Χίλιοι πρόσφυγες κάθε μέρα

Την περα­σμένη Τετάρτη το πρωί οι κάτοι­κοι της Ευθα­λούς, μιας μικρής κοι­νό­τη­τας κοντά στη Μήθυμνα, 60 χιλιό­με­τρα έξω από την πόλη της Μυτι­λή­νης, ήρθαν αντι­μέ­τω­ποι με κάτι που δεν είχαν ξαναδεί. Δεκα­τρείς βάρκες με περίπου 500 πρό­σφυ­γες, οι περισ­σό­τε­ροι από τη Συρία, που απο­βι­βά­ζο­νταν στην παραλία όλοι μαζί. Οι λιγο­στοί κάτοι­κοι υπο­δέ­χθη­καν τους πρό­σφυ­γες και το επόμενο πρωί κίνησαν για το Καρά Τεπέ, στην πόλη της Μυτι­λή­νης, όπου έχει στηθεί ένας πρό­χει­ρος καταυ­λι­σμός.

Το Λιμε­νικό επι­χει­ρεί καθη­με­ρινά σε όλο το Αιγαίο, όμως η κύρια θαλάσ­σια οδός, σύμφωνα με τα στοι­χεία του υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών, περνάει από τη Λέσβο στην οποία συνω­θού­νται χιλιά­δες άνθρω­ποι σε πολύ πιε­στι­κές συν­θή­κες.

«Τον Ιούνιο έρχο­νταν 800 την ημέρα, όμως από τον Ιούλιο είναι πάνω από 1.000 κάποιες ημέρες. Θυμάμαι πώς μας φαι­νό­ταν η κατά­σταση το 2012, όταν έρχο­νταν 50-100 την ημέρα. Τότε είχαμε να φρο­ντί­σουμε περί τους 400 ανθρώ­πους τη βδομάδα οι οποίοι παρέ­με­ναν στο νησί και τους παρεί­χαμε τροφή, περί­θαλψη, πλη­ρο­φό­ρηση. Τώρα έχουμε του­λά­χι­στον 4.000 ανθρώ­πους και το πρό­βλημα μας ξεπερνά», λέει ο Γιώργος Πάλλης, δημο­τι­κός σύμ­βου­λος και εθε­λο­ντής που ασχο­λεί­ται με το πρό­βλημα εδώ και 10 χρόνια.

Βασικές ελλεί­ψεις

Στους αυτο­σχέ­διους προ­σφυ­γι­κούς καταυ­λι­σμούς λείπουν βασικά απαι­τού­μενα δια­βί­ω­σης, όπως πρό­σβαση σε γιατρό, πόσιμο νερό και τροφή. Το κέντρο φιλο­ξε­νίας του δήμου φιλο­ξε­νεί 900 ανθρώ­πους «εντός» και 500 ακόμα στον προ­αύ­λιο χώρο. Ο καταυ­λι­σμός του Καρά Τεπέ, αντί­στοιχα, δημιουρ­γή­θηκε για να εξυ­πη­ρε­τή­σει 300 επι­πλέον ανθρώ­πους, όμως τώρα στε­γά­ζει περισ­σό­τε­ρους από 3.000 (με 15 τουα­λέ­τες και σκηνές που αγο­ρά­ζουν οι ίδιοι οι πρό­σφυ­γες).

Σύμφωνα με την Υπατη Αρμο­στεία του ΟΗΕ, το προσφυγικό-μεταναστευτικό κύμα βαίνει διαρκώς αυξα­νό­μενο. Συγκε­κρι­μένα, στο διά­στημα 1-17 Ιουλίου οι αφίξεις ανήλθαν σε περίπου 25.500, όμως από αυτές οι 12.800 σημειώ­θη­καν από τις 11 έως 17 Ιουλίου! Το 70% των νεο­α­φι­χθέ­ντων προ­έρ­χο­νται από τη Συρία. Aπό τους 155.000 πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, που «πέρασαν» από την Ελλάδα από την αρχή του 2015, οι μισοί του­λά­χι­στον ήρθαν από τα νησιά του Ανα­το­λι­κού Αιγαίου, σύμφωνα με τα ίδια στοι­χεία.

Η εκθε­τική αύξηση του αριθμού των προ­σφύ­γων που περνούν από τα παράλια δεν έχει οδη­γή­σει μόνον σε κατάρ­ρευση του συστή­μα­τος υπο­δο­χής και επο­πτείας, αλλά έχει αλλάξει και την ψυχο­λο­γία των κατοί­κων των νησιών, οι οποίοι έχουν περάσει από το σοκ στην αποδοχή. «Το 2012 όταν άφησε η Αστυ­νο­μία κόσμο να κοι­μά­ται στον δρόμο, οι πολίτες απαί­τη­σαν τον χώρο του ΠΙΚΠΑ. Είχαμε τότε τρεις βάρκες την ημέρα.

Σοκα­ρι­ζό­μα­σταν και τους φρο­ντί­ζαμε όσο καλύ­τερα μπο­ρού­σαμε. Τώρα πια μάς έχει ξεπε­ρά­σει η κατά­σταση, παρότι πολύ περισ­σό­τε­ρος κόσμος προ­σφέ­ρει βοήθεια», λέει ο κ. Πάλλης.

Το πέρασμα από την εποχή των μικρών αριθμών, των απο­τρε­πτι­κών μεθόδων αντι­με­τώ­πι­σης του προ­βλή­μα­τος και των μεγάλων περιό­δων κρά­τη­σης από την Αστυ­νο­μία σε κάποιο σύστημα που να ενδεί­κνυ­ται για τους μεγά­λους αριθ­μούς και τις νέες εκφάν­σεις του φαι­νο­μέ­νου (πρό­σφυ­γες αντί για οικο­νο­μι­κοί μετα­νά­στες) δεν έχει πραγ­μα­το­ποι­η­θεί ακόμα. «Εδώ υπο­φέ­ρουμε. Ψάχνω όλους τους πιθα­νούς τρόπους για να φύγω. Δεν αντέχω να κοι­μά­μαι άλλο έξω στον δρόμο», λέει ο 24χρονος Τζάντ αλ Χαζάμ στην οργά­νωση Human Rights Watch, η οποία σκια­γρα­φεί με τα μελα­νό­τερα χρώματα την κατά­σταση.

Ελλιπής σχε­δια­σμός

«Η κυβέρ­νηση δεν είναι σε θέση να προ­σφέ­ρει στοι­χειώδη βοήθεια σε αυτούς τους ανθρώ­πους. Ακόμα και οι πιο αδύ­να­μοι, όπως τα ασυ­νό­δευτα παιδιά του πολέμου, κοι­μού­νταν στον δρόμο, χωρίς πρό­σβαση σε φαγητό και καθαρό νερό. Παρά την ελλη­νική φιλο­ξε­νία, τους του­ρί­στες και τους ντό­πιους που σπεύ­δουν να βοη­θή­σουν, η βάση μιας ανθρω­πι­στι­κής κρίσης έχει εμφα­νι­στεί», ανα­φέ­ρει χαρα­κτη­ρι­στικά η οργά­νωση.

Σε αντί­στοιχο ύφος και η Διεθνής Αμνη­στία, η οποία με ανα­κοί­νωσή της κάνει λόγο για ελλιπή σχε­δια­σμό, ανα­πο­τε­λε­σμα­τική χρήση των ευρω­παϊ­κών κον­δυ­λίων και πάγωμα των προ­σλή­ψεων στον δημόσιο τομέα.

Το υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών από την πλευρά του κατη­γο­ρεί τη γρα­φειο­κρα­τία της Κομι­σιόν.

Πηγή: Καθη­με­ρινή