Στην Λεωφόρο Ηρακλειδών, στο κρίσιμο οδικό τμήμα Φανερωμένη – Αεροδρόμιο της Ρόδου, εξελίσσεται από την Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου ίσως μία από τις πιο απαιτητικές τεχνικές παρεμβάσεις που έχουν επιχειρηθεί τα τελευταία χρόνια στο νησί. Όχι μόνο λόγω της έκτασης και του αντικειμένου της, αλλά κυρίως επειδή πρόκειται ουσιαστικά για δύο μεγάλα έργα ταυτόχρονα, τα οποία υλοποιούνται χωρίς ποτέ να διακοπεί η λειτουργία του δρόμου, αλλά και γιατί στην πορεία υλοποίησης, το ξήλωμα του οδοστρώματος αποκάλυψε μια πραγματική Βαβέλ, σύμφωνα με όσα δήλωσε στον RV κα τη Ρένα Παυλάκη ο Γιώργος Λαμπριανός, προϊστάμενος της Διεύθυνσης Συντήρησης Οδοποιίας και Οδικής ασφάλειας της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου.
«Η δυσκολία με τον συγκεκριμένο έργο δεν είναι πάνω από το οδόστρωμα αλλά κάτω από αυτό» δήλωσε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας μια χαοτική κατάσταση καθώς και άκρως επικίνδυνη όσον αφορά τους “τυφλούς” αγωγούς ομβρίων, που κάλλιστα προσομοιάζουν με μια βόμβα αναπόφευκτο να εκραγεί σε ένα έντονο πλημμυρικό φαινόμενο. Παράλληλα, παρουσίασε βήμα βήμα την ολιστική παρέμβαση που έχει ξεκινήσει και υλοποιεί η Περιφέρεια, πλήρους ανακατασκευής του δρόμου, τόσο στο τμήμα που ανήκει στην ίδια, όσο και στο τμήμα που ανήκει ως αρμοδιότητα στον Δήμο Ρόδου.
Η παρέμβαση αφορά αφενός τη ριζική ανακατασκευή της οδού και αφετέρου την κατασκευή νέου ολοκληρωμένου δικτύου απορροής ομβρίων, δύο έργα που προϋποθέτουν στην πράξη συνολικό ξήλωμα του οδοστρώματος. Και όμως, όπως επισημαίνει ο υπεύθυνος έργων οδοποιίας της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Λαμπριανός, το έργο εξελίσσεται με τον δρόμο σε συνεχή κυκλοφορία, γεγονός που από μόνο του πολλαπλασιάζει τη δυσκολία. Ο δρόμος αυτός, σύμφωνα με μετρήσεις της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου στην έναρξη της τουριστικής περιόδου του 2025, εξυπηρετεί περίπου 30.000 οχήματα ημερησίως. Συνεπώς η πλήρης διακοπή κυκλοφορίας δεν ήταν δυνατή. Έτσι, η Διεύθυνση Υποδομών της Περιφέρειας κλήθηκε να ξηλώσει και να ξαναχτίσει έναν δρόμο εν λειτουργία.
«Όταν πρόκειται να πειράξουμε οδόστρωμα σε έναν τέτοιο άξονα, οι απαιτήσεις είναι τεράστιες», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι δεν πρόκειται για απλή ασφαλτόστρωση αλλά για μια ολιστική παρέμβαση μήκους περίπου εννέα έως δέκα χιλιομέτρων, η οποία περιλαμβάνει από την ενίσχυση της δομικής επάρκειας του δρόμου μέχρι τα συνοδευτικά έργα πεζοδρομίων, δικτύων και αστικού εξοπλισμού.
Η παρέμβαση σχεδιάστηκε ως ενιαία, παρά το γεγονός ότι ο δρόμος αλλάζει κατά μήκος του διοικητική αρμοδιότητα μεταξύ Περιφέρειας και Δήμου Ρόδου. Με προγραμματική σύμβαση μεταξύ Περιφέρειας και Δήμου, η Περιφέρεια ανέλαβε τη χρηματοδότηση και την εκτέλεση στο σύνολο του άξονα, αντιμετωπίζοντάς τον ως έναν ενιαίο λειτουργικό χώρο, όπως ακριβώς τον αντιλαμβάνονται καθημερινά οι οδηγοί.
Στο πρώτο έργο, όπως εξηγεί ο κ. Λαμπριανός, επιχειρείται ουσιαστικά επανασχεδιασμός της ίδιας της λειτουργίας του δρόμου. Στο οδόστρωμα υπήρχαν 388 καπάκια φρεατίων της ΔΕΥΑ Ρόδου σε μήκος μόλις εννέα χιλιομέτρων, τα οποία δημιουργούσαν συνεχείς φθορές και επικίνδυνες ανωμαλίες. «Αυτά εξαφανίζονται από τη μέση του δρόμου», σημειώνει, καθώς μεταφέρονται σε νέα ειδικά φρεάτια κάτω από τα πεζοδρόμια, μαζί με καλωδιώσεις και δίκτυα πολλών οργανισμών.
Στόχος είναι να μην χρειαστεί ποτέ ξανά να σκαφτεί ο δρόμος για παρεμβάσεις δικτύων.
Παράλληλα προχωρά ο συντονισμός με τον ΔΕΔΔΗΕ για την υπογειοποίηση της ηλεκτροδότησης, ώστε να αφαιρεθεί μεγάλος αριθμός στύλων που βρίσκονται κατά μήκος της διαδρομής, ενώ τα πεζοδρόμια κατασκευάζονται από την αρχή με πρόβλεψη στάσεων λεωφορείων σε ειδικές εσοχές, ώστε να σταματήσει το φαινόμενο των συνεχών στάσεων μέσα στο ρεύμα κυκλοφορίας.
Στην ίδια λογική σχεδιάζονται και κυκλικοί κόμβοι, οι οποίοι —όπως εξηγεί— επιτρέπουν αυτορρύθμιση της κυκλοφορίας, μειώνουν ταχύτητες και περιορίζουν επικίνδυνες αριστερές στροφές.
Το δεύτερο έργο αφορά το νέο δίκτυο απορροής ομβρίων και γεννήθηκε από μια ιδιαίτερα σκληρή πραγματικότητα που αποκαλύφθηκε όταν άνοιξε το οδόστρωμα.
«Το δύσκολο του έργου είναι κάτω από την άσφαλτο», τονίζει ο κ. Λαμπριανός.
Οι εργασίες έφεραν στο φως ένα υπέδαφος γεμάτο αγωγούς, καλωδιώσεις, ενεργά και ανενεργά δίκτυα διαφορετικών εποχών και οργανισμών, πολλά από τα οποία δεν ήταν αποτυπωμένα ή δεν αντιστοιχούσαν στα διαθέσιμα σχέδια.
«Θα έλεγα ότι πρόκειται για μία Βαβέλ», ανέφερε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας την εικόνα που αντιμετωπίζουν τα συνεργεία. Οι φορείς καλούνται επί τόπου για να υποδείξουν ποια δίκτυα λειτουργούν και ποια όχι, όμως συχνά ακόμη και τα σχέδια που διαθέτουν «άλλα δείχνουν και άλλα έχουν γίνει».
Οι εικόνες μέσα στους οχετούς επιβεβαιώνουν την περιγραφή: σωλήνες διαφορετικών διατομών, καλώδια περασμένα πρόχειρα, παλιές εγκαταστάσεις εγκαταλειμμένες δίπλα σε ενεργές γραμμές.
Το πρόβλημα δεν περιοριζόταν μόνο στην πολυπλοκότητα των δικτύων. Όπως διαπιστώθηκε, σε μεγάλο μέρος του άξονα δεν υπήρχαν ουσιαστικά δίκτυα ομβρίων. Όπου υπήρχαν ήταν ανεπαρκή, δεν επικοινωνούσαν μεταξύ τους, ενώ εντοπίστηκαν ακόμη και φρεάτια απορροής που κατέληγαν κυριολεκτικά στο χώμα.
«Βλέπαμε σχάρες με μικρή σωλήνωση για λίγα μέτρα και μετά σταματούσε. Έβρισκε χώμα», περιγράφει.
Το νέο έργο επιχειρεί να οργανώσει από την αρχή όχι μόνο τους αγωγούς αλλά και τους αποδέκτες των ομβρίων, ώστε να αντιμετωπιστούν πλημμυρικά φαινόμενα που έχουν ταλαιπωρήσει επανειλημμένα την περιοχή.
Όλα αυτά γίνονται τμηματικά, με ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην διακοπεί η κυκλοφορία. Οι βαριές εργασίες επιταχύνονται τον χειμώνα και περιορίζονται κατά την τουριστική περίοδο, ενώ κάθε τμήμα ολοκληρώνεται σταδιακά — πρώτα τα δίκτυα, μετά τα πεζοδρόμια και τέλος ο νέος ασφαλτικός τάπητας.
Το αρχικό χρονοδιάγραμμα είχε τεθεί στα δύο χρόνια, ωστόσο οι συνθήκες που αποκαλύφθηκαν στο υπέδαφος άλλαξαν τις εκτιμήσεις, με τον ορίζοντα ολοκλήρωσης του έργου να τοποθετείται το 2027.
«Δεν μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα συναντούσαμε αυτήν την κατάσταση», παραδέχεται ο ίδιος, υπογραμμίζοντας ότι η πραγματική μάχη δεν δίνεται στο ορατό μέρος του έργου αλλά σε αυτό που δεν φαίνεται, κάτω από την άσφαλτο.
Σε κάθε περίπτωση, το έργο της Φανερωμένης – Αεροδρομίου αναδεικνύει και μια ευρύτερη πραγματικότητα που αφορά πλέον όλα τα δημόσια έργα υποδομών. Η εμπειρία των ακραίων καιρικών φαινομένων των τελευταίων ετών, αλλά και οι πιέσεις που ασκεί η κλιματική κρίση, επιβάλλουν νέες, επικαιροποιημένες προδιαγραφές σχεδιασμού και κατασκευής. Όπως επισημάνθηκε από τον κ. Λαμπριανό, τα έργα δεν μπορούν πλέον να υλοποιούνται με τις λογικές του παρελθόντος, αλλά με αυστηρότερα κριτήρια ανθεκτικότητας, λειτουργικότητας και πρόβλεψης σε βάθος χρόνου, ώστε οι υποδομές να αντέχουν όχι μόνο στις σημερινές ανάγκες, αλλά και στις συνθήκες που ήδη διαμορφώνει η νέα κλιματική πραγματικότητα.
Πηγή: realvoice995.gr
