Γ. Μαχαιρίδης: «Είναι απόφαση ζωής να υπηρετούμε τα νησιά μας»

Ενόψει των σημε­ρι­νών επα­να­λη­πτι­κών εκλογών στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, ο υπο­ψή­φιος περι­φε­ρειάρ­χης κ. Γιάννης Μαχαι­ρί­δης, απευ­θύ­νει το ακό­λουθο μήνυμα:

Αγαπητή μου συμπα­τριώ­τισσα,

αγαπητέ μου συμπα­τριώτη

Όπως κάνω όλα αυτά τα χρόνια, που με τη δική σου εντολή υπηρετώ τον τόπο μας, στέ­κο­μαι ξανά απέ­να­ντί σου και ζητώ τη δίκαιη κρίση σου. Διεκ­δικώ να με κρίνεις με αυστη­ρό­τητα, όπως κάνεις άλλωστε καθη­με­ρινά, χωρίς να περι­μέ­νεις την κάλπη για να μου στεί­λεις το όποιο μήνυμα κάθε τέσσερα χρόνια.

Μέρα με τη μέρα, βήμα-βήμα, κατα­φέ­ραμε να στε­ριώ­σουν οι σχέσεις αμοι­βαίας εμπι­στο­σύ­νης ανάμεσά μας και μάθαμε να μιλάμε μεταξύ μας με καθαρές κου­βέ­ντες και κοι­τά­ζο­ντας στα μάτια ο ένας τον άλλον.

Δώδεκα χρόνια τώρα, οκτώ χρόνια σαν Νομάρ­χης Δωδε­κα­νή­σου και τριά­μισι σαν Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου, ήλθαμε πολύ κοντά. Μας ένωσε το «θέλω» και η ανάγκη της πόλης, του χωριού και του νησιού σου. Ακόμα και η δική σου, η προ­σω­πική ανη­συ­χία. Το δικό σου όνειρο. Μαζί τα μοι­ρα­ζό­μα­στε όλα αυτά.

Ακόμα και μικρές αλλά πολύ­τι­μες στιγμές του κάθε ένα από σας, στιγμές χαράς και λύπης, τις ζήσαμε μαζί. Σαν φίλοι και συμπα­τριώ­τες.

Μοι­ρα­ζό­μα­στε κοινούς στόχους για τον τόπο μας, δώσαμε μαζί κοινούς αγώνες. Κερ­δί­σαμε πολλούς, άλλους τους δίνουμε ακόμα.

Ξέρουμε όμως πως στο τέλος θα βγούμε νικητές. Γιατί, από την πρώτη στιγμή, βάλαμε στην άκρη τις μικρές μας δια­φω­νίες και τις κομ­μα­τι­κές παντιέ­ρες. Μας ένωσε όλους η μοίρα και το συμ­φέ­ρον του τόπου.

Αυτή η ενότητα ήταν και παρα­μέ­νει η μεγάλη μας δύναμη. Πολλοί στο παρελ­θόν επι­χεί­ρη­σαν να τρα­βή­ξουν για λογα­ρια­σμό μας δια­χω­ρι­στι­κές γραμμές για να μας διχά­σουν και εν τέλει να μας απο­δυ­να­μώ­σουν. Δεν τους το επι­τρέ­ψαμε, δεν θα το επι­τρέ­ψουμε και τώρα.

Υπάρχει μια ουσιώ­δης διαφορά ανάμεσα σε μας και σ’ αυτούς. Τα Δωδε­κά­νησα και οι Κυκλά­δες, αυτός ο ευλο­γη­μέ­νος τόπος, θέλει και απαιτεί να δώσεις τη ψυχή και τη ζωή σου. Όχι να τον «υπη­ρε­τείς» με οκτά­ω­ρες βάρδιες. Απαιτεί να στε­ρη­θείς εσύ για να κερ­δί­σει αυτός. Ποτέ το ανάποδο.

Αν γι’ αυτούς η προ­σφορά στον τόπο, αν θα υπη­ρε­τή­σουν τη Ρόδο ή το Νότιο Αιγαίο, ήταν μια «λύση ανάγκης» και μια «τεχνική λεπτο­μέ­ρεια», για εμάς ήταν και παρα­μέ­νει δέσμευση και απόφαση ζωής.

Μπροστά στην αδυ­να­μία τους να ανα­με­τρη­θούν με την αλήθεια του έργου μας, άρπαξαν μια μεζούρα και μετρούν τη δια­δρομή μας – τόσες μέρες, τόσοι μήνες, τόσα χρόνια. Ξέρο­ντας πως θα χάσουν αν θέσουν το ερώτημα «ποιοι είμαστε εμείς, ποιοι είναι αυτοί», μετρούν μόνο την από­σταση της πολι­τι­κής μας δια­δρο­μής. Θέλουν να απο­κρύ­ψουν το απο­τύ­πωμα που αφή­νουμε στην πορεία μας και πώς αλλά­ζουμε τη ζωή των συμπα­τριω­τών μας.

Εσύ αγαπητέ μου συμπα­τριώτη το ξέρεις καλά γιατί το βιώνεις κάθε μέρα. Ας το ακού­σουν κι αυτοί. Είμαι περή­φα­νος για την επιλογή ζωής που έκανα να προ­σφέρω στην κατ’ επιλογή πατρίδα μου. Στη Ρόδο, στα Δωδε­κά­νησα, στο Νότιο Αιγαίο, σε όλο το Αρχι­πέ­λα­γος. Όσο κι αν συκο­φα­ντούν και σπι­λώ­νουν αυτήν την επιλογή μου, θα τη θέτω πάντα υπόψη όλων εσάς, για να την κρίνετε και να την απο­τι­μή­σετε.

Δεν αρνή­θηκα να αναλάβω ευθύνες και να θυσιάσω τα πάντα για την πατρίδα των παιδιών μου. Ήταν και είναι τιμή μου που αντα­πο­κρί­νο­μαι σε κάθε προ­σκλη­τή­ριο και δικαιώνω την εντολή των συμπα­τριω­τών μου. Και θα κριθώ μόνο απ’ αυτούς. Όχι από εκεί­νους που θεωρούν την πολι­τική ένα παίγνιο ή σημαία ευκαι­ρίας.

Ανα­γνω­ρίζω κάθε μέρα τα λάθη μου, τι θα μπο­ρούσα να κάνω ακόμα, ή τι θα έπρεπε να κάνω καλύ­τερα. Ανα­γνω­ρίζω κάθε στιγμή τις αδυ­να­μίες μου ως άνθρω­πος και πολι­τι­κός. Ποτέ όμως δεν λιπο­τά­κτησα ή με φόβισαν οι ευθύνες. Ποτέ δεν θα πάψω να ονει­ρεύ­ο­μαι και να παλεύω για το μέλλον των νησιών μας.

Ακού­σαμε καθαρά, με σεβασμό και αίσθημα τερά­στιας ευθύνης το μήνυμα που έστει­λες σε μένα προ­σω­πικά και στην παρά­ταξή μας την προη­γού­μενη Κυριακή. Δεν θα ήταν δυνατόν να το παρερ­μη­νεύ­σουμε ή να το παρα­φρά­σουμε. Μιλάμε στην ίδια γλώσσα όλα αυτά τα χρόνια, άρα το μήνυμά σου δεν μπορεί να το παρα­χα­ρά­ξει κανείς.

Αγαπητέ μου συμπα­τριώτη, κάποτε σου έδωσα έναν λόγος τιμής. Αυτός ο λόγος τιμής γίνεται όρκος:

Μαζί με την παρά­ταξή μας, αυτές τις νέες και τους νέους ανθρώ­πους που τόλ­μη­σαν να βγουν μπροστά και άντεξαν στη δημα­γω­γία των και­ρο­σκό­πων, θα δώσω όλες μου τις δυνά­μεις για να μη χάσουν ό, τι κέρ­δι­σαν με τους αγώνες και τις προ­σπά­θειές μας.

Ενω­μέ­νοι και δυνατοί, Δωδε­κα­νή­σιοι και Κυκλα­δί­τες, θα συνε­χί­σουμε να αντι­στε­κό­μα­στε σε όποιον και ό, τι βλάπτει τα συμ­φέ­ρο­ντα των νησιών μας για να παρα­μεί­νει το Νότιο Αιγαίο πρώτο και πρω­τα­γω­νι­στής.

Καλώ κάθε Κυκλα­δίτη και Δωδε­κα­νή­σιο, κάθε Δημο­κράτη Νοτιο­πε­λα­γίτη, να είναι παρών στην κρίσιμη μάχη της Κυρια­κής και να απο­φα­σί­σει αυτός, όχι άλλοι, ποιους δρόμους θα ακο­λου­θή­σει η Περι­φέ­ρειά μας. Να γυρίσει την πλάτη στους μηδε­νι­στές και στην ισο­πέ­δωση και να απο­τι­μή­σει δίκαια το έργο, να αξιο­λο­γή­σει αυστηρά και τα πρόσωπα.

Την Κυριακή το βράδυ, η μεγάλη μας παρά­ταξη της Ευθύνης και των Έργων, μαζί και οι Νοτιο­πε­λα­γί­τες, θα έχουν τον πρώτο λόγο για τη ρότα που θα χαράξει αυτός ο τόπος. Με εμπει­ρία, γνώση και αυτο­πε­ποί­θηση, επεν­δύ­ουμε στις δυνά­μεις του Νοτιο­πε­λα­γίτη και δεν κάνουμε ούτε βήμα πίσω.