Γιώργος Νικητιάδης: «Είμαστε το μόνο κόμμα με πρόγραμμα, θέσεις και προτάσεις»

Κύριε Νικη­τιάδη, να ξεκι­νή­σουμε τη συνέ­ντευξη από τη Συνταγ­μα­τική Ανα­θε­ώ­ρηση. Ποια είναι η θέση σας για αυτή και ποιες αλλαγές θεω­ρείτε προ­τε­ραιό­τητα, ώστε να ενι­σχυ­θούν οι θεσμοί και το κράτος δικαίου;

Κάθε συζή­τηση για την ανα­θε­ώ­ρησή του Συντάγ­μα­τος προ­ϋ­πο­θέ­τει πρώτα απ’ όλα σεβασμό στους θεσμούς και στη δημο­κρα­τική λει­τουρ­γία. Δια­φο­ρε­τικά, υπάρχει ο κίν­δυ­νος η δια­δι­κα­σία να μετα­τρα­πεί σε πεδίο κομ­μα­τι­κών επι­διώ­ξεων, απο­κομ­μένο από τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες της κοι­νω­νίας και της χώρας. Η επι­σή­μανση ότι ο σεβα­σμός του Συντάγ­μα­τος προη­γεί­ται της ανα­θε­ώ­ρη­σής του ανοίγει έναν ουσια­στικό προ­βλη­μα­τι­σμό. Πριν αλλά­ξουμε άρθρα, οφεί­λουμε να δια­σφα­λί­σουμε ότι το Σύνταγμα εφαρ­μό­ζε­ται στην πράξη.

Το ΠΑΣΟΚ θα συμ­με­τά­σχει ουσια­στι­κώς, με ολο­κλη­ρω­μέ­νες προ­τά­σεις και επι­δί­ωξη της μέγι­στης δυνατής συναί­νε­σης. Ζητή­ματα όπως ο τρόπος επι­λο­γής της ηγεσίας των ανώ­τα­των δικα­στη­ρίων και το άρθρο 86 για τον νόμο «περί ευθύνης υπουρ­γών» έχουν τεθεί εγκαί­ρως. Στον διάλογο υποθέτω θα μπουν και θέματα όπως η μονι­μό­τητα, τα πανε­πι­στή­μια, οι δικα­στές και η θητεία του Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας, όμως η κοι­νω­νία σήμερα πιέ­ζε­ται κυρίως από την ακρί­βεια και την οικο­νο­μική πίεση και δεν θέτει ως προ­τε­ραιό­τητα τη συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση.

Ακού­γε­ται συχνά ότι το ΠΑΣΟΚ «κλεί­νε­ται στον εαυτό του». Πώς απα­ντάτε στην κριτική περί εσω­στρέ­φειας και τι προσ­δο­κάτε από το επι­κεί­μενο Συνέ­δριο;

Η συζή­τηση στο εσω­τε­ρικό του ΠΑΣΟΚ είναι θεμιτή, γιατί ένα δημο­κρα­τικό κόμμα οφείλει να λει­τουρ­γεί με διάλογο και πολι­τική επε­ξερ­γα­σία. Όμως η κοι­νω­νία μας παρα­κο­λου­θεί για να δει αν μπο­ρούμε να είμαστε η αξιό­πι­στη εναλ­λα­κτική πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης. Σε αυτή την προ­σπά­θεια, η εσω­στρέ­φεια κυρίως όταν δεν έχει πολι­τικό περιε­χό­μενο, δεν βοηθά, διότι ευνοεί μόνο την κυβέρ­νηση και απο­μα­κρύ­νει το ενδια­φέ­ρον του πολίτη από τις πραγ­μα­τι­κές προ­τά­σεις του ΠΑΣΟΚ.

Γι’ αυτό το καθήκον μας είναι σαφές. Ενότητα στον στόχο, πει­θαρ­χία στη στρα­τη­γική, αξιο­πι­στία στον λόγο και εξω­στρέ­φεια στην πράξη. Και το επι­κεί­μενο Συνέ­δριο είναι ακριβώς το σημείο καμπής: μια μεγάλη δημο­κρα­τική δια­δι­κα­σία που θα ενδυ­να­μώ­σει την παρά­ταξη, θα επι­και­ρο­ποι­ή­σει το προ­γραμ­μα­τικό μας πλαίσιο και θα δώσει καθαρή πολι­τική κατεύ­θυνση για την επόμενη μέρα με ουσια­στική πρόταση δια­κυ­βέρ­νη­σης. Θέλω να είμαι ξεκά­θα­ρος: το Συνέ­δριο είναι η δια­δι­κα­σία με την οποία το ΠΑΣΟΚ θα αλλάξει τα δεδο­μένα στην πολι­τική ζωή του τόπου με συγκε­κρι­μέ­νες δεσμεύ­σεις για κράτος δικαίου, κοι­νω­νική δικαιο­σύνη και παρα­γω­γική ανά­πτυξη, και με μια νέα σχέση εμπι­στο­σύ­νης με την κοι­νω­νία. Αυτό απαιτεί λιγό­τερο θόρυβο, περισ­σό­τερη πολι­τική δουλειά, περισ­σό­τερη ενότητα και διαρκή διάλογο με τον κόσμο. Είμαστε το μόνο Κόμμα που έχει πρό­γραμμα, θέσεις και προ­τά­σεις. Είμαστε το μόνο Κόμμα που μπορεί να δώσει τεκ­μη­ριω­μέ­νες λύσεις στα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζει η χώρα μας και ο λαός της.

Τι μήνυμα σάς δίνουν οι πρό­σφα­τες δημο­σκο­πή­σεις και ποιο είναι το επόμενο βήμα του ΠΑΣΟΚ για να παρου­σια­στεί ως αξιό­πι­στη εναλ­λα­κτική δια­κυ­βέρ­νη­σης;

Τις πρό­σφα­τες δημο­σκο­πή­σεις τις δια­βά­ζουμε με νηφα­λιό­τητα και απο­τυ­πώ­νουν στιγ­μιό­τυπα μιας ρευστής περιό­δου. Σε κάποιες έρευνες το ΠΑΣΟΚ εμφα­νί­ζε­ται δεύτερο, σε άλλες υπάρχει μετα­τό­πιση συσχε­τι­σμών. Εμείς έχουμε θέσεις, προ­τά­σεις και ετοι­μά­ζουμε ολο­κλη­ρω­μένο Κυβερ­νη­τικό Πρό­γραμμα, που θα δίνει καθαρές απα­ντή­σεις. Θεωρώ ότι μετά το Συνέ­δριο θα αλλάξει εντελώς το τοπίο, γιατί το ΠΑΣΟΚ θα βγει έτοιμο να διεκ­δι­κή­σει την πολι­τική αλλαγή. Πρέπει ωστόσο να σημειώσω ότι έχουμε γίνει παγκό­σμιοι πρω­τα­θλη­τές στις δημο­σκο­πή­σεις. Δε γνωρίζω άλλη χώρα που να γίνο­νται τόσες πολλές δημο­σκο­πή­σεις και μάλιστα σε τόσο μακρινό ορί­ζο­ντα από τις εκλογές. Αυτό είναι πρω­το­φα­νές και θεωρώ επι­κίν­δυνο φαι­νό­μενο καθότι έχουμε φθάσει στο σημείο το φαι­νό­μενο αυτό να δια­μορ­φώ­νει το πολι­τικό γίγνε­σθαι. Αντί δηλαδή οι πολίτες να μένουν απε­ρί­σπα­στοι για να κρίνουν με βάση τα προ­βλή­ματά τους να επη­ρε­ά­ζο­νται με καθο­ρι­στικό τρόπο δυστυ­χώς από αυτή την καται­γίδα των δημο­σκο­πή­σεων.

Πώς σχο­λιά­ζετε την εμφά­νιση νέων πολι­τι­κών σχη­μά­των, όπως αυτά που συζη­τού­νται γύρω από την κα Καρυ­στια­νού, αλλά και τη σενα­ριο­λο­γία για επι­στρο­φές ή νέες κινή­σεις από πρόσωπα όπως ο Αλέξης Τσίπρας και ο Αντώνης Σαμαράς;

Τα όσα απα­σχο­λούν την επι­και­ρό­τητα για νέα κόμματα όπως π.χ της κας Καρυ­στια­νού και γενι­κό­τερα για τα νέα κόμματα δεν μπορεί να αντι­με­τω­πί­ζο­νται, ούτε με ειρω­νεία ούτε με απα­ξί­ωση. Απο­τε­λεί σύμ­πτωμα μιας βαθιάς κρίσης εμπι­στο­σύ­νης της κοι­νω­νίας στους θεσμούς και στο πολι­τικό σύστημα. Ο πόνος, η αγωνία και η απαί­τηση για αλήθεια, δικαιο­σύνη και ασφά­λεια είναι απο­λύ­τως σεβαστά. Ταυ­το­χρό­νως όμως, η πολι­τική δεν μπορεί να στη­ρί­ζε­ται μόνο στο συναί­σθημα ή στην αγα­νά­κτηση. Χρειά­ζε­ται θεσμική σοβα­ρό­τητα, δημο­κρα­τική λει­τουρ­γία και συγκε­κρι­μένο πρό­γραμμα. Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμη και στη δημόσια συζή­τηση τονί­ζε­ται πως «δεν αρκεί το αίτημα για δικαιο­σύνη και κάθαρση» αν δεν υπάρχει σχέδιο δια­κυ­βέρ­νη­σης

Παραλ­λή­λως βλέ­πουμε να επα­νέρ­χο­νται σενάρια και για άλλες «επι­στρο­φές» ή ανα­δια­τά­ξεις. Από τη μία η διαρκής σενα­ριο­λο­γία γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα και το αν θα προ­χω­ρή­σει σε νέο εγχεί­ρημα, με δημο­σιεύ­ματα να ανα­φέ­ρουν ότι δεν βιά­ζε­ται και κινεί­ται με σταθ­μι­σμένα βήματα. Από την άλλη, η δημόσια παρέμ­βαση του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος αφήνει ανοικτό το ενδε­χό­μενο νέας κίνησης δείχνει πόσο ρευστό είναι το πολι­τικό σκηνικό και πόσο εύκολα τρο­φο­δο­τεί­ται η λογική των προ­σω­πο­κε­ντρι­κών λύσεων. Στην περί­πτωση Σαμαρά μάλιστα φαί­νε­ται και το μεγάλο πρό­βλημα που έχει η Ν.Δ. στο εσω­τε­ρικό της και ας το κρύβουν «κάτω από το χαλί».

Στο ΠΑΣΟΚ δεν φοβό­μα­στε την κοι­νω­νική συμ­με­τοχή, αλλά θέλουμε η πολι­τική να επι­στρέ­ψει στη σοβα­ρό­τητα, στη λογο­δο­σία και στο πρό­γραμμα. Η χώρα χρειά­ζε­ται μια αξιό­πι­στη, προ­ο­δευ­τική κυβερ­νη­τική εναλ­λα­κτική.

Θα ήθελα να μας πείτε και για το Dine Out για το οποίο έγινε αρκετή συζή­τηση. Τι είναι το Dine Out που έχετε προ­τεί­νει και πώς μπορεί να συμ­βά­λει πρα­κτικά στην ανα­βάθ­μιση του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος και στη στήριξη της τοπικής οικο­νο­μίας;

Το Dine Out είναι μια πρω­το­βου­λία που μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως εργα­λείο ποιο­τι­κής ανα­βάθ­μι­σης του του­ρι­στι­κού προ­ϊ­ό­ντος της Ρόδου και ταυ­το­χρό­νως ως μηχα­νι­σμός διά­χυ­σης του του­ρι­στι­κού οφέλους στην τοπική οικο­νο­μία. Είναι μια οργα­νω­μένη προ­σπά­θεια που μπορεί να συν­δέ­σει τον επι­σκέ­πτη με τη ροδί­τικη γαστρο­νο­μία, να ενι­σχύ­σει την εστίαση, να ανοίξει χώρο στους τοπι­κούς παρα­γω­γούς και να χτίσει ένα πιο ισχυρό, βιώσιμο απο­τύ­πωμα για το νησί. Πρό­κει­ται για μια πρω­το­βου­λία που ξεκί­νησα το 2022, και στη­ρί­ζε­ται στη συνερ­γα­σία βασικών φορέων της τοπικής οικο­νο­μίας: ξενο­δό­χοι, εστίαση – εστιά­το­ρες και του­ρι­στικά γραφεία – πρά­κτο­ρες, ώστε να δημιουρ­γη­θεί ένα συνε­κτικό, ποιο­τικό προϊόν εμπει­ρίας που θα προ­σφέ­ρει προ­στι­θέ­μενη αξία στον επι­σκέ­πτη και πραγ­μα­τικό όφελος στην αγορά. Το Dine Out μπορεί να γίνει θεσμός που ενι­σχύει την ταυ­τό­τητα της Ρόδου, παρα­τεί­νει την του­ρι­στική αξία στον χρόνο και προ­σφέ­ρει απτό κέρδος σε περισ­σό­τε­ρους στην τοπική οικο­νο­μία. Στην αρχή θα ξεκι­νή­σει ως πιλο­τικό πρό­γραμμα υποθέτω και στη συνέ­χεια μπορεί να επε­κτα­θεί, να διευ­ρυν­θεί και να λάβει διά­φο­ρες μορφές. Στόχος η έξοδος των επι­σκε­πτών μας από τα ξενο­δο­χεία.

Σε ένα περι­βάλ­λον αυξη­μέ­νων προ­κλή­σεων σε Δωδε­κά­νησο και Θράκη και με την Ουά­σιγ­κτον να εκπέ­μπει συχνά αμφί­σημα σήματα, ποια πρέπει να είναι η γραμμή της χώρας στην εξω­τε­ρική πολι­τική και στην απο­τροπή;

Η Ελλάδα οφείλει να έχει εξω­τε­ρική πολι­τική με πυξίδα το Διεθνές Δίκαιο, σταθερή προ­σή­λωση στην ειρήνη και την ασφά­λεια, αλλά και μηδε­νική ανοχή σε κάθε αμφι­σβή­τηση κυριαρ­χίας και κυριαρ­χι­κών δικαιω­μά­των. Αυτό ισχύει ιδιαί­τερα για περιο­χές πρώτης γραμμής, όπως η Δωδε­κά­νη­σος και η Θράκη. Στη Θράκη, οι εθνι­κι­στι­κές περιο­δείες και δηλώ­σεις στε­λε­χών του τουρ­κι­κού κόμ­μα­τος Zafer, με αιχμές περί «τουρ­κι­κής» ταυ­τό­τη­τας και προ­σπά­θεια εργα­λειο­ποί­η­σης της μειο­νό­τη­τας, είναι πρό­κληση που απαιτεί ψυχραι­μία, θεσμική αυτο­πε­ποί­θηση, σεβασμό των δικαιω­μά­των, αλλά και καθαρό μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν δέχεται παρεμ­βά­σεις. Δυστυ­χώς ουδεμία επίσημη αντί­δραση υπήρξε από πλευράς ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης στις πρό­σφα­τες δηλώ­σεις του προ­έ­δρου του τουρ­κι­κού Εθνι­κι­στι­κού Κόμ­μα­τος «Ζαφέρ». Εγώ απά­ντησα στον πρόεδρο του «Ζαφέρ» κατά την κοπή της πίτας των Εφέδρων Αξιω­μα­τι­κών Δωδε­κα­νή­σου στη Ρόδο βλέ­πο­ντας την απο­φα­σι­στι­κό­τητα στο βλέμμα τους να αντι­με­τω­πί­σουν, εάν και εφόσον χρεια­στεί οποια­δή­ποτε επι­βουλή.

Στη Δωδε­κά­νησο και στο νοτιο­α­να­το­λικό Αιγαίο, δεί­χνουν ότι η ένταση καλ­λιερ­γεί­ται συστη­μα­τι­κώς και απαιτεί ετοι­μό­τητα, διπλω­μα­τική κινη­το­ποί­ηση και ευρω­παϊκή πίεση. Ενδει­κτι­κές είναι οι επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες παρα­βιά­σεις με UAV, οι ανα­φο­ρές για 4 παρα­βά­σεις του FIR Αθηνών και οι 5 παρα­βιά­σεις εθνικού ενα­έ­ριου χώρου το τελευ­ταίο διά­στημα. Μέσα σε αυτό το περι­βάλ­λον, η διεθνής αβε­βαιό­τητα εντεί­νε­ται αρκετά από την απρό­βλε­πτη στάση της Ουά­σιγ­κτον, που επη­ρε­ά­ζει ευθέως τις δια­τλα­ντι­κές ισορ­ρο­πίες και ωθεί την Ευρώπη να αναζητά μεγα­λύ­τερη στρα­τη­γική αυτο­νο­μία. Η δική μας γραμμή είναι καθαρή. Ισχυρή Ελλάδα, συμ­μα­χίες με κανόνες, διπλω­μα­τία που στη­ρί­ζε­ται στο διεθνές δίκαιο και απο­τροπή που καθιστά σαφές ότι τα σύνορα και τα δικαιώ­ματά μας δεν τίθε­νται σε δια­πραγ­μά­τευση. Και βεβαίως επαρκή ενη­μέ­ρωση από την κυβέρ­νηση για τις συζη­τή­σεις που πραγ­μα­το­ποιεί σε διεθνές επίπεδο.