Γ. Πάππου: «Απαισιοδοξία και αβεβαιότητα στις τάξεις του εμπορικού κόσμου»

Συ­νέ­ντευ­ξη στη

Μαρία Χον­δρο­γιάν­νη

«Δυ­στυ­χώς οι προ­ο­πτι­κές  για το 2016 δεν είναι θε­τι­κές.  Κοινή συ­νι­στα­μέ­νη των προ­βλέ­ψε­ων των εμπο­ρι­κών επι­χει­ρή­σε­ων για το 2016 είναι η απαι­σιο­δο­ξία και η αβε­βαιό­τη­τα αφού για πρώτη φορά μία ση­μα­ντι­κή με­ρί­δα των επι­χει­ρή­σε­ων αδυ­να­τούν να κά­νουν πρό­βλε­ψη για βα­σι­κά με­γέ­θη της επι­χεί­ρη­σης τους».

Την άποψη ότι στην  το­πι­κή  αγορά  έχει πέσει βα­ρυ­χει­μω­νιά, εκ­φρά­ζει με­τα­ξύ άλλων,  σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ» ο πρό­ε­δρος του ΕΒΕΔ κ. Γιάν­νης Πάπ­που   και υπο­γραμ­μί­ζει ότι ούτε οι  εν­διά­με­σες εκ­πτώ­σεις, ούτε η εορ­τα­στι­κή πε­ρί­ο­δος βο­ή­θη­σαν  στην ανα­θέρ­μαν­ση της κί­νη­σης.

«Τα νοι­κο­κυ­ριά πολύ δύ­σκο­λα πλέον αντε­πε­ξέρ­χο­νται, ενώ οι επι­χει­ρή­σεις διέρ­χο­νται μια ακόμη πε­ρί­ο­δο λου­κε­το­ποί­η­σης. Όσα έγι­ναν  μέσα στο 2015 δια­μορ­φώ­νουν ει­κό­να επι­δεί­νω­σης των επι­χει­ρή­σε­ων, λόγω με­γά­λης πτώ­σης των πω­λή­σε­ων,  με αβέ­βαιη την έκ­βα­ση του 2016», δη­λώ­νει ο κ. Γιάν­νης Πάπ­που.

Σε ερώ­τη­ση σχε­τι­κά με  τα δά­νεια που είναι «στο κόκ­κι­νο», ο κ. Πάπ­που το­νί­ζει ότι οι ρυθ­μί­σεις που προ­ω­θού­νται από την κυ­βέρ­νη­ση θα γί­νουν η αιτία να κιν­δυ­νεύ­σουν με αφε­λη­νι­σμό οι επι­χει­ρή­σεις.

«Θα ήταν καλό επι­χει­ρή­σεις και τρά­πε­ζες να ανα­διαρ­θρώ­σουν μόνοι και με­τα­ξύ τους τα μη εξυ­πη­ρε­τού­με­να δά­νεια, αφού η πώ­λη­σή τους σε μη τρα­πε­ζι­κά ιδρύ­μα­τα και μά­λι­στα σε τιμές ευ­και­ρί­ας, εγκυ­μο­νεί σο­βα­ρούς κιν­δύ­νους», το­νί­ζει ο κ. Πάπ­που.

Η συ­νέ­ντευ­ξή του κ. Γιάν­νη Πάπ­που, ανα­λυ­τι­κά:

• Πώς εξε­λίσ­σε­ται η κα­τά­στα­ση στην αγορά την πα­ρού­σα πε­ρί­ο­δο καθώς μόνο μέτρα που επι­βα­ρύ­νουν τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες ανα­κοι­νώ­νο­νται και όχι προ­τά­σεις για τη βελ­τί­ω­ση του οι­κο­νο­μι­κού κλί­μα­τος ; Ποιες είναι οι προ­ο­πτι­κές για την το­πι­κή οι­κο­νο­μία το  2016;

Σε αντί­θε­ση με τις υψη­λές θερ­μο­κρα­σί­ες των ημε­ρών, στην το­πι­κή αγορά έχει πέσει βα­ρυ­χει­μω­νιά. Ούτε οι εν­διά­με­σες εκ­πτώ­σεις, ούτε η εορ­τα­στι­κή πε­ρί­ο­δος βο­ή­θη­σαν  στην ανα­θέρ­μαν­ση της κί­νη­σης. Αυτό βέ­βαια ήταν ανα­με­νό­με­νο, λόγω των όσων έχουν προη­γη­θεί και της κα­τα­κό­ρυ­φης μεί­ω­σης της αγο­ρα­στι­κής δυ­να­τό­τη­τας των κα­τα­να­λω­τών. Όμως όχι σε τέ­τοια κλί­μα­κα. Δυ­στυ­χώς οι προ­ο­πτι­κές  για το 2016 δεν είναι θε­τι­κές.  Κοινή συ­νι­στα­μέ­νη των προ­βλέ­ψε­ων των εμπο­ρι­κών επι­χει­ρή­σε­ων για το 2016 είναι η απαι­σιο­δο­ξία και η αβε­βαιό­τη­τα αφού για πρώτη φορά μία ση­μα­ντι­κή με­ρί­δα των επι­χει­ρή­σε­ων αδυ­να­τούν να κά­νουν πρό­βλε­ψη για βα­σι­κά με­γέ­θη της επι­χεί­ρη­σής τους.

• «Κλεί­δω­σε» η υπο­δό­ση του ενός δις για την Ελ­λά­δα ενώ οι δα­νει­στές ζη­τούν και άλλα μέτρα για το 2016 χωρίς να έχουν ξε­χά­σει και το grexit . Όλα αυτά  δεί­χνουν πως η Ελ­λά­δα  δεν έχει ει­σέλ­θει σε τρο­χιά ανά­πτυ­ξης. Πόσο θα αντέ­ξουν όμως τα βάρη νοι­κο­κυ­ριά και επι­χει­ρή­σεις;

Η ανά­πτυ­ξη δεν συ­ντε­λεί­ται από την μια ημέρα στην άλλη. Θα είναι πραγ­μα­τι­κός άθλος αν δούμε τα πρώτα ση­μά­δια της στο τέλος του 2016. Όμως με την εμ­μο­νή που επι­δει­κνύ­ει και η ση­με­ρι­νή κυ­βέρ­νη­ση στην υπερ­φο­ρο­λό­γη­ση, ο στραγ­γα­λι­σμός της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μί­ας συ­νε­χί­ζε­ται. Και ως γνω­στόν, ύφεση και ανά­πτυ­ξη δεν πάνε μαζί.  Διότι, πολύ απλά, σε μια χώρα όπου το 98% των επι­χει­ρή­σε­ών της είναι μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις, είναι αυ­το­νό­η­το ότι καμία οι­κο­νο­μι­κή ανά­καμ­ψη δεν θα υπάρ­ξει και καμία ανα­πτυ­ξια­κή πνοή δεν πρό­κει­ται να δοθεί, όσο συ­νε­χί­ζο­νται οι πο­λι­τι­κές στραγ­γα­λι­σμού των ΜΜΕ, όσων έχουν απο­μεί­νει ζω­ντα­νές  μετά από 6 χρό­νια συ­νε­χι­ζό­με­νης ύφε­σης. Μέχρι στιγ­μής δεν έχου­με δει από πλευ­ράς της κυ­βέρ­νη­σης τις κι­νή­σεις εκεί­νες που θα προ­λειά­νουν το έδα­φος για την ανά­πτυ­ξη. Ο χρό­νος κυλά σε βάρος νοι­κο­κυ­ριών και επι­χει­ρή­σε­ων. Τα νοι­κο­κυ­ριά πολύ δύ­σκο­λα πλέον αντε­πε­ξέρ­χο­νται ενώ οι επι­χει­ρή­σεις διέρ­χο­νται μια ακόμη πε­ρί­ο­δο λου­κε­το­ποί­η­σης. Για πόσο ακόμη; Όπως σας είπα, οι προ­βλέ­ψεις δεν είναι θε­τι­κές. Κάθε άλλο. Το 2014 εί­χα­με κα­τα­φέ­ρει να φτά­σου­με σε ένα ση­μείο στα­θε­ρο­ποί­η­σης της οι­κο­νο­μί­ας. Όσα ακο­λού­θη­σαν μέσα στο 2015 δια­μορ­φώ­νουν ει­κό­να επι­δεί­νω­σης των επι­χει­ρή­σε­ων, λόγω με­γά­λης πτώ­σης των πω­λή­σε­ων,  με αβέ­βαιη την έκ­βα­ση του 2016.

• Πώς θα αντι­με­τω­πι­στεί η από­φα­ση που έχει λη­φθεί στην Κω για την επι­βο­λή τέ­λους του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης και για την εί­σπρα­ξη  οφει­λών στην υπη­ρε­σία του δη­μο­τι­κού φόρου; Υπάρ­χουν αξιώ­σεις και στη Ρόδο για πλη­ρω­μή οφει­λών στην υπη­ρε­σία του δη­μο­τι­κού φόρου;

Εί­μα­στε εξ ορι­σμού  κά­θε­τα αντί­θε­τοι σε κάθε από­πει­ρα νέας φο­ρο­λό­γη­σης, άμε­σης είτε έμ­με­σης, όπως κι αν την “ρε­του­σά­ρουν”. Τα προ­βλή­μα­τα της οι­κο­νο­μί­ας της Κω δεν θα λυ­θούν με ένα νέο τέλος. Αντι­θέ­τως, εί­μα­στε πε­πει­σμέ­νοι ότι το κλίμα στην το­πι­κή αγορά θα επι­δει­νω­θεί ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο και μά­λι­στα σε μια πε­ρί­ο­δο όπου οι πο­λύ­πα­θες επι­χει­ρή­σεις των νη­σιών μας  ανα­μέ­νε­ται να πλη­γούν ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο από την νέα φο­ρο­ε­πι­δρο­μή που συ­νε­πά­γε­ται η εφαρ­μο­γή του τρί­του μνη­μο­νί­ου. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ο Δήμος της Κω με­θο­δεύ­ει πλά­γιους τρό­πους για να επα­να­φέ­ρει τον  ορι­στι­κά και αμε­τά­κλη­τα κα­ταρ­γη­θέ­ντα –  με από­φα­ση του ΣτΕ – ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ, με ένα δικής του εμπνεύ­σε­ως «τέλος του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης» για το   2016. Δεν υπάρ­χει αμ­φι­βο­λία ότι δεν πρό­κει­ται για τέλος, όπως ισχυ­ρί­ζο­νται, αλλά για φόρο, που όπως και ο ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ, θα επι­βλη­θεί επί των ακα­θα­ρί­στων εσό­δων των επι­χει­ρή­σε­ων. Το­νί­ζου­με ότι η συ­νταγ­μα­τι­κό­τη­τα τέ­τοιων φόρων έχει ήδη κρι­θεί από το ΣτΕ, με την  πρό­σφα­τη από­φα­ση κα­τάρ­γη­σης του ΔΗ­ΦΟ­ΔΩ, του οποί­ου την επα­να­φο­ρά με­θο­δεύ­ει σή­με­ρα ο Δήμος Κω. Κι επει­δή ως «τυρί στην φάκα» μπαί­νει ο του­ρι­σμός, έχω να πω αυτό: Τους τε­λευ­ταί­ους μήνες, έγι­ναν τρα­γι­κά λάθη στην δια­χεί­ρι­ση του με­τα­να­στευ­τι­κού ζη­τή­μα­τος, που έφε­ραν με­γά­λο πλήγ­μα στον του­ρι­σμό της Κω. Δεν θα πλη­ρώ­σουν οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες τα σπα­σμέ­να άλλων. Σε τε­λευ­ταία ανά­λυ­ση, αν ο Δήμος Κω θέλει πρό­σθε­τα έσοδα, ας ανα­ζη­τή­σει νέες πηγές και ας αφή­σει ήσυ­χους τους επι­χει­ρη­μα­τί­ες του νη­σιού.

• Πώς εξε­λίσ­σε­ται η υπό­θε­ση με τους μειω­μέ­νους συ­ντε­λε­στές του ΦΠΑ καθώς οι τιμές όλων των προ­ϊ­ό­ντων έχουν πάρει την ανιού­σα γε­γο­νός που δυ­σκο­λεύ­ει πολύ τους κα­τα­να­λω­τές;

Όπως ξέ­ρε­τε, η υπό­θε­ση έχει πάρει το δρόμο της δι­καιο­σύ­νης. Ως Επι­με­λη­τή­ριο μαζί με τους το­πι­κούς φο­ρείς, θα εξα­ντλή­σου­με κάθε έν­δι­κο μέσο για να ανα­τρέ­ψου­με αυτήν την πα­ρά­λο­γη και αψυ­χο­λό­γη­τη από­φα­ση. Το επι­χει­ρείν στα νησιά μας έχει πλέον ποι­νι­κο­ποι­θεί. Από την πρώτη στιγ­μή εί­χα­με πει σε όλους τους τό­νους ότι το δη­μο­σιο­νο­μι­κό όφε­λος από την κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ θα ήταν ασή­μα­ντο σε σχέση με την ανυ­πο­λό­γι­στη βλάβη για την το­πι­κή οι­κο­νο­μία, ως απο­τέ­λε­σμα της απώ­λειας της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τάς της.

Τις επι­ση­μάν­σεις μας αυτές ήρθε να επι­βε­βαιώ­σει πα­νη­γυ­ρι­κά – αλλά δυ­στυ­χώς με κα­θυ­στέ­ρη­ση –   και η συ­γκρι­τι­κή με­λέ­τη για την έμ­με­ση φο­ρο­λο­γία στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, του Γρα­φεί­ου Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της Βου­λής, που ο κα­θη­γη­τής κ.Πα­να­γιώ­της Λιαρ­γκό­βας πα­ρου­σί­α­σε πριν από λίγες ημέ­ρες στην υπο­ε­πι­τρο­πής Νη­σιω­τι­κών και Ορει­νών Πε­ριο­χών.

• Ποια είναι η άποψη σας για την επι­βο­λή φόρου κα­τα­νά­λω­σης στο κρασί;

Μετά την βόμβα στα θε­μέ­λια της το­πι­κής μας οι­κο­νο­μί­ας με την αύ­ξη­ση των συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ αρ­χι­κά στη Ρόδο και την συ­νέ­χεια στα υπό­λοι­πα μας νησιά έρ­χε­ται το τε­λειω­τι­κό κτύ­πη­μα σε έναν από τους πιο εξε­λί­ξι­μους το­μείς της Δω­δε­κα­νη­σια­κής οι­κο­νο­μί­ας, την πα­ρα­γω­γή οίνου, που έχει πε­τύ­χει διε­θνή ανα­γνώ­ρι­ση για τα ποιο­τι­κά του χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά. Απο­τε­λεί πραγ­μα­τι­κά πα­ρά­δο­ξο η κυ­βέρ­νη­ση να συ­νε­χί­ζει να πλήτ­τει τους πλέον κερ­δο­φό­ρους και ση­μα­ντι­κούς το­μείς της το­πι­κής μας οι­κο­νο­μί­ας και την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τά τους. Ένας ακόμη πα­ρά­λο­γος φόρος που καμία οι­νο­πα­ρα­γω­γός χώρα στην Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση αλλά και στον κόσμο ολό­κλη­ρο δεν τόλ­μη­σε να επι­βάλ­λει στα κρα­σιά της.

• Θα λει­τουρ­γή­σει θε­τι­κά και στα Δω­δε­κά­νη­σα η από­φα­ση για την μεί­ω­ση των αντι­κει­με­νι­κών αξιών;

Είναι προ­φα­νές ότι οι αντι­κει­με­νι­κές αξίες, αμε­τά­βλη­τες από το 2007, θα έπρε­πε να έχουν προ­σαρ­μο­στεί στα πραγ­μα­τι­κά δε­δο­μέ­να της αγο­ράς, μετά από μια εξα­ε­τία οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης. Είναι επί­σης προ­φα­νές ότι θα πρέ­πει να αρ­θούν οι στρε­βλώ­σεις σε πε­ριο­χές όπου  οι αντι­κει­με­νι­κές αξίες είναι υψη­λό­τε­ρες των εμπο­ρι­κών.

Το νό­μι­σμα βέ­βαια έχει δύο όψεις. Εάν μειω­θούν πε­ραι­τέ­ρω οι αντι­κει­με­νι­κές αξίες, συ­νο­λι­κά στην Ελ­λά­δα θα δη­μιουρ­γη­θεί με­γά­λο πρό­βλη­μα στα πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα, δε­δο­μέ­νου ότι θα μειω­θεί ση­μα­ντι­κά η αξία των υπο­θη­κών. Από την άλλη, η μεί­ω­ση των αντι­κει­με­νι­κών αξιών συ­νι­στά για πρώτη φορά μετά από πολλά χρό­νια μεί­ω­ση της φο­ρο­λο­γί­ας, καθώς συ­μπα­ρα­σύ­ρει προς τα κάτω με­γά­λο αριθ­μό φόρων που βα­ρύ­νουν τα ακί­νη­τα, όπως ο ΕΝΦΙΑ. Θε­ω­ρού­με, συ­νε­πώς, ότι πρό­κει­ται για μια ορθή από­φα­ση που ανα­κου­φί­ζει τους φο­ρο­λο­γού­με­νους.

• Σας ανη­συ­χεί η υπό­θε­ση με τα επι­χει­ρη­μα­τι­κά δά­νεια που είναι «στο κόκ­κι­νο» καθώς   η πρό­ε­δρος της Ενω­σης Τρα­πε­ζών κ. Λ Κα­τσέ­λη δή­λω­σε πως δεν υπάρ­χει δέ­σμευ­ση των τρα­πε­ζών ένα­ντι των distress funds;

Να που έγινε κι αυτό!  Τα «κόκ­κι­να δά­νεια»   περ­νά­νε  σε hedge funds που μπή­καν στις αυ­ξή­σεις των τρα­πε­ζών και  προσ­δο­κούν να βγά­λουν κέρδη, αφού δια­θέ­τουν εμπει­ρία στη δια­χεί­ρι­ση προ­βλη­μα­τι­κών χαρ­το­φυ­λα­κί­ων και θα πιέ­σουν τις διοι­κή­σεις των τρα­πε­ζών προς την κα­τεύ­θυν­ση αυτή. Πράγ­μα που ση­μαί­νει ότι το επό­με­νο διά­στη­μα θα επι­τα­χυν­θούν οι εξε­λί­ξεις σε επι­χει­ρη­μα­τι­κό επί­πε­δο με στόχο να οδη­γη­θούν σε ρευ­στο­ποί­η­ση όσες υπερ­χρε­ω­μέ­νες επι­χει­ρή­σεις δεν είναι βιώ­σι­μες, άλλες να εξυ­γιαν­θούν και όσες είναι βιώ­σι­μες να πω­λη­θούν. Αυτό ση­μαί­νει ότι οι μι­κρο­με­σαί­ες επι­χει­ρή­σεις κιν­δυ­νεύ­ουν με αφελ­λη­νι­σμό. Για να απο­φευ­χθεί αυτό θα ήταν καλό επι­χει­ρή­σεις και τρά­πε­ζες να ανα­διαρ­θρώ­σουν μόνοι και με­τα­ξύ τους τα μη εξυ­πη­ρε­τού­με­να δά­νεια, αφού η πώ­λη­σή τους σε μη τρα­πε­ζι­κά ιδρύ­μα­τα και μά­λι­στα σε τιμές ευ­και­ρί­ας, εγκυ­μο­νεί σο­βα­ρούς κιν­δύ­νους.