Λίγο πιο συγκρατημένο ύφος

Φαί­νε­ται ότι η κυ­βέρ­νη­ση, έχο­ντας ορι­στι­κά χάσει το στοί­χη­μα της ανο­σί­ας , αλλά και της πει­θούς, θα χτί­σει την πο­λι­τι­κής της με βάση τις απα­γο­ρεύ­σεις προς ανεμ­βο­λί­α­στους. Και αυτή όμως η πρα­κτι­κή, στο απο­τέ­λε­σμα θα κρι­θεί, όπως κρί­θη­κε και η κα­μπά­νια του εμ­βο­λια­σμού με στόχο την (χα­μέ­νη) ανο­σία της αγέ­λης. Του­λά­χι­στον αν μπο­ρού­σε το ύφος να είναι λίγο πιο συ­γκρα­τη­μέ­νο…  Ανα­φο­ρές όπως «οι ανεμ­βο­λί­α­στοι δεν θα μπο­ρούν να πάνε που­θε­νά» δεν βοη­θούν. Προ­φα­νώς υπάρ­χουν πο­λί­τες που εξα­κο­λου­θούν να φο­βού­νται, να ανη­συ­χούν, δεν είναι «ψε­κα­σμέ­νοι»- που έτσι κι αλ­λιώς είναι χα­μέ­νη υπό­θε­ση. Γι’ αυ­τούς τους προ­βλη­μα­τι­σμέ­νους, με­γά­λο με­ρί­διο ευ­θύ­νης έχει μια μικρή  με­ρί­δα επι­στη­μό­νων για­τρών  (και εκτός Επι­τρο­πής Λοι­μω­ξιο­λό­γων) που τους τε­λευ­ταί­ους μήνες στέλ­νουν αντι­φα­τι­κά μη­νύ­μα­τα κα­λε­σμέ­νοι κα­θη­με­ρι­νά στα διά­φο­ρα κα­νά­λια δί­νο­ντας «μάχες»  ως υπο­ψή­φιοι πο­λι­τευ­τές πε­ρισ­σό­τε­ρο, παρά υπε­σπι­ζό­με­νοι την επι­στή­μη τους, στή­νο­ντας καυ­γά­δες και μι­λώ­ντας απα­ξιω­τι­κά για τους πο­λί­τες, δη­μιουρ­γώ­ντας αρ­νη­τι­σμό ακόμη και σε… πλή­ρως εμ­βο­λια­σμέ­νους.