ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Δουλεύοντας για 250 ευρώ τον μήνα

news room 1 λεπτό ανάγνωση
ανεργια

Στο γλωσ­σάρι που συντά­χθηκε στην κρίση, σε συχνή χρήση βρί­σκε­ται και η φράση: «Ξέρεις πόσοι περι­μέ­νουν εκεί έξω για τη θέση σου;». Αυτή την απά­ντηση λαμ­βά­νουν πολλοί νέοι εργα­ζό­με­νοι, εκπρό­σω­ποι της γενιάς των 500 (ή και λιγό­τερο…) ευρώ, όταν εκφρά­ζουν παρά­πονα στους εργο­δό­τες τους. Την αδιέ­ξοδη εργα­σιακή πραγ­μα­τι­κό­τητα της γενιάς τους περι­γρά­φουν στην «Κ» τρεις νέοι «με πτυχίο», που με επιμονή και υπομονή εργά­ζο­νται και… ελπί­ζουν.

«Κου­ρά­ζο­μαι και χαρα­μί­ζο­μαι σε μια δουλειά χωρίς προ­ο­πτική» λέει με ωμή ειλι­κρί­νεια στην «Κ» η 26χρονη Ελένη, πτυ­χιού­χος του Ιστορικού- Αρχαιο­λο­γι­κού. Η Ελένη ξυπνάει κάθε μέρα πριν από τις πέντε το πρωί, παίρνει το λεω­φο­ρείο μέχρι το κέντρο, για να πιάσει δουλειά στις έξι σε καφε­τέ­ρια. «Είχα βάλει στόχο να μείνω ένα χρόνο, αλλά τον έχω ξεπε­ρά­σει προ πολλού». Οι συν­θή­κες εργα­σίας, «για τα δεδο­μένα της εποχής μας», είναι καλές. Είμαστε όλοι οι εργα­ζό­με­νοι δηλω­μέ­νοι και μας πλη­ρώ­νουν τις υπε­ρω­ρίες και τις Κυρια­κές, όπως ορίζει ο νόμος» διευ­κρι­νί­ζει. Που σημαί­νει ότι ο μισθός της για 8ωρη εργασία είναι 480 ευρώ και μαζί με δύο Κυρια­κές τον μήνα φτάνει στα 518 ευρώ.

Τι μπορεί, όμως, να καλύ­πτει με αυτά τα χρήματα; «Πληρώνω τον λογα­ρια­σμό του κινητού μου, μαθή­ματα αγγλι­κών για να πάρω το Proficiency και συν­δρομή στο γυμνα­στή­ριο». Το όνειρο της μετα­κό­μι­σης σε ένα δια­μέ­ρι­σμα μόνη της ή με συγκά­τοικο ναυά­γησε… νωρίς. «Βρέθηκα σε δίλημμα, αν νοί­κιαζα μαζί με κάποιον άλλο, θα “έβγαινα” οριακά, χωρίς να μπορώ να βάλω τίποτα στην άκρη για το μέλλον». Απορίας άξιον, πώς η Ελένη κατορ­θώ­νει με τέτοιο μισθό να απο­τα­μιεύει… «Κόβω από εξόδους και καφέδες, από για­τρούς και φάρμακα, όποτε αρρω­σταίνω, το αντι­με­τω­πίζω μόνη μου». Φυσικά, το μυαλό της δεν σταματά να σχε­διά­ζει Plan B. «Ψάχνω συνέ­χεια κάποια άλλη δουλειά, που να είναι πιο δημιουρ­γική» απαντά η Ελένη, «κοιτάζω μια φορά την εβδο­μάδα τις αγγε­λίες, για να μη στε­νο­χω­ριέ­μαι, καθώς υπάρ­χουν ελά­χι­στες στον κλάδο μου». Οπως τονίζει και η ίδια, πέρα από το οικο­νο­μικό είναι και το ψυχο­λο­γικό. «Σε ένα φρο­ντι­στή­ριο μπορεί να έπαιρνα πιθα­νό­τατα λιγό­τερα χρήματα, αλλά θα ένιωθα πιο δημιουρ­γική» εκτιμά, «από την άλλη, αν εργα­ζό­μουν στο εξω­τε­ρικό ως σερ­βι­τόρα, θα κέρδιζα περισ­σό­τερα και θα είχα καλύ­τερη ποιό­τητα ζωής».

Ακόμα λιγό­τερα

Στον αντί­ποδα της Ελένης, η συνο­μή­λική της Αντωνία, πτυ­χιού­χος νηπια­γω­γός, εργά­ζε­ται μεν στο αντι­κεί­μενό της, αλλά με πολύ χαμη­λό­τε­ρες απο­δο­χές. «Εργά­ζο­μαι σε ιδιω­τικό νηπια­γω­γείο, είμαι υπεύ­θυνη με δύο κοπέλες, απο­φοί­τους ΙΕΚ, για τα νήπια έως 3,5 ετών και λόγω 4ώρου και νεαρού ηλικίας, αμεί­βο­μαι με 250 ευρώ». Η εργο­δο­σία μάλιστα απαιτεί και μια τεχνητή διακοπή των συμ­βά­σεων διάρ­κειας ενός μήνα.

«Πέρυσι με απέλυσε το καλο­καίρι και με προ­σέ­λαβε εκ νέου τον Σεπτέμ­βρη, φέτος μου ζητά να παραι­τηθώ, αλλά δεν θα το κάνω, έχω συμ­βου­λευ­τεί και δικη­γόρο…».

Η 26χρονη νηπια­γω­γός μένει ανα­γκα­στικά με τη μεγα­λύ­τερη αδελφή της, «στους ώμους της σηκώνει τα λει­τουρ­γικά έξοδα του σπιτιού». Η ίδια προ­σπα­θεί να καλύ­πτει τα άκρως προ­σω­πικά της έξοδα, «και έναν καφέ την εβδο­μάδα με την κολλητή μου». Σε πείσμα των εποχών, η Αντωνία δεν το βάζει κάτω. «Διάβασα και έδωσα εξε­τά­σεις για το τμήμα Ειδικής Αγωγής, πέρασα τρίτη, τη μονα­δική χρονιά που δέχθη­καν δύο!» λέει και «ελπίζω να προ­κη­ρυ­χθεί και ΑΣΕΠ, κάτι που δεν έχει γίνει έξι χρόνια τώρα». Επίσης, περι­μέ­νει να «ανοίξει» και ο καιρός, «γιατί μέσα στο κρύο μου είναι δύσκολο με τις συγκοι­νω­νίες να τρέχω σε συνε­ντεύ­ξεις».

«Εχουν να γίνουν προ­σλή­ψεις στην εται­ρεία μας από το 2009» λέει ο 27χρονος Γιώργος, που ετοι­μά­ζε­ται να ξεκι­νή­σει τον Φεβρουά­ριο διδα­κτο­ρικό, αλλά ταυ­τό­χρονα εργά­ζε­ται στο μανά­βικο μεγάλου σούπερ μάρκετ. «Εγώ είμαι εδώ από τα 18, εργα­ζό­μουν και παράλ­ληλα σπού­δαζα». Ο νεαρός πολι­τι­κός επι­στή­μο­νας φαί­νε­ται ότι τα κατά­φερε εξαι­ρε­τικά, καθώς τελεί­ωσε προ­πτυ­χιακά και μετα­πτυ­χιακά εγκαί­ρως.

«Ξεκί­νησα δου­λεύ­ο­ντας διήμερα, μετά 4ωρο, εδώ και πολλά χρόνια 6ωρο και ο μισθός μου είναι στα 600 ευρώ» εξηγεί ο ίδιος, που έχει πάντοτε «μάτια ανοιχτά» για άλλες ευκαι­ρίες. «Το πιο κου­ρα­στικό είναι το ωράριο, αφού ξεκινώ στις 5.30» λέει στην «Κ», «προ­σπαθώ να οργα­νώνω τον χρόνο μου έτσι, ώστε να προ­λα­βαίνω να διαβάζω».

Καθη­με­ρινή

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.