Κάθυ Μηνέττου: «Το ισχυρότερο πλεονέκτημα της Ρόδου είναι η εμπιστοσύνη»

• «Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν τα ξενο­δο­χεία θα γεμί­σουν, αλλά αν θα υπάρχει ουσια­στική κερ­δο­φο­ρία» • «Δεν μπορείς να “σκη­νο­θε­τή­σεις” τη φιλο­ξε­νία. Πρέπει να είναι αυθε­ντική» • «Το ζητού­μενο δεν είναι να προ­σελ­κύ­ουμε περισ­σό­τε­ρους επι­σκέ­πτες, αλλά τους σωστούς επι­σκέ­πτες»

Σε μια περίοδο έντονης γεω­πο­λι­τι­κής αβε­βαιό­τη­τας, η Ρόδος καλεί­ται να επι­στρα­τεύ­σει το ισχυ­ρό­τερο αντα­γω­νι­στικό της πλε­ο­νέ­κτημα ως προ­ο­ρι­σμός, που δεν είναι άλλο από την εμπι­στο­σύνη. Η γνωστή ξενο­δό­χος, κυρία Κάθυ Μηνέτ­του, στη συνέ­ντευξή μας σήμερα στη «δημο­κρα­τική», μιλά για τη φετινή του­ρι­στική περίοδο και τις προ­κλή­σεις που έχουμε μπροστά μας.

Με φόντο τις εξε­λί­ξεις στη Μέση Ανατολή, η κυρία Μηνέτ­του περι­γρά­φει μια σεζόν «συγκρα­τη­μέ­νης αισιο­δο­ξίας», όπου η μετα­βλη­τό­τητα των κρα­τή­σεων και η δομική αύξηση του κόστους λει­τουρ­γίας θέτουν νέα δεδο­μένα για τη βιω­σι­μό­τητα του ροδί­τι­κου ξενο­δο­χείου.

Ως συνε­χι­στής μιας οικο­γέ­νειας που πρω­το­πό­ρησε στη Νότια Ρόδο, συνδέει την εμπει­ρία της πρώτης γενιάς με τις απαι­τή­σεις του 2026, προ­τάσ­σο­ντας ένα μοντέλο ανά­πτυ­ξης που δεν βασί­ζε­ται στην ποσό­τητα, αλλά στην ποιό­τητα.

Από την πρω­το­πο­ριακή χρήση της Τεχνη­τής Νοη­μο­σύ­νης, που στόχο έχει να απε­λευ­θε­ρώ­σει χρόνο για την ανθρώ­πινη επαφή, μέχρι τη βαθιά πεποί­θηση ότι η φιλο­ξε­νία ξεκινά «από μέσα προς τα έξω» μέσα από σχέσεις εμπι­στο­σύ­νης με την ομάδα της, η κυρία Μηνέτ­του κατα­θέ­τει το προ­σω­πικό της απο­τύ­πωμα, ένα του­ρι­στικό προϊόν που σέβεται τον τόπο και επεν­δύει στην υπε­ρα­ξία του προ­ο­ρι­σμού, αλλά και των παρε­χό­με­νων υπη­ρε­σιών.

• Κυρία Μηνέτ­του, με το μέτωπο της Μέσης Ανα­το­λής να παρα­μέ­νει ανοιχτό, ποια είναι η εικόνα που έχετε σήμερα για την εξέλιξη της φετινής σεζόν στη Ρόδο και πόσο επη­ρε­ά­στηκε;

Η φετινή σεζόν εξε­λίσ­σε­ται με συγκρα­τη­μένη αισιο­δο­ξία, μέσα σε ένα περι­βάλ­λον αυξη­μέ­νης γεω­πο­λι­τι­κής αβε­βαιό­τη­τας.

Ωστόσο, η Ρόδος έχει απο­δεί­ξει δια­χρο­νικά την ανθε­κτι­κό­τητά της. Οι κρα­τή­σεις συνε­χί­ζο­νται με σχετικά σταθερό ρυθμό, χωρίς να κατα­γρά­φο­νται μαζικές ακυ­ρώ­σεις, ωστόσο παρα­τη­ρούμε μεγα­λύ­τερη μετα­βλη­τό­τητα, κυρίως στις κρα­τή­σεις τελευ­ταίας στιγμής.

Η βασική επί­δραση των εξε­λί­ξεων δεν είναι τόσο ποσο­τική όσο συμπε­ρι­φο­ρική. Οι γεω­πο­λι­τι­κές εντά­σεις επη­ρε­ά­ζουν την ψυχο­λο­γία του ταξι­διώτη, οδη­γώ­ντας σε καθυ­στέ­ρηση λήψης απο­φά­σεων και σε πιο επι­φυ­λα­κτική στάση, ιδιαί­τερα στο last-minute segment.

Αυτό καθιστά τη ζήτηση λιγό­τερο προ­βλέ­ψιμη, χωρίς όμως να τη μειώνει ουσια­στικά.

Παράλ­ληλα, οι βασικές ευρω­παϊ­κές αγορές δια­τη­ρού­νται στα­θε­ρές, ενώ κατα­γρά­φε­ται και μια τάση ανα­κα­τεύ­θυν­σης ροών από περιο­χές που θεω­ρού­νται πιο ευά­λω­τες γεω­πο­λι­τικά, κάτι που λει­τουρ­γεί εν μέρει υπέρ της Ρόδου.

Συνο­λικά, δεν μιλάμε για μια σεζόν απω­λειών, αλλά για μια σεζόν αυξη­μέ­νης αβε­βαιό­τη­τας, όπου η ζήτηση υπάρχει απλώς εκδη­λώ­νε­ται με πιο προ­σε­κτικό και λιγό­τερο προ­βλέ­ψιμο τρόπο.

• Παρά τις γεω­πο­λι­τι­κές προ­κλή­σεις η Ρόδος δείχνει μια αξιο­ση­μεί­ωτη στα­θε­ρό­τητα. Πού οφεί­λε­ται, κατά τη γνώμη σας, το γεγονός ότι οι επι­σκέ­πτες συνε­χί­ζουν να μας εμπι­στεύ­ο­νται για τις δια­κο­πές τους;

Η στα­θε­ρό­τητα που παρου­σιά­ζει η Ρόδος δεν είναι τυχαία· είναι απο­τέ­λε­σμα μιας μακρο­χρό­νιας επέν­δυ­σης σε υπο­δο­μές, υπη­ρε­σίες και διεθνή παρου­σία, που έχουν δια­μορ­φώ­σει έναν ώριμο, αξιό­πι­στο και με ισχυρή ανα­γνω­ρι­σι­μό­τητα προ­ο­ρι­σμό.

Σε έναν κλάδο που βασί­ζε­ται στους ανθρώ­πους και στις σχέσεις, η εμπι­στο­σύνη παίζει καθο­ρι­στικό ρόλο.

Οι επι­σκέ­πτες εμπι­στεύ­ο­νται το νησί μας τόσο για την αίσθηση ασφά­λειας, όσο και για την υψηλή ποιό­τητα υπη­ρε­σιών και προ­ϊ­ό­ντων που προ­σφέ­ρει, κάτι που σε περιό­δους αβε­βαιό­τη­τας λει­τουρ­γεί καθο­ρι­στικά. Παράλ­ληλα, το μεγάλο ποσοστό επα­να­λαμ­βα­νό­με­νων επι­σκε­πτών δημιουρ­γεί μια σταθερή βάση ζήτησης, που λει­τουρ­γεί ως «μαξι­λάρι» σε περιό­δους εξω­τε­ρι­κών πιέσεων.

Σε αυτό προ­στί­θε­ται και ο επαγ­γελ­μα­τι­σμός του τοπικού του­ρι­στι­κού οικο­συ­στή­μα­τος, ξενο­δό­χοι, εργα­ζό­με­νοι, συνερ­γά­τες.

Το οικο­σύ­στημα αυτό έχει απο­δεί­ξει στην πράξη ότι μπορεί να δια­χει­ρί­ζε­ται κρίσεις και να δια­τη­ρεί υψηλό επίπεδο υπη­ρε­σιών, γιατί υπάρχει μια κουλ­τούρα φιλο­ξε­νίας που βασί­ζε­ται σε αξίες όπως ο σεβα­σμός και η συνέ­πεια

Συνο­λικά, η Ρόδος δεν επι­λέ­γε­ται τυχαία. Επι­λέ­γε­ται γιατί, μέσα σε ένα ασταθές διεθνές περι­βάλ­λον, προ­σφέ­ρει κάτι πολύ σημα­ντικό για τον σύγ­χρονο ταξι­διώτη: προ­βλε­ψι­μό­τητα και αίσθηση ασφά­λειας. Και αυτό είναι ίσως το ισχυ­ρό­τερο αντα­γω­νι­στικό της πλε­ο­νέ­κτημα.

• Πέρα από τις κρα­τή­σεις, οι ανα­τα­ρά­ξεις επη­ρε­ά­ζουν την εφο­δια­στική αλυσίδα και το κόστος λει­τουρ­γίας. Πόσο αντέχει ακόμα το ροδί­τικο ξενο­δο­χείο τις συνε­χείς εξω­γε­νείς πιέσεις στις τιμές;

Εδώ βρί­σκε­ται ίσως η μεγα­λύ­τερη πρό­κληση. Οι πιέσεις που δέχεται σήμερα το ροδί­τικο ξενο­δο­χείο δεν είναι παρο­δι­κές· πρό­κει­ται για μια δομική αλλαγή στο κόστος λει­τουρ­γίας. Η ενέρ­γεια, τα μετα­φο­ρικά, οι πρώτες ύλες και η έλλειψη προ­σω­πι­κού δια­μορ­φώ­νουν ένα νέο, υψη­λό­τερο επίπεδο κόστους που δεν μπορεί να απορ­ρο­φά­ται επ’ αόρι­στον.

Το βασικό πρό­βλημα είναι ότι αυτά τα κόστη δεν μπορούν να μετα­κυ­λι­στούν πλήρως στον πελάτη, λόγω έντονου διε­θνούς αντα­γω­νι­σμού και ισχυρής πίεσης από τα κανάλια δια­νο­μής. Έτσι, ακόμη και σε χρονιές με καλές πλη­ρό­τη­τες, η πραγ­μα­τική κερ­δο­φο­ρία συμπιέ­ζε­ται. Κατά συνέ­πεια, οι επι­χει­ρή­σεις καλού­νται να ισορ­ρο­πή­σουν ανάμεσα στη δια­τή­ρηση της ποιό­τη­τας και στη βιω­σι­μό­τητα.

Αυτό απαιτεί πιο στο­χευ­μέ­νες προ­σαρ­μο­γές με έμφαση στην ενί­σχυση της απο­δο­τι­κό­τη­τας, το καλύ­τερο revenue management και τη δημιουρ­γία υψη­λό­τε­ρης αξίας ανά πελάτη, σε συν­δυα­σμό με την εξοι­κο­νό­μηση πόρων και την τεχνο­λο­γική υπο­στή­ριξη. Παράλ­ληλα, από την πλευρά της Πολι­τείας απαι­τού­νται παρεμ­βά­σεις που μειώ­νουν δομικά το κόστος όπως επεν­δύ­σεις στην ενερ­γειακή αυτο­νο­μία, ουσια­στική στήριξη της νησιω­τι­κής εφο­δια­στι­κής αλυ­σί­δας και ένα σταθερό φορο­λο­γικό πλαίσιο που επι­τρέ­πει μακρο­χρό­νιο σχε­δια­σμό.

Συμπε­ρα­σμα­τικά, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν τα ξενο­δο­χεία θα γεμί­σουν, αυτό, σε έναν ώριμο προ­ο­ρι­σμό όπως η Ρόδος, είναι σε μεγάλο βαθμό δεδο­μένο.

Το ζητού­μενο είναι αν στο τέλος της σεζόν θα υπάρχει ουσια­στική κερ­δο­φο­ρία. Και αυτό θα εξαρ­τη­θεί από το κατά πόσο θα γίνουν έγκαιρα οι απα­ραί­τη­τες αλλαγές, ώστε ο του­ρι­σμός να παρα­μεί­νει όχι μόνο ανθε­κτι­κός, αλλά και βιώ­σι­μος σε βάθος χρόνου.

• Κοι­τά­ζο­ντας προς το μέλλον, πού πιστεύ­ετε ότι πρέπει να στραφεί το νησί μας ως προ­ο­ρι­σμός; Είναι η τεχνο­λο­γία, η επι­στροφή στις αυθε­ντι­κές αξίες της φιλο­ξε­νίας ή ένας συν­δυα­σμός και των δύο που θα απο­τε­λέ­σει την νέα μας ταυ­τό­τητα;

Το μέλλον της Ρόδου δεν βρί­σκε­ται σε μια επιλογή ανάμεσα στην τεχνο­λο­γία και την αυθε­ντι­κό­τητα, αλλά στη σωστή ισορ­ρο­πία μεταξύ τους.

Η τεχνο­λο­γία είναι ένα ισχυρό εργα­λείο που μπορεί να βελ­τιώ­σει την απο­δο­τι­κό­τητα των επι­χει­ρή­σεων και να προ­σφέ­ρει πιο προ­σω­πο­ποι­η­μέ­νες και ομαλές εμπει­ρίες στον επι­σκέ­πτη. Δεν μπορεί όμως να υπο­κα­τα­στή­σει την ουσία της φιλο­ξε­νίας, που παρα­μέ­νει βαθιά ανθρώ­πινη. Την ίδια στιγμή, ο σύγ­χρο­νος ταξι­διώ­της δεν αναζητά απλώς έναν προ­ο­ρι­σμό, αλλά μια ουσια­στική εμπει­ρία – σύνδεση με τον τόπο, τον πολι­τι­σμό και τους ανθρώ­πους. Αυτό σημαί­νει ότι η Ρόδος πρέπει να επεν­δύ­σει περισ­σό­τερο σε αυθε­ντι­κό­τητα, βιω­σι­μό­τητα και δια­φο­ρο­ποί­ηση του προ­ϊ­ό­ντος της, ώστε να δημιουρ­γεί αξία και όχι απλώς όγκο επι­σκε­πτών.

Συνεπώς, η στρα­τη­γική κατεύ­θυνση είναι ξεκά­θαρη: αξιο­ποί­ηση της τεχνο­λο­γίας για να ενι­σχύει την εμπει­ρία και ταυ­τό­χρονα στροφή προς έναν πιο ποιο­τικό και βιώσιμο του­ρι­σμό. Το ζητού­μενο δεν είναι να προ­σελ­κύ­ουμε περισ­σό­τε­ρους επι­σκέ­πτες, αλλά τους σωστούς επι­σκέ­πτες, αυτούς που ανα­ζη­τούν ποιό­τητα και είναι δια­τε­θει­μέ­νοι να την ανα­γνω­ρί­σουν και να την αντα­μεί­ψουν.

• Επεν­δύ­σατε νωρίς στο AI, καθι­στώ­ντας τα ξενο­δο­χεία σας πρότυπα και­νο­το­μίας. Πώς αυτή η «έξυπνη» δια­χεί­ριση ανα­βαθ­μί­ζει την εμπει­ρία του πελάτη; Μπορεί η τεχνο­λο­γία να μας βοη­θή­σει να προ­σφέ­ρουμε ακόμη πιο προ­σω­πο­ποι­η­μένη, «ζεστή» φιλο­ξε­νία;

Η τεχνητή νοη­μο­σύνη μας επι­τρέ­πει να περά­σουμε από μια γενι­κευ­μένη προ­σέγ­γιση εξυ­πη­ρέ­τη­σης σε μια βελ­τι­στο­ποι­η­μένη και πραγ­μα­τικά προ­σω­πο­ποι­η­μένη εμπει­ρία. Μέσα από την ανάλυση δεδο­μέ­νων, μπο­ρούμε να κατα­νο­ούμε τις προ­τι­μή­σεις, τις συνή­θειες και τις ανάγκες του επι­σκέ­πτη και να προ­σαρ­μό­ζουμε την εμπει­ρία του ακόμα και πριν καν φτάσει στο ξενο­δο­χείο, από το δωμάτιο που θα επι­λέ­ξει μέχρι τις υπη­ρε­σίες που θα του προ­τεί­νουμε. Αυτό μετα­φρά­ζε­ται σε μια πιο ομαλή και «χωρίς τριβές» εμπει­ρία, όπως για παρά­δειγμα ταχύ­τερο check-in, πιο στο­χευ­μέ­νες προ­τά­σεις, λιγό­τερη ανάγκη για επα­να­λαμ­βα­νό­μενα αιτή­ματα. Με άλλα λόγια, ο πελάτης δεν χρειά­ζε­ται να ζητήσει, εμείς ήδη γνω­ρί­ζουμε πώς να τον εξυ­πη­ρε­τή­σουμε καλύ­τερα.

Το κρίσιμο, όμως, είναι ότι η τεχνο­λο­γία δεν αντι­κα­θι­στά τη φιλο­ξε­νία, θα έλεγα την ενι­σχύει. Αυτο­μα­το­ποιώ­ντας τις δια­δι­κα­σίες, απε­λευ­θε­ρώ­νει χρόνο για τους ανθρώ­πους μας, ώστε να επι­κε­ντρω­θούν σε αυτό που δεν μπορεί να αντι­κα­τα­στή­σει καμία τεχνο­λο­γία: την ανθρώ­πινη επαφή και τη δημιουρ­γία μιας ουσια­στι­κής σχέσης με τον επι­σκέ­πτη. Και τελικά, αυτό είναι που κάνει τη διαφορά.

• Ως συνε­χι­στής μιας οικο­γέ­νειας που πρω­το­πό­ρησε στην ξενο­δο­χία στη Νότια Ρόδο, πώς βλέπετε το μέλλον της περιο­χής; Πιστεύ­ετε ότι η Νότια Ρόδος έχει περαι­τέρω περι­θώ­ρια ανά­πτυ­ξης;

Η Νότια Ρόδος βρί­σκε­ται σε ένα κρίσιμο σημείο καμπής. Από τη μία πλευρά δια­θέ­τει σημα­ντικά περι­θώ­ρια ανά­πτυ­ξης, από την άλλη όμως έχει δια­τη­ρή­σει έναν πιο αυθε­ντικό χαρα­κτήρα, χωρίς τα επίπεδα κορε­σμού που βλέ­πουμε σε άλλες περιο­χές. Αυτό απο­τε­λεί και το μεγα­λύ­τερό της πλε­ο­νέ­κτημα αλλά και τη μεγα­λύ­τερή της ευθύνη.

Το ζητού­μενο δεν είναι απλώς να ανα­πτυ­χθεί, αλλά να ανα­πτυ­χθεί σωστά. Αυτό σημαί­νει οργα­νω­μένο σχε­δια­σμό, επεν­δύ­σεις που δίνουν έμφαση στην ποιό­τητα και όχι στον όγκο, καθώς και προ­στα­σία του φυσικού και πολι­τι­στι­κού περι­βάλ­λο­ντος. Ταυ­τό­χρονα, είναι απα­ραί­τητη η ενί­σχυση βασικών υπο­δο­μών, από δίκτυα και δια­χεί­ριση πόρων μέχρι υπη­ρε­σίες, ώστε η ανά­πτυξη να είναι πραγ­μα­τικά βιώσιμη και να μπορεί να υπο­στη­ρι­χθεί σε βάθος χρόνου.

Το σημα­ντικό είναι να μην επα­να­λη­φθούν τα λάθη του παρελ­θό­ντος, όπου η ανά­πτυξη πολλές φορές έγινε χωρίς σαφή κατεύ­θυνση. Η Νότια Ρόδος έχει σήμερα την ευκαι­ρία να εξε­λι­χθεί σε ένα πρότυπο ποιο­τι­κού και βιώ­σι­μου προ­ο­ρι­σμού και αυτή η ευκαι­ρία πρέπει να αξιο­ποι­η­θεί με στρα­τη­γική και συνέ­πεια.

• Τι κρατάτε από τη φιλο­σο­φία της πρώτης γενιάς ξενο­δό­χων και πώς την εξε­λίσ­σετε για να αντα­πο­κρί­νε­ται στις απαι­τή­σεις του ταξι­διώτη του 2026;

Από την πρώτη γενιά κρατάμε την ουσία της φιλο­ξε­νίας, την προ­σω­πική φρο­ντίδα και τη σχέση με τον επι­σκέ­πτη. Τότε η φιλο­ξε­νία δεν ήταν απλώς μια υπη­ρε­σία, ήταν στάση ζωής, και αυτό είναι κάτι που παρα­μέ­νει αναλ­λοί­ωτο. Αυτό που αλλάζει σήμερα είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφρά­ζε­ται αυτή η φιλο­σο­φία.

Ο σύγ­χρο­νος ταξι­διώ­της έχει πολύ υψη­λό­τε­ρες απαι­τή­σεις και ανα­μέ­νει συνέ­πεια, ταχύ­τητα και προ­σω­πο­ποι­η­μένη εμπει­ρία σε κάθε σημείο επαφής. Έτσι, η παρα­δο­σιακή φιλο­ξε­νία συν­δυά­ζε­ται πλέον με επαγ­γελ­μα­τική οργά­νωση, χρήση τεχνο­λο­γίας και καλύ­τερη κατα­νό­ηση των αναγκών του πελάτη.

Η πρό­κληση και ταυ­τό­χρονα το στοί­χημα, είναι να δια­τη­ρή­σουμε την αυθε­ντι­κό­τητα μέσα σε ένα πιο σύνθετο και απαι­τη­τικό περι­βάλ­λον. Να χρη­σι­μο­ποιούμε τα σύγ­χρονα εργα­λεία, χωρίς να χάνεται η ανθρώ­πινη διά­σταση που κάνει τον επι­σκέ­πτη να νιώθει πραγ­μα­τικά ξεχω­ρι­στός. Και τελικά, αυτό είναι που συνε­χί­ζει να κάνει τη διαφορά.

• Οι άνθρω­ποι που εργά­ζο­νται μαζί σας νιώθουν μέλη μιας ευρύ­τε­ρης οικο­γέ­νειας. Πόσο σημα­ντικό είναι για εσάς να χτίζετε σχέσεις εμπι­στο­σύ­νης και πώς αυτό το κλίμα εισπράτ­τε­ται τελικά από τον ίδιο τον πελάτη;

Αυτές οι σχέσεις είναι καθο­ρι­στι­κές. Για μένα προ­σω­πικά, η σχέση εμπι­στο­σύ­νης με τους ανθρώ­πους της ομάδας είναι θεμέλιο, γιατί πιστεύω ότι η ποιό­τητα της φιλο­ξε­νίας ξεκινά πάντα από μέσα προς τα έξω. Ο του­ρι­σμός είναι κατε­ξο­χήν ανθρω­πο­κε­ντρι­κός κλάδος και η εμπει­ρία που προ­σφέ­ρει ένα ξενο­δο­χείο είναι, σε μεγάλο βαθμό, αντα­νά­κλαση της εσω­τε­ρι­κής του κουλ­τού­ρας.

Η δημιουρ­γία ενός περι­βάλ­λο­ντος όπου οι άνθρω­ποί μου νιώθουν ασφά­λεια, σεβασμό και ότι ανήκουν σε μια ομάδα με προ­ο­πτική, είναι βασική προ­τε­ραιό­τητά μου.

Αυτή η αίσθηση απο­τυ­πώ­νε­ται άμεσα στη συμπε­ρι­φορά τους, στον τρόπο που υπο­δέ­χο­νται τον πελάτη, στην προ­θυ­μία τους να εξυ­πη­ρε­τή­σουν και στη συνο­λική εμπει­ρία που αφήνουν. Αυτά τα στοι­χεία δεν διδά­σκο­νται εύκολα ούτε επι­βάλ­λο­νται· καλ­λιερ­γού­νται.

Δεν μπορείς να «σκη­νο­θε­τή­σεις» τη φιλο­ξε­νία. Πρέπει να είναι αυθε­ντική. Και η αυθε­ντι­κό­τητα ξεκινά πάντα από μέσα προς τα έξω, από την ομάδα προς τον επι­σκέ­πτη.

• Πώς βλέπετε την νέα γενιά που μπαίνει τώρα στον του­ρι­σμό και τι συμ­βουλή θα δίνατε;

Η νέα γενιά φέρνει ενέρ­γεια, νέες ιδέες και μια φυσική εξοι­κεί­ωση με την τεχνο­λο­γία που μπορεί πραγ­μα­τικά να αλλάξει τον τρόπο που λει­τουρ­γεί ο του­ρι­σμός. Αυτό είναι ένα πολύ ισχυρό πλε­ο­νέ­κτημα. Ταυ­τό­χρονα, όμως, η φιλο­ξε­νία παρα­μέ­νει ένας βαθιά ανθρώ­πι­νος κλάδος, που απαιτεί συνέ­πεια, αφο­σί­ωση και πραγ­μα­τικό ενδια­φέ­ρον για τον άνθρωπο.

Η συμ­βουλή μου θα ήταν να αγκα­λιά­σουν αυτήν την ευκαι­ρία με ανοιχτό μυαλό και διάθεση για εξέλιξη. Να επεν­δύ­σουν στον εαυτό τους, να απο­κτή­σουν εμπει­ρίες, να μάθουν από την πράξη και να μην απο­θαρ­ρύ­νο­νται από τις δυσκο­λίες.

Γιατί ο του­ρι­σμός είναι ένας κλάδος που σου δίνει πίσω ό,τι επεν­δύ­εις σε αυτόν. Και ίσως το πιο σημα­ντικό, να έχουν σαν πυξίδα σε όλη την πορεία τους τις αξίες που τους έχουν δια­μορ­φώ­σει, δια­τη­ρώ­ντας πάντα την αυθε­ντι­κό­τητά τους. Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτό που θυμάται ο επι­σκέ­πτης δεν είναι μόνο το μέρος, είναι οι άνθρω­ποι. Και εκεί βρί­σκε­ται η πραγ­μα­τική μαγεία αυτής της δου­λειάς.

• Φέρο­ντας ένα όνομα συν­δε­δε­μένο με την ιστορία του ροδί­τι­κου του­ρι­σμού, ποιο είναι το προ­σω­πικό απο­τύ­πωμα που θέλετε να αφήσετε;

Για μένα, το προ­σω­πικό απο­τύ­πωμα δεν έχει να κάνει μόνο με την επι­χει­ρη­μα­τική επι­τυ­χία, αλλά με το τι αφήνεις πίσω σου σε βάθος χρόνου. Θα ήθελα να συμβάλω σε ένα μοντέλο του­ρι­σμού που σέβεται τον τόπο, ανα­δει­κνύει την ταυ­τό­τητά του και δημιουρ­γεί πραγ­μα­τική αξία, όχι μόνο για τον επι­σκέ­πτη, αλλά και για τους ανθρώ­πους που εργά­ζο­νται σε αυτό και για την τοπική κοι­νω­νία.

Φέρο­ντας ένα όνομα με ιστορία, θεωρώ ότι η ευθύνη είναι διπλή: να δια­τη­ρή­σεις ό,τι χτί­στηκε σωστά, αλλά και να το εξε­λί­ξεις. Να συν­δυά­σεις την παρά­δοση με νέες ιδέες, την εμπει­ρία με την και­νο­το­μία, χωρίς να χαθεί η αυθε­ντι­κό­τητα της ελλη­νι­κής φιλο­ξε­νίας.

Αν έπρεπε να το συνο­ψίσω, θα έλεγα ότι το απο­τύ­πωμα που θα ήθελα να αφήσω είναι να συμβάλω σε έναν του­ρι­σμό που δεν εξα­ντλεί τον τόπο, αλλά τον κάνει καλύ­τερο. Και αυτό είναι κάτι που, αν επι­τευ­χθεί, θα έχει πραγ­μα­τική διάρ­κεια στον χρόνο και θα μας κάνει όλους τους Ροδίτες περή­φα­νους για τον τόπο μας.