Bρετανικό Μουσείο στην «Κ»: Δεν συζητάμε επιστροφή των Γλυπτών, μόνο δανεισμό

Η Βρε­τα­νία δεν συ­ζη­τά­ει την επι­στρο­φή των Γλυ­πτών του Παρ­θε­νώ­να, αλλά είναι ανοι­χτή στον δα­νει­σμό τους. Το συ­μπέ­ρα­σμα αυτό προ­κύ­πτει από δή­λω­ση εκ­προ­σώ­που του Βρε­τα­νι­κού Μου­σεί­ου στην «Κ» έπει­τα από σειρά ερω­τη­μά­των της. Το βρε­τα­νι­κό ίδρυ­μα απο­δο­μεί την προ­ο­πτι­κή επα­νέ­νω­σης των Γλυ­πτών, υπο­γραμ­μί­ζει ότι έχει θερ­μές σχέ­σεις με την UNESCO, στη­ρί­ζει την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία του για την υπό­θε­ση στη βάση της «επέ­κτα­σης της δη­μό­σιας πρό­σβα­σης» στην πα­γκό­σμια πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά, μα­κριά από «νο­μι­κί­στι­κες, αντα­γω­νι­στι­κές» συ­ζη­τή­σεις, και σπεύ­δει δύο φορές να διευ­κρι­νί­σει ότι δεν υπάρ­χουν και δεν προ­γραμ­μα­τί­ζο­νται συ­νο­μι­λί­ες με την Ελ­λά­δα για την επι­στρο­φή των μνη­μεί­ων στην Αθήνα.

Τα ερω­τή­μα­τα της «Κ»

• Πώς αξιο­λο­γεί­τε το αί­τη­μα της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης; Θα συ­ζη­τού­σαν οι βρε­τα­νι­κές Αρχές το εν­δε­χό­με­νο επι­στρο­φής των Γλυ­πτών του Παρ­θε­νώ­να στην Αθήνα; Υπό ποιους όρους και προ­ϋ­πο­θέ­σεις;

• Είναι από­φα­ση του Βρε­τα­νι­κού Μου­σεί­ου ή της βρε­τα­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης;

• Είναι σε εξέ­λι­ξη δι­με­ρείς επα­φές για την υπό­θε­ση; Ποια είναι η δια­δι­κα­σία; Θα ακο­λου­θή­σουν κι άλλες συ­να­ντή­σεις μέσω της UNESCO;

• Πόσο ση­μα­ντι­κό είναι το συ­γκε­κρι­μέ­νο μνη­μείο για τη συλ­λο­γή του Βρε­τα­νι­κού Μου­σεί­ου;

• Το Βρε­τα­νι­κό Μου­σείο έχει επι­στρέ­ψει ποτέ κά­ποιο έκ­θε­μα στη χώρα προ­έ­λευ­σης; Οι υπο­στη­ρι­κτές της επι­στρο­φής των Γλυ­πτών του Παρ­θε­νώ­να θε­ω­ρούν –σε όρους πα­γκό­σμιας πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς– ότι η κα­λύ­τε­ρη το­πο­θε­σία για να δει κα­νείς τα Γλυ­πτά από κοντά είναι στην Αθήνα, κάτω από τον Παρ­θε­νώ­να. Ποια είναι η γνώμη σας;

• Τι γνω­ρί­ζε­τε για τις συν­θή­κες υπό τις οποί­ες τα Γλυ­πτά με­τα­φέρ­θη­καν από την Ακρό­πο­λη στο Λον­δί­νο;

• Πώς αξιο­λο­γεί­τε σή­με­ρα το επί­πε­δο συ­ντή­ρη­σης των μνη­μεί­ων της Ακρό­πο­λης στην Ελ­λά­δα;

• Εκτός από την πα­ρα­μο­νή στο Λον­δί­νο και την επι­στρο­φή στην Αθήνα, θα υπήρ­χαν και τρί­τες εναλ­λα­κτι­κές; Μία πρό­τα­ση, για πα­ρά­δειγ­μα, ει­ση­γεί­ται αντί­γρα­φα από πε­ντε­λι­κό μάρ­μα­ρο στο Βρε­τα­νι­κό Μου­σείο και τε­χνο­λο­γία τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης που θα δεί­χνει στους επι­σκέ­πτες πώς τα αυ­θε­ντι­κά Γλυ­πτά επέ­στρε­ψαν στην Αθήνα.

«Αυτά τα έργα τέ­χνης αγα­πιού­νται από μια πα­γκό­σμια κοι­νό­τη­τα και πι­στεύ­ουµε ότι η δη­μό­σια πρό­σβα­ση θα πρέ­πει να βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο των συ­νο­μι­λιών», ανα­φέ­ρε­ται στην απά­ντη­ση του Βρε­τα­νι­κού Μου­σεί­ου. Φωτ. Shutterstock

H δή­λω­ση – απά­ντη­ση του Βρε­τα­νι­κού Μου­σεί­ου στην «Κ»

«Το Βρε­τα­νι­κό Μου­σείο μπο­ρεί να επι­βε­βαιώ­σει ότι δεν έχουν γίνει ούτε προ­γραμ­μα­τί­ζο­νται νέες συ­νο­μι­λί­ες με την ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση για τον επα­να­πα­τρι­σμό των Γλυ­πτών του Παρ­θε­νώ­να.

Πάντα απο­λαμ­βά­να­με μια θε­τι­κή και συ­νερ­γα­τι­κή σχέση με την UNESCO και με συ­να­δέλ­φους από ιδρύµατα σε όλο τον κόσμο – συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νοµένου του Μου­σεί­ου της Ακρό­πο­λης στην Αθήνα. Το Μου­σείο είναι πάντα πρό­θυ­μο να εξε­τά­σει αι­τή­μα­τα για δα­νει­σμό οποιων­δή­πο­τε εκ­θε­μά­των από τη συλ­λο­γή – δα­νεί­ζου­με με­τα­ξύ 4.000-5.000 αντι­κει­μέ­νων κάθε χρόνο. Για πα­ρά­δειγ­μα, 170 αρ­χαία ελ­λη­νι­κά αντι­κεί­με­να πε­ριο­δεύ­ουν στην Αυ­στρα­λία και τη Νέα Ζη­λαν­δία όπου θα φτά­σουν και θα εμπνεύ­σουν νέους θε­α­τές, προ­τού επι­στρέ­ψουν στο Μου­σείο.

Αυτά τα όμορ­φα έργα τέ­χνης αγα­πιού­νται από μια πα­γκό­σμια κοι­νό­τη­τα και πι­στεύ­ουµε ότι η δη­μό­σια πρό­σβα­ση θα πρέ­πει να βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο αυτών των συ­νο­μι­λιών – πολύ συχνά οι συ­ζη­τή­σεις πε­ριο­ρί­ζο­νται σε νο­μι­κί­στι­κο και αντα­γω­νι­στι­κό πλαί­σιο αντί να επι­κε­ντρώ­νο­νται στο πώς να μοι­ρα­στούν τα γλυ­πτά με έναν ευ­ρύ­τε­ρο κόσμο.

Ο ρόλος ενός σύγ­χρο­νου μου­σεί­ου είναι να πα­ρέ­χει ένα μέρος όπου αυτά τα αντι­κεί­με­να πυ­ρο­δο­τούν τη δη­μιουρ­γι­κό­τη­τα και βοη­θούν τους αν­θρώ­πους να κα­τα­νο­ή­σουν το πα­ρελ­θόν, να δια­μορ­φώ­σουν το παρόν και να προ­ε­τοι­μα­στούν για το μέλ­λον. Πάντα πι­στεύ­α­με ότι αυτά τα έργα βοη­θούν τους επι­σκέ­πτες να αγκα­λιά­σουν αυτό το όραμα.

Η αρ­χαία πόλη-κρά­τος της Αθή­νας ήταν ένα από τα κο­ρυ­φαία έθνη της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου, μια πο­λι­τι­στι­κή και στρα­τιω­τι­κή δύ­να­μη που συ­να­γω­νι­ζό­ταν την πα­νί­σχυ­ρη Περ­σία. Εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες του Βρε­τα­νι­κού Μου­σεί­ου επω­φε­λού­νται από μια μό­νι­μη συλ­λο­γή που απο­τυ­πώ­νει αυτό το τε­ρά­στιο τόξο της Ιστο­ρί­ας το οποίο έχει διαρ­κή αντί­κτυ­πο στην ανά­δυ­ση του σύγ­χρο­νου κό­σμου.

Η εμ­βά­θυν­ση της δη­μό­σιας πρό­σβα­σης, η δη­μιουρ­γία νέων τρό­πων και ευ­και­ριών για δια­μοι­ρα­σμό και κα­τα­νό­η­ση των συλ­λο­γών σε ολό­κλη­ρο τον κόσμο, πα­ρα­μέ­νει στον πυ­ρή­να όσων επι­διώ­κει να επι­τύ­χει το Βρε­τα­νι­κό Μου­σείο.

Το Βρε­τα­νι­κό Μου­σείο έχει θερ­μές σχέ­σεις με την UNESCO, δου­λεύ­ο­ντας μαζί της για την προ­στα­σία της πα­γκό­σμιας πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς στο Ιράκ και τώρα στην Ου­κρα­νία, προ­στα­τεύ­ο­ντάς την για τις μελ­λο­ντι­κές γε­νιές. Γι’ αυτόν τον λόγο το Μου­σείο πι­στεύ­ει ακρά­δα­ντα ότι τα Γλυ­πτά του Παρ­θε­νώ­να στο Λον­δί­νο δια­δρα­μα­τί­ζουν ζω­τι­κό ρόλο στην επί­δει­ξη της ση­μα­σί­ας της αρ­χαί­ας Αθή­νας στο πλαί­σιο των αρ­χαί­ων πο­λι­τι­σμών που τη δια­μόρ­φω­σαν –Αί­γυ­πτος και Ασ­συ­ρία– και με­τα­γε­νέ­στε­ρων πο­λι­τι­σμών που εμπνεύ­στη­καν από αυτήν. Δεν έχουν γίνει νέες συ­νο­μι­λί­ες. Πι­στεύ­ου­με ότι η επέ­κτα­ση της δη­μό­σιας πρό­σβα­σης είναι το πραγµατικό ζή­τη­μα. Τα υπό­λοι­πα γλυ­πτά είναι θραύ­σμα­τα – μόνο το 50% των πρω­τό­τυ­πων έχει σωθεί. ∆εν θα υπάρ­ξει ποτέ μια “μα­γι­κή στιγ­μή” κατά την οποία όλα τα γλυ­πτά θα επα­νε­νω­θούν. Τα σω­ζό­με­να γλυ­πτά στην Αθήνα μι­λούν για την αρ­χαία ιστο­ρία αυτής της με­γά­λης πόλης, στο Λον­δί­νο μι­λούν στην ιστο­ρία του κό­σμου και σε εκα­τομ­μύ­ρια επι­σκέ­πτες από όλο τον κόσμο. ∆ύο συ­μπλη­ρω­μα­τι­κές ιστο­ρί­ες στις οποί­ες τα Γλυ­πτά του Παρ­θε­νώ­να παί­ζουν ανα­πό­σπα­στο ρόλο.

Υπάρ­χουν αντί­γρα­φα των Γλυ­πτών του Βρε­τα­νι­κού Μου­σεί­ου στο Μου­σείο της Ακρό­πο­λης, όπου εκτί­θε­νται μαζί με τα ενα­πο­μεί­να­ντα γλυ­πτά που αφαι­ρέ­θη­καν από τον Παρ­θε­νώ­να τις τε­λευ­ταί­ες δε­κα­ε­τί­ες.

Η ψη­φια­κή σά­ρω­ση παί­ζει ση­μα­ντι­κό ρόλο στην έρευ­να και έχει τη δυ­να­τό­τη­τα να ξε­κλει­δώ­σει νέες ανα­κα­λύ­ψεις για πολλά δια­φο­ρε­τι­κά αντι­κεί­με­να, συµπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των Γλυ­πτών του Παρ­θε­νώ­να. Συ­νε­χί­ζου­με να διε­ρευ­νού­με την προ­σέγ­γι­σή μας στην ψη­φια­κή σά­ρω­ση για να κα­τα­νο­ή­σου­με πλή­ρως τις δυ­να­τό­τη­τές της ως μέρος της ευ­ρύ­τε­ρης δου­λειάς μας. Για πα­ρά­δειγ­μα, πι­στεύ­ου­με ότι μπο­ρεί να είναι πο­λύ­τι­μο για την εξέ­τα­ση των συν­δέ­σε­ων με­τα­ξύ των θραυ­σμά­των και της πρό­σφα­της πρω­το­πο­ρια­κής έρευ­νας σχε­τι­κά με την πο­λυ­χρω­μία των Γλυ­πτών του Παρ­θε­νώ­να».

Πηγή kathimerini.gr