ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Οι προτάσεις του υποψηφίου Προέδρου του ΔΣΡ κ. Φώτη Κωστόπουλου

news room 16 λεπτά ανάγνωση
ΦΩΤΗΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

κ.κ. συνά­δελ­φοι

Κατ’ αρχήν σας ευχα­ρι­στώ πολύ για την παρου­σία σας.

Θεώρησα υπο­χρέ­ωσή μου να πραγ­μα­το­ποι­ήσω την ομιλία αυτή για να σας εκθέσω και σκέψεις και προ­τά­σεις μου, ως υπο­ψή­φιος Πρό­ε­δρος.

Είμαστε ένας επι­στη­μο­νι­κός Σύλ­λο­γος και μάλιστα ο πρώτος επι­στη­μο­νι­κός σύλ­λο­γος και γι’ αυτό καλό είναι να δια­τη­ρή­σουμε ένα επίπεδο στην επι­κοι­νω­νία μας ανάλογο της επι­στη­μο­νι­κής μας οντό­τη­τας.

Γιατί δεν μπορεί η επι­κοι­νω­νία μας ενόψει εκλογών να εξα­ντλεί­ται στα ΚΑΦΕ-ΜΠΑΡ, τα Night Club και το fb.

Καλά είναι και αυτά αλλά συμπλη­ρω­μα­τικά.

κ.κ. συνά­δελ­φοι

Η χρονική περί­ο­δος που δια­νύ­ουμε απο­τε­λεί την χει­ρό­τερη ίσως περίοδο του δικη­γο­ρι­κού Σώματος.

Σε τέτοιες περιό­δους ανα­δει­κνύ­ε­ται η ανάγκη ενός ισχυρού Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου,  έτσι ώστε να παλέ­ψουμε για την ανα­τροπή των δυσμε­νών συν­θη­κών αλλά και ως ανα­χώ­μα­τος για την από­κρουση κάθε περαι­τέρω δυσμε­νών μέτρων σε βάρος μας.

Η τετρα­ε­τία που πέρασε σημα­δεύ­τηκε από την πλέον βάρβαρη ασφα­λι­στική επι­δρομή σε βάρος των ελεύ­θε­ρων επαγ­γελ­μα­τιών  και περισ­σό­τερο  σε βάρος των Δικη­γό­ρων που σε συν­δυα­σμό με την φορο­λό­γηση μας από το πρώτο ευρώ οδήγησε σε ουσια­στική δήμευση του εισο­δή­μα­τος μας.

Ενώ είχαμε ήδη υποστεί  προη­γού­μενα την επιβολή ΦΠΑ στις δικη­γο­ρι­κές υπη­ρε­σίες σαν να  είναι εμπό­ρευμα, θέμα που πρέπει να το δούμε κεντρικά και με προ­σφυγή στα Ευρω­παϊκά  Δικα­στή­ρια, αφού υπάρχει προη­γού­μενο με προ­σφυγή Βέλγων Δικη­γό­ρων.

Δυστυ­χώς παρά την πολύ­μηνη αποχή του 2016, που είχε ως απο­τέ­λε­σμα των απώλεια του συνόλου σχεδόν του εισο­δή­μα­τος μας για το 2016, δεν επι­τύ­χαμε τίποτα και αυτό πιστεύω ότι έγινε και λόγω λαν­θα­σμέ­νης στρα­τη­γι­κής και τακτι­κής, αφού δεν είχαμε εναλ­λα­κτι­κές προ­τά­σεις, πέραν της πρό­τα­σης για αυτο­τέ­λεια του Τ.Ν που εκ των πραγ­μά­των ήταν ανέ­φι­κτο να γίνει, λόγω μνη­μο­νια­κών δεσμεύ­σεων.

Μπροστά σ’ αυτή την λαίλαπα των τελευ­ταίων ετών, θεωρώ ότι οι συν­δι­κα­λι­στι­κοί μας εκπρό­σω­ποι, αντι­με­τώ­πι­σαν την κατά­σταση με παθη­τι­κό­τητα και μοι­ρο­λα­τρικά.

Και ενόσω συνέ­βαι­ναν όλα αυτά η απερ­χό­μενη Διοί­κηση του Συλ­λό­γου μας, δεν ένιωσε την ανάγκη να συγκα­λέ­σει έστω και μια φορά τακτική Γενική Συνέ­λευση, την τετρα­ε­τία που πέρασε, παρά μόνον αρκείτο σε συνά­ξεις στις οποίες μας ανα­κοί­νωσε απλώς τις απο­φά­σεις της Ολο­μέ­λειας των Δικη­γο­ρι­κών Συλ­λό­γων, κατόπιν εορτής.

Όμως συνά­δελ­φοι  ένας Συλ­λο­γι­κός θεσμός όπως είναι ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος δεν μπορεί να λει­τουρ­γή­σει εύρυθμα, εάν δεν λει­τουρ­γούν τα Συλ­λο­γικά του όργανα με κυρί­αρχο αυτό της Γενικής Συνέ­λευ­σης.

Δεν είναι μόνον ότι την σύγκληση μιας του­λά­χι­στον Γ.Σ τον χρόνο την επι­βάλ­λει  ο Κώδικας μας  αλλά η σύγκληση Τακτι­κών Γενικών Συνε­λεύ­σεων απο­τε­λεί και ουσια­στική ανάγκη γιατί σ’ αυτές μπο­ρούμε να συζη­τή­σουμε θέματα που αφορούν την επαγ­γελ­μα­τική μας καθη­με­ρι­νό­τητα και ανάγκες.

Το ίδιο ισχύει και για το Δ.Σ το οποίο δεν μπορεί να συνε­δριά­ζει δια περι­φο­ράς ούτε με τηλε­φω­νική πρό­σκληση την τελευ­ταία στιγμή.

Η επα­νά­κτηση της χαμένης συλ­λο­γι­κό­τη­τας μας θα γίνει μόνον μέσα από την τακτή και εύρυθμη λει­τουρ­γία των συλ­λο­γι­κών οργάνων του Συλ­λό­γου μας.

Και ενόσω η έλλειψη λει­τουρ­γίας των Συλ­λο­γι­κών οργάνων ήταν ορατή και αντι­λη­πτή απ’ όλους μας, αυτό μάλλον δεν έγινε αντι­λη­πτό από τα μέλη της  απερ­χό­με­νης διοί­κηση.

Διαβάζω προ­γραμ­μα­τι­κές θέσεις συνυ­πο­ψη­φίων Προ­έ­δρων που διε­τέ­λε­σαν μέλη της απερ­χό­με­νης Διοί­κη­σης τα τελευ­ταία 10-16 χρόνια από θέσεις μάλιστα ευθύνης Αντι­προ­έ­δρων, Γραμ­μα­τέα, Ταμία, οι οποίοι ομιλούν για την ανάγκη λει­τουρ­γίας του Δ.Σ και Γ.Σ, όταν αυτά ουδόλως λει­τούρ­γη­σαν την 4ετία που πέρασε αλλά και τις προη­γού­με­νες θητείες.

Βέβαια ανα­φέ­ρο­νται και σε πλήθος άλλων προ­τά­σεων και προ­βλη­μά­των που παρα­μέ­νουν ανε­πί­λυτα τόσα χρόνια και υπό­σχο­νται την επίλυση τους.

Και το ερώτημα που πιστεύω ότι έρχεται αυθόρ­μητα στο μυαλό όλων μας είναι,  τι  τους εμπό­δισε να λει­τουρ­γή­σουν τα όργανα και να υλο­ποι­ή­σουν  κάποιες από τις προ­τά­σεις που τώρα μετά 15 χρόνια θητείας, θυμή­θη­καν?

Τι τους εμπο­δισε και δεν έχουν προβεί  π.χ. σε οικο­νο­μικό απο­λο­γι­σμό  τα τελευ­ταία οκτώ περίπου χρόνια;

Κάτι που συνιστά εκτός από υπο­χρέ­ωση με βάση τον Κώδικα και σεβασμό προς τα μέλη του συλ­λό­γου, αφού έχουμε δικαί­ωμα να ξέρουμε πως και που ξοδεύ­τη­καν τα χρήματα μας, αφού εμείς είμαστε οι απο­κλει­στι­κοί χρη­μα­το­δό­τες του Συλ­λό­γου μας.

Νομίζω ότι οφεί­λουν μια δημόσια απά­ντηση στο θέμα αυτό, γιατί είτε εμπο­δί­στη­καν, οπότε πρέπει και οφεί­λουν να μας πουν  ποιος ή ποιοι τους εμπό­δι­σαν, άλλως πρέπει να ομο­λο­γή­σουν ότι απέ­τυ­χαν.

Όμως αρκετά με το παρελ­θόν σήμερα είμαστε εδώ για να συζη­τή­σουμε και να σχε­διά­σουμε το μέλλον.

Κυρίες και κύριοι Συνά­δελ­φοι

Απο­τε­λεί νομο­τε­λειακή ανάγκη ο Σύλ­λο­γος μας να αλλάξει σελίδα και να υπάρξει αλλαγή σε πρόσωπα, ιδέες και πρα­κτι­κές.

Η υπο­βάθ­μιση του Συλ­λό­γου μας δεν μπορεί και δεν πρέπει να συνε­χι­σθεί.

Στα πλαίσια αυτής της νέας εποχής που σας καλώ να ξεκι­νή­σουμε μαζί, σας κατα­θέτω συμπυ­κνω­μένα τις προ­τά­σεις μου και δεσμεύ­ο­μαι γι’αυτές.

ΕΝΟΤΗΤΕΣ

  1. Πρώτος στόχος μας μαζί με το νέο διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο θα είναι ένας Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος με κύρος, κοι­νω­νικά και συν­δι­κα­λι­στικά ισχυρός.

Με δια­φο­ρε­τική από την μέχρι σήμερα νοο­τρο­πία, αντί­ληψη των πραγ­μά­των και αισθη­τική.

Εξω­στρε­φής και ανοι­χτός στα μέλη του, ενώ πρέπει να απο­κτή­σουμε ξανά την χαμένη συλ­λο­γι­κό­τητα μας μέσα από την ουσια­στική λει­τουρ­γία των συλ­λο­γι­κών οργάνων της Γενικής Συνέ­λευ­σης και του Δ.Σ.

Οι υπη­ρε­σίες του Συλ­λό­γου θα πρέπει να οργα­νω­θούν με τέτοιο τρόπο ώστε να δρουν καθη­με­ρινά προς όφελος και εξυ­πη­ρέ­τηση των δικη­γό­ρων.

H ιστο­σε­λίδα του Συλ­λό­γου πρέπει να ανα­βαθ­μι­στεί και εμπλου­τι­στεί.

Πρέπει να επα­νεκ­δο­θεί το νομικό μας περιο­δικό, που απο­τε­λούσε ένα χρήσιμο εργα­λείο για όλους μας. Η διακοπή της έκδοσής του έγινε χωρίς να μας εξη­γη­θεί ο λόγος

Υπάρ­χουν πολλά που μπο­ρούμε να κάνουμε και να προ­σφέ­ρουμε στους συνα­δέλ­φους, ώστε να βελ­τιώ­σουμε την καθη­με­ρι­νό­τητα μας.

Να φέρω ως παρά­δειγμα τους συνα­δέλ­φους στην Κάρπαθο , με τους οποίους ποτέ κανένας δεν ασχο­λή­θηκε. Οι συνά­δελ­φοι εκεί αντι­με­τω­πί­ζουν προ­βλή­ματα που για εμάς δεν υπάρ­χουν π.χ. δεν μπορούν να εκδώ­σουν ηλε­κτρο­νικά γραμ­μά­τια και να αγο­ρά­σουν ένσημα. Για το θέμα αυτό μπορεί να εφαρ­μο­σθεί η δια­δι­κα­σία της απο­μα­κρυ­σμέ­νης αγοράς, κάτι που ισχύει στην Αθήνα. Ένα σύστημα που μπορεί να εφαρ­μο­σθεί και για εμάς όπου  θα μπο­ρούμε με ένα κωδικό να εκδί­δουμε γραμ­μά­τια και ένσημα, ηλε­κτρο­νικά.

Πρέπει και μπο­ρούμε να είμαστε πρω­το­πό­ροι στη κατά­θεση ηλε­κτρο­νικά δικο­γρά­φων και προ­τά­σεων.

Η άποψη μου είναι ότι ένας επι­στη­μο­νι­κός Σύλ­λο­γος με το κύρος του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου, θα μπο­ρούσε να κάνει πολλά αν δρούσε συλ­λο­γικά και με σχέδιο και σε συνερ­γα­σία και με άλλους επι­στη­μο­νι­κούς Συλ­λό­γους και συν­δι­κα­λι­στι­κούς φορείς.

Από την πρώτη στιγμή θα επι­διώ­ξουμε «συμ­μα­χίες» και συνερ­γα­σία  από κοινού με τους υπό­λοι­πους φορείς  έτσι ώστε να  δια­μορ­φώ­σουμε κοινές προ­τά­σεις για τα προ­βλή­ματα που αντι­με­τω­πί­ζουμε.

Οι καιροί απαι­τούν συλ­λο­γική δράση και αντί­δραση, απέ­να­ντι σε απο­φά­σεις που θίγουν το σύνολο της επαγ­γελ­μα­τι­κής μας υπό­στα­σης και ωθούν πολλούς συνα­δέλ­φους μας στην εύρεση εργα­σίας σε δια­φο­ρε­τικά αντι­κεί­μενα ή στην φυγή στο εξω­τε­ρικό, ως έσχατη λύση επι­βί­ω­σης.

Επι­πλέον απαι­τεί­ται η ίδρυση και λει­τουρ­γία γρα­φείου πλη­ρο­φό­ρη­σης του Συλ­λό­γου, έτσι ώστε να ενη­με­ρώ­νο­νται υπεύ­θυνα τα μέλη του συλ­λό­γου  για κρίσιμα θέματα που μας αφορούν, όπως νομο­θε­τι­κές αλλαγές και για άλλα πρα­κτι­κής φύσεως ζητή­ματα.

Πέρα από αυτά, το πλέον σημα­ντικό είναι να επι­διώ­ξουμε  δια­φά­νεια στην λει­τουρ­γία του Συλ­λό­γου μας. Οι ετήσιοι ισο­λο­γι­σμοί και προ­ϋ­πο­λο­γι­σμοί, αφού εγκρι­θούν από την Γ.Σ.  θα δημο­σιεύ­ο­νται στην ιστο­σε­λίδα  του Συλ­λό­γου.

Επίσης πρέπει επι­τέ­λους να λει­τουρ­γή­σουν ουσια­στικά τα συλ­λο­γικά όργανα και κυρίως η Γενική Συνέ­λευση,  να  δημο­σιο­ποιού­νται έγκαιρα οι ημε­ρή­σιες δια­τά­ξεις και να δίνεται δικαί­ωμα σε κάθε συνά­δελφο να ζητά την εισα­γωγή θεμάτων προς συζή­τηση, ενώ και οι συγκλή­σεις και η θεμα­το­λο­γία του Δ.Σ θα δημο­σιο­ποιεί­ται έγκαιρα μέσω της ιστο­σε­λί­δας του Συλ­λό­γου για να γνω­ρί­ζουν όλοι οι συνά­δελ­φοι τα θέματα που συζη­τού­νται και αν θέλουν να παρί­στα­νται.

Ο Σύλ­λο­γος πρέπει να απο­κτή­σει συλ­λο­γι­κό­τητα και να ξανα­γί­νει το «σπίτι» μας και να ανα­κτή­σει το  κύρος που του αξίζει ως  ο πρώτος επι­στη­μο­νι­κός σύλ­λο­γος του τόπου μας.

Ο δικη­γό­ρος μπορεί και πρέπει να τεθεί ξανά στο επί­κε­ντρο, να ανα­κτή­σει το χαμένο κύρος του, στην κοι­νω­νία αλλά και για τον εαυτό του.

  1. Όπως προ­α­νέ­φερα το δικη­γο­ρικό σώμα διανύει την χει­ρό­τερη περίοδο των τελευ­ταίων δεκα­ε­τιών.

Εκτός από την φορο­ε­πι­δρομή και εισφο­ρο­ε­πι­δρομή, τα τελευ­ταία χρόνια υπήρξε αφαί­ρεση μεγάλου όγκου δικη­γο­ρι­κής ύλης, σε βάρος και της ασφά­λειας των συλ­λό­γων, ενώ υπάρχει μια γενι­κό­τερη τάση απα­ξί­ω­σης των δικη­γό­ρων.

Το κυριό­τερο πρό­βλημα που αντι­με­τω­πί­ζουμε είναι η επαγ­γελ­μα­τική μας επι­βί­ωση.

Ασφαλώς ο Σύλ­λο­γος δεν μπορεί να εξα­σφα­λί­σει δου­λειές για τα μέλη του.

Μπορεί όμως να συμ­βά­λει ώστε να δημιουρ­γη­θούν νέα πεδία απα­σχό­λη­σης αλλά και να αμεί­βο­νται για την εργασία τους.

Το ζήτημα της χρο­νο­χρέ­ω­σης εντός και εκτός γρα­φείου θα πρέπει να ανα­δει­χτεί και να εφαρ­μο­σθεί.

Ο δικη­γό­ρος δεν είναι ούτε  ψυχο­λό­γος ούτε παι­δα­γω­γός. Προ­σφέ­ρει γνώσεις και  χρόνο και πρέπει να αμεί­βε­ται.

 

Σε συνερ­γα­σία με το ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ να υλο­ποι­ή­σουμε τον θεσμό της διαι­τη­σίας.

Επί προ­ε­δρίας του συνα­δέλ­φου κ. Ευθύ­μιου Μπόνη εκδό­θηκε το με αρίθμ. 241/96 Π.Δ με το οποίο συστά­θηκε μόνιμη διαι­τη­σία στον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο.

Ένας θεσμός που δεν προ­βλή­θηκε  και δεν ανα­δεί­χθηκε και που μπορεί να προ­σφέ­ρει απα­σχό­ληση στα μέλη μας, αλλά και να βοη­θή­σει στην επι­τά­χυνση επί­λυ­σης των ιδιω­τι­κών δια­φο­ρών.

Επίσης θα πρέπει κεντρικά να επι­διώ­ξουμε την θεσμο­θέ­τηση της συμ­με­το­χής δικη­γό­ρων σε διά­φο­ρες επι­τρο­πές σε όλα τα επίπεδα, κάτι ανάλογο που έγινε με τους Μηχα­νι­κούς.

Τέλος πρέπει να απο­κρού­σουμε δυνα­μικά κάθε περαι­τέρω αφαί­ρεση δικη­γο­ρι­κής ύλης

 

3) Ένα άλλο θέμα είναι η  βελ­τί­ωση των συν­θη­κών εργα­σίας των Δικη­γό­ρων και η ανα­βάθ­μιση και ενί­σχυση και ο σεβα­σμός της παρου­σίας μας στα πλαίσια που προ­δια­γρά­φο­νται και στον κώδικα Δικη­γό­ρων  αλλά και με βάση την  ιστο­ρική παρου­σία και παρά­δοση του λει­τουρ­γή­μα­τος που ασκούμε.

Είναι σημα­ντικό, εμείς οι ίδιοι να πιστέ­ψουμε, να απο­δε­χθούμε  αλλά και να ανα­δεί­ξουμε με την καθη­με­ρινή μας παρου­σία και στάση, ότι “είναι ευθύνη το να είσαι Δικη­γό­ρος” και ότι   η Δικη­γο­ρική ιδιό­τητα εκτός από την επαγ­γελ­μα­τική της διά­σταση έχει και μια ευρύ­τερη  κοι­νω­νική απήχηση.

Στο σημείο αυτό σημα­ντικό ρόλο καλεί­ται να δια­δρα­μα­τί­σει ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος, ο παρεμ­βα­τι­κός ρόλος του οποίου πρέπει να ενι­σχυ­θεί  και να ανα­βαθ­μι­στεί, έτσι ώστε να απο­κα­τα­στα­θεί το κύρος του Δικη­γό­ρου στο χώρο εργα­σίας μας και στην συνεί­δηση των πολιτών

Θεωρώ ως άμεση ανάγκη και θέμα πρώτης προ­τε­ραιό­τη­τας την ενί­σχυση της θέσης και του κύρους των Δικη­γό­ρων τόσο στον φυσικό μας Δικα­στη­ριακό χώρο, όσο και στις διά­φο­ρες υπη­ρε­σίες με τις οποίες συναλ­λασ­σό­μεθα.

 

Απο­τε­λεί κοι­νο­τυ­πία η δια­πί­στωση ότι η επαφή του δικη­γό­ρου με το σύστημα απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης και τις δημό­σιες υπη­ρε­σίες είναι, πολλές φορές, μια καθη­με­ρινή “Οδύσ­σεια” που συν­θλί­βει την επι­στη­μο­νική μας ιδιό­τητα.

 

Στο άρθρο 2 του Κώδικα Δικη­γό­ρων,  ανα­φέ­ρε­ται ότι ο Δικη­γό­ρος  είναι συλ­λει­τουρ­γός της Δικαιο­σύ­νης και ότι η θέση του είναι θεμε­λιώ­δης, ισότιμη, ανε­ξάρ­τητη και ανα­γκαία για την απονομή της.

Αν όμως δούμε την καθη­με­ρι­νό­τητα μας, αυτή η νομο­θε­τική  περι­γραφή απέχει πολύ από την πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Γι’αυτό και είναι ανάγκη να εργα­σθούμε σκληρά προς την κατεύ­θυνση  αυτή, για να υλο­ποι­η­θεί και στην πράξη, έτσι ώστε η αντι­με­τώ­πιση των Δικη­γό­ρων στην απονομή της δικαιο­σύ­νης να συνάδει με τη νομο­θε­τική αυτή επιταγή.

Είναι εύκολα κατα­νοητό ότι  η ενί­σχυση του κύρους του Δικη­γό­ρου πρέπει να γίνει συλ­λο­γικά μέσα  από παρεμ­βα­τική λει­τουρ­γία  του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου.

 

Πρώ­τι­στο και διαρκές μέλημα μας στο πλαίσιο αυτό πρέπει να είναι οι συν­θή­κες απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης και η αντι­με­τώ­πιση των δικη­γό­ρων από δικα­στές και υπαλ­λή­λους.

Πρότασή μου είναι η  καθιέ­ρωση σε τακτά χρονικά δια­στή­ματα, θεσμο­θε­τη­μέ­νων συνα­ντή­σεων του Δ.Σ με τους Δικα­στές και Εισαγ­γε­λείς, τους εκπρο­σώ­πους των δικα­στι­κών υπαλ­λή­λων και τον Δ/ντη και Δικαστή του Κτη­μα­το­λο­γίου, στους οποίους θα τίθε­νται θέματα που μας απα­σχο­λούν.

Αυτό θα βοη­θή­σει στην επίλυση πολλών προ­βλη­μά­των ενώ θα συμ­βά­λει και στη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ Δικα­στών – Εισαγ­γε­λέων, υπαλ­λή­λων  και Δικη­γό­ρων, σε αντί­θεση με την πρα­κτική των απο­σπα­σμα­τι­κών προ­σω­πι­κών επαφών

 

Η αντι­με­τώ­πιση επίσης των δικη­γό­ρων από τις δημό­σιες υπη­ρε­σίες δεν συνάδει με τον ρόλο και την απο­στολή του δικη­γο­ρι­κού λεπτουρ­γή­μα­τος.

Παρά την πρό­βλεψη του νόμου  και την ύπαρξη σχε­τι­κών εγκυ­κλίων με τις οποίες προ­βλέ­πε­ται η ελεύ­θερη πρό­σβαση των Δικη­γό­ρων στις Δημό­σιες Υπη­ρε­σίες χωρίς κανένα χρονικό ή άλλο περιο­ρι­σμό και χωρίς να απαι­τεί­ται ειδική εξου­σιο­δό­τηση, αυτό δεν ισχύει στην πράξη.

Γι’αυτό πρέπει ο Σύλ­λο­γος να επι­βά­λει, να γίνει πράξη αυτή η νομο­θε­τική πρό­βλεψη.

 

  1. Ειδική μέριμνα απαι­τεί­ται για τους νέους συνα­δέλ­φους οι οποίοι εισήλ­θαν και θα εισέλ­θουν στο Δικη­γο­ρικό επάγ­γελμα σε μια από τις δυσκο­λό­τε­ρες περιό­δους του.

Πρέπει να συνερ­γα­σθούμε στενά με το Δ.Σ της ΕΑΝΔΙΡ, να τους αφου­γκρα­σθούμε και από κοινού να σχε­διά­σουμε τρόπους ενί­σχυ­σης των νέων συνα­δέλ­φων,  τόσο σε  γνω­στικό επίπεδο, όσο και σε  υλικό-οικονομικό για να μπο­ρέ­σουν να αντα­πε­ξέλ­θουν στις ανάγκες τους.

Η οργά­νωση συνε­δρίων και ημε­ρί­δων και η οικο­νο­μική διευ­κό­λυνση συμ­με­το­χής σ’ αυτά των συνα­δέλ­φων θα συμ­βάλ­λει στην γνω­στική επάρ­κειά μας, σε μια περίοδο που οι αλλαγές στην νομο­θε­σία είναι κατα­κλυ­σμιαίες.

 

Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να επι­ση­μάνω ότι απαι­τεί­ται εξορ­θο­λο­γι­σμός και δια­φά­νεια στα αυτε­πάγ­γελτα, μιας και είναι ένας τομέας που εκτός του οικο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος που έχει για τους συνα­δέλ­φους που ασχο­λού­νται,  ειδικά για τους νέους προ­σφέ­ρει την δυνα­τό­τητα από­κτη­σης εμπει­ρίας που τους χρειά­ζε­ται για να κατα­ξιω­θούν επαγ­γελ­μα­τικά.

 

  1. Εκτός όμως από τους νέους συνα­δέλ­φους μια ξεχω­ρι­στή κατη­γο­ρία συνα­δέλ­φων που χρειά­ζε­ται ειδική μέριμνα είναι οι γυναί­κες δικη­γό­ροι που είναι μητέρες, για τις οποίες δεν υπάρχει καμιά μέριμνα, αν και ασκούν το λει­τούρ­γημά τους κάτω από ασφυ­κτι­κές συν­θή­κες που δημιουρ­γού­νται από την προ­σπά­θειά τους να δια­τη­ρή­σουν ισορ­ρο­πίες ανάμεσα στην οικο­γέ­νεια και την δικη­γο­ρία. Γι΄ αυτό πρέπει να ανα­λη­φθούν συγκε­κρι­μέ­νες πρω­το­βου­λίες διευ­κό­λυν­σης τους στην καθη­με­ρινή άσκηση του επαγ­γέλ­μα­τός τους, που γίνεται υπό δυσμε­νέ­στε­ρες συν­θή­κες σε σχέση με εμάς τους άνδρες δικη­γό­ρους.

 

  1. Ένα άλλο θέμα που μας ταλα­νί­ζει τα τελευ­ταία δύο (2) χρόνια και δυστυ­χώς αντί να βελ­τιώ­νε­ται χει­ρο­τε­ρεύει είναι το θέμα του Κτη­μα­το­λο­γίου.

Κοινή δια­πί­στωση απο­τε­λεί το γεγονός ότι το Κτη­μα­το­λό­γιο μας από ανα­πτυ­ξιακό εργα­λείο που ήταν έχει κατα­στεί αντια­να­πτυ­ξιακό και εμπόδιο σε πολλές  επεν­δύ­σεις, ενώ  η καθη­με­ρινή μας επαφή με το Κτη­μα­το­λό­γιο συνιστά πλέον μια τραυ­μα­τική εμπει­ρία και ο καθένας μας έχει να περι­γρά­ψει τρα­γε­λα­φι­κές κατα­στά­σεις.

 

Η κατά­σταση δεν πάει άλλο, πρέπει να παρέμ­βουμε δρα­στικά.

Πρέπει να μελε­τή­σουμε με σοβα­ρό­τητα σε συνερ­γα­σία και με το Τεχνικό Επι­με­λη­τή­ριο το θέμα.

Είναι απα­ρά­δε­κτο το Τεχνικό Επι­με­λη­τή­ριο να συντάσ­σει μελέτη σε σχέση με το Κτη­μα­το­λό­γιο και  το Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο και ο Δικη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος να είναι βρο­ντερά απών.

Τα χρόνια που πέρασαν από άγνοια ή εσκεμ­μένα δαι­μο­νο­ποι­ή­θηκε το Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο.

Είναι όμως έτσι τα πράγ­ματα?

Έγινε ποτέ μια σοβαρή και μελε­τη­μένη προ­σέγ­γιση σχετικά με το θέμα αυτό?  ΟΧΙ

Απλώς ακούμε αφο­ρι­σμούς χωρίς συγκε­κρι­μέ­νες ανα­λύ­σεις που θα μας πείσουν για το τι ακριβώς συμ­βαί­νει και τι πρέπει να κάνουμε.

Στην “Γ.Σ” που έγινε τον Μάιο , προ­τεί­ναμε από κοινού με άλλους συνα­δέλ­φους και έγινε δεκτό, να συγκρο­τη­θεί από το Δ.Σ μια επι­τροπή για να μελε­τή­σει το θέμα και να υπάρξει νέα Γ.Σ για να το συζη­τή­σουμε.

Δυστυ­χώς τίποτα δεν έγινε και στο θέμα αυτό, που αφέθηκε στην τύχη του.

Απλώς κατά καιρούς επα­νέρ­χε­ται στην δημο­σιό­τητα το γεγονός ότι επί­κει­ται η ένταξη μας στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο.

Με την κατά­σταση που επι­κρα­τεί σήμερα το Κτη­μα­το­λό­γιο θα πηγαί­νει από το κακό στο χει­ρό­τερο.

Έχω προ­τεί­νει  και σε συνε­ντεύ­ξεις που έχω δώσει ότι απαι­τεί­ται να διε­ρευ­νή­σουμε το θέμα της Διοι­κη­τι­κής ένταξης στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο.

Η διοι­κη­τική ένταξη θα δώσει την δυνα­τό­τητα στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο να δια­θέ­σει κον­δύ­λια, προ­σω­πικό και μηχα­νο­λο­γικό εξο­πλι­σμό για να μετα­γρα­φούν οι χιλιά­δες εκκρε­μείς πράξεις και επι­τέ­λους να μηχα­νο­γρα­φη­θούν τα κτη­μα­το­λο­γικά βιβλία.

Η διοι­κη­τική υπαγωγή ουδόλως θα επη­ρε­ά­σει το νομικό καθε­στώς του κτη­μα­το­λο­γίου, το οποίο θα συνε­χί­σει να λει­τουρ­γεί με  τη σημε­ρινή νομική του μορφή.

Εξ άλλου από επαφές που είχα μου ειπώ­θηκε ότι δεν μπορεί να υπάρξει κτη­μα­το­λο­γική ένταξη του Κτη­μα­το­λο­γίου μας στο Εθνικό Κτη­μα­το­λό­γιο, αφού πρό­κει­ται για ένα τελείως δια­φο­ρε­τικό νομικό καθε­στώς.

Μπορεί όμως να υπάρξει διοι­κη­τική ένταξη κάτι που θα βοη­θή­σει στην μετα­γραφή των εκκρε­μών πράξεων και τον εκσυγ­χρο­νι­σμό του Κτη­μα­το­λο­γίου μας   με την μηχα­νο­γρά­φηση του, γεγονός  θα δώσει λύση στο πρό­βλημα.

Η σημε­ρινή κατά­σταση δεν πάει άλλο.

Ούτε οι κοκο­ρο­μα­χίες με τον κτη­μα­το­λο­γικό δικαστή δίνουν διέξοδο και λύση.

Άντε και έφυγε, που κάποια στιγμή θα συμβεί, λύθηκε το πρό­βλημα?  ΟΧΙ

Αν δεν αλλά­ξουν οι διοι­κη­τι­κές δομές και αν δεν δια­τε­θούν κον­δύ­λια για εκσυγ­χρο­νι­σμό του κτη­μα­το­λο­γίου η κατά­σταση θα παρα­μεί­νει η ίδια, ίσως και χει­ρό­τερη.

Η νέα διοί­κηση του Συλ­λό­γου μας, πρέπει να αντι­με­τω­πί­σει το θέμα με άμεση προ­τε­ραιό­τητα, με σοβα­ρό­τητα και μελέτη.

Και βέβαια οι τελικές απο­φά­σεις μετά την σύνταξη της μελέτης και των επαφών που θα έχουμε θα ληφθούν από την Γενική Συνέ­λευση, με βάση όμως συγκε­κρι­μένα δεδο­μένα που θα τεθούν και όχι με αφο­ρι­σμούς, αορι­στίες και δοξα­σίες.

 

6) Τελευ­ταίο άφησα το θέμα του Δικα­στι­κού Μεγάρου, η κατά­σταση του οποίου προ­σβάλ­λει τον πολι­τι­σμό μας.

Απαι­τεί­ται ενερ­γο­ποί­ησή μας προς το Υπουρ­γείο Δικαιο­σύ­νης για να κινη­θούν οι δια­δι­κα­σίες επι­σκευής του Δικα­στι­κού μας Μεγάρου. Προς την κατεύ­θυνση αυτή μπορεί να βοη­θή­σει η Περι­φέ­ρεια και ο Δήμος Ρόδου, για την εκπό­νηση της σχε­τι­κής μελέτης.

Σίγουρα η ανέ­γερση ενός σύγ­χρο­νου Δικα­στι­κού Μεγάρου θα ήταν η καλύ­τερη λύση.

Όμως όταν υπήρξε η ευκαι­ρία αυτή την δεκα­ε­τία του 1990 δεν υλο­ποι­ή­θηκε από εξω­γε­νείς παρά­γο­ντες.

Ακο­λού­θως τα τελευ­ταία 15 χρόνια περίπου έγινε προ­σπά­θεια επέ­κτα­σης των δικα­στη­ρίων στο Παλαιό Νοσο­κο­μείο.

Μάλιστα η συμβολή στο θέμα αυτό του αεί­μνη­στου συνα­δέλ­φου Ανα­στά­σιου  Καρα­μά­ριου, υπήρξε σημα­ντική.

Όμως από τις προη­γού­με­νες εκλογές του 2014 αυτή η προ­ο­πτική φάνηκε ότι είχε ναυα­γή­σει για λόγους που είχαν να κάνουν με το Υπουρ­γείο Υγείας, το οποίο αρνή­θηκε την παρα­χώ­ρηση του γιατί θέλει να εγκα­τα­στή­σει εκεί τις Υπη­ρε­σίες Πρω­το­βάθ­μιας Υγείας.

Στις εκλογές του 2014 και  αφού πλέον είχε γίνει φανερό ότι είχε ναυα­γή­σει η επέ­κταση των Δικα­στη­ρίων στο Παλαιό Νοσο­κο­μείο και μετά από προ­βλη­μα­τι­σμό  και έρευνα, πρό­τεινα  να επε­κτα­θεί το Δικα­στικό  Μέγαρο στο κτίριο που στε­γά­ζε­ται η Λέσχη Αξιω­μα­τι­κών, το κτίριο της οποίας είχε στο μεταξύ περιέλ­θει στον Δήμο. Ένα κτίριο 2.000 τ.μ..

Για τον σκοπό αυτό έκανα επαφές με τον τότε Δήμαρχο κ. Κου­σουρνά, ο οποίος δημόσια δήλωσε ότι βλέπει θετικά το θέμα αυτό, αφού η ταλαι­πω­ρία εκα­το­ντά­δων πολιτών που συνω­στί­ζο­νται καθη­με­ρινά στο Δικα­στικό Μέγαρο αφορά όλες τις αρχές του τόπου, το ίδιο ισχύει και με τον νύν Δήμαρχο και συνά­δελφο Φώτη Χατζη­διάκο, με τον οποίο είχα επα­νει­λη­μένα σχετική επι­κοι­νω­νία για το θέμα αυτό.

Δυστυ­χώς η Διοί­κηση που εξελέγη το 2014 δεν  συνέ­χισε αυτή την προ­σπά­θεια παρά το γεγονός ότι  μετά τις εκλογές έστειλα επι­στολή, η οποία ουδέ­ποτε εισήχθη στο Δ.Σ και βεβαίως ουδεμία επίσημη κρούση ή αίτημα υπο­βλή­θηκε στον Δήμο, για να διε­ρευ­νη­θεί έστω το θέμα.

Σήμερα χαί­ρο­μαι γιατί συνυ­πο­ψή­φιοι μου μέλη, της απερ­χό­με­νης διοί­κη­σης, συμ­φω­νούν με την πρόταση αυτή, ως μόνη λύση, την οποία όμως το 2014 απέρ­ρι­πταν χαρα­κτη­ρί­ζο­ντάς την  ανέ­φι­κτη.

Όμως θα πρέπει να σας εξη­γή­σουν  γιατί ολι­γώ­ρη­σαν τα τελευ­ταία (4) χρόνια, όντας μέλη της απερ­χό­με­νης διοί­κη­σης και μάλιστα από θέσεις ευθύνης.

 

Προ­κα­λεί δε θυμηδία το γεγονός ότι μέλη της απερ­χό­με­νης διοί­κη­σης και υπο­ψή­φιοι Πρό­ε­δροι, λίγες ημέρες πριν τις εκλογές θυμή­θη­καν να επι­σκε­φθούν τον Περι­φε­ρειάρχη και τον Δήμαρχο για θέματα του Δικα­στι­κού Μεγάρου, ενώ κάτι τέτοιο δεν σκέ­φθη­καν να το  κάνουν  τα (4) χρόνια που ήταν στην διοί­κηση.

κ.κ Συνά­δελ­φοι

Προ­σπά­θησα συμπυ­κνω­μένα  να σας εκθέσω τις προ­τά­σεις και απόψεις μου και τις προ­τε­ραιό­τη­τες που θεωρώ σημα­ντι­κές και πρέπει να ασχο­λη­θεί ο νέος Πρό­ε­δρος και το νέο Δ.Σ που θα προ­κύ­ψει από τις επι­κεί­με­νες εκλογές για  την επόμενη τετρα­ε­τία.

Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για χάσιμο ούτε εφη­συ­χα­σμό.

Αντα­πο­κρι­νό­με­νος στην πρό­κληση αυτή και έχοντας επί­γνωση της πιο πάνω δύσκο­λης κατά­στα­σης και πιστεύ­ο­ντας πώς ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ,

  • χωρίς εξαρ­τή­σεις, φανα­τι­σμούς, και ιδε­ο­λη­ψίες,
  • αλλά με σαφή ιεράρ­χηση των προ­τε­ραιο­τή­των και δια­τύ­πωση ρεα­λι­στι­κών και εφαρ­μό­σι­μων προ­τά­σεων,
  • με έμφαση στην αλλη­λεγ­γύη, με απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα και πάντα με συλ­λο­γική δράση ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ να βρούμε τις απα­ντή­σεις σε αρκετά προ­βλή­ματα και να ανα­στρέ­ψουμε την κατά­σταση.

Κατέρ­χο­μαι σ’ αυτές τις εκλογές ως ίσος προς ίσο.

Δεν πιστεύω ότι είμαι ο “Μεσσίας” που θα λύσει όλα τα προ­βλή­ματα με μιας ή ότι με κάποιο μαγικό τρόπο θα γίνουν όλα όπως πρέπει.

Έχω όμως την διάθεση την πείρα και την θέληση να ασχο­ληθώ και παλέψω για την υλο­ποί­ηση των παρα­πάνω προ­τά­σεων.

κ.κ. Συνά­δελ­φοι

Το δίλλημα και δια­κύ­δευμα των επι­κεί­με­νων εκλογών είναι εάν θα υπάρξει ανα­νέ­ωση της διοί­κη­σης του Συλ­λό­γου μας σε πρόσωπα, ιδέες και πρα­κτι­κές ή εάν θα συνε­χι­σθεί η μέχρι σήμερα κατά­σταση και νοο­τρο­πία.

Κυριο­λε­κτικά η απά­ντηση βρί­σκε­ται στο χέρι σας.

Πιστεύω ότι δεν πρέπει να αφή­σουμε την ευκαι­ρία να πάει χαμένη.

Πιστεύω ότι ο Σύλ­λο­γος μας πρέπει να γυρίσει σελίδα και να πάμε σε μια νέα εποχή αφή­νο­ντας πίσω μας τις μέχρι σήμερα παθο­γέ­νειες.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.