Αλέξανδρος Σμυρλής: Η συγκλονιστική ιστορία που τον έφτασε κοντά στον θάνατο

Συ­γκλο­νί­ζει η ιστο­ρία του πρώην πο­δο­σφαι­ρι­στή του Δια­γό­ρα Αλέ­ξαν­δρου Σμυρ­λή. Ο πα­τρι­νός πο­δο­σφαι­ρι­στής που έχει αγω­νι­στεί και στη Super League 1, επέ­στρε­ψε από τον θά­να­το και χάρη σε ένα θαύμα σή­με­ρα στέ­κε­ται ξανά στα πόδια του.

Οι σω­μα­τι­κές «πλη­γές» επου­λώ­νο­νται σιγά – σιγά, οι ψυ­χο­λο­γι­κές θέ­λουν λίγο ακόμα. Αλλά γι’ αυτό είναι το πο­δό­σφαι­ρο και ο αθλη­τι­σμός.

Πριν από δύο χρό­νια, τον Σε­πτέμ­βριο του 2021 και ενώ βρι­σκό­ταν στη Ρόδο (αγω­νι­ζό­ταν στο πρω­τά­θλη­μα της Super League 2 με τη φα­νέ­λα του Δια­γό­ρα), προ­σβλή­θη­κε από κο­ρω­νο­ϊό.

Στην αρχή έκανε ει­σα­γω­γή στο νο­σο­κο­μείο της Σα­ντο­ρί­νης, όπου ήταν απα­ραί­τη­το να πα­ρα­μεί­νει για με­ρι­κές ημέ­ρες. Η κα­τά­στα­ση όμως χει­ρο­τέ­ρε­ψε. Κόλ­λη­σε μι­κρό­βιο και οι για­τροί έκρι­ναν πως πρέ­πει να δια­σω­λη­νω­θεί. Ο 28χρο­νος τότε πο­δο­σφαι­ρι­στής με­τα­φέρ­θη­κε στο νο­σο­κο­μείο «Σω­τη­ρία» πα­ρα­μέ­νο­ντας δια­σω­λη­νω­μέ­νος για δύο ολό­κλη­ρους μήνες στην εντα­τι­κή με­τα­ξύ ζωής και θα­νά­του.

«Έπρε­πε να μάθω να ζω ξανά από την αρχή. Να φάω, να περ­πα­τή­σω, να αυ­το­ε­ξυ­πη­ρε­τού­μαι, τα πάντα. Ήταν πολύ δύ­σκο­λο. Αρ­χι­κά, ήταν σοκ για μένα ότι ήμουν 73 κιλά και όταν ξύ­πνη­σα ήμουν 40. Μετά υπήρ­χε και το ψυ­χο­λο­γι­κό κομ­μά­τι. Έφτα­σα στον θά­να­το και σώ­θη­κα από ένα θαύμα. Έμει­να για δύο μήνες δια­σω­λη­νω­μέ­νος, αλλά για μένα ήταν σαν να κοι­μή­θη­κα και να ξύ­πνη­σα την επό­με­νη ημέρα με ένα εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό σώμα. Δεν μπο­ρού­σα να μι­λή­σω, ούτε να κου­νη­θώ. Ήταν πολύ δύ­σκο­λες στιγ­μές. Ξε­κί­νη­σε η απο­κα­τά­στα­ση και πέ­ρα­σε αρ­κε­τός και­ρός μέχρι να τρέξω ξανά», λέει στην «Πε­λο­πόν­νη­σο» ο Αλέ­ξαν­δρος Σμυρ­λής, που βλέ­πει τη σο­βα­ρή πε­ρι­πέ­τειά του ως μια δεύ­τε­ρη ευ­και­ρία που του δό­θη­κε.

«Ξε­κι­νάω πάλι από το μηδέν. Η πε­ρι­πέ­τειά μου είναι ο λόγος που επέ­στρε­ψα στην Πάτρα και στο το­πι­κό πο­δό­σφαι­ρο. Επέ­λε­ξα τον Ατρό­μη­το Πα­τρών λόγω του πα­τέ­ρα μου (είναι πα­ρά­γο­ντας στην ομάδα) και του Αλέ­ξαν­δρου Μπο­γιά­κη. Από τη στιγ­μή που οι για­τροί που έδω­σαν το οκ να παίξω πο­δό­σφαι­ρο και να κάνω αυτό που αγα­πάω, είμαι απο­φα­σι­σμέ­νος να επα­νέλ­θω σε υψηλό επί­πε­δο. Αλλά αυτό πρέ­πει να γίνει από το μηδέν».

Ο Σμυρ­λής μπήκα ξανά στο γή­πε­δο και ακού­μπη­σε μπάλα, φέτος, μετά από σχε­δόν δύο χρό­νια. «Μέρα με τη μέρα βρί­σκω τα πα­τή­μα­τά μου και πι­στεύω ότι σε λίγο καιρό θα είμαι έτοι­μος. Μετά την πε­ρι­πέ­τειά μου εκτί­μη­σα όλα αυτά που θε­ω­ρού­με αυ­το­νό­η­τα. Το να μπο­ρείς να πιεις νερό, να περ­πα­τή­σεις. Τί­πο­τα δεν είναι δε­δο­μέ­νο στη ζωή. Αυτό που λένε όλοι “υγεία πάνω απ’ όλα”, το βίωσα στην πράξη».

Από τότε που έφυγε από την Πάτρα ο Αλέ­ξαν­δρος Σμυρ­λής, σε ηλι­κία 15 ετών, δεν ξα­να­γύ­ρι­σε για να παί­ξει πο­δό­σφαι­ρο σε ομάδα της πόλης.

Ξε­κί­νη­σε από τις ακα­δη­μί­ες του Πα­μπα­τραϊ­κού, συ­νέ­χι­σε στα τμή­μα­τα υπο­δο­μής του Πα­νιω­νί­ου με τον οποίο έπαι­ξε σε έξι παι­χνί­δια στο πρω­τά­θλη­μα της Super League 1. Ακο­λού­θη­σαν Γλυ­φά­δα, Φω­στή­ρας, Καλ­λι­θέα, Ηρό­δο­τος, Τρί­κα­λα, Ιω­νι­κός, Δια­γό­ρας και Σα­ντο­ρί­νη. Ο Σμυρ­λής έχει επί­σης δύο συμ­με­το­χές με την Εθνι­κή Κ-19.

Πηγή: mikriliga.gr