42χρονος δικάζεται για απάτη με παραγγελίες επίπλων

Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου κα­τη­γο­ρού­με­νος για εξα­κο­λου­θη­τι­κή απάτη θα κα­θί­σει την 20ή Σε­πτεμ­βρί­ου 2022 ένας 42χρο­νος ημε­δα­πός που ενε­πλά­κη σε υπό­θε­ση απά­της με την πα­ραγ­γε­λία επί­πλων από εται­ρεία που εδρεύ­ει στο Λα­γο­νή­σι της Ατ­τι­κής και του επι­βλή­θη­κε πρω­το­δί­κως ποινή φυ­λά­κι­σης 20 μηνών.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νός φέ­ρε­ται ει­δι­κό­τε­ρα, αφού ήρθε σε επι­κοι­νω­νία μέσω δια­δι­κτύ­ου με την εκ­πρό­σω­πο της εται­ρεί­ας, που έχει ως αντι­κεί­με­νο την πα­ρα­γω­γή ξύ­λι­νων και με­ταλ­λι­κών επί­πλων εξω­τε­ρι­κού χώρου, να της πα­ρέ­στη­σε τη­λε­φω­νι­κά ότι τυγ­χά­νει γνω­στός έμπο­ρος επί­πλων στο νησί της Ρόδου και ότι επι­πλέ­ον δια­κι­νεί εμπο­ρεύ­μα­τα και σε άλλα νησιά της Δω­δε­κα­νή­σου, όπως στη Λέρο, Κά­λυ­μνο και Κω, συ­νερ­γα­ζό­με­νος με τους το­πι­κούς στα μέρη αυτά εμπό­ρους.

Φέ­ρε­ται να έκανε αρ­χι­κά πα­ραγ­γε­λί­ες μι­κρών πο­σο­τή­των επί­πλων, εξο­φλώ­ντας το τί­μη­μα της πώ­λη­σης άμεσα.

Εν συ­νε­χεία δε, πα­ρι­στώ­ντας ψευ­δώς στην ίδια ως άνω επι­χεί­ρη­ση, ότι οφει­λές των πε­λα­τών πα­ρα­μέ­νουν ανε­ξό­φλη­τες, ενώ κα­τό­πιν πα­ραγ­γε­λιών του, πα­ράλ­λη­λα πα­ρε­λάμ­βα­νε διά­φο­ρα είδη επί­πλω­σης, δεν της κα­τέ­βαλ­λε άμεσα το τί­μη­μα της πώ­λη­σης, ζη­τώ­ντας από αυτήν πί­στω­ση.

Μια ημε­δα­πή συ­γκα­τη­γο­ρου­μέ­νη του σε πρώτο βαθμό δια­τη­ρώ­ντας ατο­μι­κή επι­χεί­ρη­ση εμπο­ρί­ας επί­πλων φέ­ρε­ται να του έδωσε το δι­καί­ω­μα να χρη­σι­μο­ποιεί το όνομά της στις πα­ραγ­γε­λί­ες και να εκ­δί­δο­νται τα σχε­τι­κά τι­μο­λό­για της εγκα­λού­σας εται­ρεί­ας επ’ ονό­μα­τί της.

Το τί­μη­μα από τα εμπο­ρεύ­μα­τα ου­δέ­πο­τε εξο­φλή­θη­κε, με συ­νέ­πεια η συ­νο­λι­κή ζημία και αντί­στοι­χα το όφε­λος του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, να ανέρ­χε­ται στο ποσό των 56.197 €.

Η ίδια απο­λο­γού­με­νη αρ­νή­θη­κε τα όσα της απο­δί­δο­νται, το­νί­ζο­ντας ότι η επι­χεί­ρη­ση ναι μεν ήταν στο δικό της όνομα και ΑΦΜ, αλλά επί της ου­σί­ας η δια­χεί­ρι­σή της και η εμπο­ρία των ανω­τέ­ρω προ­ϊ­ό­ντων γι­νό­ταν απο­κλει­στι­κά από τον σύ­ζυ­γό της.

Επε­σή­μα­νε ότι δεν γνω­ρί­ζει καν ανά­γνω­ση και γραφή, χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά τα οποία απαι­τού­νται προ­κει­μέ­νου να λει­τουρ­γή­σει και να διευ­θύ­νει κά­ποιος ένα εμπο­ρι­κό κα­τά­στη­μα.

Ο κύ­ριος κα­τη­γο­ρού­με­νος, όπως είπε, είναι αδελ­φός του συ­ζύ­γου της και δια­μέ­νει στην Κά­λυ­μνο και η ίδια ου­δε­μία επί­γνω­ση είχε ούτε έχει επί της υπο­θέ­σε­ως.

Οι συ­ναλ­λα­γές τις οποί­ες φέ­ρε­ται να είχε ο συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νός της με την μη­νύ­τρια και την εται­ρεία της, είναι πα­ντε­λώς άγνω­στες σε εκεί­νην ενώ αγνο­εί τα τι­μο­λό­για τα οποία φέ­ρε­ται να έχουν εκ­δο­θεί προς την ατο­μι­κή επι­χεί­ρη­ση με το όνομά της.