Δεκτή εν μέρει αγωγή επιχειρηματία για παραβίαση προσωπικών του δεδομένων από τράπεζα

• Πώς εξε­λί­χθηκε η υπόθεση διαρ­ροής οικο­νο­μι­κών στοι­χείων

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου εξέδωσε την υπ’ αριθ. 5/2025 απόφασή του, με την οποία έκρινε αγωγή που είχε ασκήσει γνωστός επι­χει­ρη­μα­τίας της Ρόδου κατά της Εθνικής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος και ενός ιδιώτη, διεκ­δι­κώ­ντας απο­ζη­μί­ωση ύψους 90.000 ευρώ από έκαστο, για ηθική βλάβη λόγω παρα­βί­α­σης προ­σω­πι­κών του δεδο­μέ­νων.

υπόθεση ξεκί­νησε το 2016, όταν ο ενάγων διο­ρί­στηκε, με προ­σω­ρινή διαταγή του Ειρη­νο­δι­κείου Ρόδου, μέλος της προ­σω­ρι­νής διοί­κη­σης ξενο­δο­χεια­κής ανώ­νυ­μης εται­ρείας. Ωστόσο, μεταξύ των μετόχων της εται­ρείας υπήρχε έντονη αντι­δι­κία, με απο­τέ­λε­σμα ο ένας από αυτούς να κινηθεί νομικά προ­κει­μέ­νου να αντι­κα­τα­στα­θούν τα μέλη της προ­σω­ρι­νής διοί­κη­σης, μεταξύ των οποίων και ο ενάγων.

Στο πλαίσιο αυτής της δια­μά­χης, ο ενα­γό­με­νος ζήτησε και έλαβε οικο­νο­μικά στοι­χεία του ενά­γο­ντος από υπο­κα­τά­στημα της Εθνικής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, χωρίς τη συγκα­τά­θεσή του. Συγκε­κρι­μένα, του χορη­γή­θηκε πίνακας οικο­νο­μι­κής συμπε­ρι­φο­ράς που τηρού­νταν στο δια­τρα­πε­ζικό σύστημα «ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ Α.Ε.», στον οποίο περι­λαμ­βά­νο­νταν στοι­χεία όπως ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές, ακά­λυ­πτες επι­τα­γές, προ­ση­μειώ­σεις και δια­τα­γές πλη­ρω­μής.

Ο ενα­γό­με­νος προ­σκό­μισε τα στοι­χεία αυτά στο δικα­στή­ριο, στο πλαίσιο της προ­σπά­θειάς του να απο­δεί­ξει ότι ο ενάγων ήταν οικο­νο­μικά αφε­ρέγ­γυος και, ως εκ τούτου, ακα­τάλ­λη­λος για τη διοί­κηση της εται­ρείας. Ο ενάγων, όταν ενη­με­ρώ­θηκε για τη χρήση των προ­σω­πι­κών του δεδο­μέ­νων σε δίκες που βρί­σκο­νταν σε εξέλιξη, προ­σέ­φυγε στη Δικαιο­σύνη, καταγ­γέλ­λο­ντας ότι η παρά­νομη λήψη και χρήση των στοι­χείων του συνι­στούσε παρα­βί­αση των προ­σω­πι­κών του δεδο­μέ­νων και προ­σβολή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς του.

Αρχικά, το αστικό δικα­στή­ριο είχε ανα­βά­λει τη συζή­τηση της αγωγής, καθώς εκκρε­μούσε η ποινική δια­δι­κα­σία για το ίδιο ζήτημα.

Στην ποινική δίκη, το δικα­στή­ριο κατα­δί­κασε τον αντί­δικο του ενά­γο­ντος σε πρώτο βαθμό σε ποινή φυλά­κι­σης 36 μηνών με τριετή ανα­στολή, κρί­νο­ντάς τον ένοχο για παρά­νομη γνώση και χρήση προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων. Στη συνέ­χεια, το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου απέρ­ριψε την έφεσή του ως ανυ­πο­στή­ρι­κτη, καθι­στώ­ντας την κατα­δίκη του αμε­τά­κλητη.

Αντί­θετα, ο τρα­πε­ζι­κός υπάλ­λη­λος που φέρεται να χορή­γησε τα στοι­χεία απαλ­λά­χθηκε με βού­λευμα, καθώς το δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν είχε πρόθεση παρα­βί­α­σης δεδο­μέ­νων. Δια­πι­στώ­θηκε ότι παρα­πλα­νή­θηκε από τον ενα­γό­μενο, ο οποίος τον δια­βε­βαί­ωσε ότι υπήρχε εισαγ­γε­λική παραγ­γε­λία για τη χορή­γηση των στοι­χείων – κάτι που απο­δεί­χθηκε αργό­τερα πλαστό.

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου εξέτασε την αγωγή του ενά­γο­ντος και απο­φάν­θηκε τα εξής:

Απορ­ρί­φθηκε η αγωγή κατά της Εθνικής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος, καθώς κρίθηκε ότι ο υπάλ­λη­λος της δεν είχε δόλο και δεν φέρει ευθύνη για την παρά­νομη επε­ξερ­γα­σία των δεδο­μέ­νων.

Έγινε δεκτή εν μέρει η αγωγή κατά του ιδιώτη ενα­γό­με­νου, ο οποίος κρίθηκε υπεύ­θυ­νος για τη διαρροή και παρά­νομη χρήση των δεδο­μέ­νων.

Το δικα­στή­ριο επι­δί­κασε στον ενά­γο­ντα το ποσό των 8.000 ευρώ ως απο­ζη­μί­ωση για την ηθική βλάβη που υπέστη από τη δημο­σιο­ποί­ηση των προ­σω­πι­κών του δεδο­μέ­νων.

Το αίτημα για προ­σω­ρινή εκτε­λε­στό­τητα της από­φα­σης απορ­ρί­φθηκε, καθώς το δικα­στή­ριο έκρινε ότι δεν συντρέ­χει λόγος επεί­γου­σας εκτέ­λε­σης.

Ο ενα­γό­με­νος κατα­δι­κά­στηκε στην κατα­βολή των δικα­στι­κών εξόδων του ενά­γο­ντος, ύψους 370 ευρώ.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε ο δικη­γό­ρος κ. Βασίλης Καβου­ριού.