­κε στην αναι­ρε­σί­βλη­τη εται­ρεία η πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών κα­θα­ρι­σμού χώρων και επι­φα­νειών του Κρα­τι­κού Αε­ρο­λι­μέ­να Ρόδου «Δια­γό­ρας», για το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 1.9.2009 έως 31.12.2009, με δυ­να­τό­τη­τα πα­ρά­τα­σης έως έξι  μήνες από τη λήξη της σύμ­βα­σης.

Η αναι­ρε­σί­βλη­τη εκτέ­λε­σε τις συμ­φω­νη­θεί­σες ερ­γα­σί­ες και εξέ­δω­σε τα αντί­στοι­χα τι­μο­λό­για, ενώ για τις ερ­γα­σί­ες κάθε μήνα συ­νε­τά­γη­σαν τα σχε­τι­κά πρω­τό­κολ­λα πα­ρα­λα­βής ερ­γα­σιών και εξε­δό­θη­σαν και αντί­στοι­χες βε­βαιώ­σεις εκτέ­λε­σης ερ­γα­σιών.

Κατ’ εκτί­μη­ση δε των σχε­τι­κών στοι­χεί­ων, το δι­κά­σαν Εφε­τείο δέ­χθη­κε ότι οι ως άνω υπη­ρε­σί­ες κα­θα­ριό­τη­τας πα­ρα­σχέ­θη­καν εγκαί­ρως και προ­ση­κό­ντως και πα­ρε­λή­φθη­σαν.

Στη συ­νέ­χεια, για τα τι­μο­λό­για της αναι­ρε­σί­βλη­της, των μηνών Σε­πτεμ­βρί­ου, Οκτω­βρί­ου και Νο­εμ­βρί­ου 2009, εκ­δό­θη­κε το σχε­τι­κό χρη­μα­τι­κό ένταλ­μα πλη­ρω­μής, το οποίο, όμως, κρί­θη­κε μη θε­ω­ρη­τέο, με την πράξη 240/2011 του IV Τμή­μα­τος του Ελεγ­κτι­κού Συ­νε­δρί­ου, με την αι­τιο­λο­γία ότι η κα­τα­κύ­ρω­ση των απο­τε­λε­σμά­των του δια­γω­νι­σμού έγινε σε τιμή υψη­λό­τε­ρη της προ­ϋ­πο­λο­γι­σθεί­σης, διότι, αφε­νός μεν η κα­θα­ριό­τη­τα ανα­τέ­θη­κε σε ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία με ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό υπερ­γο­λα­βί­ας, το οποίο δεν δέ­χθη­κε η Υ.Π.Α., αφε­τέ­ρου δε τα συ­νημ­μέ­να στο χρη­μα­τι­κό ένταλ­μα δι­καιο­λο­γη­τι­κά ήταν ασαφή ως προς την ταυ­τό­τη­τα των προ­σώ­πων που είχαν εκτε­λέ­σει τις ερ­γα­σί­ες κα­θα­ριό­τη­τας.

Κα­τό­πιν αυτού, η αναι­ρε­σί­βλη­τη δεν πλη­ρώ­θη­κε για κα­νέ­να από τα τι­μο­λό­γιά της, την έντο­κη εξό­φλη­ση των οποί­ων ζή­τη­σε με την έγερ­ση της επί­δι­κης αγω­γής.

Το δι­κά­σαν Εφε­τείο, συ­νή­γα­γε, με­τα­ξύ άλλων, ότι ο προ­λη­πτι­κός έλεγ­χος από το Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο της νο­μι­μό­τη­τας των δα­πα­νών του Κρά­τους και των νο­μι­κών προ­σώ­πων δη­μο­σί­ου δι­καί­ου δεν απο­τε­λεί άσκη­ση δι­καιο­δο­τι­κής εξου­σί­ας, η δε πράξη την οποία εκ­δί­δει αυτό, κατά την άσκη­ση της εν λόγω αρ­μο­διό­τη­τάς του, δεν είναι δι­κα­στι­κή από­φα­ση, και, συ­νε­πώς, ο προ­λη­πτι­κός αυτός έλεγ­χος δεν υπο­κα­θι­στά το δι­κα­στι­κό έλεγ­χο, που ασκούν, κατά το Σύ­νταγ­μα, τα τα­κτι­κά διοι­κη­τι­κά δι­κα­στή­ρια και το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τεί­ας επί της νο­μι­μό­τη­τας των πρά­ξε­ων που εκ­δί­δο­νται, με­τα­ξύ άλλων, κατά το στά­διο εκτέ­λε­σης των διοι­κη­τι­κών συμ­βά­σε­ων.

Κα­τό­πιν των σκέ­ψε­ων αυτών, το δι­κά­σαν δι­κα­στή­ριο κα­τέ­λη­ξε στην κρίση ότι μη νο­μί­μως αρ­νεί­το η ΥΠΑ να εξο­φλή­σει την αναι­ρε­σί­βλη­τη και ότι πρέ­πει να εξο­φλη­θούν τα τι­μο­λό­για νο­μι­μο­τό­κως.