Θ. Κικινής: «Είμαστε αποφασισμένοι να κλιμακώσουμε τις κινητοποιήσεις σε όλη την Ελλάδα»

Συ­νέ­ντευ­ξη

στην Πέγκυ Ντό­κου

Για τα προ­βλή­μα­τα που αντι­με­τω­πί­ζει η Πρω­το­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση στην Ελ­λά­δα, μι­λά­ει σή­με­ρα στην «δ» ο πρό­ε­δρος της ΔΟΕ κ. Θα­νά­σης Κι­κι­νής. Πέραν των σο­βα­ρών αντιρ­ρή­σε­ων για την προ­σχο­λι­κή αγωγή, εξη­γεί τα πραγ­μα­τι­κά προ­βλή­μα­τα του κλά­δου, τα κενά στην εκ­παί­δευ­ση, το πρό­βλη­μα με την σί­τι­ση των παι­διών αλλά και το νέο πρό­βλη­μα που ανέ­κυ­ψε με την δι­δα­σκα­λία των προ­σφυ­γό­που­λων.

Η συ­νέ­ντευ­ξη ανα­λυ­τι­κά:

• Κύριε Κι­κι­νή βρε­θή­κα­τε πρό­σφα­τα στην Ρόδο και θα ήθελα να ξε­κι­νή­σου­με με τις κι­νη­το­ποι­ή­σεις που έχει εξαγ­γεί­λει η ΔΟΕ για την προ­σχο­λι­κή αγωγή.

Βρε­θή­κα­με στην Ρόδο στο πλαί­σιο μιας σει­ράς εκ­δη­λώ­σε­ων σε όλη την Ελ­λά­δα, όπου υπάρ­χουν παι­δα­γω­γι­κά τμή­μα­τα προ­σχο­λι­κής αγω­γής και δη­μο­τι­κής εκ­παί­δευ­σης και έχει να κάνει με την διεκ­δί­κη­ση του αι­τή­μα­τός μας, για την κα­θιέ­ρω­ση δύο ετών, υπο­χρε­ω­τι­κής προ­σχο­λι­κής αγω­γής. Δη­λα­δή και για τα προ­νή­πια, και για τα νήπια, σε υπο­χρε­ω­τι­κό βαθμό. Να σας θυ­μί­σω ότι ένα χρό­νιο αί­τη­μα του κλά­δου μας (πάνω από 30 χρό­νια) ήταν η προ­σχο­λι­κή αγωγή –το 2003 κα­θιε­ρώ­θη­κε το ένα έτος για παι­διά 5-6 ετών στο δη­μό­σιο νη­πια­γω­γείο. Ωστό­σο, το αί­τη­μά μας δεν έχει γίνει ακόμη απο­δε­κτό γι αυτό πα­λεύ­ου­με για να ει­σα­κου­στού­με.

• Το θέμα αυτό πά­ντως, είναι σο­βα­ρό καθώς παί­ζει σο­βα­ρό ρόλο στην δια­παι­δα­γώ­γη­ση των παι­διών αυτής της ηλι­κί­ας.

Σα­φέ­στα­τα. Έχει μια διπλή διά­στα­ση. Κατ’ αρχήν έχει δια­πι­στω­θεί και επι­στη­μο­νι­κά ότι η συ­νύ­παρ­ξη των παι­διών αυτής της ηλι­κί­ας σε ένα χώρο που τους πα­ρέ­χε­ται εκ­παί­δευ­ση μέσα από την ομάδα, μέσα από δρα­στη­ριό­τη­τες μιας δο­μη­μέ­νης δια­δι­κα­σί­ας, βοη­θά­ει τα παι­διά στην ομαλή τους κοι­νω­νι­κο­ποί­η­ση και στην έντα­ξή τους σε ένα πε­ρι­βάλ­λον, το οποίο θα τους βοη­θή­σει και αρ­γό­τε­ρα στο δη­μο­τι­κό σχο­λείο, δί­νο­ντάς τους χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά που πρέ­πει οπωσ­δή­πο­τε να ασκη­θούν σε αυτή την ηλι­κία ενώ, είναι μία πο­λύ­τι­μη πα­ρο­χή στους ερ­γα­ζό­με­νους γο­νείς.

• Η πρό­τα­ση για να ανα­λά­βει το δη­μό­σιο νη­πια­γω­γείο η το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση, σας βρί­σκει σύμ­φω­νους;

Κοι­τάξ­τε, η το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση ούτως ή άλλως στην Ελ­λά­δα έχει την ευ­θύ­νη των κτη­ρια­κών υπο­δο­μών. Είναι αυτό το οποίο συμ­βαί­νει με όλα τα δη­μό­σια σχο­λεία. Ακού­στη­κε μια πρό­τα­ση εκ μέ­ρους της ΚΕΔΕ από πέρσι, να ανα­λά­βει το δη­μό­σιο νη­πια­γω­γείο. Φυ­σι­κά και δεν μας βρί­σκει σύμ­φω­νους υπό την έν­νοια, ότι θε­ω­ρού­με πως αυτή η δομή πρέ­πει να βρί­σκε­ται όπως όλο το δη­μό­σιο σχο­λείο υπό την αι­γί­δα του υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας. Να έχει δη­λα­δή, δη­μό­σιο, δω­ρε­άν και εκ­παι­δευ­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα, να αφορά όλους τους μα­θη­τές και φυ­σι­κά να μην μπαί­νου­με σε δια­δι­κα­σία οποιασ­δή­πο­τε άλλης σκέ­ψης.

• Ωστό­σο, οι κι­νη­το­ποι­ή­σεις της ΔΟΕ βρί­σκο­νται σε εξέ­λι­ξη.

Ναι και εί­μα­στε απο­φα­σι­σμέ­νοι να κλι­μα­κώ­σου­με τις κι­νη­το­ποι­ή­σεις σε όλη την Ελ­λά­δα με σκοπό να ανα­δεί­ξου­με το τε­ρά­στιο αυτό ζή­τη­μα με την προ­σχο­λι­κή αγωγή και να οδη­γή­σει το υπουρ­γείο Παι­δεί­ας στο να υλο­ποι­ή­σει την δέ­σμευ­ση που έχει ανα­λά­βει –πολ­λές φορές μέχρι σή­με­ρα- ενώ­πιον του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου της ΔΟΕ. Και σε κατ’ ιδίαν συ­να­ντή­σεις που εί­χα­με με τον υπουρ­γό Παι­δεί­ας κ. Κώστα Γα­βρό­γλου, και σε ημε­ρί­δα που εμείς θέ­σα­με το ζή­τη­μα κι εκεί­νος δε­σμεύ­τη­κε δη­μο­σί­ως ότι είναι στην πρό­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης η θε­σμο­θέ­τη­ση των αλ­λα­γών στην προ­σχο­λι­κή αγωγή. Γι αυτό κι εμείς θα συ­νε­χί­σου­με να πιέ­ζου­με προς αυτή την κα­τεύ­θυν­ση, πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας τις εξε­λί­ξεις. Αυτό που θέλω να ση­μειώ­σω είναι ότι η ΔΟΕ πιέ­ζει για να βελ­τιω­θούν τα πράγ­μα­τα για τα παι­διά αλλά και για την ελ­λη­νι­κή οι­κο­γέ­νεια. Κι επει­δή πολλά ακού­γο­νται, δεν βρι­σκό­μα­στε σε αντι­πα­λό­τη­τα με κα­νέ­ναν άλλο κλάδο και φυ­σι­κά αυτά για τα οποία πα­λεύ­ου­με δεν θα έχουν ως συ­νέ­πεια να χά­σουν την δου­λειά τους οι ερ­γα­ζό­με­νοι στους δη­μο­τι­κούς παι­δι­κούς σταθ­μούς. Κάθε χρόνο στην Ελ­λά­δα έχου­με εκτός οποιασ­δή­πο­τε δομής, 8.000 παι­διά, ηλι­κί­ας έως τριών ετών, τα οποία εάν τα προ­νή­πια κα­τα­φέ­ρου­με να πάνε στο δη­μό­σιο σχο­λείο, θα τους δοθεί η δυ­να­τό­τη­τα να τα δε­χτούν οι παι­δι­κοί σταθ­μοί. Μι­λά­με δη­λα­δή ότι αυτό θα βοη­θή­σει και τους γο­νείς και θα τους λύσει τα χέρια.

• Υπάρ­χει ένα θέμα με τα παι­δι­κά γεύ­μα­τα και θα ήθελα το σχό­λιό σας. Τι έχει γίνει;

Το ζή­τη­μα της σί­τι­σης των μα­θη­τών, έχει ανοί­ξει τα τε­λευ­ταία χρό­νια, που όπως γνω­ρί­ζου­με είναι «τα χρό­νια της κρί­σης». Είναι όλα αυτά τα χρό­νια που η ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία δο­κι­μά­ζε­ται πάρα πολύ σκλη­ρά από τις πο­λι­τι­κές των μνη­μο­νί­ων, της λι­τό­τη­τας και τις πο­λι­τι­κές της κρί­σης. Η ΔΟΕ έχει θέσει επα­νει­λημ­μέ­να το ζή­τη­μα και μά­λι­στα εί­χα­με κάνει τη­λε­ο­πτι­κά μια προ­σπά­θεια μαζί με την ανά­λο­γη ομο­σπον­δία δα­σκά­λων της Κύ­πρου και εί­χα­με δια­θέ­σει δω­ρε­άν γεύ­μα­τα. Είχαν γίνει κά­ποιες δρά­σεις και προ­γράμ­μα­τα αλλά από ιδιώ­τες σε συ­νερ­γα­σία με κά­ποια σχο­λεία χωρίς εξα­σφά­λι­ση των όρων που εμείς πι­στεύ­ου­με ότι πρέ­πει να τη­ρού­νται. Από πέρσι, βρί­σκε­ται σε εξέ­λι­ξη σε με­γα­λύ­τε­ρο βαθμό, μία προ­σπά­θεια υλο­ποί­η­σης από τα υπουρ­γεία Ερ­γα­σί­ας, Κοι­νω­νι­κής Αλ­λη­λεγ­γύ­ης και Παι­δεί­ας σε πολλά σχο­λεία στην Ελ­λά­δα. Εμείς έχου­με αντι­δρά­σει –όχι επει­δή νο­μί­ζου­με ότι αυτό δεν πρέ­πει να γίνει αλλά επει­δή δυ­στυ­χώς, η Πο­λι­τεία προ­σπα­θεί να με­τα­φέ­ρει ευ­θύ­νες που δεν ανα­λο­γούν στους εκ­παι­δευ­τι­κούς ενώ ταυ­τό­χρο­να μπαί­νει σε κίν­δυ­νο η υγεία των μα­θη­τών. Η θέση της ΔΟΕ είναι ότι τα προ­βλή­μα­τα των μα­θη­τών δεν είναι η σί­τι­ση και τα γεύ­μα­τα αλλά η άρση των πο­λι­τι­κών που επη­ρε­ά­ζουν την ελ­λη­νι­κή κοι­νω­νία. Δεν εί­μα­στε αρ­νη­τι­κοί στο να δια­τί­θε­νται γεύ­μα­τα, αλλά με προ­ϋ­πο­θέ­σεις και πρω­τί­στως να μην είναι υπο­χρε­ω­μέ­νοι οι εκ­παι­δευ­τι­κοί να ανα­λαμ­βά­νουν το ζή­τη­μα της ποιό­τη­τας των γευ­μά­των (αυτό δεν είναι στις αρ­μο­διό­τη­τες των εκ­παι­δευ­τι­κών). Το υπουρ­γείο και οι ιδιώ­τες που ανα­λαμ­βά­νουν αυτά τα γεύ­μα­τα θα πρέ­πει να φρο­ντί­σουν να κα­ταρ­τί­σουν τις ει­δι­κές επι­τρο­πές που θα ελέγ­χουν την σί­τι­ση. Π.χ. δεν υπάρ­χουν αί­θου­σες εστί­α­σης για να τρώνε τα παι­διά (πρέ­πει να τρώνε πάνω στα θρα­νία) δεν υπάρ­χει το ανά­λο­γο προ­σω­πι­κό κα­θα­ριό­τη­τας στα σχο­λεία και άλλες πα­ρά­με­τροι.

• Τι γί­νε­ται με τα κενά; Έχουν κα­λυ­φθεί επαρ­κώς οι θέ­σεις σε όλη την χώρα;

Τα κενά είναι μια ιστο­ρία που επα­να­λαμ­βά­νε­ται κάθε χρόνο και η συ­ζή­τη­ση έχει να κάνει κυ­ρί­ως για τις πρώ­τες μέρες έναρ­ξης του σχο­λι­κού έτους. Η ουσία βέ­βαια, είναι πολύ δια­φο­ρε­τι­κή. Τα κενά ξε­κι­νούν από το ό,τι τα τε­λευ­ταία χρό­νια δεν γί­νο­νται μό­νι­μοι διο­ρι­σμοί εκ­παι­δευ­τι­κών. Να σας πω μόνον ότι τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχουν συ­ντα­ξιο­δο­τη­θεί 11.000 εκ­παι­δευ­τι­κοί από την Πρω­το­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση, ενώ έχουν προ­σλη­φθεί μόλις 282…. μό­νι­μοι (!) Αυτό ση­μαί­νει ότι κάθε χρο­νιά, ξε­κι­νά­ει με κενά που είναι στα­θε­ρά, δη­λα­δή δεν προ­κύ­πτουν ξαφ­νι­κά κάθε φορά. Είναι δε­δο­μέ­νο αφού δεν γί­νο­νται μό­νι­μοι διο­ρι­σμοί και κα­λύ­πτο­νται με ανα­πλη­ρω­τές. Φέτος ένας με­γά­λος αριθ­μός προ­σλή­φθη­κε νωρίς αλλά δεν επαρ­κού­σε για την κά­λυ­ψη των κενών. Φτά­σα­με με τις τε­λευ­ταί­ες προ­σλή­ψεις που έγι­ναν μέχρι την πε­ρα­σμέ­νη εβδο­μά­δα, γύρω στις 13.000 προ­σλή­ψεις ανα­πλη­ρω­τών. Ωστό­σο, απαι­τού­νται ακόμη να γε­μί­σουν τα κενά για να λει­τουρ­γή­σουν και τα ολο­ή­με­ρα. Ει­δάλ­λως κάθε χρόνο θα λέμε τα ίδια πράγ­μα­τα.

• Για να κλεί­σου­με, δη­μιουρ­γή­θη­κε ένα θέμα σχε­τι­κά με τα προ­σφυ­γό­που­λα τα οποία θα πρέ­πει να πάνε στα νη­πια­γω­γεία ή δη­μο­τι­κά. Έχετε κα­θό­λου μια ει­κό­να για το πώς θα εφαρ­μο­στεί κάτι τέ­τοιο;

Κοι­τάξ­τε, να εξη­γή­σου­με ότι εμείς, ως εκ­παι­δευ­τι­κοί και ως χώρα έχου­με μια τε­ρά­στια εμπει­ρία απορ­ρό­φη­σης μα­θη­τών από άλλες χώρες. Σας θυ­μί­ζω ότι την δε­κα­ε­τία του ’90 δε­χτή­κα­με ένα τε­ρά­στιο κύμα οι­κο­νο­μι­κών με­τα­να­στών από τις χώρες της ανα­το­λι­κής Ευ­ρώ­πης, που είχαν την θέ­λη­ση να μά­θουν και τε­λι­κά εν­σω­μα­τώ­θη­καν στην κοι­νω­νία. Στην τω­ρι­νή πε­ρί­πτω­ση όμως, μι­λά­με για μία άλλη κα­τη­γο­ρία. Οι οι­κο­γέ­νειές τους δεν θέ­λουν να μεί­νουν στην Ελ­λά­δα. Έγινε μια προ­σπά­θεια πέρσι που απέ­τυ­χε, να εντα­χθούν μα­θη­τές του δη­μο­τι­κού σχο­λεί­ου στις δομές υπο­δο­χής των αν­θρώ­πων αυτών, για να πάνε αρ­γό­τε­ρα σε κα­νο­νι­κά σχο­λεία –χωρίς όμως προ­σχο­λι­κή αγωγή, χωρίς ορ­γά­νω­ση κ.λπ. Τα παι­διά πρέ­πει να πη­γαί­νουν σχο­λείο –έστω και σε άλλες χώρες όπου βρί­σκο­νται προ­σω­ρι­νά. Όμως, απαι­τού­νται προ­ϋ­πο­θέ­σεις: προ­σλή­ψεις εκ­παι­δευ­τι­κών, προ­ε­τοι­μα­σία για να τους φέ­ρουν σε επαφή με την ελ­λη­νι­κή γλώσ­σα, βι­βλία για τις ανά­γκες των μα­θη­τών αυτών. Χρειά­ζε­ται προ­γραμ­μα­τι­σμός, συ­νερ­γα­σία με εκ­παι­δευ­τι­κούς που γνω­ρί­ζουν τις γλώσ­σες τους και να επι­κοι­νω­νή­σουν με τους γο­νείς τους. Είναι ένα δύ­σκο­λο εγ­χεί­ρη­μα με τα δε­δο­μέ­να που υπάρ­χουν στην Πρω­το­βάθ­μια Εκ­παί­δευ­ση αφού τε­λι­κά, γεν­νώ­νται και προ­βλή­μα­τα με αντι­δρά­σεις κ.λπ. Θα μπο­ρού­σαν όλα αυτά να προ­βλε­φθούν εάν υπήρ­χε ο κα­τάλ­λη­λος συ­ντο­νι­σμός.