Η Ρόδος μπαίνει στον χάρτη του πολέμου που κανείς δεν ομολογεί

Η έγκριση των υποδομών στα Μαριτσά για τη μόνιμη στάθμευση των Patroller δεν είναι απλώς μια ακόμη αμυντική επένδυση 55 εκατομμυρίων. Είναι η επίσημη παραδοχή ότι το κέντρο βάρους της εθνικής άμυνας μετατοπίζεται νοτιοανατολικά, εκεί όπου η Αθήνα θέλει μάτια σε πραγματικό χρόνο μέχρι το Καστελλόριζο. Μόνο που η ίδια στιγμή που η Ρόδος αναβαθμίζεται, η Κάρπαθος αδειάζει. Η συστοιχία Patriot που έφυγε νύχτα με αρματαγωγό για τη Σούδα μπορεί να δικαιολογείται από τις ιρανικές απειλές κατά της αμερικανικής βάσης, όμως η εικόνα ενός ακριτικού νησιού που έμεινε 6 μήνες στην πρώτη γραμμή και ξαφνικά ξέμεινε από αντιαεροπορική ομπρέλα δύσκολα σβήνει με τις διαβεβαιώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου περί «αναλυτών του καναπέ».

Το πραγματικό στοίχημα όμως κρύβεται στο Γιανμπού. Η ελληνική συστοιχία που απέκρουσε 5 επιθέσεις προστατεύοντας τα διυλιστήρια της Aramco είναι το τελευταίο απτό χαρτί της Αθήνας στη Σαουδική Αραβία, την ώρα που η συμφωνία της Μέκκας φέρνει το Ριάντ αγκαλιά με την Άγκυρα και το μέτωπο που έχτιζε η ελληνική διπλωματία στον Κόλπο ραγίζει. Η διαρροή του σεναρίου επιστροφής της μοιάζει λιγότερο με αμυντικό σχεδιασμό και περισσότερο με διακριτικό μήνυμα προς το Ριάντ ότι η ελληνική προστασία δεν είναι δεδομένη.

Όταν οι σύμμαχοί σου αλλάζουν στρατόπεδο, τα drones στα Μαριτσά είναι παρηγοριά, όχι απάντηση.