Ε. Μακρόν στην ΕΡΤ: Θα κάνουμε τα πάντα για να στηρίξουμε την Ελλάδα

Πηγή έμπνευ­σης για την Ευ­ρώ­πη και τη Γαλ­λία χα­ρα­κτή­ρι­σε τους αγώ­νες των Ελ­λή­νων ο Εμα­νου­έλ Μα­κρόν στη συ­νέ­ντευ­ξη που πα­ρα­χώ­ρη­σε στον Νίκο Αλιά­γα για την ΕΡΤ. Ο Γάλ­λος πρό­ε­δρος έδωσε έμ­φα­ση στους δια­χρο­νι­κούς δε­σμούς των δύο χωρών και είπε πως είναι βαθιά επη­ρε­α­σμέ­νος από τον κλα­σι­κό ελ­λη­νι­κό πο­λι­τι­σμό. Ανα­γνώ­ρι­σε επί­σης το φορ­τίο που ση­κώ­νει η Ελ­λά­δα στο με­τα­να­στευ­τι­κό αλλά και την προ­στα­σία των ευ­ρω­παϊ­κών συ­νό­ρων.

Στην άμυνα, στο με­τα­να­στευ­τι­κό, στον του­ρι­σμό, την παι­δεία και τον πο­λι­τι­σμό

MΑΚΡΟΝ: Λυ­πά­μαι που δε θα είμαι εκεί με τη σύ­ζυ­γό μου για αυτές τις εορ­τα­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις. Δυ­στυ­χώς το υγειο­νο­μι­κό πλαί­σιο με ανα­γκά­ζει να πα­ρα­μεί­νω στο Πα­ρί­σι. Γι’ αυτό θέλω κα­ταρ­χήν να απευ­θύ­νω ένα μή­νυ­μα πραγ­μα­τι­κής φι­λί­ας και σε­βα­σμού για όλο τον ελ­λη­νι­κό λαό, τη χώρα, το έθνος και φυ­σι­κά για τις αρχές, την Πρό­ε­δρο, τον Πρω­θυ­πουρ­γό… //… υπάρ­χει ένας ανα­πό­σπα­στος δε­σμός με­τα­ξύ της Ελ­λά­δας και της Ευ­ρώ­πης, που μας κάνει να αι­σθα­νό­μα­στε ένας πο­λι­τι­σμός, η κλη­ρο­νο­μιά κατά κά­ποιο τρόπο της αρ­χαί­ας Ελ­λά­δας και της Ελ­λά­δας στην υπό­λοι­πη Ευ­ρώ­πη. Θα επα­νέλ­θου­με σ’ αυτό, αν θέ­λε­τε. Αλλά στη νε­ό­τε­ρη και σύγ­χρο­νη ιστο­ρία υπάρ­χει ένας ακόμη πιο ισχυ­ρός δε­σμός, αυτός της προ­σή­λω­σης στην ελευ­θε­ρία, στην ευ­ρω­παϊ­κή πε­ρι­πέ­τεια. Πριν από 200 χρό­νια, η Ελ­λά­δα ενέ­πνεε την Ευ­ρώ­πη, ει­δι­κά τη Γαλ­λία. Εμπνέ­ει και σή­με­ρα επει­δή γιορ­τά­ζου­με τα 200 χρό­νια της ανε­ξαρ­τη­σί­ας και από τις αρχές αυτού του έτους, τα 40 χρό­νια έντα­ξης στην ΕΕ. Δη­λα­δή, τα 40 χρό­νια επί­σης μιας στιγ­μής ελευ­θε­ρί­ας, ανοίγ­μα­τος και φυ­σι­κά ενός κοι­νού πε­πρω­μέ­νου. Η Ελ­λά­δα βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμ­μή της ευ­ρω­παϊ­κής ελευ­θε­ρί­ας, αυτού του αγώνα για τον πο­λι­τι­σμό. Την εί­δα­με τους τε­λευ­ταί­ους μήνες, οπότε ναι, εμπνέ­ει. Θα κά­νου­με τα πάντα με τον Πρω­θυ­πουρ­γό κ. Μη­τσο­τά­κη για να ερ­γα­στού­με και να μπο­ρέ­σου­με να ανοί­ξου­με τη θαυ­μά­σια χώρα σας στους νέους μας, στους φοι­τη­τές μας, στους αρ­χαιο­λό­γους, στους ακα­δη­μαϊ­κούς και στους του­ρί­στες μας, αλλά η Ελ­λά­δα εμπνέ­ει σή­με­ρα όπως το έκανε και χθες επει­δή υπάρ­χει αυτός ο μο­να­δι­κός δε­σμός».

Ξε­κά­θα­ρος για τη ση­μα­σία της Ελ­λά­δας

Στο ερώ­τη­μα αν η Ευ­ρώ­πη δια­θέ­τει σή­με­ρα τα μέσα για να εγ­γυ­η­θεί την ει­ρή­νη στην πε­ριο­χή της ει­δι­κά με τις τε­τα­μέ­νες σχέ­σεις με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Τουρ­κί­ας ο Γάλ­λος πρό­ε­δρος ήταν ξε­κά­θα­ρος και για το ρόλο της Ευ­ρώ­πης για τη στάση της Γαλ­λί­ας και την ση­μα­σία της Ελ­λά­δας.

ΜΑ­ΚΡΟΝ: « Ναι, η Ευ­ρώ­πη έχει τα μέσα. Πι­στεύω ότι όλα αυτά συμ­βαί­νουν σε μια γε­ω­πο­λι­τι­κή στιγ­μή, όπου όλοι έχου­με ερ­γα­στεί για να πούμε ότι χρεια­ζό­μα­στε μια πιο κυ­ρί­αρ­χη, πιο ανε­ξάρ­τη­τη Ευ­ρώ­πη, που δια­θέ­τει αυτό που απο­κα­λώ στρα­τη­γι­κή αυ­το­νο­μία, δη­λα­δή, που μπο­ρεί να απο­φα­σί­ζει και να προ­στα­τεύ­ει τον εαυτό της. Έχου­με τα μέσα. Έχου­με τους στρα­τούς, τον εξο­πλι­σμό, τη δι­πλω­μα­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή δύ­να­μη που μας επι­τρέ­πουν να το κά­νου­με… Νο­μί­ζω ότι η Ελ­λά­δα δια­θέ­τει προ­φα­νώς μια μο­να­δι­κή θέση από αυτή την άποψη, διότι βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμ­μή στην ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο όπου τι συμ­βαί­νει; Το θέμα της με­τα­νά­στευ­σης που βιώ­σα­με το 2015, το ζούμε ακόμα και σή­με­ρα κι επο­μέ­νως η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να ξέρει πώς να προ­στα­τεύ­ει τα εξω­τε­ρι­κά της σύ­νο­ρα, προ­φα­νώς για την Ελ­λά­δα, αλλά τε­λι­κά για όλους μας…//Συ­νε­πώς η Ελ­λά­δα έχει αυτήν την απο­λύ­τως θέση κλει­δί στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, η οποία είναι ση­μα­ντι­κή για την Ευ­ρώ­πη. Είναι ση­μα­ντι­κή για την κυ­ριαρ­χία μας, για την οι­κο­νο­μι­κή μας ζωή, διότι είναι ένας τόπος πλού­του, ανταλ­λα­γών και ση­μα­ντι­κή για τη σχέση μας με την Εγγύς & Μέση Ανα­το­λή και την Αφρι­κή. Απλώς είμαι ένας από αυ­τούς που πι­στεύ­ουν ακρά­δα­ντα ότι πρέ­πει πάντα να εί­μα­στε στο πλευ­ρό των Ευ­ρω­παί­ων συμ­μά­χων όταν δέ­χο­νται επί­θε­ση στην κυ­ριαρ­χία τους, όταν απει­λεί­ται η ανε­ξαρ­τη­σία τους, ο σε­βα­σμός των συ­νό­ρων τους. Άλ­λω­στε αυτό έκανε η Γαλ­λία το κα­λο­καί­ρι του 2020, όταν συ­νέ­βη αυτό.

Συ­νε­πώς ναι, έχου­με αρ­κε­τές ασκή­σεις, με­ρι­κές που μόλις πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν, μια άλλη που έχει προ­βλε­φθεί επί­σης από τον Πρω­θυ­πουρ­γό, όπου θα συ­νερ­γα­στού­με, θα ανα­πτυ­χθού­με μαζί, θα βελ­τιώ­σου­με πε­ραι­τέ­ρω τη συ­νερ­γα­σία μας, είτε πρό­κει­ται για το πο­λε­μι­κό ναυ­τι­κό, το στρα­τό ξηράς ή την αε­ρο­πο­ρία μας. Έχου­με αυτή την πα­ρά­δο­ση, ερ­γα­ζό­μα­στε από κοι­νού και θα συ­νε­χί­σου­με να το κά­νου­με διότι θεωρώ ότι μια με­γά­λη χώρα της ΕΕ πρέ­πει να μπο­ρεί να ζήσει ει­ρη­νι­κά σή­με­ρα. Πι­στεύω ότι εάν η Ευ­ρώ­πη θέλει να ζήσει ει­ρη­νι­κά, πρέ­πει να ξέρει να προ­στα­τεύ­ει τα σύ­νο­ρά της και να οι­κο­δο­μεί αυ­τούς τους χώ­ρους ει­ρή­νης».

Με­τα­να­στευ­τι­κό: Πρέ­πει να βοη­θή­σου­με πε­ρισ­σό­τε­ρο την Ελ­λά­δα

«Πρέ­πει να ορ­γα­νω­θού­με κα­λύ­τε­ρα για να προ­στα­τεύ­σου­με κα­λύ­τε­ρα τα εξω­τε­ρι­κά μας σύ­νο­ρα, να εξαρ­θρώ­σου­με αυτά τα δί­κτυα δια­κι­νη­τών, που κερ­δο­σκο­πούν από αυτή την αν­θρώ­πι­νη δυ­στυ­χία και θέ­τουν σε κίν­δυ­νο όλους αυ­τούς που φεύ­γουν για οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους. Πρέ­πει να ορ­γα­νώ­σου­με αυτό το ζή­τη­μα της με­τα­νά­στευ­σης με ευ­ρω­παϊ­κό τρόπο. Νο­μί­ζω λοι­πόν ότι, ναι, αφή­σα­με πολύ την Ελ­λά­δα, όπως την Ιτα­λία και την Ισπα­νία, μόνες να αντι­με­τω­πί­σουν αυτό το πρό­βλη­μα το οποίο τε­λι­κά με­τα­τί­θε­ται στους άλ­λους. Πρέ­πει να βοη­θή­σου­με πε­ρισ­σό­τε­ρο την Ελ­λά­δα για να προ­στα­τεύ­σει τα εξω­τε­ρι­κά της σύ­νο­ρα. Δεν αφορά μόνο την Ελ­λά­δα, αλλά είναι ένα θέμα αλ­λη­λεγ­γύ­ης.»

Εμ­βό­λια, Πι­στο­ποι­η­τι­κό και Του­ρι­σμός

«Η Κο­μι­σιόν πρέ­πει να βοη­θή­σει να έχου­με κοινό χάρτη πο­ρεί­ας. Έγκει­ται και στα κράτη-μέλη και στο Συμ­βού­λιο που θα συ­νε­δριά­σει…στο τέλος της βδο­μά­δας. Εί­δα­με πως σε επο­χές κρί­σης…υπάρ­χουν μη συ­νερ­γα­ζό­με­νες συ­μπε­ρι­φο­ρές. Πολλά κράτη θέ­λη­σαν να κλεί­σουν τα σύ­νο­ρά τους αμέ­σως. Το Σέν­γκεν, που είναι ένας χώρος ελευ­θε­ρί­ας, μειώ­θη­κε λίγο. Το άνοιγ­μα πρέ­πει να γίνει συ­ντο­νι­σμέ­να. Πρέ­πει να έχου­με τους ίδιους κα­νό­νες…για να πούμε υπό ποιες συν­θή­κες θα ανοί­ξου­με ξανά…πώς θα ανοί­ξει το εμπό­ριο κι ο του­ρι­σμός. Εξού κι η ιδέα του πι­στο­ποι­η­τι­κού. Ας προ­σπα­θή­σου­με να εναρ­μο­νί­σου­με τον ρυθμό του ανοίγ­μα­τος…και τον τρόπο με τον οποίο θα κι­νού­μα­στε ελεύ­θε­ρα στον ευ­ρω­παϊ­κό χώρο… Πρέ­πει να μπο­ρεί να τα­ξι­δέ­ψει χωρίς αμ­φι­βο­λία με ένα αρ­νη­τι­κό το τεστ. Πρέ­πει να υπάρ­χουν σα­φείς, εφαρ­μό­σι­μοι κα­νό­νες. Έτσι, θα μπο­ρού­με να κυ­κλο­φο­ρού­με εντός του ευ­ρω­παϊ­κού χώρου…και θα ανα­πτυ­χθεί ο του­ρι­σμός. …Θα πρέ­πει να δε­χό­μα­στε…όποιον έχει κάνει κά­ποιο εμ­βό­λιο Pfizer, Moderna, Astrazeneca…αυτά που ανα­γνω­ρί­ζει ο Ευ­ρω­παϊ­κός Ορ­γα­νι­σμός Φαρ­μά­κων. Όσοι απο­δει­κνύ­ουν ότι έχουν εμ­βο­λια­στεί μπο­ρούν να έρ­θουν…και να κά­νουν δια­κο­πές στην Ελ­λά­δα. Αυτό ναι. Έτσι πρέ­πει να συ­ντο­νί­σου­με τα πράγ­μα­τα…με σα­φείς κα­νό­νες και πνεύ­μα συ­νερ­γα­σί­ας…ώστε να μπο­ρέ­σου­με να ξα­να­νοί­ξου­με στα­δια­κά.

«Πι­στεύω ότι η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να βγει από αυτήν την πε­ρί­ο­δο κοι­τά­ζο­ντας μπρο­στά. Πρέ­πει και πάλι να γί­νου­με μια ήπει­ρος φι­λο­δο­ξί­ας, μιας θέ­λη­σης συ­νερ­γα­σί­ας. Το οφεί­λου­με στη νε­ο­λαία μας.

«Οι ελ­λη­νι­κοί και ρω­μαϊ­κοί μύθοι με δια­μόρ­φω­σαν ,η ανά­γνω­ση των τρα­γω­διών και θα έλεγα ότι ο έφη­βος που ήμουν, που μά­θαι­νε τα αρ­χαία ελ­λη­νι­κά, τρά­φη­κε από όλα αυτά. Οι Έλ­λη­νες, όπως είπα, συ­νέ­βα­λαν στον ευ­ρω­παϊ­κό πο­λι­τι­σμό, προ­σέ­φε­ραν τους μύ­θους που δό­μη­σαν ολό­κλη­ρη τη φα­ντα­σία μας και οι οποί­οι, επι­πλέ­ον, τρο­φο­δό­τη­σαν την ανα­γέν­νη­ση, τον κλα­σι­κι­σμό, τη νε­ό­τε­ρη και τη σύγ­χρο­νη εποχή. Έφε­ραν την φι­λο­σο­φία και ομο­λο­γώ ότι έμαθα πολλά από την ελ­λη­νι­κή φι­λο­σο­φία. Είχα ένα δά­σκα­λο φι­λο­σο­φί­ας, τον Πωλ Ρικέρ που δεν στα­μά­τη­σε ποτέ να τους δια­βά­ζει στις εκ­δό­σεις Budé, η οποία είναι δί­γλωσ­ση. Επο­μέ­νως είτε πρό­κει­ται για τον Πλά­τω­να ή τον Αρι­στο­τέ­λη, με­τα­ξύ άλλων, τρο­φο­δό­τη­σαν όλη την ευ­ρω­παϊ­κή φι­λο­σο­φία και, επι­πλέ­ον, όλη την αγ­γλο­σα­ξο­νι­κή φι­λο­σο­φία σε με­γά­λο βαθμό…// Όταν θέλω να ηρε­μή­σω, κα­τα­φεύ­γω στην Παρ­με­νί­δεια ισορ­ρο­πία. Επί­σης υπάρ­χει κάτι στον Αρι­στο­τέ­λη που αγαπώ πολύ, το οποίο κατά βάση ση­μαί­νει ότι πρέ­πει να γί­νου­με αυτό που έπρε­πε να εί­μα­στε. Και αυτό δεν είναι μια μορφή τε­τε­λε­σμέ­νου. Ση­μαί­νει ότι υπάρ­χει κάτι ήδη στην ουσία της κα­τά­στα­σης ενός ατό­μου που υπάρ­χει ήδη εκεί και ότι τα γε­γο­νό­τα απο­κα­λύ­πτο­νται στα­δια­κά αλλά εκτυ­λίσ­σο­νται στο βάθος.»

Ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­ντευ­ξη του Γάλ­λου Προ­έ­δρου

A: Ευ­χα­ρι­στώ, κύριε Πρό­ε­δρε, που δε­χτή­κα­τε αυτή τη συ­νέ­ντευ­ξη για την ελ­λη­νι­κή δη­μό­σια τη­λε­ό­ρα­ση. Γνω­ρί­ζε­τε ότι στις 25 Μαρ­τί­ου, η Ελ­λά­δα γιορ­τά­ζει μια ιδιαί­τε­ρη επέ­τειο, καθώς είναι τα 200 χρό­νια του Πο­λέ­μου της Ανε­ξαρ­τη­σί­ας κατά της Οθω­μα­νι­κής Αυ­το­κρα­το­ρί­ας. Εί­χα­τε προ­σκλη­θεί από τον Έλ­λη­να Πρω­θυ­πουρ­γό κ. Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη, αλλά δεν μπο­ρεί­τε να πα­ρα­στεί­τε, τι συ­νέ­βη;

M: Λυ­πά­μαι που δε θα είμαι εκεί με τη σύ­ζυ­γό μου για αυτές τις εορ­τα­στι­κές εκ­δη­λώ­σεις. Δυ­στυ­χώς το υγειο­νο­μι­κό πλαί­σιο με ανα­γκά­ζει να πα­ρα­μεί­νω στο Πα­ρί­σι. Γι’ αυτό θέλω κα­ταρ­χήν να απευ­θύ­νω ένα μή­νυ­μα πραγ­μα­τι­κής φι­λί­ας και σε­βα­σμού για όλο τον ελ­λη­νι­κό λαό, τη χώρα, το έθνος και φυ­σι­κά για τις αρχές, την Πρό­ε­δρο, τον Πρω­θυ­πουρ­γό. Μας είχε προ­σκα­λέ­σει και μέχρι πριν από δύο μέρες θα ερ­χό­μουν, αλλά η παν­δη­μία ξε­κι­νά πάλι πολύ έντο­να πα­ντού στην Ευ­ρώ­πη. Έπρε­πε στη Γαλ­λία να λά­βου­με πε­ριο­ρι­στι­κά μέτρα. Νο­μί­ζω ήταν πιο πρέ­πον να εφαρ­μό­σω ο ίδιος αυτό που ζητώ από τους συ­μπο­λί­τες μας. Αλλά θα είμαι ολό­ψυ­χα μαζί σας για τους επί­ση­μους εορ­τα­σμούς την Πέμ­πτη το πρωί και επί­σης για τις συ­να­ντή­σεις την Τε­τάρ­τη το βράδυ.

A: Θα μι­λή­σου­με φυ­σι­κά για την υγειο­νο­μι­κή κρίση, επει­δή αφορά όλες τις χώρες της ΕΕ και ολό­κλη­ρο τον κόσμο. Έχει απο­μεί­νει κάτι σή­με­ρα ανά­με­σα στη Γαλ­λία και την Ελ­λά­δα από αυτό το πρω­το­φα­νές κύμα φι­λελ­λη­νι­σμού που οδή­γη­σε την Ελ­λά­δα στην αυ­το­διά­θε­ση, στην ανε­ξαρ­τη­σία;

M: Ναι, νο­μί­ζω ότι υπάρ­χει ένας ανα­πό­σπα­στος δε­σμός με­τα­ξύ της Ελ­λά­δας και της Ευ­ρώ­πης, που μας κάνει να αι­σθα­νό­μα­στε ένας πο­λι­τι­σμός, η κλη­ρο­νο­μιά κατά κά­ποιο τρόπο της αρ­χαί­ας Ελ­λά­δας και της Ελ­λά­δας στην υπό­λοι­πη Ευ­ρώ­πη. Θα επα­νέλ­θου­με σ’ αυτό, αν θέ­λε­τε. Αλλά στη νε­ό­τε­ρη και σύγ­χρο­νη ιστο­ρία υπάρ­χει ένας ακόμη πιο ισχυ­ρός δε­σμός, αυτός της προ­σή­λω­σης στην ελευ­θε­ρία, στην ευ­ρω­παϊ­κή πε­ρι­πέ­τεια. Πριν από 200 χρό­νια, η Ελ­λά­δα ενέ­πνεε την Ευ­ρώ­πη, ει­δι­κά τη Γαλ­λία.

A: Η Ελ­λά­δα εμπνέ­ει ακόμα και σή­με­ρα, κύριε Πρό­ε­δρε;

M: Εμπνέ­ει και σή­με­ρα επει­δή γιορ­τά­ζου­με τα 200 χρό­νια της ανε­ξαρ­τη­σί­ας και από τις αρχές αυτού του έτους, τα 40 χρό­νια έντα­ξης στην ΕΕ. Δη­λα­δή, τα 40 χρό­νια επί­σης μιας στιγ­μής ελευ­θε­ρί­ας, ανοίγ­μα­τος και φυ­σι­κά ενός κοι­νού πε­πρω­μέ­νου. Η Ελ­λά­δα βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμ­μή της ευ­ρω­παϊ­κής ελευ­θε­ρί­ας, αυτού του αγώνα για τον πο­λι­τι­σμό. Την εί­δα­με τους τε­λευ­ταί­ους μήνες, οπότε ναι, εμπνέ­ει. Θα κά­νου­με τα πάντα με τον Πρω­θυ­πουρ­γό κ. Μη­τσο­τά­κη για να ερ­γα­στού­με και να μπο­ρέ­σου­με να ανοί­ξου­με τη θαυ­μά­σια χώρα σας στους νέους μας, στους φοι­τη­τές μας, στους αρ­χαιο­λό­γους, στους ακα­δη­μαϊ­κούς και στους του­ρί­στες μας, αλλά η Ελ­λά­δα εμπνέ­ει σή­με­ρα όπως το έκανε και χθες επει­δή υπάρ­χει αυτός ο μο­να­δι­κός δε­σμός.

A: Κύριε Πρό­ε­δρε, μι­λή­σα­τε όντως για τη πρό­σφα­τη επι­και­ρό­τη­τα την επι­κα­λε­στή­κα­τε αυτό το κα­λο­καί­ρι, το οποίο ήταν θερμό στην Ελ­λά­δα, σε επί­πε­δο γε­ω­πο­λι­τι­κής και στρα­τη­γι­κής. Έτσι ήταν και πριν από 200 χρό­νια. Δια­θέ­τει σή­με­ρα η Ευ­ρώ­πη τα μέσα για να εγ­γυ­η­θεί μια κα­τά­στα­ση ει­ρή­νης στην πε­ριο­χή, ει­δι­κά με τις τε­τα­μέ­νες σχέ­σεις με­τα­ξύ Ελ­λά­δας και Τουρ­κί­ας;

M: Ναι, η Ευ­ρώ­πη έχει τα μέσα. Πι­στεύω ότι όλα αυτά συμ­βαί­νουν σε μια γε­ω­πο­λι­τι­κή στιγ­μή, όπου όλοι έχου­με ερ­γα­στεί για να πούμε ότι χρεια­ζό­μα­στε μια πιο κυ­ρί­αρ­χη, πιο ανε­ξάρ­τη­τη Ευ­ρώ­πη, που δια­θέ­τει αυτό που απο­κα­λώ στρα­τη­γι­κή αυ­το­νο­μία, δη­λα­δή, που μπο­ρεί να απο­φα­σί­ζει και να προ­στα­τεύ­ει τον εαυτό της. Έχου­με τα μέσα. Έχου­με τους στρα­τούς, τον εξο­πλι­σμό, τη δι­πλω­μα­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή δύ­να­μη που μας επι­τρέ­πουν να το κά­νου­με. Νο­μί­ζω ότι η Ελ­λά­δα δια­θέ­τει προ­φα­νώς μια μο­να­δι­κή θέση από αυτή την άποψη, διότι βρί­σκε­ται στην πρώτη γραμ­μή στην ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο όπου τι συμ­βαί­νει; Το θέμα της με­τα­νά­στευ­σης που βιώ­σα­με το 2015, το ζούμε ακόμα και σή­με­ρα κι επο­μέ­νως η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να ξέρει πώς να προ­στα­τεύ­ει τα εξω­τε­ρι­κά της σύ­νο­ρα, προ­φα­νώς για την Ελ­λά­δα, αλλά τε­λι­κά για όλους μας. Η συ­νερ­γα­σία με γει­το­νι­κές δυ­νά­μεις επει­δή δεν έχου­με χώρο για ει­ρή­νη εάν δεν ξέ­ρου­με να συ­νερ­γα­στού­με καλά με την Τουρ­κία για τη στα­θε­ρο­ποί­η­ση της κα­τά­στα­σης με τον Λί­βα­νο που δεν είναι τόσο μα­κριά και που αν αύριο βρε­θεί σε μια κα­τά­στα­ση ακόμη πιο δύ­σκο­λη θα είναι ένα τε­ρά­στιο πρό­βλη­μα για όλους μας, με τη Συρία, που δυ­στυ­χώς σή­με­ρα μόλις κλεί­σα­με 10 χρό­νια συ­γκρού­σε­ων, κι από την άλλη πλευ­ρά της Με­σο­γεί­ου με τη Λιβύη, για πα­ρά­δειγ­μα. Συ­νε­πώς η Ελ­λά­δα έχει αυτήν την απο­λύ­τως θέση κλει­δί στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, η οποία είναι ση­μα­ντι­κή για την Ευ­ρώ­πη. Είναι ση­μα­ντι­κή για την κυ­ριαρ­χία μας, για την οι­κο­νο­μι­κή μας ζωή, διότι είναι ένας τόπος πλού­του, ανταλ­λα­γών και ση­μα­ντι­κή για τη σχέση μας με την Εγγύς & Μέση Ανα­το­λή και την Αφρι­κή. Απλώς είμαι ένας από αυ­τούς που πι­στεύ­ουν ακρά­δα­ντα ότι πρέ­πει πάντα να εί­μα­στε στο πλευ­ρό των Ευ­ρω­παί­ων συμ­μά­χων όταν δέ­χο­νται επί­θε­ση στην κυ­ριαρ­χία τους, όταν απει­λεί­ται η ανε­ξαρ­τη­σία τους, ο σε­βα­σμός των συ­νό­ρων τους. Άλ­λω­στε αυτό έκανε η Γαλ­λία το κα­λο­καί­ρι του 2020, όταν συ­νέ­βη αυτό.

A: Με την ίδια λο­γι­κή, φα­ντά­ζο­μαι, στεί­λα­τε 500 στρα­τιώ­τες, ανοι­κτά της Κρή­της πριν από λίγες εβδο­μά­δες για μια αντι­τρο­μο­κρα­τι­κή επι­χεί­ρη­ση. Ποιο μή­νυ­μα θέ­λα­τε να στεί­λε­τε;

M: Ότι πρέ­πει να συ­νε­χί­σου­με να ερ­γα­ζό­μα­στε από κοι­νού για την προ­στα­σία των πο­λι­τών μας. Αυτό που προσ­διο­ρί­ζει ένα κρά­τος, φι­λο­σο­φι­κά, οντο­λο­γι­κά είναι η προ­στα­σία των πο­λι­τών. Όταν αντι­με­τω­πί­ζου­με κιν­δύ­νους που είναι οι κίν­δυ­νοι ισχύ­ος, οι τρο­μο­κρα­τι­κοί κίν­δυ­νοι κ.λ.π. πρέ­πει να ερ­γα­στού­με από κοι­νού για την κα­λύ­τε­ρη προ­στα­σία των πο­λι­τών. Συ­νε­πώς ναι, έχου­με αρ­κε­τές ασκή­σεις, με­ρι­κές που μόλις πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν, μια άλλη που έχει προ­βλε­φθεί επί­σης από τον Πρω­θυ­πουρ­γό, όπου θα συ­νερ­γα­στού­με, θα ανα­πτυ­χθού­με μαζί, θα βελ­τιώ­σου­με πε­ραι­τέ­ρω τη συ­νερ­γα­σία μας, είτε πρό­κει­ται για το πο­λε­μι­κό ναυ­τι­κό, το στρα­τό ξηράς ή την αε­ρο­πο­ρία μας. Έχου­με αυτή την πα­ρά­δο­ση, ερ­γα­ζό­μα­στε από κοι­νού και θα συ­νε­χί­σου­με να το κά­νου­με διότι θεωρώ ότι μια με­γά­λη χώρα της ΕΕ πρέ­πει να μπο­ρεί να ζήσει ει­ρη­νι­κά σή­με­ρα. Πι­στεύω ότι εάν η Ευ­ρώ­πη θέλει να ζήσει ει­ρη­νι­κά, πρέ­πει να ξέρει να προ­στα­τεύ­ει τα σύ­νο­ρά της και να οι­κο­δο­μεί αυ­τούς τους χώ­ρους ει­ρή­νης.

A: Έχετε την αί­σθη­ση, κ. Πρό­ε­δρε, ότι η Ευ­ρώ­πη εξά­ντλη­σε τη λο­γι­κή της ανα­φο­ρι­κά με τη με­τα­να­στευ­τι­κή κρίση; Οι Έλ­λη­νες αι­σθά­νο­νται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο όμη­ροι της κα­τά­στα­σης που είναι δύ­σκο­λη για όλους.

M: Όχι, νο­μί­ζω ότι εί­μα­στε όλοι αντι­μέ­τω­ποι σή­με­ρα κυ­ρί­ως για όσες ονο­μά­ζου­με χώρες πρώ­της ει­σό­δου, αυτός ο όρος δεν είναι πολύ ωραί­ος, αλλά η Ελ­λά­δα, η Ιτα­λία, η Ισπα­νία αντι­με­τώ­πι­σαν εξαι­ρε­τι­κά σκλη­ρές σκη­νές, επει­δή είναι οι χώρες όπου φθά­νουν γυ­ναί­κες κι άν­δρες που τρέ­πο­νται σε φυγή. Έχου­με κα­τα­στά­σεις που είναι πολύ δια­φο­ρε­τι­κές από αυτή την άποψη επει­δή δεν μου αρέ­σει αυτός ο γε­νι­κός όρος του με­τα­νά­στη. Γυ­ναί­κες και άν­δρες εγκα­τα­λεί­πουν τη χώρα τους επει­δή είναι σε πό­λε­μο και αυτοί είναι οι μα­χη­τές της ελευ­θε­ρί­ας. Πρέ­πει απο­λύ­τως να τους δε­χτού­με, να τους προ­στα­τεύ­σου­με, να τους τα­ΐ­σου­με, να τους επι­τρέ­ψου­με να χτί­σουν τη ζωή τους, επει­δή έχουν ήδη ζήσει τόσες πολ­λές τρα­γω­δί­ες. Αυτό βιώ­σα­με το 2015 με όσους εγκα­τέ­λει­ψαν τη Συρία, και με όσους ήρθαν επί­σης και από τη Λιβύη. Επο­μέ­νως, η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να είναι σε θέση να ορ­γα­νω­θεί, χρειά­ζε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρη αλ­λη­λεγ­γύη. Σή­με­ρα, εί­μα­στε αντι­μέ­τω­ποι με πολύ σαφή τρόπο με μια εκτρο­πή αυτού του δι­καιώ­μα­τος ασύ­λου. Δη­λα­δή πολ­λοί πο­λί­τες εγκα­τα­λεί­πουν τη χώρα τους για οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους και κατά κά­ποιο τρόπο χρη­σι­μο­ποιούν αυτές τις δια­δρο­μές κι αυτό το κα­θε­στώς αί­τη­σης ασύ­λου για να φτά­σουν στην ήπει­ρό μας. Ζη­τούν άσυλο αλλά ξέ­ρουν ότι δε θα το λά­βουν τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές. Οι δια­κι­νη­τές, διότι πίσω από όλα αυτό υπάρ­χει ένα εμπό­ριο, τους το έχουν υπο­σχε­θεί. Έτσι το ζη­τούν και χρη­σι­μο­ποιούν τις γρα­φειο­κρα­τι­κές κα­θυ­στε­ρή­σεις και κα­τα­λή­γουν να πα­ρα­μέ­νουν σε εξαι­ρε­τι­κά επι­σφα­λείς κα­τα­στά­σεις και θέ­τουν την Ευ­ρώ­πη σε δύ­σκο­λη θέση σε αν­θρω­πι­στι­κό, ηθικό, οι­κο­νο­μι­κό και κοι­νω­νι­κό επί­πε­δο. Πρέ­πει να ορ­γα­νω­θού­με κα­λύ­τε­ρα για να προ­στα­τεύ­σου­με κα­λύ­τε­ρα τα εξω­τε­ρι­κά μας σύ­νο­ρα, να εξαρ­θρώ­σου­με αυτά τα δί­κτυα δια­κι­νη­τών, που κερ­δο­σκο­πούν από αυτή την αν­θρώ­πι­νη δυ­στυ­χία και θέ­τουν σε κίν­δυ­νο όλους αυ­τούς που φεύ­γουν για οι­κο­νο­μι­κούς λό­γους. Πρέ­πει να ορ­γα­νώ­σου­με αυτό το ζή­τη­μα της με­τα­νά­στευ­σης με ευ­ρω­παϊ­κό τρόπο. Νο­μί­ζω λοι­πόν ότι, ναι, αφή­σα­με πολύ την Ελ­λά­δα, όπως την Ιτα­λία και την Ισπα­νία, μόνες να αντι­με­τω­πί­σουν αυτό το πρό­βλη­μα το οποίο τε­λι­κά με­τα­τί­θε­ται στους άλ­λους. Γνω­ρί­ζε­τε ότι η Γαλ­λία είναι αυτή τη στιγ­μή η πρώτη χώρα υπο­δο­χής για αυτό που ονο­μά­ζου­με δευ­τε­ρεύ­ου­σες με­τα­κι­νή­σεις. Οι άν­θρω­ποι δεν φτά­νουν στη Γαλ­λία, αλλά μόλις φτά­σουν στον ευ­ρω­παϊ­κό χώρο, η χώρα που προ­τι­μούν είναι η Γαλ­λία όπου θα ζη­τή­σουν άσυλο ή έγ­γρα­φα. Επο­μέ­νως αυτό είναι ένα θέμα για όλους μας. Γι’ αυτόν τον λόγο, τους επό­με­νους μήνες θα κα­τα­βά­λου­με με­γά­λη προ­σπά­θεια για κα­λύ­τε­ρη συ­νερ­γα­σία με τις χώρες προ­έ­λευ­σης και τις χώρες διέ­λευ­σης για να απο­φύ­γου­με αυτές τις οι­κο­νο­μι­κές με­τα­κι­νή­σεις. Δεύ­τε­ρον, κα­λύ­τε­ρη προ­στα­σία των συ­νό­ρων μας. Πρέ­πει να βοη­θή­σου­με πε­ρισ­σό­τε­ρο την Ελ­λά­δα για να προ­στα­τεύ­σει τα εξω­τε­ρι­κά της σύ­νο­ρα. Δεν αφορά μόνο την Ελ­λά­δα, αλλά είναι ένα θέμα αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Τρί­τον, εναρ­μό­νι­ση του Δι­καί­ου μας. Είναι ένα ευ­ρω­παϊ­κό ζή­τη­μα και πρέ­πει να εναρ­μο­νί­σου­με τα συ­στή­μα­τα δι­καί­ου για το άσυλο, για πιο γρή­γο­ρη και κα­λύ­τε­ρη δια­χεί­ρι­ση. Και τέ­ταρ­τον, αλ­λη­λεγ­γύη με­τα­ξύ των κρα­τών-μελών. Το βάρος δεν πρέ­πει να βα­ρύ­νει μόνο τις χώρες όπου φτά­νουν αυτά τα άτομα.

A: Πε­ρισ­σό­τε­ρη αλ­λη­λεγ­γύη. Στο μέ­τω­πο της υγεί­ας, ένα άλλο καυτό ζή­τη­μα, η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή έδωσε το πρά­σι­νο φως για τη δη­μιουρ­γία ενός ευ­ρω­παϊ­κού πι­στο­ποι­η­τι­κού. Αυτό είναι η απα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση για να μπο­ρεί να τα­ξι­δέ­ψει κα­νείς σή­με­ρα;

M: Φυ­σι­κά, οπότε σή­με­ρα ελ­πί­ζω ότι θα μπο­ρέ­σου­με να ανοί­ξου­με εκ νέου πριν τον πλήρη συ­ντο­νι­σμό. Η Ευ­ρώ­πη από την αρχή της υγειο­νο­μι­κής κρί­σης υπήρ­ξε τε­ρά­στια οι­κο­νο­μι­κή επι­τυ­χία. Αντι­δρά­σα­με γρή­γο­ρα, δυ­να­τά. Η νο­μι­σμα­τι­κή απά­ντη­ση ήρθε στις εβδο­μά­δες που ακο­λού­θη­σαν, η χρη­μα­το­οι­κο­νο­μι­κή και δη­μο­σιο­νο­μι­κή απά­ντη­ση, από το κα­λο­καί­ρι του 2020.Την τε­λευ­ταία φορά, θυ­μη­θεί­τε, χρειά­στη­καν πάνω από 4 χρό­νια για να υπάρ­ξει μια πραγ­μα­τι­κή απά­ντη­ση και δεν ήταν πλή­ρης. Η Ελ­λά­δα το πλή­ρω­σε ακρι­βά με πολλή αδι­κία, όντας θύμα αυτών των επι­θέ­σε­ων κατά των δη­μο­σί­ων χρεών. Εκεί αντι­δρά­σα­με αμέ­σως, πραγ­μα­τι­κή ευ­ρω­παϊ­κή επι­τυ­χία. Δεύ­τε­ρον, η Ευ­ρώ­πη της υγεί­ας δεν υπήρ­χε, δεν ήταν κοι­νο­τι­κή αρ­μο­διό­τη­τα. Κι όμως κα­τα­φέ­ρα­με να πε­τύ­χου­με πολλά. Με­ρι­κοί μας λένε, σωστά, ότι θα μπο­ρού­σα­με να προ­χω­ρή­σου­με πιο γρή­γο­ρα, πιο δυ­να­τά. Αλλά αυτή η Ευ­ρώ­πη των εμ­βο­λί­ων, της έρευ­νας, του συ­ντο­νι­σμού, είναι καλή, εγώ την υπε­ρα­σπί­ζο­μαι. Είναι ένα κε­κτη­μέ­νο αυτής της κρί­σης. Θα δείτε σε λί­γους μήνες. Σή­με­ρα ήμα­σταν πολύ αργοί, λι­γό­τε­ρο γρή­γο­ροι από τις ΗΠΑ.

A: Όσον αφορά τα εμ­βό­λια, δεν υπάρ­χει ανη­συ­χία για το συ­ντο­νι­σμό;

M: Όχι, δεν υπάρ­χει ανη­συ­χία, σας το λέω ει­λι­κρι­νά. Νο­μί­ζω ότι στην αρχή δεν πι­στεύ­α­με ότι θα πή­γαι­νε τόσο γρή­γο­ρα. Με­γά­λο μέρος της πα­γκό­σμιας έρευ­νας για τα εμ­βό­λια έγινε από την Ευ­ρώ­πη. Οι Αμε­ρι­κα­νοί πέ­τυ­χαν κάτι ση­μα­ντι­κό. Από το 2020, είπαν, ανε­βά­ζου­με τον πήχη και προ­χω­ρά­με. Έτσι είχαν με­γα­λύ­τε­ρη φι­λο­δο­ξία από εμάς. Ό,τι κι αν κο­στί­ζει, που εμείς εφαρ­μό­σα­με για τα συ­νο­δευ­τι­κά μέτρα, αυτοί το εφάρ­μο­σαν για τα εμ­βό­λια και την έρευ­να. Δεν ήμα­σταν αρ­κε­τά γρή­γο­ροι σε αυτό, αυτό είναι εντε­λώς αλή­θεια. Πι­στεύ­α­με ότι το εμ­βό­λιο θα χρεια­ζό­ταν πολύ χρόνο για να ξε­κι­νή­σει. Μιλώ ει­λι­κρι­νά, όλος ο κό­σμος, οι ίδιοι οι ει­δι­κοί έλε­γαν ότι ποτέ στην ιστο­ρία της αν­θρω­πό­τη­τας δεν πα­ρα­σκευά­στη­κε εμ­βό­λιο σε λι­γό­τε­ρο από ένα χρόνο. Εξαι­ρε­τι­κή επι­τυ­χία και, επο­μέ­νως, μάλ­λον κατά κά­ποιον τρόπο ονει­ρευ­τή­κα­με λι­γό­τε­ρο από κά­ποιους άλ­λους. Νο­μί­ζω ότι αυτό πρέ­πει να γίνει μά­θη­μα για όλους εμάς. Εί­χα­με άδικο για την έλ­λει­ψη φι­λο­δο­ξί­ας, να πούμε ότι είναι δυ­να­τόν και προ­χω­ρά­με. Εί­μα­στε ίσως πολύ λο­γι­κοί. Αλλά πέραν τού­του, υπε­ρα­σπί­ζο­μαι το γε­γο­νός ότι ο εμ­βο­λια­σμός μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει εάν είναι ευ­ρω­παϊ­κός. Δεν έχει νόημα ο εμ­βο­λια­σμός ανά κρά­τος για τους λό­γους που ανα­φέ­ρε­τε. Εάν όλοι εμ­βο­λια­στούν στην Ελ­λά­δα, αλλά δεν μπο­ρούν να ανοί­ξουν τα σύ­νο­ρα, επει­δή δε θα έχουν εμ­βο­λια­στεί στη Γαλ­λία, την Ισπα­νία, τη Γερ­μα­νία, ο του­ρι­σμός δε θα είναι κα­λύ­τε­ρος. Χρεια­ζό­μα­στε, λοι­πόν, ευ­ρω­παϊ­κό εμ­βο­λια­σμό. Δεύ­τε­ρον, έπρε­πε να αγο­ρά­σου­με από Ευ­ρω­παί­ους. Αλ­λιώς τι ει­κό­να θα πα­ρου­σιά­ζα­με; Μια φο­βε­ρή διαί­ρε­ση των 27. Τρί­τον, προ­σπα­θού­με να προ­λά­βου­με. Εί­μα­στε “πε­τρε­λαιο­κί­νη­τοι”. Μέ­νου­με πίσω στις μέρες μας με τέ­τοιους “κι­νη­τή­ρες”. Ξε­κι­νούν αργά, αλλά πη­γαί­νουν μα­κριά. Στο τέλος της χρο­νιάς…Έχου­με πα­ραγ­γεί­λει 2,5 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια δό­σεις. Το μέ­γι­στο που μπο­ρού­σα­με, για αλ­λη­λεγ­γύη, για πρό­βλε­ψη της συ­νέ­χειας. Ως το δεύ­τε­ρο εξά­μη­νο του έτους… θα πα­ρά­γου­με τα πε­ρισ­σό­τε­ρα εμ­βό­λια στον κόσμο. Πρέ­πει να προ­ε­τοι­μά­σου­με την ικα­νό­τη­τα πα­ρα­γω­γής των ενι­σχυ­τι­κών…των εμ­βο­λί­ων που θα βοη­θή­σουν να αντι­με­τω­πί­σου­με τις με­ταλ­λά­ξεις. Πρέ­πει να πε­τύ­χου­με έναν συ­ντο­νι­σμό.

A: Αυτό εξαρ­τά­ται από ποιον;

M: Εξαρ­τά­ται από τα κράτη-μέλη και την Κο­μι­σιόν. Η Κο­μι­σιόν πρέ­πει να βοη­θή­σει να έχου­με κοινό χάρτη πο­ρεί­ας. Έγκει­ται και στα κράτη-μέλη και στο Συμ­βού­λιο που θα συ­νε­δριά­σει…στο τέλος της βδο­μά­δας. Εί­δα­με πως σε επο­χές κρί­σης…υπάρ­χουν μη συ­νερ­γα­ζό­με­νες συ­μπε­ρι­φο­ρές. Πολλά κράτη θέ­λη­σαν να κλεί­σουν τα σύ­νο­ρά τους αμέ­σως. Το Σέν­γκεν, που είναι ένας χώρος ελευ­θε­ρί­ας, μειώ­θη­κε λίγο. Το άνοιγ­μα πρέ­πει να γίνει συ­ντο­νι­σμέ­να. Πρέ­πει να έχου­με τους ίδιους κα­νό­νες…για να πούμε υπό ποιες συν­θή­κες θα ανοί­ξου­με ξανά…πώς θα ανοί­ξει το εμπό­ριο κι ο του­ρι­σμός. Εξού κι η ιδέα του πι­στο­ποι­η­τι­κού. Ας προ­σπα­θή­σου­με να εναρ­μο­νί­σου­με τον ρυθμό του ανοίγ­μα­τος…και τον τρόπο με τον οποίο θα κι­νού­μα­στε ελεύ­θε­ρα στον ευ­ρω­παϊ­κό χώρο.

A: Μπο­ρεί­τε να εφαρ­μό­σε­τε το πι­στο­ποι­η­τι­κό για όσους θέ­λουν να έρ­θουν Ελ­λά­δα;

M: Φυ­σι­κά. Το θέμα είναι προ­φα­νώς αυτό των αρ­νη­τι­κών τεστ και του εμ­βο­λί­ου. Πρέ­πει να γνω­ρί­ζου­με ότι στον ευ­ρω­παϊ­κό χώρο…δύ­σκο­λα θα ζη­τή­σου­με το κα­λο­καί­ρι απ’ όσους θέ­λουν να τα­ξι­δέ­ψουν…να έχουν εμ­βο­λια­στεί τη στιγ­μή που εμ­βο­λιά­ζου­με. Έχου­με ξε­κι­νή­σει από τους ηλι­κιω­μέ­νους. Ένας νέος 18 ετών την 1η Ιου­λί­ου μάλ­λον δεν θα έχει εμ­βο­λια­στεί. Πρέ­πει να μπο­ρεί να τα­ξι­δέ­ψει χωρίς αμ­φι­βο­λία με ένα αρ­νη­τι­κό το τεστ. Πρέ­πει να υπάρ­χουν σα­φείς, εφαρ­μό­σι­μοι κα­νό­νες. Έτσι, θα μπο­ρού­με να κυ­κλο­φο­ρού­με εντός του ευ­ρω­παϊ­κού χώρου…και θα ανα­πτυ­χθεί ο του­ρι­σμός. Πρέ­πει να προ­στα­τευ­θού­με κατά το άνοιγ­μα, να ζή­σου­με με τον ιό. Πρέ­πει να ισχύ­ουν οι ίδιοι κα­νό­νες…για τους του­ρί­στες που θα έρ­χο­νται από τον υπό­λοι­πο κόσμο. Πολ­λοί πο­λί­τες της Αμε­ρι­κής θα έχουν εμ­βο­λια­στεί ως το κα­λο­καί­ρι…και θα θέ­λουν να τα­ξι­δέ­ψουν. Θα πρέ­πει να δε­χό­μα­στε…όποιον έχει κάνει κά­ποιο εμ­βό­λιο Pfizer, Moderna, Astrazeneca…αυτά που ανα­γνω­ρί­ζει ο Ευ­ρω­παϊ­κός Ορ­γα­νι­σμός Φαρ­μά­κων. Όσοι απο­δει­κνύ­ουν ότι έχουν εμ­βο­λια­στεί μπο­ρούν να έρ­θουν…και να κά­νουν δια­κο­πές στην Ελ­λά­δα. Αυτό ναι. Έτσι πρέ­πει να συ­ντο­νί­σου­με τα πράγ­μα­τα…με σα­φείς κα­νό­νες και πνεύ­μα συ­νερ­γα­σί­ας…ώστε να μπο­ρέ­σου­με να ξα­να­νοί­ξου­με στα­δια­κά.

A: Μι­λά­τε για τη μέ­θο­δο, το πο­λι­τι­κό και οι­κο­νο­μι­κό σχέ­διο. Πώς θα κα­θη­συ­χά­σε­τε τον κόσμο έπει­τα από έναν χρόνο κού­ρα­σης στην Ευ­ρώ­πη;

M: Νο­μί­ζω ότι πρέ­πει πάντα να λέμε την αλή­θεια. Το πε­ρα­σμέ­νο κα­λο­καί­ρι είπα ότι θα ζού­σα­με με τον ιό για με­γά­λο χρο­νι­κό διά­στη­μα. Πρέ­πει να έχου­με πολλή τα­πει­νό­τη­τα. Δεν μπο­ρού­με να δια­χει­ρι­ζό­μα­στε τα πάντα, καλά. Είναι αλή­θεια ότι ο εμ­βο­λια­σμός εξα­κο­λου­θεί να είναι ένα βήμα και η ανο­σία, που απο­κτή­θη­κε από όλους αυ­τούς που δυ­στυ­χώς αρ­ρώ­στη­σαν. Αλλά μέχρι το τέλος του κα­λο­και­ριού θα έλεγα, ότι θα τα έχου­με κα­τα­φέ­ρει, αυτό είναι το όριο που έχω θέσει για τη Γαλ­λία, θα έχου­με προ­τεί­νει να κά­νουν το εμ­βό­λιο σε όλους τους ενή­λι­κες Γάλ­λους που επι­θυ­μούν. Η Γερ­μα­νία η Ισπα­νία, η Ιτα­λία, έχουν ακρι­βώς το ίδιο πρό­γραμ­μα. Αυτό ση­μαί­νει ότι τότε θα εί­μα­στε σε μια κα­τά­στα­ση όπου μπο­ρού­με να πούμε ότι έχου­με ένα επί­πε­δο εμ­βο­λια­σμού κι άρα ο ιός δεν θα μπο­ρεί πια να επι­στρέ­ψει. Αυτό ση­μαί­νει …

A: Αυτό θα κα­θη­σύ­χα­ζε;

M: Αυτό είναι ένα ορό­ση­μο προ­σι­τό. Ήδη τις επό­με­νες εβδο­μά­δες θα έχου­με εμ­βο­λιά­σει ακόμη πιο πολ­λούς ανά­λο­γα με την ηλι­κία τους. Μπορώ να σας πω ότι σή­με­ρα στη Γαλ­λία έχου­με εμ­βο­λιά­σει μα­ζι­κά άτομα άνω των 75 ετών, ει­δι­κά στους οί­κους ευ­γη­ρί­ας. Πα­ρα­τη­ρού­με μια με­γά­λη πτώση μο­λύν­σε­ων και θνη­σι­μό­τη­τας σε αυτήν την ηλι­κια­κή ομάδα. Λοι­πόν λει­τουρ­γεί, Αυτό το ορό­ση­μο θα έχου­με το κα­λο­καί­ρι. Ωστό­σο, θα εξα­φα­νι­στεί αυτός ο ιός; Κα­νείς δεν ξέρει. Είναι πι­θα­νό ότι θα υπάρ­χουν με­ταλ­λά­ξεις, ότι θα συ­νε­χί­σει να προ­σαρ­μό­ζε­ται επει­δή είναι ζω­ντα­νός, ότι θα έχει πιο αν­θε­κτι­κές μορ­φές. Αυτό που βλέ­που­με με τους επι­στή­μο­νες και τα ερ­γα­στή­ρια είναι ότι η ιδα­νι­κή λύση για την αντι­με­τώ­πι­ση αυτών των με­ταλ­λά­ξε­ων, είναι το να έχει εμ­βο­λια­στεί κά­ποιος και να δια­θέ­τει ανο­σία. Και, αυτό που ετοι­μά­ζου­με, επει­δή έχου­με μάθει τους τε­λευ­ταί­ους μήνες, είναι να έχου­με ευ­ρω­παϊ­κή ικα­νό­τη­τα πα­ρα­γω­γής το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τό αυτών των απα­ντή­σε­ων και επο­μέ­νως τα νέα αυτά εμ­βό­λια που τα λέμε ενι­σχυ­τι­κά για τις με­ταλ­λά­ξεις που εμ­φα­νί­ζο­νται το φθι­νό­πω­ρο-χει­μώ­να, στις αρχές του 2022,να τα πα­ρά­γου­με το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τό και να τα δώ­σου­με στους συ­μπο­λί­τες μας.

A: Με τα γαλ­λι­κά ερ­γα­στή­ρια, φα­ντά­ζο­μαι επί­σης.

M: Η Sanofi ετοι­μά­ζει ένα εμ­βό­λιο που το ονο­μά­ζει δεύ­τε­ρης γε­νιάς, αλλά για πα­ρά­δειγ­μα έχει μο­νά­δες που πα­ρά­γουν σή­με­ρα το Pfizer στη Γερ­μα­νία και στη Γαλ­λία το Johnson & Johnson που έρ­χε­ται. Ωθή­σα­με τις εται­ρεί­ες μας, τα φαρ­μα­κευ­τι­κά μας ερ­γα­στή­ρια να προ­σαρ­μο­στούν για να μας βοη­θή­σουν να αντα­πο­κρι­θού­με στην κρίση. Λοι­πόν, εί­μα­στε όλο και πιο εξο­πλι­σμέ­νοι. Αλλά είναι αλή­θεια ότι αυτό στοί­χι­σε πολύ. Το κλει­δί είναι επί­σης η οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή απά­ντη­ση. Πρέ­πει να ανοί­ξου­με εκ νέου τη δρα­στη­ριό­τη­τα το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τό, πρέ­πει να βοη­θή­σου­με τις χώρες να επα­νεκ­κι­νή­σουν το συ­ντο­μό­τε­ρο δυ­να­τό, διότι το χρεια­ζό­μα­στε για να έχου­με ισχυ­ρές οι­κο­νο­μί­ες που στη συ­νέ­χεια χρη­μα­το­δο­τούν αυτά τα μο­ντέ­λα αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Και το χρεια­ζό­μα­στε επί­σης διότι αυτό είναι η ζωή. Πρέ­πει να βρού­με εκ νέου μια πλήρη και ολο­κλη­ρω­μέ­νη δρα­στη­ριό­τη­τα, σχέ­δια για να μπο­ρέ­σου­με να σχε­διά­σου­με έργα. Πρέ­πει επί­σης να βρού­με αυτήν την τέχνη της ζωής, τον πο­λι­τι­σμό ,τη φι­λι­κό­τη­τα που μας λεί­πει τόσο πολύ.

A: Και το ηθικό πα­ντού στην Ευ­ρώ­πη. Η προ­ε­δρία της ΕΕ θα είναι γαλ­λι­κή από τον Ια­νουά­ριο. Πρό­κει­ται να ξε­κι­νή­σε­τε ένα νέο πρό­γραμ­μα ερ­γα­σιών;

M: Σκο­πεύω να υπο­βά­λω προ­τά­σεις στο δεύ­τε­ρο εξά­μη­νο του τρέ­χο­ντος έτους. Είχα κάνει με­ρι­κές τον Σε­πτέμ­βριο του 2017 για μια Ευ­ρώ­πη της άμυ­νας, ση­μειώ­σα­με τε­ρά­στια πρό­ο­δο, για μια Ευ­ρώ­πη της αλ­λη­λεγ­γύ­ης που βρήκε την συ­μπλή­ρω­σή της στο Ευ­ρω­παϊ­κό Σχέ­διο Ανά­καμ­ψης το πε­ρα­σμέ­νο κα­λο­καί­ρι και για πολλά άλλα θέ­μα­τα, όπως τα ευ­ρω­παϊ­κά πα­νε­πι­στή­μια, μια Ευ­ρώ­πη του Πο­λι­τι­σμού και της Πο­λι­τι­στι­κής Κλη­ρο­νο­μιάς, για την οποία έχου­με ση­μειώ­σει με­γά­λη πρό­ο­δο. Είχα μι­λή­σει γι­΄αυ­τά στην ομι­λία μου στην Πνύκα όταν είχα έρθει στην Αθήνα. Όλα αυτά τα θέ­μα­τα έχουν προ­χω­ρή­σει πολύ πιο γρή­γο­ρα από πριν, αλλά νο­μί­ζω ότι πρέ­πει να προ­χω­ρή­σου­με ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο. Γι ‘αυτό θα κάνω προ­τά­σεις στο δεύ­τε­ρο μισό του 2021 εν όψει αυτής της γαλ­λι­κής Προ­ε­δρί­ας, αλλά θα προ­σπα­θού­σα να την εγ­γρά­ψω, αν μπορώ να το πω, στην ελ­πί­δα. Δη­λα­δή, νο­μί­ζω ότι όλοι κι όλες έχου­με ανά­γκη να ξα­να­βρού­με ελ­πί­δα. Αγω­νι­στή­κα­με, χτί­σα­με ένα πνεύ­μα αντί­στα­σης και πι­στεύω ότι η Ευ­ρώ­πη πρέ­πει να βγει από αυτήν την πε­ρί­ο­δο κοι­τά­ζο­ντας μπρο­στά. Πρέ­πει και πάλι να γί­νου­με μια ήπει­ρος φι­λο­δο­ξί­ας, μιας θέ­λη­σης συ­νερ­γα­σί­ας. Το οφεί­λου­με στη νε­ο­λαία μας.

A: Τα έχετε συ­ζη­τή­σει με τον κ. Μη­τσο­τά­κη, φα­ντά­ζο­μαι;

M: Ναι, μί­λη­σα τη­λε­φω­νι­κά μαζί του για να ζη­τή­σω συγ­γνώ­μη και μι­λή­σα­με γι ‘αυτά. Γι’ αυτή την Ευ­ρώ­πη του Πο­λι­τι­σμού, των πα­νε­πι­στη­μί­ων, αυτή την Ευ­ρώ­πη της και­νο­το­μί­ας και της έρευ­νας στο τομέα της υγεί­ας, αλλά και για πολλά άλλα θέ­μα­τα. Θέ­λου­με να τα οι­κο­δο­μή­σου­με μαζί.

A: Ο Πρό­ε­δρος Ζι­σκάρ ντ’ Εστέν μου έλεγε λί­γους μήνες πριν από το θά­να­τό του ότι εξα­κο­λου­θού­σε να δια­βά­ζει τις ελ­λη­νι­κές τρα­γω­δί­ες του Σο­φο­κλή, επει­δή προ­σπα­θού­σε να κα­τα­νο­ή­σει τον κόσμο μέσω των αρ­χαί­ων κει­μέ­νων. Εσείς έχετε εμπνευ­στεί από τον κλα­σι­κό ελ­λη­νι­κό πο­λι­τι­σμό;

M: Ναι, με δια­μόρ­φω­σε. Οι ελ­λη­νι­κοί και ρω­μαϊ­κοί μύθοι με δια­μόρ­φω­σαν, η ανά­γνω­ση των τρα­γω­διών και θα έλεγα ότι ο έφη­βος που ήμουν, που μά­θαι­νε τα αρ­χαία ελ­λη­νι­κά, τρά­φη­κε από όλα αυτά. Οι Έλ­λη­νες, όπως είπα, συ­νέ­βα­λαν στον ευ­ρω­παϊ­κό πο­λι­τι­σμό, προ­σέ­φε­ραν τους μύ­θους που δό­μη­σαν ολό­κλη­ρη τη φα­ντα­σία μας και οι οποί­οι, επι­πλέ­ον, τρο­φο­δό­τη­σαν την ανα­γέν­νη­ση, τον κλα­σι­κι­σμό, τη νε­ό­τε­ρη και τη σύγ­χρο­νη εποχή. Έφε­ραν την φι­λο­σο­φία και ομο­λο­γώ ότι έμαθα πολλά από την ελ­λη­νι­κή φι­λο­σο­φία. Είχα ένα δά­σκα­λο φι­λο­σο­φί­ας, τον Πωλ Ρικέρ που δεν στα­μά­τη­σε ποτέ να τους δια­βά­ζει στις εκ­δό­σεις Budé, η οποία είναι δί­γλωσ­ση. Επο­μέ­νως είτε πρό­κει­ται για τον Πλά­τω­να ή τον Αρι­στο­τέ­λη, με­τα­ξύ άλλων, τρο­φο­δό­τη­σαν όλη την ευ­ρω­παϊ­κή φι­λο­σο­φία και, επι­πλέ­ον, όλη την αγ­γλο­σα­ξο­νι­κή φι­λο­σο­φία σε με­γά­λο βαθμό. Επί­σης οι Έλ­λη­νες πα­ρέ­δω­σαν την τρα­γω­δία, τους μύ­θους, τη φι­λο­σο­φία, βα­σι­κά για πρώτη φορά στην ιστο­ρία μας μια ικα­νό­τη­τα να βά­λουν τον κόσμο σε τάξη για να τον ζή­σουν. Πι­στεύω ότι αυτό κα­τά­φε­ρε η Ευ­ρώ­πη, μια ικα­νό­τη­τα να δο­μή­σει κα­τη­γο­ρί­ες σκέ­ψε­ων, την ικα­νό­τη­τα να σκέ­φτε­ται τον άν­θρω­πο με την υπέρ­βα­ση, να δη­μιουρ­γή­σει τις πρώ­τες μορ­φές ορ­γά­νω­σης γυ­ναι­κών και αν­δρών με­τα­ξύ τους, υπήρ­χε η κοι­νω­νία των Σου­με­ρί­ων, βέ­βαια. Αλλά τη σκέψη με αυτό τον όρο, και μέχρι αυτό το ση­μείο και τη σκέψη για την τάξη του κό­σμου.

A: Υπάρ­χει ένα από­φθεγ­μα της αρ­χαιό­τη­τας που κα­θό­ρι­σε την πο­ρεία σας;

M: Όχι, δεν έχω μόνο ένα από­φθεγ­μα. Όταν θέλω να ηρε­μή­σω, κα­τα­φεύ­γω στην Παρ­με­νί­δεια ισορ­ρο­πία. Επί­σης υπάρ­χει κάτι στον Αρι­στο­τέ­λη που αγαπώ πολύ, το οποίο κατά βάση ση­μαί­νει ότι πρέ­πει να γί­νου­με αυτό που έπρε­πε να εί­μα­στε. Και αυτό δεν είναι μια μορφή τε­τε­λε­σμέ­νου. Ση­μαί­νει ότι υπάρ­χει κάτι ήδη στην ουσία της κα­τά­στα­σης ενός ατό­μου που υπάρ­χει ήδη εκεί και ότι τα γε­γο­νό­τα απο­κα­λύ­πτο­νται στα­δια­κά αλλά εκτυ­λίσ­σο­νται στο βάθος.

A: Το να έχει κα­νείς ρα­ντε­βού με το πε­πρω­μέ­νο του. Ο Πε­ρι­κλής, μας θυ­μί­ζει ότι ο κα­λύ­τε­ρος σύμ­βου­λος είναι ο χρό­νος. Εσείς, κ. Πρό­ε­δρε, μετά από τρία χρό­νια στην εξου­σία τρία χρό­νια, τι έχετε μάθει; Για τον εαυτό σας ή για τους αν­θρώ­πους;

M: Έμαθα για τον εαυτό μου, για τους αν­θρώ­πους, για πολλά πράγ­μα­τα, για τη σχέση με το χρόνο, ξέ­ρε­τε. Μι­λού­σα για το τρα­γι­κό. Το με­γά­λο πρό­βλη­μα των σύγ­χρο­νων κοι­νω­νιών μας είναι ότι για να κά­νου­με σπου­δαία πράγ­μα­τα χρειά­ζε­ται χρό­νος και ότι έχου­με κα­τα­σκευά­σει με­θο­δι­κά τα μέσα για να τον κλέ­ψου­με από τον εαυτό μας, όντας σε μό­νι­μη επεί­γου­σα ανά­γκη, μό­νι­μη επι­κοι­νω­νία, και τε­λι­κά έχου­με την εντύ­πω­ση ότι δεν οπι­σθο­χω­ρού­με και ότι αντι­με­τω­πί­ζου­με συ­νε­χώς προ­θε­σμί­ες. Νο­μί­ζω ότι πρέ­πει να ξα­να­βρού­με μια αί­σθη­ση της διάρ­κειας του χρό­νου που δεν ση­μαί­νει χρο­νο­τρι­βή, σπα­τά­λη χρό­νου, αντί­θε­τα. Έμαθα ότι με­ρι­κές φορές τα ση­μα­ντι­κά πράγ­μα­τα χρειά­ζο­νται χρόνο. Πα­ρα­μέ­νω ανυ­πό­μο­νος επει­δή είμαι απαι­τη­τι­κός από τον εαυτό μου πρώτα απ’ όλα με τα πράγ­μα­τα, τα γε­γο­νό­τα, αλλά πι­στεύω ότι η συ­νέ­πεια είναι πολύ πιο ση­μα­ντι­κή από την ανυ­πο­μο­νη­σία. Αυτό πρέ­πει να το καλ­λιερ­γή­σου­με. Ο χρό­νος απο­κα­λύ­πτει τα ση­μα­ντι­κά πράγ­μα­τα και, ως εκ τού­του, θα ήθελα να ξα­να­βρού­με αυτή την αί­σθη­ση της διάρ­κειας του χρό­νου που είναι επί­σης και αυτή του μέλ­λο­ντος.

A: Ευ­χα­ρι­στώ κύριε Πρό­ε­δρε

Μ: Πα­ρα­κα­λώ Νίκος

Πηγή : ertnews.gr