Γράφει ο Εμ. Δημητράκης: Η Ελλάδα πρέπει να συγκρουσθεί με τον ίδιο τον εαυτό της

-τα Σπήλαια της Παλαιο­λι­θι­κής Εποχής και το μέλλον της Πατρίδος-

Πλη­ρο­φο­ρού­μεθα καθη­με­ρι­νώς  από τα ΜΜΕ για τις πυρε­τώ­δεις δια­βου­λεύ­σεις εις την νέα Κυβέρ­νηση για την κατάρ­τιση της λίστας των μεταρ­ρυθ­μί­σεων, με την παράλ­ληλη ανταλ­λαγή κει­μέ­νων και απόψεων με τους Θεσμούς, ώστε να ορι­στι­κο­ποι­η­θεί  τέλη Απρι­λίου 2015 η Συμ­φω­νία με τις Βρυ­ξέλ­λες. Εμείς οι απλοί πολίτες δεν είμαστε όμως ούτε τεχνο­κρά­τες, ούτε εμπει­ρο­γνώ­μο­νες, ούτε ειδικοί σύμ­βου­λοι και δια­πραγ­μα­τευ­τές. Όμως επειδή βιώ­νουμε την κρίση εδώ και 6 ολάκερα χρόνια με όλες τις οδυ­νη­ρές συνέ­πειες, αρχί­ζουμε να υπο­ψια­ζό­μα­στε, αν και αργά, ότι κάτι δεν πάει καλά. Αλλά παράλ­ληλα συνει­δη­το­ποιούμε τώρα, ότι εδώ και πολλές δεκα­ε­τίες παί­ζε­ται ένα άθλιο παι­χνίδι, το οποίο εις το τέλος θα έχει άσχημα απο­τε­λέ­σματα για το σύνολο της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας και την πορεία της χώρας μας.

Επειδή η κρίση και η αβε­βαιό­τητα όχι για το μέλλον μας, αλλά ακόμη για αυτό το σήμερα, αρχίζει να μας αφυ­πνί­ζει, διε­ρω­τώ­μεθα τώρα για τους λόγους, γιατί απέ­τυ­χαν οι προη­γού­με­νες Κυβερ­νή­σεις με τα οδυνηρά Μνη­μό­νια, και τις ακα­τα­νό­η­τες για εμάς τους Έλληνες εμμονές της ΤΡΟΙΚΑ,  για διαρ­θρω­τι­κές αλλαγές και μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Οι οποίες δυστυ­χώς δεν έγιναν εις τα 6 τελευ­ταία χρόνια, αν και η ΤΡΟΙΚΑ, αλλά και ολό­κληρη η Ευρώπη επέμενε εξαρχής, ότι το μακρο­χρό­νιο πρό­βλημα της Ελλάδος είναι ο στενός και ευρύ­τε­ρος Δημό­σιος Τομέας, και ότι τώρα χρήζει άμεσων, σαρω­τι­κών ολο­κλη­ρω­τι­κών διαρ­θρω­τι­κών αλλαγών και μεταρ­ρυθ­μί­σεων, για να σωθεί ο Λαός μας και η Πατρίδα μας.

Οι 3 Κυβερ­νή­σεις των Μνη­μο­νίων, ως γνωστόν και εκ του απο­τε­λέ­σμα­τος, το οποίο βιώ­νουμε με όλες τις τρα­γι­κές συνέ­πειες, αρνή­θη­καν με πείσμα να αγγί­ξουν τον Δημόσιο Τομέα, δηλαδή την πολυ­δά­πανη «Ιερή Αγελάδα», παρά όλες τις πιέσεις των Δανει­στών π.χ. της ΤΡΟΙΚΑ.  Στρά­φη­καν εγκλη­μα­τικά κατά του Ιδιω­τι­κού Τομέα, κατέ­στρε­ψαν ολο­κλη­ρω­τικά τον μονα­δικό Πυλώνα της Εθνικής Οικο­νο­μίας. Έστει­λαν πλέον των 1,5 εκατ. ανθρώ­πων εις την ανεργία και πλέον των 3,5 εκατ. συναν­θρώ­πων μας εις τα όρια της φτώ­χειας. Όμως εξαι­τίας του πεί­σμα­τός των να υπε­ρα­σπι­σθούν την αντι­πα­ρα­γω­γική, φθο­ρο­ποιό Ιερή Αγελάδα, δηλαδή το «πελα­τειακό τους Κράτος», εις το οποίο οφεί­λουν την αμαρ­τωλή ύπαρξη τους, προ­τί­μη­σαν να κατα­στρέ­ψουν την ίδια την Πατρίδα μας.  Αλλά και να διο­γκώ­σουν  το Δημόσιο χρέος, παρόλο το προη­γη­θέν και τόσο κατα­στρο­φικό PSI, το οποίο και αυτό πλήρωσε ο Ελλη­νι­κός Λαός, το οποίο τώρα διο­γκού­μενο χρέος δεν απο­πλη­ρώ­νε­ται  σε καμία περί­πτωση. Ας μη αυτα­πα­τό­μα­στε, ούτε σε 5 αιώνες!

Το εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα της 25ης Ιανουα­ρίου 2015, το οποίο τιμώ­ρησε την τελευ­ταία Κυβέρ­νηση ως συνυ­πεύ­θυνη για την κατά­ντια της χώρας μας, αλλά και το οποίο ανέ­δειξε μία νέα Κυβέρ­νηση, ανα­πτέ­ρωσε μεν το ηθικό, τις προσ­δο­κίες και τις ελπίδες των Ελλήνων, αλλά αυτό δεν σημαί­νει σε καμία περί­πτωση ότι η χώρα μας είναι εις θέση να βγει από το μεγάλο αδιέ­ξοδο και την κρίση.

Διότι η σύγκρουση με την Ευρω­ζώνη μετά την 25η Ιανουα­ρίου 2015, η οποία μας συγκλό­νισε, είναι μεν εντυ­πω­σιακή για εσω­τε­ρική κατα­νά­λωση, όπως και η παρα­σχε­θείσα ανάσα για τους επό­με­νους 4 μήνες, αλλά εις την πραγ­μα­τι­κό­τητα υπο­κρύ­πτει σοβα­ρό­τα­τους κιν­δύ­νους.  Και τούτο διότι, δυστυ­χώς, ούτε και η νέα Κυβέρ­νηση δεν αντι­λαμ­βά­νε­ται τους πραγ­μα­τι­κούς λόγους οι οποίοι κατέ­στρε­ψαν την Πατρίδα μας, και οι οποίοι οφεί­λο­νται απο­κλει­στι­κώς και μόνον εις το διαρ­θρω­τικό πρό­βλημα της Ελλάδος. Tο οποίο είναι ο εγκλη­μα­τι­κός και κατα­στρο­φι­κός δια­χω­ρι­σμός μεταξύ Δημο­σίου και Ιδιω­τι­κού Τομέα, και ο οποίος δια­χω­ρι­σμός σκότωνε επί δεκα­ε­τίες την Ελλάδα.

Ήδη από την δεκα­ε­τία του 60 γνώριζε όλη η Ευρώπη το σοβαρό πρό­βλημα της Ελλάδος, και εκ του λόγου αυτού επέμενε ήδη από τότε εις την εφαρ­μογή και ολο­κλή­ρωση σαρω­τι­κών διαρ­θρω­τι­κών αλλαγών και μεταρ­ρυθ­μί­σεων, ως προ­α­παι­τού­μενα και προ­ϋ­πο­θέ­σεις,  για να εντα­χθεί η χώρα μας εις την ΕΟΚ. Δυστυ­χώς εδώ και 50 ολό­κληρα χρόνια δεν συνέβη τίποτε από όλα αυτά, αλλά και ούτε μετά την πλήρη ένταξη το 1981, αλλά ούτε και μετά την είσοδό μας εις την Ευρω­ζώνη, παρά  όλες τις συχνές συστά­σεις της Ευρώπης, του ΟΟΣΑ και πολλών Διεθνών Οργα­νι­σμών.

Δυστυ­χώς και η νέα Κυβέρ­νηση φαί­νε­ται ότι προ­σποιεί­ται να μη αντι­λαμ­βά­νε­ται αυτό το σοβαρό και τερά­στιο πρό­βλημα, το οποίο επέφερε την κατα­στροφή της Ελλάδος. Όμως από την άλλη πλευρά θα πρέπει να γνω­ρί­ζει ότι δεν συμ­φέ­ρει εις την Ελλάδα η σύγκρουση με την Ευρώπη, ούτε η μετο­νο­μα­σία της ΤΡΟΙΚΑ σε ΘΕΣΜΟΥΣ πείθει τους ανθρώ­πους και κυρίως τους δει­νο­πα­θού­ντες πολίτες της χώρας μας, αλλά ούτε και όλα τα άλλα παρα­λη­ρή­ματα και εντυ­πω­σια­σμοί για εσω­τε­ρική ή διεθνή κατα­νά­λωση. Η νέα Κυβέρ­νηση, εάν πράγ­ματι ενδια­φέ­ρε­ται για τον μέλλον του Λαού μας, οφείλει να γνω­ρί­ζει από μόνη της, ότι η Ελλάδα πρέπει να συγκρου­σθεί με τον ίδιο τον εαυτό της και μόνον, για να βγει από το αδιέ­ξοδο. Να προ­χω­ρή­σει άμεσα και τάχιστα σε σαρω­τι­κές διαρ­θρω­τι­κές αλλαγές και μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Μετά από απο­τυ­χίες και ολι­γω­ρίες δεκα­ε­τιών οι οποίες κόστι­σαν και ζημί­ω­σαν το Έθνος μας, η νέα Κυβέρ­νηση θα πρέπει να γνω­ρί­ζει ότι εθνική πολι­τική δεν επι­τυγ­χά­νε­ται ούτε με παρο­τρύν­σεις, εκθέ­σεις, αξιο­λο­γή­σεις, συστά­σεις και απειλές από εξω­τε­ρι­κούς παρά­γο­ντες. Ούτε με Προ­γράμ­ματα και Συμ­φω­νίες οι οποίες για διά­φο­ρους λόγους δεν εφαρ­μό­ζο­νται ή δεν τηρού­νται. Ούτε με καθυ­στε­ρή­σεις, ενδοια­σμούς, πολι­τι­κές, κομ­μα­τι­κές, προ­σω­πι­κές σκο­πι­μό­τη­τες, ιδε­ο­λο­γίες, ιδε­ο­λη­ψίες και ιδιο­τέ­λειες.  Εθνική πολι­τική σημαί­νει σύγκρουση με όλους εκεί­νους τους Χώρους Δια­πλο­κής και Δια­φθο­ράς οι οποίοι επί δεκα­ε­τίες εγκλώ­βι­ζαν την Πατρίδα μας σε ένα Σπήλαιο της Παλαιο­λι­θι­κής Εποχής.

Όλοι μας πρέπει να γνω­ρί­ζουμε ότι η πορεία της ανθρω­πό­τη­τας δεν είναι στάσιμη, αλλά εξε­λίσ­σε­ται συνεχώς. Ότι η εποχή  των Σπη­λαίων της Παλαιο­λι­θι­κής Εποχής εις τα οποία κατέ­φευ­γαν οι πρώιμοι άνθρω­ποι κυνηγοί και τρο­φο­συλ­λέ­κτες για να βρούνε προ­στα­σία  έχει παρέλ­θει. Μία εποχή εις την οποία η ζωή και η τύχη των ανθρώ­πων ήταν όμως κοινή για όλους, χωρίς δια­κρί­σεις, εξαι­ρέ­σεις και προ­νό­μια.

Μετά από δεκάδες χιλιά­δες χρόνια δεν επι­τρέ­πε­ται να υπάρχει εις την σημε­ρινή Ελλάδα μας ένα Σπήλαιο που να θυμίζει Παλαιο­λι­θική Εποχή, εις το οποίο ευρί­σκει κατα­φύ­γιο ένα μέρος του Ελλη­νι­κού Λαού, το δε υπό­λοιπο και κατά πολύ μεγα­λύ­τερο να είναι εκτός αυτού, το οποίο με τον μόχθο και την εργασία του να φρο­ντί­ζει εσαεί  για την συντή­ρηση και ευμά­ρεια του πρώτου, με ότι αυτό συνε­πά­γε­ται σε βαριές θυσίες και επι­κίν­δυνα για το Έθνος δάνεια.

Οι Κυβερ­νώ­ντες, αλλά και όλοι οι πολίτες, οφεί­λουν επίσης να γνω­ρί­ζουν ότι η Πατρίδα μας έχει φθάσει εις το χείλος του γκρεμού, ότι ο χρόνος και η ανάσα έχουν τώρα όρια, και ότι το μέλλον  και η τύχη της χώρας μας ευρί­σκε­ται μόνον εις τα δικά μας χέρια. Ότι για να βγει η χώρα μας από το αδιέ­ξοδο και να σωθεί η Πατρίδα μας, ώστε να συμπο­ρευ­θούμε ισότιμα και επάξια με τους άλλους λαούς και την Ευρώπη, οφεί­λουμε από μόνοι μας, με δική μας πρω­το­βου­λία και απο­φα­σι­στι­κό­τητα, με δικές μας δυνά­μεις να αλλά­ξουμε σελίδα και  τα πράγ­ματα εις την χώρα μας. Όμως, για να αλλάξει τώρα η χώρα μας, πρέπει να αλλά­ξουμε εμείς. Άλλη λύση δεν υπάρχει!

Γεώρ­γιος Εμ. Δημη­τρά­κης

Υπο­ση­μεί­ωση: Ο αρθρο­γρά­φος δια­μέ­νει εις την Ξάνθη. Σπού­δασε Πολι­τι­κές, Οικο­νο­μι­κές Επι­στή­μες και Κοι­νω­νιο­λο­γία εις την Βόννη και Πολι­τι­στική Κλη­ρο­νο­μιά εις την Αθήνα. Απα­σχο­λή­θηκε επί 5 χρόνια εις την Ομο­σπον­διακή Βουλή της Γερ­μα­νίας