Το επίδομα συμπαράστασης για ανήμπορους συνταξιούχους – Ποιοι το δικαιούνται

Ένα όχι και τόσο γνω­στό επί­δο­μα, το επί­δο­μα “συ­μπα­ρά­στα­σης ετέ­ρου προ­σώ­που” δι­καιού­νται από τον ΕΦΚΑ οι συ­ντα­ξιού­χοι με ανα­πη­ρία και κι­νη­τι­κά προ­βλή­μα­τα. Το επί­δο­μα που λίγοι γνω­ρί­ζουν, δί­δε­ται με γνω­μά­τευ­ση ΚΕΠΑ, αλλά τα ποσά δια­φέ­ρουν σε ιδιω­τι­κό και δη­μό­σιο τομέα.

Για τους συ­ντα­ξιού­χους με ανα­πη­ρι­κή σύ­ντα­ξη από τα­μεία του ιδιω­τι­κού τομέα υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις (με λήψη και άλλου επι­δό­μα­τος) μπο­ρεί να φτά­σει και στα 846 ευρώ τον μήνα.

Για το Δη­μό­σιο όμως δεν προ­βλέ­πε­ται ανά­λο­γο ποσό όταν η γνω­μά­τευ­ση ανα­πη­ρί­ας γί­νε­ται από την Ανώ­τα­τη Στρα­τιω­τι­κή Υγειο­νο­μι­κή Επι­τρο­πή (ΑΣΥΕ) και για να δι­καιω­θεί ένας συ­ντα­ξιού­χος με ανα­πη­ρία του εν λόγω επι­δό­μα­τος θα πρέ­πει να ξα­να­πε­ρά­σει από τις επι­τρο­πές των ΚΕΠΑ. Το οξύ­μω­ρο δε, είναι πως τα ΚΕΠΑ δεν δέ­χο­νται τις γνω­μα­τεύ­σεις της ΑΣΥΕ, πα­ρό­τι και οι δυο επι­τρο­πές απο­τε­λού­νται από για­τρούς που κρί­νουν πο­σο­στά ανα­πη­ρί­ας με βάση πι­στο­ποι­η­τι­κά από δη­μό­σια νο­σο­κο­μεία.

Το επί­δο­μα ετέ­ρου προ­σώ­που, γνω­στό και ως επί­δο­μα από­λυ­της ανα­πη­ρί­ας ή επί­δο­μα συ­μπα­ρά­στα­σης, απο­τε­λεί μία από τις βα­σι­κές πα­ρο­χές ενί­σχυ­σης για συ­ντα­ξιού­χους που αδυ­να­τούν να εξυ­πη­ρε­τη­θούν σε κα­θη­με­ρι­νές τους ανά­γκες και χρειά­ζο­νται διαρ­κή φρο­ντί­δα.

Η πα­ρο­χή χο­ρη­γεί­ται από τον ΕΦΚΑ και αφορά απο­κλει­στι­κά τον ίδιο τον συ­ντα­ξιού­χο, προ­σαυ­ξά­νο­ντας τη σύ­ντα­ξή του, εφό­σον πλη­ρού­νται συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Δι­καιού­χοι του επι­δό­μα­τος είναι:

*Συ­ντα­ξιού­χοι λόγω βα­ριάς ανα­πη­ρί­ας, άνω του 67% με γνω­μά­τευ­ση από την  αρ­μό­δια Υγειο­νο­μι­κή Επι­τρο­πή του Κέ­ντρου Πι­στο­ποί­η­σης Ανα­πη­ρί­ας (ΚΕ.Π.Α.) ότι βρί­σκο­νται σε μό­νι­μη κα­τά­στα­ση που απαι­τεί συ­νε­χή επί­βλε­ψη, συ­μπα­ρά­στα­ση και πε­ρι­ποί­η­ση τρί­του προ­σώ­που — ανε­ξάρ­τη­τα από το πο­σο­στό ανα­πη­ρί­ας τους.

*Τυ­φλοί συ­ντα­ξιού­χοι λόγω γή­ρα­τος.

*Συ­ντα­ξιού­χοι λόγω θα­νά­του, υπό την προ­ϋ­πό­θε­ση ότι ο θανών είχε ασφα­λι­στεί για πρώτη φορά πριν από την 1η Ια­νουα­ρί­ου 1993.

Το ύψος της πα­ρο­χής δια­φο­ρο­ποιεί­ται ανά­λο­γα με το πότε ασφα­λί­στη­κε για πρώτη φορά ο συ­ντα­ξιού­χος.

Για όσους ασφα­λί­στη­καν πριν από την 1/1/1993, η σύ­ντα­ξη προ­σαυ­ξά­νε­ται κατά 50%, με ανώ­τα­το όριο τα 671,40 ευρώ.

Για όσους ασφα­λί­στη­καν από 1/1/1993 και μετά και λαμ­βά­νουν σύ­ντα­ξη ανα­πη­ρί­ας, το ποσό ανέρ­χε­ται σε 173,34 ευρώ.

Για τυ­φλούς συ­ντα­ξιού­χους (λόγω γή­ρα­τος ή ανα­πη­ρί­ας), προ­βλέ­πε­ται προ­σαύ­ξη­ση 50% με το ίδιο ανώ­τα­το πλα­φόν των 671,40 ευρώ.

Το επί­δο­μα συ­μπα­ρά­στα­σης δεν απο­κλεί­ει τη λήψη και άλλου επι­δό­μα­τος ανα­πη­ρί­ας όπως είναι το εξω­ι­δρυ­μα­τι­κό επί­δο­μα.

Οι μι­σθω­τοί μπο­ρούν να λά­βουν και τα δύο επι­δό­μα­τα, με ανώ­τα­το συ­νο­λι­κό όριο τα 846 ευρώ. Οι μη μι­σθω­τοί δεν μπο­ρούν να τα λαμ­βά­νουν ταυ­τό­χρο­να και  κα­τα­βάλ­λε­ται το με­γα­λύ­τε­ρο από τα δύο.

Η δια­δι­κα­σία ξε­κι­νά με πι­στο­ποί­η­ση ανα­πη­ρί­ας από το ΚΕ.Π.Α., η οποία πλέον γί­νε­ται ψη­φια­κά μέσω της “Εθνι­κής Πύλης Ανα­πη­ρί­ας”. Στη συ­νέ­χεια, ο εν­δια­φε­ρό­με­νος οφεί­λει να υπο­βά­λει αί­τη­ση στην αρ­μό­δια υπη­ρε­σία του ΕΦΚΑ εντός τεσ­σά­ρων μηνών από την έκ­δο­ση της γνω­μά­τευ­σης.

Βα­σι­κή προ­ϋ­πό­θε­ση για τη χο­ρή­γη­ση του επι­δό­μα­τος είναι η απο­δε­δειγ­μέ­νη ανά­γκη κα­θη­με­ρι­νής βο­ή­θειας σε βα­σι­κές λει­τουρ­γί­ες, όπως η σί­τι­ση, η υγιει­νή και η με­τα­κί­νη­ση. Η γνω­μά­τευ­ση της Υγειο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής είναι κα­θο­ρι­στι­κή, καθώς το κρι­τή­ριο δεν είναι μόνο το πο­σο­στό ανα­πη­ρί­ας, αλλά κυ­ρί­ως η πραγ­μα­τι­κή ανά­γκη διαρ­κούς φρο­ντί­δας. Πέραν των πι­στο­ποι­η­τι­κών ανα­πη­ρί­ας απαι­τεί­ται η μό­νι­μη δια­μο­νή στην Ελ­λά­δα.

Σε προ­νοια­κό επί­πε­δο, δη­λα­δή ανε­ξάρ­τη­τα από τυχόν λήψη άλλων ανα­πη­ρι­κών επι­δο­μά­των το επί­δο­μα ετέ­ρου προ­σώ­που ανέρ­χε­ται έως το 2025 στα 380 ευρώ μη­νιαί­ως.

Το ποσό είναι αφο­ρο­λό­γη­το και ακα­τά­σχε­το.

Τι ισχύ­ει στο Δη­μό­σιο

Ει­δι­κό κα­θε­στώς ενί­σχυ­σης προ­βλέ­πε­ται για τους συ­ντα­ξιού­χους λόγω ανα­πη­ρί­ας που προ­έρ­χο­νται από το Δη­μό­σιο. Αντί επι­δό­μα­τος συ­μπα­ρά­στα­σης λαμ­βά­νουν πέραν της κύ­ριας σύ­ντα­ξης ένα μη­νιαίο επί­δο­μα που συν­δέ­ε­ται με τον βαθμό μεί­ω­σης της ικα­νό­τη­τάς τους για ερ­γα­σία.

Το ποσό υπο­λο­γί­ζε­ται ως πο­σο­στό επί του μη­νιαί­ου βα­σι­κού μι­σθού του λο­χα­γού, όπως αυτός ισχύ­ει κάθε φορά και κυ­μαί­νε­ται από 2,5% ως 4,.5% του μι­σθού του λο­χα­γού ανά­λο­γα με το πο­σο­στό ανι­κα­νό­τη­τας.

Το προ­βλε­πό­με­νο ποσό προ­σαυ­ξά­νε­ται κατά 50% όταν η συ­ντα­ξιο­δό­τη­ση οφεί­λε­ται σε νόσο φυ­μα­τιώ­δους φύσης και όταν η μεί­ω­ση της ικα­νό­τη­τας για ερ­γα­σία ανέρ­χε­ται σε 80% και άνω και, σύμ­φω­να με γνω­μά­τευ­ση της αρ­μό­διας Ανώ­τα­της Υγειο­νο­μι­κής Επι­τρο­πής, ο δι­καιού­χος αδυ­να­τεί να εξυ­πη­ρε­τή­σει τις στοι­χειώ­δεις ανά­γκες του χωρίς τη βο­ή­θεια τρί­του προ­σώ­που.

Πηγή: capital.gr