«Κούρεμα» και ρύθμιση δανείου που ελήφθη με εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου

Με απόφαση που εξέδωσε το Ειρη­νο­δι­κείο Ρόδου υπήχθη στις ευερ­γε­τι­κές δια­τά­ξεις του νόμου Κατσέλη περί υπερ­χρε­ω­μέ­νων νοι­κο­κυ­ριών μια 48χρονη που έλαβε δάνειο με εγγύηση του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου.

Η αιτούσα, στο παρελ­θόν απα­σχο­λού­νταν ως επο­χιακή υπάλ­λη­λος (ξενο­δο­χο­ϋ­πάλ­λη­λος) με την ειδι­κό­τητα της καμα­ριέ­ρας με καθαρό μηνιαίο μισθό 515,46 ευρώ για τους μήνες από Μάιο έως και το μήνα Σεπτέμ­βριο, ενώ τους υπό­λοι­πους μήνες ελάμ­βανε επίδομα ανερ­γίας ποσού 360 ευρώ. Τη θερινή περίοδο του έτους 2019 εργά­στηκε σε ξενο­δο­χείο με μισθό 900 ευρώ για τους μήνες που εργά­στηκε (ήτοι από Μάιο έως Οκτώ­βριο 2019), ενώ για τους μήνες Νοέμ­βριο, Δεκέμ­βριο και Ιανουά­ριο έλαβε ως επίδομα ανερ­γίας το ποσό των 360 ευρώ. Παλαιό­τερα κατά το χρόνο λήψης δανείου (έτος 2003), η αιτούσα εργά­ζο­νταν επίσης ως υπάλ­λη­λος με μηνιαίο μισθό 1.200 ευρώ. Είχε τελέσει πολι­τικό γάμο ο οποίος λύθηκε με συναι­νε­τική πράξη. Εχει απο­κτή­σει χωρίς γάμο ένα τέκνο ήδη ενήλικο και δια­θέ­τει κατά πλήρη κυριό­τητα, νομή και κατοχή ένα δια­μέ­ρι­σμα επι­φα­νείας 75,44 τ.μ, που έχει εμπο­ρική αξία 60.000 ευρώ.

Είχε ανα­λά­βει δάνειο ανερ­χό­μενο στο ποσό των 46.474,88 ευρώ και η σύμβαση στε­γα­στι­κού δανείου τελεί υπό την εγγύηση του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου σε ποσοστό 100%.

Με την εγγύηση αυτή το Ελλη­νικό Δημόσιο ανέλαβε την υπο­χρέ­ωση να εξοφλεί τις προ­ερ­χό­με­νες από τις ανε­ξό­φλη­τες του ανωτέρω δανείου απαι­τή­σεις της πιστώ­τριας τρά­πε­ζας. Η δε πιστώ­τρια τράπεζα, σε περί­πτωση που δεν εξοφλεί η πρω­το­φει­λέ­της (αιτούσα) τις ληξι­πρό­θε­σμες δόσεις της ή μέρος αυτών, δικαιού­ται, αφού παρέλ­θει ένα τρίμηνο από τη λήξη της κάθε δόσης, να ζητήσει από το Δημόσιο την εξό­φληση των εγγυ­η­μέ­νων απαι­τή­σεών της, μετά από προη­γού­μενη βεβαί­ωσή τους στην αρμόδια Δ.Ο.Υ., σαν έσοδο του Δημο­σίου. Η τράπεζα πρέπει, όπως έκρινε το δικα­στή­ριο, να επι­διώ­κει στον ορι­ζό­μενο χρόνο των τριών μηνών την είσπραξη από την πρω­το­φει­λέτη αιτούσα φυσικό πρόσωπο των ληξι­πρό­θε­σμων εγγυ­η­μέ­νων από το Δημόσιο δόσεων του επί­δι­κου δανείου. Μάλιστα, το Ελλη­νικό Δημόσιο, ως εγγυ­η­τής, ανέλαβε την υπο­χρέ­ωση εξό­φλη­σης των εγγυ­η­μέ­νων απαι­τή­σεων της τρά­πε­ζας που θα περι­λαμ­βά­νουν το ανε­ξό­φλητο εγγυ­η­μένο ποσό κεφα­λαίου, όσους από τους εγγυ­η­μέ­νους τόκους παρα­μέ­νουν ακόμη ανε­ξό­φλη­τοι και τέλος τα έξοδα επί­δο­σης της αναγ­γε­λίας κλει­σί­μα­τος λογα­ρια­σμού, εφόσον είναι ακόμη ανε­ξό­φλητα. Επο­μέ­νως, η αιτούσα ευθύ­νε­ται ως οφει­λέ­της όχι έναντι της τρά­πε­ζας, αλλά έναντι του Δημο­σίου, του τελευ­ταίου λογι­ζό­με­νου σε σχέση με αυτόν ως πιστωτή (ανα­δο­χέα ιδιω­τι­κού χρέους).

Αυτό διότι, λόγω του ως άνω ισχύ­ο­ντος μηχα­νι­σμού της εξό­φλη­σης των ληξι­πρό­θε­σμων τοκο­χρε­ω­λυ­τι­κών αυτών δόσεων από τον εγγυητή Ελλη­νικό Δημόσιο (μετά την πάροδο του συμ­βα­τι­κού παρα­πάνω δια­στή­μα­τος), το δάνειο λογί­ζε­ται εξυ­πη­ρε­τού­μενο από τον εγγυητή και είναι πάντα ενήμερο. Η αιτούσα άρχισε να δυσκο­λεύ­ε­ται να κατα­βά­λει τις δόσεις από έτος 2014, οπότε και εργά­ζο­νταν ήδη ως επο­χιακή υπάλ­λη­λος και ορι­σμέ­νες φορές οι εργο­δό­τες της καθυ­στε­ρού­σαν να της κατα­βά­λουν τη μισθο­δο­σία της.

Δεδο­μέ­νου ότι είναι επο­χιακή ιδιω­τική υπάλ­λη­λος και εξαι­τίας της βαθιάς οικο­νο­μι­κής ύφεσης που διέρ­χε­ται η χώρα κρίθηκε από το δικα­στή­ριο ότι η αιτούσα βρί­σκε­ται σε μόνιμη αδυ­να­μία πλη­ρω­μής, η δε αδυ­να­μία της αυτή δεν οφεί­λε­ται σε δόλο. Απο­δεί­χθηκε ακόμα ότι το ένδικο δάνειο, η συνο­λική οφειλή από το οποίο ανέρ­χε­ται σήμερα στο ποσό των 46.474,78 ευρώ, είναι ληξι­πρό­σθε­σμο ωστόσο, δεν έχει ακόμη βεβαιω­θεί στην αρμόδια Δ.Ο.Υ., ως προς τις ανε­ξό­φλη­τες ληξι­πρό­θε­σμες δόσεις και δεν έχει, ούτως κατα­στεί, δημόσιο έσοδο, άλλως χρέος της αιτού­σας έναντι του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, λόγω κατά­πτω­σης σε βάρος του της εγγυ­η­τι­κής ρήτρας του τελευ­ταίου και επο­μέ­νως εξα­κο­λου­θεί να απο­τε­λεί χρέος προς την τράπεζα που μπορεί να υπαχθεί στη ρύθμιση του N. 3869/2010, καθόσον κατα­φά­σκε­ται και η υπαγωγή της αιτού­σας στις ευερ­γε­τι­κές δια­τά­ξεις του νόμου «Κατσέλη».

Το δικα­στή­ριο έτσι καθό­ρισε τις επί μία τριετία μηνιαίες κατα­βο­λές της αιτού­σας προς την πιστώ­τριά της στο ποσό των 40 €,για την εξυ­πη­ρέ­τηση της σύμ­βα­σης στε­γα­στι­κού δανείου και θα κατα­βάλ­λε­ται μέσα στο πρώτο δεκα­ή­μερο κάθε μήνα.

Εξαιρεί από την εκποί­ηση την πρώτη κατοι­κία της και της επι­βάλ­λει την υπο­χρέ­ωση να κατα­βάλ­λει, στην πιστώ­τρια το συνο­λικό ποσό των 36.000 € που αντι­στοι­χεί στο 60% της εμπο­ρι­κής αξίας του δια­με­ρί­σμα­τος, το οποίο θα κατα­βλη­θεί σε 360 μηνιαίες δόσεις, έκαστης ανερ­χό­με­νης στο ποσό των εκατό ευρώ.

Την υπόθεση χει­ρί­στηκε η δικη­γό­ρος κ. Αικα­τε­ρίνη Λυρίου.