«Τα νησιά έχασαν την ανταγωνιστικότητά τους μετά την κατάργηση των μειωμένων συντελεστών ΦΠΑ»

Στην δια­πί­στωση ότι τα νησιά έχουν χάσει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά τους μετά την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ προ­βαί­νει σε συνέ­ντευξή του στην «δ» ο πρό­ε­δρος του Εμπο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου και γραμ­μα­τέας της Ελλη­νι­κής Συνο­μο­σπον­δίας Εμπο­ρίου και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας κ. Νικό­λαος Μπόνης –ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας ότι «Εμείς, δεν θα στα­μα­τή­σουμε να τους διεκ­δι­κούμε!»

Επι­πλέον, ο κ. Μπόνης μιλάει για την εικόνα στην αγορά μετά την καρα­ντίνα, τις επι­χει­ρή­σεις αλλά και την κατά­σταση στον εμπο­ρικό κόσμο.

• Κύριε Μπόνη, να ξεκι­νή­σουμε από τις τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις ανα­φο­ρικά με την αγορά της Ρόδου μετά την προ­σπά­θεια για επι­στροφή στην “κανο­νι­κό­τητα”.

Η παν­δη­μία του κορω­νοϊού ήρθε να ολο­κλη­ρώ­σει το δεκα­ε­τές σφυ­ρο­κό­πημα που δεχτή­καμε λόγω της οικο­νο­μι­κής κρίσης, που κατά βάση ήταν κρατική. Εμείς όλοι, υπο­στή­καμε αυτό που έπρεπε να είχε υποστεί το δημόσιο. Υπήρχαν βέβαια και κάποιες απώ­λειες κι εκεί αλλά την μεγα­λύ­τερη ζημιά, την έπαθε ο ιδιω­τι­κός τομέας.

Το λια­νε­μπό­ριο κατ’ επέ­κταση, βρέθηκε στην δίνη του κυκλώνα από την στιγμή που η κατα­νά­λωση, εξα­φα­νί­στηκε. Ήρθε λοιπόν και η κρίση με την παν­δη­μία του κορω­νοϊού, να μας απο­τε­λειώ­σει και να οδη­γή­σει τις περισ­σό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις σε υπο­χρε­ω­τικό κλεί­σιμο δύο μηνών. Ωστόσο, από την ημέρα που ανοί­ξαμε ξανά, επα­νήλ­θαμε σε μια κατά­σταση που δεν έχει σχέση με την αγορά είναι μια αναμονή για πελάτες. Μην ξεχνάμε ότι η Ρόδος ζει από τον του­ρι­σμό και φυσικά, βιώ­νουμε όλοι μια πρω­τό­γνωρη κατά­σταση όπου ακόμη και με το άνοιγμα της σεζόν οι του­ρί­στες είναι πολύ λίγοι σε σχέση με άλλες χρονιές. Αυτό σημαί­νει ότι η αγορά της Ρόδου και όλα τα κατα­στή­ματα όχι μόνον τα του­ρι­στικά αντι­με­τω­πί­ζουν σοβαρό πρό­βλημα. Βέβαια υπάρ­χουν τα εποχικά κατα­στή­ματα, τα οποία έχουν και την μεγα­λύ­τερη ανάγκη από την βοήθεια του κράτους που είναι πολύ περιο­ρι­σμένη.

Πάνω σε αυτό, ζητάμε να υπάρξει μια δια­φο­ρε­τική αντι­με­τώ­πιση απέ­να­ντι στον κλάδο που στην πραγ­μα­τι­κό­τητα έχει μηδε­νι­κές πωλή­σεις. Προς το παρόν το κράτος δεν έχει φρο­ντί­σει να δώσει λίγο παρα­πάνω ‘αέρα’ για να μπο­ρέ­σουν να ανα­πνεύ­σουν και να μείνουν ανοιχτά για φέτος.

• Μετά το lockdown, πόσες ήταν οι επι­χει­ρή­σεις που δεν κατά­φε­ραν να ανοί­ξουν;

Στην Ρόδο τα περισ­σό­τερα εμπο­ρικά κατα­στή­ματα έχουν ανοίξει. Είναι λίγα όσα δεν κατά­φε­ραν να ανοί­ξουν. Ωστόσο, αυτό δεν είναι ενδει­κτικό της κατά­στα­σης. Μην ξεχνάτε πως ακόμη δεν έχουμε δει την πραγ­μα­τική διά­σταση των συνε­πειών της κρίσης.

Όσες επι­χει­ρή­σεις ήταν κλει­στές είχαν… μηδε­νικά έξοδα. Ακόμη κι αν έπρεπε να πλη­ρώ­σουν το 60% του ενοι­κίου τους, δεν τους έδινε κανένα πλε­ο­νέ­κτημα διότι έπρεπε να είχαν δια­θέ­σιμα κεφά­λαια. Μετά από την 10ετή κρίση, ποιος είχε τόσα πολλά δια­θέ­σιμα κεφά­λαια για να αντέξει;

Γι αυτό λέγαμε ότι οι μικρές και πολύ μικρές επι­χει­ρή­σεις, χρειά­ζο­νται ρευ­στό­τητα.

Αλλά αυτή η ρευ­στό­τητα υπήρξε μόνον από την επι­στρε­πτέα προ­κα­τα­βολή –κι αυτή ήταν πολύ μικρή για να αντε­πε­ξέλ­θει μια επι­χεί­ρηση. Τα 800 ευρώ σε έναν επι­χει­ρη­μα­τία που είχε κλειστό το κατά­στημά του, την επι­χεί­ρησή του, αντι­λαμ­βά­νε­στε ότι ήταν μόνον για τον ίδιο, ατομικά.

• Κατά την διάρ­κεια της καρα­ντί­νας κατα­γρά­φτηκε άνοδος των κερδών σε συγκε­κρι­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις: σούπερ μάρκετ, φαρ­μα­κεία κ.λπ. που ήταν ανοικτά και φυσικά οι δια­δι­κτυ­κές πωλή­σεις. Πώς είναι σήμερα τα πράγ­ματα;

Αυτό δεν συνε­χί­ζε­ται σήμερα. Οι επι­χει­ρή­σεις οι οποίες δού­λε­ψαν την περίοδο της καρα­ντί­νας όπως είναι τα σούπερ μάρκετ, ήταν μόνον για συγκε­κρι­μέ­νους λόγους: επειδή ο κόσμος ήθελε να βγει να ψωνίσει και βεβαίως, να απο­θη­κεύ­σει τρόφιμα και αγαθά. Σαν φυσική συνέ­χεια, μετά την επάνοδο, ο κόσμος δεν συνέ­χισε αυτή την συνή­θεια –άλλωστε δεν είχε και πολλά χρήματα.

Γι αυτό κατα­γρά­φε­ται μια κάμψη των πωλή­σεων στα σούπερ μάρκετ. Όσον αφορά το δια­δι­κτυακό εμπόριο, υπάρχει μια δια­φο­ρε­τική εξέλιξη. Βεβαίως, οι Ελληνες δεν έχουν συνη­θί­σει να ψωνί­ζουν μόνον με αυτό τον τρόπο, αλλά σήμερα το ηλε­κτρο­νικό εμπόριο έχει μπει στην ζωή μας –και θα μείνει με προ­ο­πτική να μεγα­λώ­σει στα επόμενα χρόνια.

Είναι μια πώληση που έχει λιγό­τερα κόστη αλλά και για τον κατα­να­λωτή, μεγα­λύ­τερη ευκολία (μπορεί ανά πάσα στιγμή να ψωνίσει). Ωστόσο, οι επι­χει­ρή­σεις που πάνε καλύ­τερα είναι εκείνες που έχουν και φυσικό κατά­στημα –επειδή δίνουν την δυνα­τό­τητα στον κατα­να­λωτή να δει από κοντά τα προ­ϊ­ό­ντα.

• Πάντως, έχουμε παρα­τη­ρή­σει ότι υπάρχει περιο­ρι­σμένο στοκ στα προ­ϊ­ό­ντα που δια­τί­θε­νται στα εμπο­ρικά κατα­στή­ματα. Σε τι οφεί­λε­ται αυτό;

Είναι φυσιο­λο­γικό. Υπάρ­χουν δύο λόγοι: α. τα περισ­σό­τερα εργο­στά­σια ήταν κλειστά (δεν υπήρχε παρα­γωγή) και β. δεν μπορούν οι επι­χει­ρή­σεις να αγο­ρά­σουν πολλά εμπο­ρεύ­ματα σε στοκ. Το λια­νε­μπό­ριο στην Ελλάδα απο­τε­λεί­ται από μικρές και πολύ μικρές επι­χει­ρή­σεις. Αυτοί που δεν είχαν ρευ­στό­τητα και δεν πήραν χρη­μα­το­δο­τή­σεις κ.λπ. Γι αυτό και τα εμπο­ρεύ­ματα είναι περιο­ρι­σμένα.

• Να σας ζητήσω ένα σχόλιο για την καμπά­νια του Επι­με­λη­τη­ρίου Δ/σου για τις τοπικές επι­χει­ρή­σεις. Είναι θετικό βήμα;

Βεβαίως και είναι θετικό βήμα. Το Επι­με­λη­τή­ριο είναι πάντα δίπλα στους επι­χει­ρη­μα­τίες. Είναι από τα πιο δρα­στή­ρια Επι­με­λη­τή­ρια και πάντα βοηθά την αγορά. Ήταν ένα αίτημα από τους επι­χει­ρη­μα­τίες που αγκα­λιά­στηκε και προ­ω­θεί­ται. Άλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που το κάνει αυτό. Το θέμα είναι ο κατα­να­λω­τής να κατα­λά­βει τι σημαί­νει αυτό για τις τοπικές επι­χει­ρή­σεις.

Ο κατα­να­λω­τής θα πρέπει να βλέπει σε ένα κατά­στημα τοπικής επι­χεί­ρη­σης, τον συγγενή του, τον φίλο του, τον δικό του άνθρωπο. Διότι πηγαί­νο­ντας σε ένα πολυ­κα­τά­στημα… τα χρήματα θα φύγουν το βράδυ.

Ο γεί­το­νας, ο φίλος, ο συγ­γε­νής… είναι δια­φο­ρε­τική προ­σέγ­γιση.

• Να κλεί­σουμε με τους μειω­μέ­νους συντε­λε­στές ΦΠΑ. Το δικό μας αίτημα ως κάτοι­κοι νησιών και φυσικά όλων των φορέων και κοι­νω­νι­κών εταίρων είναι μόνιμο. Μπο­ρούμε να είμαστε αισιό­δο­ξοι κ. Μπόνη;

Κοι­τάξτε, είναι ένα μέτρο το οποίο είναι ανα­γκαίο! Σε κάθε σύσκεψη, συνά­ντηση, επί­σκεψη σε υπουρ­γούς κ.λπ. προ­σω­πικά με την ιδιό­τητά μου ως πρό­ε­δρος του ΕΣΡ και του γραμ­μα­τέα της ΕΣΕΕ το θέτω πάντοτε.

Είναι ένα αίτημα το οποίο πρέπει να γίνει δεκτό από αυτή την κυβέρ­νηση, διότι τα νησιά έχουν χάσει την αντα­γω­νι­στι­κό­τητά τους μετά την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ. Δεν το βιώ­νουμε αυτή την στιγμή λόγω της κατά­στα­σης και του γεγο­νό­τος ότι η γείτων χώρα είναι κλειστή, αλλά παρ όλα αυτά το μέτρο πρέπει να επα­νέλ­θει.

Τα νησιά μας, βρί­σκο­νται σε μεγάλη από­σταση από την ηπει­ρω­τική χώρα και το κόστος μετα­κί­νη­σης ανθρώ­πων και αγαθών, είναι πάρα πολύ μεγάλο. Υπήρξε μια προ­σπά­θεια από την προη­γού­μενη κυβέρ­νηση με το Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο –αλλά ήταν ατυχής.

Αυτό το μέτρο δεν μας εκφρά­ζει, δεν προ­σφέ­ρει πολλά και τα νούμερα μαρ­τυ­ρούν ότι δεν είναι ‘ανα­πτυ­ξια­κού χαρακτήρα’ όπως το είχε προ­σφέ­ρει η προη­γού­μενη κυβέρ­νηση.

Μας πρό­σφε­ραν το Μετα­φο­ρικό Ισο­δύ­ναμο ως αντι­στάθ­μι­σμα της κατάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών ΦΠΑ –πράγμα που απο­δεί­χθηκε στην πράξη ότι δεν ισχύει. Αυτά τα εργα­λεία δεν βοηθάνε.

Ο ΦΠΑ ήταν δικαί­ωμά μας και πρό­σφερε αντα­γω­νι­στι­κό­τητα σε σχέση με τους γεί­το­νές μας. Εμείς πάντως, οι φορείς και όσοι βρί­σκο­νται σε κάποιες θέσεις, δεν θα στα­μα­τή­σουμε να το διεκ­δι­κούμε!