Απορρίφθηκε η αίτηση θεραπείας για τις προσλήψεις στην ΔΕΥΑΡ

Με το υπ΄α­ρίθμ. 7397/2014 έγγραφο του Ανώ­τα­του Συμ­βου­λίου Επι­λο­γής Προ­σω­πι­κού, «κόλαφο» για τον δήμαρχο Ρόδου κ. Στάθη Κου­σουρνά και τον πρώην δήμαρχο Ιαλυσού κ. Σ. Στάγκα, απορ­ρί­φθηκε η αίτηση θερα­πείας που υπο­βλή­θηκε από τη ΔΕΥΑΡ για την ακύρωση προη­γού­με­νης επι­βα­ρυ­ντι­κής έκθεσής του, με την οποία κρί­θη­καν παρά­νο­μες προ­σλή­ψεις συμ­βα­σιού­χων της πρώην ΔΕΥΑ Ιαλυσού και ζητή­θηκε ο ποι­νι­κός και διοι­κη­τι­κός έλεγχος αλλά και ο κατα­λο­γι­σμός μελών των διοι­κη­τι­κών συμ­βου­λίων της.

Την απόφαση απόρ­ρι­ψης της αιτή­σεως θερα­πείας υπο­γρά­φει το μέλος του ΑΣΕΠ κ. Κ. Σιδέρης, που ήταν εκείνος, εξάλλου, που εξέδωσε και το επι­βα­ρυ­ντικό πόρισμα.

Θυμί­ζουμε ότι ταυ­τό­χρονα διε­νερ­γεί­ται και προ­κα­ταρ­κτική εξέταση για τη δια­πί­στωση τυχόν τελέ­σεως των αδι­κη­μά­των της κακουρ­γη­μα­τι­κής απι­στίας και της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος, εξαι­τίας της κατα­βο­λής μισθο­δο­σίας στους συμ­βα­σιού­χους.

Ο κ. Σιδέρης επι­ση­μαί­νει εισα­γω­γικά στην πολυ­σέ­λιδη απόφαση του ότι η έκθεση ελέγχου (επι­θε­ώ­ρη­σης) δεν υπό­κει­ται σε διοι­κη­τική προ­σφυγή, γιατί δεν συνιστά εκτε­λε­στή διοι­κη­τική πράξη.

Σύμφωνα με το πόρισμα της εκθέ­σεως, υπάρ­χουν ενδεί­ξεις ότι ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΡ ευθύ­νο­νται ποινικά για παρά­βαση καθή­κο­ντος, γιατί ενέ­τα­ξαν στο προ­σω­πικό της ΔΕΥΑΡ 57 υπαλ­λή­λους, της πρώην Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ιαλυσού (ΔΕΥΑΙ), η οποία συγ­χω­νεύ­θηκε στη ΔΕΥΑΡ, αν και είχαν ακυ­ρω­θεί οι απο­φά­σεις της ΔΕΑΙ που μετέ­τρε­ψαν τις συμ­βά­σεις τους σε αορί­στου χρόνου και παρά το ό,τι μη νομίμως απα­σχο­λού­νται αυτοί, με απο­τέ­λε­σμα την εφεξής κατα­βολή απο­δο­χών τους χωρίς νόμιμη αιτία. Κρίθηκε επίσης ότι υπάρ­χουν και ενδεί­ξεις πει­θαρ­χι­κής ευθύνης, κατά τις δια­τά­ξεις του Δημο­τι­κού και Κοι­νο­τι­κού Κώδικα, γιατί ο πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου είναι ο δήμαρ­χος Ρόδου και μέλη δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι.

Είχε προη­γη­θεί και περιέλ­θει στο ΑΣΕΠ, με αριθμό πρω­το­κόλ­λου 5614/14-3-2011, «καταγ­γε­λία», που φέρεται να την υπέβαλε ο Ελευ­θε­ρίου Γεώρ­γιος, συντα­ξιού­χος, κάτοι­κος Ρόδου. Είχε προ­σά­ψει μομφή στα διοι­κη­τικά συμ­βού­λια των δημο­τι­κών επι­χει­ρή­σεων ύδρευ­σης και απο­χέ­τευ­σης Ιαλυσού και Ρόδου, για τις ως άνω παρα­βά­σεις, οι οποίες κατα­λο­γί­στη­καν με την έκθεση ελέγχου.

Σε ό,τι αφορά ειδι­κό­τερα την ΔΕΥΑ Ιαλυσού στο νέο έγγραφο επι­ση­μαί­νε­ται μεταξύ άλλων ότι ο πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ , που ήταν και δήμαρ­χος κ. Σ. Στάγκας, καθώς και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου (μεταξύ των οποίων και δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι), από το έτος 2004 ως και το τέλος του 2007, απα­σχο­λού­σαν στη ΔΕΥΑΙ πρόσωπα με τα οποία είχαν συνάψει συμ­βά­σεις μίσθω­σης έργου, τηρώ­ντας τη δια­δι­κα­σία του ν. 2527/1997. Με την απόφαση 50/30-6-2006 του συμ­βου­λίου αυτού, οι συμ­βά­σεις 45 υπαλ­λή­λων μετα­τρά­πη­καν σε συμ­βά­σεις ιδιω­τι­κού δικαίου αόρι­στου χρόνου. Το ίδιο επα­να­λή­φθηκε με την υπ’ αριθμ. 87/14-9-2006 όμοια απόφαση για άλλους δύο υπαλ­λή­λους.

Ως έρεισμα για τη μετα­τροπή αυτήν η ΔΕΥΑΙ επι­κα­λέ­στηκε τον Οργα­νι­σμό Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σίας της, και συγκε­κρι­μένα την απόφαση 4/2003 του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου, που εγκρί­θηκε με την απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ιαλυσού και την αρμόδια Γενική Γραμ­μα­τεία της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και δημο­σιεύ­θηκε στο ΦΕΚ.

Το άρθρο 16 (παρ. 4) του Οργα­νι­σμού αυτού προ­έ­βλεπε ότι οι συμ­βά­σεις έργου των υπαλ­λή­λων οι οποίοι συμπλή­ρω­ναν χρόνο απα­σχό­λη­σης 24 μηνών θα μπο­ρού­σαν, με απόφαση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ, να μετα­τρέ­πο­νται σε συμ­βά­σεις αόρι­στου χρόνου.

Οι προ­α­να­φε­ρό­με­νες απο­φά­σεις της ΔΕΥΑΙ ακυ­ρώ­θη­καν με απο­φά­σεις του Γενικού Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Κατά των ως άνω δύο ακυ­ρω­τι­κών απο­φά­σεων του Γενικού Γραμ­μα­τέα ασκή­θη­καν ενώπιον του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς (ΔΕφΠειρ) οι από 13 και 23 Νοεμ­βρίου 2006 δύο αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως, αντι­στοί­χως, με αιτού­ντες σε καθεμιά αίτηση τη ΔΕΥΑΙ και τους από τις απο­φά­σεις βλα­πτό­με­νους υπαλ­λή­λους.

Εκδό­θη­καν οι υπ’ αριθμ. 2193 και 2194/2008 απο­φά­σεις του ΔΕφΠειρ, παρα­πεμ­πτι­κές στο Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας (ΣτΕ).

Το ΣτΕ εξέδωσε ισά­ριθ­μες πράξεις του Προ­έ­δρου του αρμό­διου Τμή­μα­τος, με τις οποίες παρα­πέ­μπο­νται οι αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως, στο Διοι­κη­τικό Εφετείο Αθηνών (ΔΕφΑΘ) αυτή τη φορά.

Από έρευνα προ­έ­κυψε ότι στο ΔΕφΑΘ (ακυ­ρω­τική δια­δι­κα­σία) η μια αίτηση έχει λάβει ΑΚ 3596/13-10-2011 και έχει εισα­χθεί στο Γ τμήμα, με δικά­σιμο την 28-9-2012. Όταν συντά­χθηκε η έκθεση ελέγχου (11-6-2013) δεν είχε δημο­σιευ­θεί απόφαση, ήδη όμως έχει δημο­σιευ­θεί η υπ’ αριθμ. 1766/14-6-2013 απορ­ρι­πτική απόφαση του ΔΕφΑΘ, κατά της οποίας δεν χωρεί ένδικο μέσο. Η άλλη έχει προσ­διο­ρι­σθεί στο Θ’ Τμήμα με δικά­σιμο την 16-10-2014 και εκκρε­μεί σήμερα.

Το έτος 2010, υπάλ­λη­λοι που, κατά τα προ­ε­κτι­θέ­μενα, προ­σλή­φθη­καν στη ΔΕΥΑΙ και οι συμ­βά­σεις τους μετα­τρά­πη­καν σε συμ­βά­σεις ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου, άσκησαν ανα­γνω­ρι­στι­κές αγωγές στο Μονο­με­λές (Πολι­τικό) Πρω­το­δι­κείο Ρόδου (δια­δι­κα­σία εργα­τι­κών δια­φο­ρών) κατά της ΔΕΥΑΙ, με αίτημα να ανα­γνω­ρι­στεί ότι υπη­ρε­τού­σαν στη δημο­τική επι­χεί­ρηση αυτή με σχέση εργα­σίας ιδιω­τι­κού δικαίου αορί­στου χρόνου.

Εκδό­θη­καν σχετικά 4 απο­φά­σεις του δικα­στη­ρίου, με τις οποίες απορ­ρί­φθη­καν οι αγωγές 57 υπαλ­λή­λων.

Μάρ­τυ­ρας υπέρ των ενα­γό­ντων υπαλ­λή­λων κατέ­θεσε ο κ. Στέργος Στάγκας, δήμαρ­χος Ιαλυσού και πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ.

Η ειδική, εμπε­ρι­στα­τω­μένη και εκτε­τα­μένη αιτιο­λο­γία της απόρ­ρι­ψης συνο­ψί­ζε­ται στο ό,τι η πρό­σληψη των υπαλ­λή­λων αυτών, καθώς και η μετα­τροπή των συμ­βά­σεων τους σε αόρι­στου χρόνου, έγινε κατά παρά­βαση των δια­τά­ξεων του άρθρου 103 του Συντάγ­μα­τος και των άρθρων 14,18 και 21 του νόμου 2190/1994, γιατί παρα­κάμ­φθηκε το ΑΣΕΠ, ανε­ξαρ­τή­τως της ρύθ­μι­σης του Οργα­νι­σμού Εσω­τε­ρι­κής Υπη­ρε­σίας, η οποία δεν βρίσκει έρεισμα στην οδηγία 99/70/ΕΚ.

Ο επι­θε­ω­ρη­τής ανα­φέ­ρει στο νέο πόρισμα ότι υπάρχει παρά­βαση των δια­τά­ξεων των οικείων νόμων από τον πρόεδρο και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ (μεταξύ των οποίων και δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι), γιατί μετέ­τρε­ψαν τις συμ­βά­σεις των εν λόγω 57 υπαλ­λή­λων σε συμ­βά­σεις αόρι­στου χρόνου. Επί πλέον, κρίνει ότι υπάρχει και παρά­βαση καθή­κο­ντος για τον ίδιο λόγο και γιατί, παρά το ό,τι ακυ­ρώ­θη­καν οι 2 απο­φά­σεις μετα­τρο­πής των συμ­βά­σεων σε αόρι­στου χρόνου, με 2 απο­φά­σεις του Γενικού Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και με τις τελευ­ταίες παραγ­γέλ­θηκε η λύση των συμ­βά­σεων, ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λίου της ΔΕΥΑΙ κώφευ­σαν, παρα­βαί­νο­ντας έτσι το καθήκον τους προς συμ­μόρ­φωση. Παρα­βί­α­σαν, όπως επι­ση­μαί­νει, την αρχή της νομι­μό­τη­τας και αδια­φό­ρη­σαν για τις οικο­νο­μι­κές συνέ­πειες εις βάρος της ΔΕΥΑΙ, που κατέ­βαλλε μισθούς για μη νόμιμη αιτία. Το γεγονός ότι ασκή­θη­καν αιτή­σεις ακυ­ρώ­σεως δεν είχε ως συνέ­πεια την ανα­στολή της εκτέ­λε­σης των προ­σβαλ­λό­με­νων ακυ­ρω­τι­κών απο­φά­σεων, οι οποίες φέρουν πλήρες το τεκ­μή­ριο της νομι­μό­τη­τας τους και όφειλαν οι ανωτέρω να τις εκτε­λέ­σουν.

Ο επι­θε­ω­ρη­τής επι­ση­μαί­νει παρα­πέρα ότι η ίδια συμπε­ρι­φορά των ως άνω οργάνων της ΔΕΥΑΙ συνε­χί­στηκε, παρά την έκδοση των προ­α­να­φε­ρό­με­νων απο­φά­σεων του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΙ και δήμαρχο Ιαλυσού να παρί­στα­ται στο Δικα­στή­ριο ως μάρ­τυ­ρας υπέρ των υπαλ­λή­λων.

Σε ό,τι αφορά τη ΔΕΥΑ Ρόδου, ο επι­θε­ω­ρη­τής, έκρινε ότι ο πρό­ε­δρος (δήμαρ­χος Ρόδου) κ. Στάθης Κου­σουρ­νάς και το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑ Ρόδου (μεταξύ των οποίων δημο­τι­κοί σύμ­βου­λοι) παρέ­λαβε και ενσω­μά­τωσε στο προ­σω­πικό της, με την απόφαση 2/16-05-2011, τους ως άνω υπαλ­λή­λους της ΔΕΥΑ Ιαλυσού, εν γνώσει τους ότι υπήρξε μη νόμιμη μετα­τροπή των συμ­βά­σεων σε αορί­στου χρόνου και εν γνώσει του προ­έ­δρου και των μελών του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου αυτού ότι υπήρξε μη νόμιμη μετα­τροπή των συμ­βά­σεων σε αορί­στου χρόνου και εν γνώσει όλων των λοιπών πραγ­μα­τι­κών δεδο­μέ­νων που εκτέ­θη­καν ως άνω.

Παρά ταύτα όμως, όπως έκρινε, ενέταξε τους υπαλ­λή­λους αυτούς στο προ­σω­πικό της νέας ΔΕΥΑ Ρόδου, με την απόφαση 2/16-05-2011, δια­τυ­πώ­νο­ντας την επι­φύ­λαξη να απο­φα­σί­σει ορι­στικά, μετά την τελε­σί­δικη κρίση των δικα­στη­ρίων, ενόψει της προ­α­να­φε­ρό­με­νης εκκρε­μο­δι­κίας. Ωστόσο, αφού δεν απέλυσε τους υπαλ­λή­λους αυτούς αλλά τους ενέταξε στο προ­σω­πικό της, το συμπέ­ρα­σμα της εκθέ­σεως ελέγχου ήταν ότι υπάρχει ένδειξη ότι υπέ­πε­σαν οι ως άνω αρμό­διοι της ΔΕΥΑ Ρόδου στο αδίκημα της παρά­βα­σης καθή­κο­ντος, μη νομίμως δε (κατά παρά­βαση του Συντάγ­μα­τος, του ν. 2527/1997 και του ν. 2190/1994) απα­σχο­λού­σαν και μισθο­δο­τού­σαν (ως τη σύνταξη της από 11-6-2012 εκθέ­σεως ελέγχου), χωρίς νόμιμη αιτία, τους υπαλ­λή­λους που θα έπρεπε να είχαν απο­λυ­θεί, αν είχε τηρηθεί η νομι­μό­τητα και είχαν εκτε­λε­στεί ο ακυ­ρω­τι­κές απο­φά­σεις του Γενικού Γραμ­μα­τέα της Περι­φέ­ρειας, ενόψει και των ως ανωτέρω απο­φά­σεων του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου.

Ο επι­θε­ω­ρη­τής απορ­ρί­πτει τις αιτιά­σεις που ανα­πτύσ­σο­νται στην αίτηση θερα­πείας και τονίζει ότι δεν συντρέ­χει λόγος ανά­κλη­σης ή τρο­πο­ποί­η­σης της από 11-6-2012 εκθέ­σεως ελέγχου, η οποία, όπως είναι ευκο­λο­νό­ητο, μόνο για ενδεί­ξεις και όχι για κατα­λο­γι­σμό ποι­νι­κών ευθυνών μπορεί να ομι­λή­σει, επα­να­λαμ­βά­νο­ντας απλώς τα ορι­ζό­μενα στο άρθρο 6 (παρ. 4) του ν.2527/1999, αφού τέτοιος κατα­λο­γι­σμός απο­τε­λεί αντι­κεί­μενο της ποι­νι­κής και όχι της διοι­κη­τι­κής δια­δι­κα­σίας του άρθρου 8 του ν. 2190/1994.