Η μάχη με τους δανειστές: Το στικάκι, ο κίτρινος φάκελος, οι ασφυκτικές πιέσεις στον Αλ. Τσίπρα

Ενας χρόνος συμπλη­ρώ­νε­ται από την ημέρα που ο Αλέξης Τσίπρας ανέλαβε τις τύχες της χώρας. Αρκετά γεγο­νότα που έλαβαν χώρα, κυρίως κατά τη σκληρή δια­πραγ­μά­τευση με τους δανει­στές στην πρώτη θητεία της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ, καλύ­πτο­νται ακόμη από πέπλο μυστη­ρίου αφού πτυχές τους είτε παρα­μέ­νουν άγνω­στες, είτε περι­γρά­φο­νται με δια­φο­ρε­τι­κούς τρόπους από αντι­κρουό­με­νες πηγές.

Το «Εθνος της Κυρια­κής» (www.ethnos.gr) ρίχνει φως στο παρα­σκή­νιο και απο­κα­λύ­πτει: Ποιες ήταν οι μυστι­κές συσκέ­ψεις που έκριναν την πορεία της χώρας. Το σκο­τεινό σχέδιο για… αρι­στερή παρέν­θεση. Απόρ­ρητα στι­κά­κια που «ταξί­δε­ψαν» σε πέντε ευρω­παϊ­κές πρω­τεύ­ου­σες. Τα άγνωστα ντο­κου­μέ­ντα από το πρώτο Eurogroup. Και τέλος, η δρα­μα­τική απόφαση Τσίπρα πριν από το δημο­ψή­φι­σμα: «Και με μια ψήφο αν βγει το ΝΑΙ παρα­δί­δουμε την εξουσία».

Είναι μέσα Μαρτίου όταν φτάνει στο Μέγαρο Μαξίμου η πλη­ρο­φο­ρία πως τεχνο­κρά­τες των θεσμών συνα­ντή­θη­καν μακριά από τα φώτα της δημο­σιό­τη­τας γθια να συζη­τή­σουν το σενάριο της “αρι­στε­ρής παρέν­θε­σης”. Το “μενού” περι­λαμ­βά­νει ακόμα και ονόματα τεχνο­κρα­τών που θα μπο­ρού­σαν να παίξουν ρόλο την επόμενη ημέρα.

Το επόμενο διά­στημα πλη­θαί­νουν οι άτυπες διαρ­ροές από το εξω­τε­ρικό και είναι εμφανές πως ο δρόμος προς τη συμ­φω­νία είναι δύσβα­τος. Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις συνε­χί­ζο­νται χωρίς απο­τέ­λε­σμα και τα Eurogroup δια­δέ­χο­νται το ένα το άλλο. Στις αρχές Μαΐου πέντε άτομα, μεταξύ των οποίων και ο Γιάνη Βαρου­φά­κης, ανα­χω­ρούν από την Ελλάδα. Κρατάνε έναν κίτρινο φάκελο, μέσα στον οποίο βρί­σκε­ται ένα στικάκι με την πρόταση της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης. Οι παρα­λή­πτες είναι η Άνγκελα Μέρκελ, ο Φραν­σουά Ολάντ, η Κριστίν Λαγκάρντ, ο Ζαν Κλοντ Γιούν­κερ και ο Μάριο Ντράγκι.

Οι συζη­τή­σεις συνε­χί­ζο­νται μέχρι την κρίσιμη σύνοδο κορυφής στις 25 και 26 Ιουνίου, όπου ουσια­στικά ο Αλέξης Τσίπρας παίρνει στα χέρια του την πρόταση Γιούν­κερ, η οποία δεν έχει καμία σχέση με την ελλη­νική πρόταση.

Στην ελλη­νική αντι­προ­σω­πεία βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με ένα τελε­σί­γραφο και πραγ­μα­το­ποιεί­ται αμέσως μίνι σύσκεψη στο ξενο­δο­χείο. Τσίπρας, Δρα­γα­σά­κης, Βαρου­φά­κης, Παππάς κι ένας στενός πυρήνας συνερ­γα­τών συζη­τούν τα νέα δεδο­μένα.

Αρχικά επι­κρα­τεί σιωπή. Είναι πλέον ορατό πως δεν υπάρχει έδαφος για συμ­φω­νία και οι Ευρω­παίοι πορεύ­ο­νται με σύμμαχο τον χρόνο.

Ακο­λου­θεί η απόφαση Τσίπρα για διε­ξα­γωγή του δημο­ψη­φί­σμα­τος. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες του Έθνους της Κυρια­κής, η Άνγκελα Μέρκελ ζήτησε από τον Έλληνα πρω­θυ­πουργό να αλλάξει το ερώτημα σε “ευρώ η δραχμή”, κάτι που δεν έγινε απο­δε­κτό από τον κ. Τσίπρα.

Ο Γιάννης Δρα­γα­σά­κης ανα­χω­ρεί για να συνα­ντή­σει τον Μάριο Ντράγκι και να μετριά­σει τυχόν επι­θε­τι­κές κινή­σεις, που πιθα­νό­τατα θα ζητή­σουν από την Ευρω­παϊκή Κεντρική Τράπεζα οι πιο σκλη­ρο­πυ­ρη­νι­κοί. Ακο­λου­θεί η απόφαση για το κλεί­σιμο των τρα­πε­ζών.

Ασκού­νται πιέσεις προς τον Αλέξη Τσίπρα, να απο­σύ­ρει το δημο­ψή­φι­σμα. Αυτό που έχει απο­φα­σι­στεί από την πρώτη στιγμή είναι πως θα υπάρξει παραί­τηση της κυβέρ­νη­σης αν επι­κρα­τή­σει το “ναι, ακόμα και αν αυτό γίνει με οριακή διαφορά. Ο πρω­θυ­πουρ­γός έχει πει σε συνερ­γά­τες του πως ακόμα και αν η μάχη χαθεί για μία ψήφο, δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την παραί­τηση.

Και φθάνει το δημο­ψή­φι­σμα. Επι­κρα­τεί το “Όχι” με μεγάλη διαφορά. Ο Γιάνης Βαρου­φά­κης φθάνει στο Μέγαρο Μαξίμου, συνο­δευό­με­νος από τη σύζυγό του Δανάη.

Κάποιοι παρα­τη­ρη­τι­κοί συνει­δη­το­ποιούν πως ο Γ. Βαρου­φά­κης απο­τε­λεί ξένο σώμα στην κυβέρ­νηση. Λίγες ημέρες μετά, ο Αλέξης Τσίπρας ανα­χω­ρεί για τη Σύνοδο Κορυφής.

Η “ιστορία” ολο­κλη­ρώ­νε­ται την 12η Ιουλίου… Η συμ­φω­νία ήρθε, μετά από πολύωρη δια­πραγ­μά­τευση…

Από το πρώτο Eurogroup του Φεβρουα­ρίου γίνεται αντι­λη­πτό στην ελλη­νική πλευρά πως ο δρόμος της δια­πραγ­μά­τευ­σης δεν θα είναι στρω­μέ­νος με ροδο­πέ­ταλα. Στις Βρυ­ξέλ­λες βρί­σκο­νται ο Γιάννης Δρα­γα­σά­κης και ο Γιάνης Βαρου­φά­κης, για να έχουν τις πρώτες επαφές με τους Ευρω­παί­ους. Ενδει­κτικό του βαθμούς δυσκο­λίας που είχε το εγχεί­ρημα είναι πως χρειά­στηκε να αλλάξει τρεις φορές το τελικό ανα­κοι­νω­θέν, με τις δύο πλευρές να δια­βά­ζουν λέξη λέξη το κείμενο, για να δια­σφα­λί­σουν πως θα περά­σουν οι θέσεις τους. Τα τρία αυτά κείμενα, με τις διορ­θώ­σεις, απο­κα­λύ­πτει το Έθνος της Κυρια­κής.

Στο πρώτο κείμενο η ελλη­νική πλευρά μεταξύ άλλων ζητά η λέξη “μέλλον” του προ­γράμ­μα­τος προ­σαρ­μο­γής να αντι­κα­τα­στα­θεί από τη λέξη “η κατά­σταση”. Παράλ­ληλα, ζητά να γίνει αναφορά στη λέξη “δικαιο­σύνη” και στην ανθρω­πι­στική κρίση”.

Στο έγγραφο αυτό ανα­φέ­ρε­ται πως “ζητή­σαμε από τις ελλη­νι­κές αρχές να συνερ­γα­στούν στενά με τους θεσμούς για την εξε­ρεύ­νηση των δυνα­το­τή­των επί­τευ­ξης ενός κοινού εδάφους για την πιθα­νό­τητα παρά­τα­σης του παρό­ντος προ­γράμ­μα­τος”.

Στο δεύτερο κείμενο γίνεται αναφορά στην εξεύ­ρεση της δυνα­τό­τη­τας “τρο­πο­ποί­η­σης, παρά­ταση και επι­τυ­χούς ολο­κλή­ρω­σης του παρό­ντος προ­γράμ­μα­τος”.

Στο τρίτο και τελικό κείμενο η λέξη “τρο­πο­ποί­ηση” δεν υπάρχει, καθώς, σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες αυτό ήταν αίτημα του Β. Σόιμπλε. Επίσης υπήρξε η σημα­ντική για την ελλη­νική πλευρά φράση “λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τα σχέδια της νέας κυβέρ­νη­σης”, με την προ­σθήκη αυτή να μπαίνει από τον Μπενουά Κερέ.

Πηγή: Εθνος της Κυρια­κής, Ημε­ρη­σία