«Πλεόνασμα» 20.000 Ελλήνων γιατρών

Ενα «πλε­ό­να­σμα» του­λά­χι­στον 20.000 ειδι­κευ­μέ­νων κλι­νι­κών γιατρών, το οποίο αυξάνει χρόνο με τον χρόνο, δια­θέ­τει η χώρα μας. Η υπερ­πα­ρα­γωγή γιατρών, που κατα­γρά­φε­ται με ένταση τις τελευ­ταίες δύο δεκα­ε­τίες, έχει ως απο­τέ­λε­σμα η Ελλάδα να δια­θέ­τει σε σχέση με τον πλη­θυ­σμό της τους περισ­σό­τε­ρους εξει­δι­κευ­μέ­νους για­τρούς, που σε μεγάλο ποσοστό είτε είναι άνεργοι είτε υπο­α­πα­σχο­λού­νται. Είναι ενδει­κτικό ότι στην Αθήνα σε ποσοστό του­λά­χι­στον 28% οι γιατροί είναι άνεργοι ή υπο­α­πα­σχο­λού­νται.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι σήμερα 17.500 Ελληνες γιατροί εργά­ζο­νται στο εξω­τε­ρικό. Τραγική ειρω­νεία: η χώρα με την υπερ­πα­ρα­γωγή γιατρών έχει ελλεί­ψεις στο δικό της σύστημα υγείας, αφού, λόγω κρίσης, είχαν «κλείσει» επί μία επτα­ε­τία οι πόρτες του ΕΣΥ. Υπο­λο­γί­ζε­ται μάλιστα ότι οι κενές οργα­νι­κές θέσεις γιατρών στα δημόσια νοσο­κο­μεία αγγί­ζουν τις 6.000. Συγ­χρό­νως, έλλειμμα κατα­γρά­φε­ται στους γενι­κούς – οικο­γε­νεια­κούς για­τρούς, μια ειδι­κό­τητα που, αντι­κα­το­πτρί­ζο­ντας την κατά­σταση της Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγείας της χώρας μας, δεν εκπρο­σω­πεί­ται από πολλούς για­τρούς σε αντί­θεση με ό,τι ισχύει σε άλλες χώρες της Ευρώπης.

Η υπερ­πα­ρα­γωγή εξει­δι­κευ­μέ­νων γιατρών στην Ελλάδα και η «υπο­προ­σφορά» γενικών γιατρών κατα­γρά­φε­ται και σε μελέτη του υπουρ­γείου Υγείας και του Παγκό­σμιου Οργα­νι­σμού Υγείας, η οποία ανα­φέ­ρε­ται στην ειδική έκδοση για την «Εθνική Στρα­τη­γική Υγείας και δράσεις του τομέα Υγείας στο ΕΣΠΑ 2014 – 2020». Σύμφωνα με τη μελέτη, στην Ελλάδα υπάρ­χουν περίπου 3.800 γενικοί γιατροί αντί των 8.140 που θα υπήρχαν εάν η χώρα διέθετε την ίδια «πυκνό­τητα» γενικών γιατρών που έχουν κατά μέσον όρο τα άλλα κράτη της Ευρώπης, που σημαί­νει έλλειμμα του­λά­χι­στον 4.350 γενικών – οικο­γε­νεια­κών γιατρών. Αντί­θετα, ο αριθμός των ειδι­κευ­μέ­νων γιατρών βρί­σκε­ται πολύ πάνω από το «σημείο ανα­φο­ράς» της Ε.Ε. Το 2014 υπήρχαν 42.647 ειδι­κευ­μέ­νοι κλι­νι­κοί γιατροί στη χώρα μας, αντί των 20.283 που θα υπήρχαν εάν η Ελλάδα διέθετε την ίδια πυκνό­τητα με τον μέσο όρο των χωρών της Ευρώπης (για την εκτί­μηση του μέσου όρου συνυ­πο­λο­γί­στηκε και η ανα­λο­γία σε πλη­θυ­σμό). Πλε­ό­να­σμα κατα­γρά­φε­ται και στους ειδι­κευ­μέ­νους εργα­στη­ρια­κούς για­τρούς, αφού σύμφωνα με τα στοι­χεία της μελέτης δια­θέ­τουμε περίπου 4.500 ειδι­κευ­μέ­νους εργα­στη­ρια­κούς για­τρούς, έναντι 600 εάν ακο­λου­θού­σαμε την ίδια πυκνό­τητα στους συγκε­κρι­μέ­νους επι­στή­μο­νες με αυτή που έχει κατά μέσο όρο η Ευρώπη.

Οπως ανα­φέ­ρε­ται στη μελέτη του υπουρ­γείου Υγείας, «συνο­λικά, λαμ­βα­νο­μέ­νων και των ιδιαί­τε­ρων χαρα­κτη­ρι­στι­κών της χώρας, υπο­λο­γί­ζε­ται ότι υπάρχει ένα πλε­ό­να­σμα πάνω από 20.000 ειδι­κευ­μέ­νους για­τρούς στη χώρα, πλε­ό­να­σμα το οποίο συνε­χί­ζει να αυξάνει κάθε χρόνο».

Σχεδόν 70.000

Συνο­λικά ο αριθμός των γιατρών στην Ελλάδα (ειδι­κευ­μέ­νοι και χωρίς ειδι­κό­τητα) κυμαί­νε­ται γύρω στις 69.000. Αυτό μας φέρνει σταθερά τα τελευ­ταία χρόνια στην 1η θέση μεταξύ των χωρών-μελών του ΟΟΣΑ σε ανα­λο­γία γιατρών με πλη­θυ­σμό. Ετσι, στη χώρα μας ανα­λο­γούν 6,3 γιατροί ανά 1.000 κατοί­κους και ακο­λου­θούν οι Αυστρία και η Ρωσία (5 και 4,9 γιατροί ανά 1.000 κατοί­κους αντί­στοιχα). Ο μέσος όρος των χωρών του ΟΟΣΑ είναι 3,3 γιατροί ανά 1.000 κατοί­κους, ενώ οι χώρες με τη μικρό­τερη ανα­λο­γία είναι η Κίνα, η Τουρκία και η Κολομ­βία, όπου αντι­στοι­χούν λιγό­τε­ροι από δύο γιατροί ανά 1.000 κατοί­κους.

Το 2000 ο αριθμός των γιατρών έχει αυξηθεί σε σχεδόν όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, τόσο σε από­λυ­τους αριθ­μούς όσο και σε ανα­λο­γία με τον πλη­θυ­σμό. Η αύξηση αυτή ήταν ιδιαί­τερα ραγδαία σε μερικές χώρες που ξεκί­νη­σαν με χαμηλό αριθμό γιατρών όπως η Τουρκία, η Κορέα και το Μεξικό, αλλά και σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Αυστρία. Στην Ελλάδα ο αριθμός των γιατρών αυξή­θηκε πολύ το διά­στημα 2000 έως 2008 (από 47.250 σε 68.000) και έχει στα­θε­ρο­ποι­η­θεί έκτοτε.

Αντί­θετα, η χώρα μας έχει πολύ λίγους νοση­λευ­τές σε σχέση με τον πλη­θυ­σμό της, ανα­λο­γικά με τις άλλες χώρες του λεγό­με­νου δυτικού κόσμου. Στην Ελλάδα αντι­στοι­χούν 3,6 νοση­λευ­τές ανά 1.000 κατοί­κους, όταν ο μέσος όρος των χωρών-μελών του ΟΟΣΑ είναι 9,1 νοση­λευ­τές ανά 1.000 κατοί­κους, και σε χώρες όπως η Ελβετία, η Νορ­βη­γία και η Δανία αντι­στοι­χούν περισ­σό­τε­ροι από 16 νοση­λευ­τές ανά 1.000 κατοί­κους (στην «πρω­τα­θλή­τρια» Ελβετία η ανα­λο­γία είναι 17,4 προς 1.000).

Κατά μέσον όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ η ανα­λο­γία νοση­λευ­τών/τριών και γιατρών είναι 3 προς 1, όταν στην Ελλάδα είναι 0,6 προς 1. Σε χώρες όπως η Φιν­λαν­δία, η Ιαπωνία, η Ιρλαν­δία και η Δανία η αντι­στοι­χία είναι του­λά­χι­στον 4,5 νοσο­κό­μες ανά γιατρό.

Το πιο «πυκνό» δίκτυο φαρ­μα­κείων στην Ευρώπη

Την υψη­λό­τερη ανα­λο­γία φαρ­μα­κείων σε σχέση με τον πλη­θυ­σμό της συνε­χί­ζει να κατέχει η Ελλάδα μεταξύ των χωρών της Ευρώπης. Σύμφωνα με τον Πανελ­λή­νιο Φαρ­μα­κευ­τικό Σύλλογο, ο αριθμός των φαρ­μα­κο­ποιών που μπορούν να έχουν ιδιω­τικό φαρ­μα­κείο ανέρ­χε­ται σε 10.800 (το διά­στημα από 1/1/15 έως 31/12/2015 ήταν 11.214 και απο­χώ­ρη­σαν 390), ενώ λει­τουρ­γούν περίπου 9.500 ιδιω­τικά φαρ­μα­κεία. Σύμφωνα με την τελευ­ταία έκθεση του Ευρω­παϊ­κού Συλ­λό­γου Φαρ­μα­κο­ποιών (PGEU), τα περισ­σό­τερα φαρ­μα­κεία στην Ευρώπη έχουν η Τουρκία (24.827), η Γαλλία (22.455), η Ισπανία (21.854) και η Γερ­μα­νία (20.441). Η Ελλάδα με 9.500 φαρ­μα­κεία είναι στην 7η θέση και ακο­λου­θεί το Βέλγιο με 4.929 φαρ­μα­κεία. Τα λιγό­τερα φαρ­μα­κεία λει­τουρ­γούν στο Λου­ξεμ­βούργο (101), στη Σλο­βε­νία (324) και τη Δανία (368). Η Ελλάδα είναι μακράν η χώρα με το πιο πυκνό δίκτυο φαρ­μα­κείων ανά την Ευρώπη, αφού αντι­στοι­χούν 84 φαρ­μα­κεία ανά 100.000 κατοί­κους. Στη 2η θέση της σχε­τι­κής λίστας βρί­σκε­ται η Κύπρος, με 55,5 φαρ­μα­κεία ανά 100.000 κατοί­κους, και η Βουλ­γα­ρία με 51 φαρ­μα­κεία ανά 100.000 κατοί­κους. Αντί­θετα, στις χώρες που πιο δύσκολα βρίσκει κάποιος φαρ­μα­κείο συγκα­τα­λέ­γο­νται η Δανία με 6,5 φαρ­μα­κεία ανά 100.000 κατοί­κους, η Ολλαν­δία με 11,80 φαρ­μα­κεία ανά 100.000 κατοί­κους και η Σουηδία με 14 φαρ­μα­κεία ανά 100.000 κατοί­κους.

Καθη­με­ρινή